Кіріспе

Жаңа Зеландияның Марлборо аймағындағы қала.

Қаланың маори тіліндегі атауы – Вайтохи, ағылшын тілінен аударғанда «тохи рәсімінің сулары» деген мағынаны береді. Тохи – жауынгерлердің шайқасқа түсер алдындағы қасиетті тазару рәсімі. Жауынгерлер қасиетті өзеннің жағасына қатар тұрады, ал олар өтіп бара жатқанда, тохунга (таңдалған сарапшылар) карамұ бұтасының бұтағын өзенге малып, әр жауынгердің оң иығына тигізеді. Тохи рәсімі соңғы рет Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 28-ші маори батальонының әскерлеріне орындалды.

Тарих

Еуропалықтар қоныстанғанға дейін Те Атиава о Те Вака а Мауи иви қазіргі қала орнында Вайтохи Паны иеленді. 1850 жылғы наурыз айында сэр Джордж Грей мен сэр Фрэнсис Диллон Те Ати Авадан жерді сатып алды, олар көршілес Вайкава шығанағына көшіп кетті. 1859 жылы Марлборо провинциясы құрылды және жаңа аталған Пиктон провинциялық астана болды. 1865 жылы провинциялық астана Бленхаймге көшірілді. Автор Кэтрин Мансфилд Пиктонда уақыт өткізді, мұнда оның ата-анасы Артур мен Мэри Бошамп және әкесі Гарольд Австралиядан келгенде біраз уақыт тұрды. Ол өзінің "Саяхат" атты әңгімесінде (The Garden Party жинағында) портқа сілтеме жасады, ол "Веллингтоннан Кук бұғазы арқылы Пиктонға жасалған сапар туралы баяндама" болып табылады. Пиктон мен Веллингтон арасындағы жүк-жолаушылар және теміржол паромдық қызметі 1962 жылғы 11 тамызда басталды, оны Жаңа Зеландия теміржол департаменті GMV Aramoana кемесімен жүзеге асырды.

Экономика

Пиктон экономикасы, ірі көлік хабы мәртебесімен қатар, Королева Шарлотта бұғазындағы туристер мен тұрғындарға қызмет көрсету арқылы үлкен әсер алады. 2018 жылғы халық санағы бойынша, Пиктон тұрғындары үшін жұмыспен қамтудың ең ірі үш саласы (ANZSIC бөлімдері) – орналасу және тамақтандыру қызметтері, көлік, пошта және қойма шаруашылығы, сондай-ақ бөлшек сауда болды.

Басқару

Пиктон қалалық кеңесі 1876 жылы қаланы басқару үшін құрылған. 1989 жылғы жергілікті өзін-өкімету реформасы аясында қалалық кеңес таратылды және Пиктон Марлборо ауданының құрамына кірді.

Мара

Вайкава Марае Пиктон қаласында орналасқан. Бұл Те Атиава о Те Вака а Мауи тайпасының марайы (кездесу орны) және Арапаоа варенуиі (кездесу үйі) кіреді. 2020 жылдың қазан айында Үкімет Мараеді жаңартуға провинциялық даму қорынан 242 386 доллар бөлді, соның нәтижесінде 18 жұмыс орны құрылды.

Көрікті жерлер

Қала сонымен қатар Марлборо саундс-тағы демалыс үшін әдеттегі бастау нүктесі болып табылады. Балық аулау, жаяу серуендеу, Королева Шарлотта жолы және суға түсу сияқты қызықты нәрселер көп. Көпшілікке танымал суға түсу сапары – 177 метрлік MS Михаил Лермонтов круиздік кемесінің құлауына бару, ол Порт-Горда, су астында 37 метр тереңдікте жатыр. Пиктоннан суға түсу кемелері Михаил Лермонтовтың соңғы тоқтаған жеріне жүзеді. Бұл әлемдегі ең үлкен, ең қолжетімді және ең жаңа кеме құлауларының бірі. 1986 жылғы құлау 30 метрлік су астында болғандықтан, бағдарлау өте маңызды, себебі суға түсушілер кеме корпусының ішінде, оң жағына қарай жатқанда, бағдарын жоғалтуы мүмкін. Оңтүстікке қарайғы тас жолдың салынуы 1950 жылдары осы көркем аймақтың оқшаулануын аяқтады және американдық сәнді мотельдерден бастап, Веллингтонға паромдық қызмет басталғаннан кейін көптеген заманауи мотельдердің ашылуына ықпал етті. Пиктон аймағындағы басқа суға түсу орындарына Балық қорығы, Кои кемесінің құлауы және Лонг-Айленд теңіз қорығы кіреді. Пиктонда бастапқы суға түсу (discover scuba dive) және PADI (Кәсіби суға түсу нұсқаушылары қауымдастығы) сертификаттау курстары – ашық судағы суға түсушіден суға түсу шеберіне дейін қолжетімді. Пиктонда техникалық суға түсу және TDI (Техникалық суға түсу халықаралық) курстарын аяқтауға болады, Марлборо саундс-та суға түсу арқылы. Эдвин Фокс теңіз орталығында Австралияға сотталғандарды тасымалдаған жалғыз аман қалған кеме – Эдвин Фокс кемесінің қалдықтары мен шағын мұражай орналасқан.

Көлік

Мемлекеттік тас жол №1 Пиктонды оңтүстікке қарай Бленхайм, Кайкоура, Крайстчерч және одан әрі байланыстырады, ал көркемдік Королева Шарлотта жолы (қашықтығы қысқарақ, бірақ әдетте мемлекеттік тас жолдар №1, 62 және 6 арқылы жүруге қарағанда баяу) батысқа қарай Хавелокқа дейін салады. 1875 жылдың 17 қарашасында Пиктон мен Бленхаймнің солтүстігіндегі Опаоа өзені арасындағы магистральдық темір жол ашылды (өзен арқылы көпір 1880 жылға дейін толыққан жоқ). Кейкоурадан Крайстчерчке дейінгі толық желі 1945 жылдың 15 желтоқсанында ғана аяқталды. Желінің Пиктоннан Элевация қыратынан жоғары көтерілуі 1:37 (2,7%) тік бұрыш пен Вайтохи өзені арқылы виадукты қажет етті. Алғашқы виадук толыққанда Оңтүстік жарты шардағы ең ірі ағаш құрылысы болды және 1963 жылға дейін сақталды, содан кейін қазіргі бетон және болат құрылысымен ауыстырылды. Алғашқы Пиктон темір жол станциясы Лондон кеуінде орналасқан; платформа әлі де бар, Мемориалдық арканың сатылары оны екіге бөледі. Окленд көшесіндегі қазіргі станция 1914 жылы салынды. Бұл стандартты B класты станция, ағаш және плиткадан жасалған, және 1991 жылдан бері NZHPT II санатында тіркелген. Жаз айларында Крайстчерчтен Пиктонға күнделікті қайта оралатын Coastal Pacific алыс қашықтықтағы жолаушылар/туристік пойзы 2021 жылдың желтоқсанында жоспарланған жолаушылар тасымалын тоқтатты. Қызметтерді 2022 жылдың қарашасында қайта бастау жоспарлануда. РОРО паромдары Пиктонды Веллингтонмен байланыстырып, Кук бұғазы арқылы Солтүстік және Оңтүстік аралдар арасындағы негізгі байланысты қамтамасыз етеді. Бұл бағытты пайдаланатын екі ірі кеме компаниясы – Interislander және StraitNZ, екеуі де жолаушылар мен автомобильдерді тасымалдайды, ал Interislander бір пароммен теміржол вагондарын да тасымалдайды. Соңғы жылдары (соңғысы 2011 жылы) паром терминалдарын Пиктоннан Бленхаймнің оңтүстігіндегі Клиффорд шығанағына көшіру туралы ұсыныстар болды, бұл сапар уақытын қысқарту мақсатында жасалды. Алайда, бұл жоспарлар жобалау кезеңінен өте алмады және ақырында тоқтатылды. 2019 жылы Interislander 2024 жылы жаңа және үлкен паромдарды енгізуге дайындықпен байланысты паромдық аймақты қайта құру бойынша консультациялар басталды. Қазан және сәуір айлары аралығында Пиктонға круиздік кемелер үнемі келіп тұрады. 2018–2019 жылғы маусымда Пиктонға 85 000 жолаушыны тасымалдаған 44 кеме келді. Пиктон әуежайы Коромико қаласынан оңтүстікке қарай 7,4 км қашықтықта орналасқан және Sounds Air арқылы Веллингтонға, сондай-ақ Марлбороу Соундс айналасында чартерлік рейстерді жүзеге асырады.

Электр энергиясы

Пиктон қалалық кеңесі 1917 жылдың қыркүйегінде қаланың алғашқы электрмен жабдықталуын қамтамасыз етті. Электр энергиясы Уайтохи өзенінде орналасқан Пелтон дөңгелегі арқылы өндірілді, кейіннен сору газды қозғалтқыштармен күшейтілді және 230/460 вольтты үш сымды тұрақты ток жүйесі арқылы тұтынушыларға таратылды. 1947 жылы Марлборо электр қуатын басқару басқармасы (MEPB) қалалық жабдықтауды өз бақылауына алды. 1947 мен 1950 жылдар аралығында қала ұлттық стандартқа сәйкес 230/400 вольтты үш фазалы айнымалы ток желісімен қайта жабдықталды, сондай-ақ қаланы MEPB тарату желісінің қалған бөлігімен байланыстыру үшін Пиктоннан Бленхаймдегі Спринглендске дейін 33 000 вольттық желі салынды. Бүгінде Marlborough Lines (MEPB-нің заңды мұрагері) Пиктон және кеңірек Марлборо аймағындағы тарату желісіне иелік етеді және оны басқарады.

Сумен жабдықтау және санитарлық тазалық

Пиктонның негізгі су көзі Коромкиодағы Спидс-роудтағы бұрғыдан алынады; су сұранысы жоғары болған кезде Эссонс аңғарындағы су арнасымен толықтырылады. Қаладағы суға орташа тәуліктік сұраныс - , ал жаз айларында сұраныс ең жоғары деңгейге жетеді. 1999 жылы Пиктон ағынды суларды тазарту зауыты іске қосылғанға дейін қаланың барлық ағынды сулары Queen Charlotte Sound-қа тазартылмай шығарылатын. Қаланың ағынды су жүйесі 2017 жылы жаңартылды, оның ішінде Вайкава мен орталық Пиктон арасындағы Вайкава жолындағы магистральдық құбырлар ауыстырылды және негізгі тазарту зауытында өңдеуге келмейтін артық ағынды суларды тазарту үшін қосымша тазарту станциясы салынды.