Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Айналасындағы аймақ, әсіресе солтүстік және батыс жағында, сүт шаруашылығы, қой шаруашылығы және бұғы өсірумен айналысатын қауымдастықтар орналасқан. Батыс Окленд әуежайы, жалпы авиацияға арналған аэродром, Паракайдан 2 км солтүстікке қарай орналасқан. Ол парашют спортына өте танымал аэродром.
The surrounding area, particularly to the north and west, consists of dairy farming, sheep farming and deer farming community. West Auckland Airport, a general aviation airfield, is 2 km north of Parakai. It is a popular airfield for parachuting.
Еуропаға дейінгі тарих
Окленд аймағы 13-шы немесе 14-шы ғасырдан бері маорилермен қоныстандырылған. Бұл аймақтың дәстүрлі атауы Каипатики болған, ол табандарды жинауға болатын батпақты жазық жерді білдіреді. Паракай – Нгати Ватуа о Каипараның рохе (тайпалық аймағы) шегінде орналасқан.
The Auckland Region has been settled by Māori since around the 13th or 14th centuries. The traditional name for the area was Kaipātiki, referring to the swampy flat land where flounder could be harvested. Parakai is within the rohe (tribal area) of Ngāti Whatua o Kaipara.
Еуропалық қоныстану
Елді мекен 20 ғасырдың басында Хеленсвилл жылы бұлақтары деп аталды, осы кезде жылы бұлақтар курорты дамып, туристер көп баратын жерге айналды. Курорт ретінде, оңтүстіктегі Хеленсвиллден ажырату үшін жаңа атау қажет болды, себебі пошта бөлімі ашылып жатқан еді. Тұрғындар Қайыпара атауын ұсынды, бірақ осы аттас Қайыпара жазығы болғандықтан, басқаша атау іздеуге тура келді, сонда тұрғындар Паракайды (Қайпараның кері айналдырылған түрі) таңдады. 1900 жылдардың басында Фордайс жолы мен Оңтүстік Басқа қарайтын басты жолдың қиылысында Амбери мен Инглиштің май зауыты деп аталатын шағын сүт өңдеу орны болды. Паракай регби клубы 1918 жылдан 1937 жылға дейін болды, кейін 1943 жылы Хеленсвилл регби клубымен біріктірілді.
The settlement was originally known as the Helensville Hot Springs in the early 20th century, when a hot spring resort was developed, becoming a tourist destination. As the resort, a new name was needed to differentiate it from Helensville in the south, when a post office was being established. The name Kaipara was favoured by residents, but due to the similarly named Kaipara Flats, a different name was needed, and the residents chose Parakai (a flipped version of Kaipara). In the early 1900s a small milk processing factory known as Ambury and English's Creamery existed in Parakai at the corner of Fordyce road and the main road to South Head. Parakai Rugby Club existed between 1918 and 1937, before amalgamating with the Helensville Rugby club in 1943.
Мара
Харануи Марае, сондай-ақ Отаканин Марае деп те аталады, Паракайдан солтүстікке қарай 6 шақырым жерде орналасқан. Бұл Ngāti Whātua o Kaipara және Ngāti Whātua Tūturu және Te Taoū тайпаларының дәстүрлі жиналатын орны, және Ngā Tai i Turia ki te Maro Whara үйі орналасқан.
Haranui Marae, also known as Otakanini Marae, is located 6 km north of Parakai. It is a traditional meeting ground for the Ngāti Whātua o Kaipara and Ngāti Whātua hapū of Ngāti Whātua Tūturu and Te Taoū, and features Ngā Tai i Turia ki te Maro Whara meeting house.
Басқару
Хеленсвилл Окленд Кеңесінің Родни бөлімшесі жергілікті басқару құрамына кіреді және Родни жергілікті кеңесінің Кумеу бөлімшесінің бөлігі болып табылады. Хеленсвилл Хеленсвилл сайлау округіне қарасты, бірақ 2019 жылдың соңында ұсынылған аумақтық шекаралардың өзгеруі бұл жағдайды өзгертуі мүмкін. Алғашқы жергілікті басқару органы 1947 жылы құрылған Хеленсвилл қалалық кеңесі деп аталды, ол 1989 жылы Родни аудандық кеңесіне қосылды, ал 2010 жылдың қарашасында Окленд Кеңесіне біріктірілді.
Helensville is part of the Local Government Rodney Ward of Auckland Council and is part of the Kumeu Subdivision of the Rodney Local Board. Helensville is in the Helensville Electorate however proposed Boundary changes in late 2019 could change this. The original local government was called Helensville Borough Council, which started in 1947 and merged into Rodney District Council in 1989, eventually being amalgamated into Auckland Council in November 2010.
Экономика
Бұл енді орман шаруашылығы немесе сүт өндіру орталығы болмаса да, қала әлі де көптеген тарихи ғимараттары, Паракайдағы ыстық сулар мен Паракай әуежайы, сондай-ақ Оклендке жақындығының арқасында туристерді қызықтырады. Сонымен қатар, оңтүстікке қарай 20 шақырым жерде орналасқан Кумеу маңындағы шарап өндіретін аймақ та оң әсерін тигізді. Аймақта өмір салтын жақсартуға бағытталған учакелердің саны да артып келеді. Хеленсвиллдің өзінің ай сайын жарияланатын жергілікті газеті бар, ол "Хеленсвилл жаңалықтары" деп аталады. Қалалық округ Солтүстік-Батыс Өлкелік Инкорпорейтед (North West Country Inc) бизнес аймағын жақсарту аймағында орналасқан. Бұл бизнес қауымдастық Каукапакападан Риверхедке дейінгі кәсіпорындарды білдіреді.
Although it is no longer a forestry or dairy centre, the town is still a tourist attraction, largely because of its many historic buildings, the hot springs at Parakai and the Parakai Aerodrome, and its proximity to Auckland. It has also seen positive effects from the nearby wine producing region around Kumeu, 20 km to the south. There are also an increasing number of lifestyle blocks in the area. Helensville has its own locally produced monthly newspaper called the Helensville News. The township is in the North West Country Inc business improvement district zone. The business association which represents businesses from Kaukapakapa to Riverhead.
Білім
Паракай мектебі – 1-8 сыныптарды қамтитын, толыққанды бастауыш білім беретін, оқушылары бар мектеп. Паракай мектебінің білім алатын аумағы Каипара өзенінің жанындағы төмен жатқан жерлерден басталып, Оңтүстік Каипара мүйісіне дейін жетеді.
Parakai School is a co educational full primary school catering for years 1–8, with a roll of students as of The Parakai School community catchment area reaches from the immediate flats surrounding the Kaipara River and up the South Kaipara Heads Peninsula.
Геотермиялық минералдық бассейндер
Паракай табиғи геотермалды минералды сулары бар ыстық бұлақтарымен әйгілі. Мұнда минералды бассейнделер кешені және Паракай бұлақтары сияқты демалыс мүмкіндіктері бар. Бұл бассейнделер Вайтемата құмтасының жарықтары мен тығыздалған аллювиалды шөгінділерде орналасқан геотермалды су қабатынан тартылатын бұрғылау арқылы толықтырылады. Маоридің осы бұлақтарды пайдаланғаны туралы көп жазба қалмаған, бірақ бұл бұлақтарды жергілікті iwi Ngāti Whatua білгені болжамдалады, өйткені олар көршілес Хеленсвиллдегі бұлақтарды пайдаланған. 1864 жылы Роберт Мейр сол кезде бір ғана табиғи ыстық бассейннен тұратын бұлақтарды "жаңадан ашты". 1905 жылы 20 метрге дейін бұрғылау жүргізілді, ал бір жылдан кейін жаңа монша салынды. Осыдан бастап ыстық бассейнделерге (және Паракайға) 25 жыл бойы туризм мен инвестиция құйыла бастады. Өркенді кезеңінде массаж институты, 24 жеке монша, сондай-ақ ерлер мен әйелдерге арналған жүзу бассейндері бар қорық болды. Экономикалық төмендеу және Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуы келушілер санын азайтты, ал 1958 жылы екі пансионат өртеніп, жүзу бассейндері жабылды.
Parakai is noted for its hot springs with geothermal mineral water occurring naturally. There is a complex of mineral pools and recreational activities, such as Parakai Springs. These pools are fed from bores which draw from a geothermal aquifer which lies in the fractured Waitemata sandstone and compacted alluvial sediments. There is little recorded history of Māori using these springs, though it is to be assumed that they were known as the local iwi Ngāti Whatua had made use of the springs in the neighbouring Helensville. In 1864 Robert Mair "discovered" the hot springs, which at the time consisted of one natural hot pool. In 1905 a bore was sunk 20 metres and a year later a new bathhouse was built. This began twenty five years of tourism and investment in the hot pools (and Parakai more widely) which, at its peak, included a Reserve which contained a Massage Institute, 24 private baths, and men's and women's swimming baths. The economic downturn of the Depression and onset of World War II caused visitor numbers to dwindle, and by 1958 two of the boarding houses had burned down, and the swimming baths were closed.