Эдвин Фредерик Жекл: Нью-Йорк саяхатшысының өмірі мен қызметі
Edwin Jaeckle
Эдвин Фредерик Жекл: Нью-Йорк штатының республикандық саяхатшысы, партия төрағасы (1894-1992). Саяси ықпалы, тәртіп және Томас Дьюиді қолдауы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1894-1992)
American politician (1894 1992)
Эдвин Фредерик Джекл (27 қазан 1894 – 14 мамыр 1992) – 1930 жылдары Нью-Йорк штатындағы республикалық саясаткер және партия төрағасы. Төрағалық қызметі кезінде Джекл партиялық тәртіпті қатаң сақтауды қамтамасыз етті, бұл партияның штаттағы беделін едәуір арттырды. Төраға ретінде Джекл штаттың саяси жағдайына зор ықпал етті. 1944 жылы Чарльз Ван Девандердің "Үлкен басшылар" кітабында Джекл штаттық заң шығарушы жиналысты жеке өзі бақылап, партияның бағдарламасын жасауға және іске асыруға көмектескен деп суреттелген. Кітапта айтылғандай, Олбани заң шығарушы тілшілер қауымдастығы жыл сайынғы сатирикалық қойылымына "Jaeckle-дің келісімін алу керек" деген ұранмен ән қосты.
Edwin Frederick Jaeckle (October 27, 1894 – May 14, 1992) was a Republican politician and party chairman in New York State during the 1930s. During his tenure as chairman, Jaeckle enforced strict adherence to party discipline, which significantly bolstered the party's standing in the state. As chairman, Jaeckle exerted an outsized influence on the state's political landscape. In the 1944 book The Big Bosses, by Charles Van Devander, Jaeckle was portrayed as single handedly controlling the state legislature and helping shape and execute the party's platform. According to the book, the Albany Legislative Correspondents' Association included in its annual satirical show a song with the refrain: "You've gotta get Jaeckle's O. K."
Джекл кейде "патша тағайындаушы" рөлін де атқарды; мысалы, ол Нью-Йорк қаласының прокуроры Томас Э. Дьюиді Нью-Йорк штатының губернаторына республикалық кандидат етіп таңдады. Дьюи сайыста жеңіске жетіп, үш мерзім губернатор болып қызмет етті; Джекл оны ұлттық аренаға шығаруға көмектескені үшін мақталады. Кейін Дьюи 1940 жылдары Ақ үйге өткізуге екі рет тырысып, сәтсіз аяқтады. Джекл Дьюидің алғашқы президенттік науқанында оның науқанының төрағасы болды. "Мен Дьюидің адамы емес едім", - деді Джекл мырза сұхбатында. "Ол да менікі емес. Оқиғалар бізді жақын қылды. Біз күшті үйлесімділікке ие болдық. Өзара құрмет болды. Мен жақсы жылқыны баптағандай болдым". Джекл Нью-Йорктегі Республикалық партияның жетекшісі ретіндегі табысын адалдыққа, қатаң қаржылық бақылауға және лауазым иелеріне қатаң бақылауға байланысты деп есептейді. Ол сонымен қатар жеке практикада табысты адвокат болды. Оның заң фирмасы, Jaeckle, Fleischmann & Mugel, ондаған жылдар бойы Батыс Нью-Йорк заңгерлік ортасындағы ең танымал аталымдардың бірі болды, 2015 жылдың 30 қыркүйегінде 2016 жылдың 1 қаңтарынан бастап қызметін тоқтататынын хабарлады. Серіктестіктің қалдықтары Сиракузадағы фирмаға біріктірілді және заңгерлік мамандықтарды бақылайтын сарапшыларды таң қалдырған шешіммен Jaeckle Fleischmann аталымы сақталмады.
Jaeckle also sometimes played kingmaker; for instance, he selected New York City District Attorney Thomas E. Dewey as the Republican candidate for the New York governorship. Dewey won the race and served three terms as governor; Jaeckle is credited with helping lift him onto the national stage. Dewey later lost two unsuccessful campaigns for the White House in the 1940s. Jaeckle was Dewey's campaign chairman during his first presidential run. I was not Dewey's man,' Mr. Jaeckle recalled in an interview. 'Nor was he mine. Events brought us together. We were a strong combination. There was mutual respect. I was like a trainer with a good horse. Jaeckle attributed his success as Republican Party leader in New York to integrity, tight fiscal control and tight control of his office holders. He also was a successful lawyer in private practice. His law firm, Jaeckle, Fleischmann & Mugel, which was perhaps the most stellar name in the Western New York legal firmament for decades, announced on September 30, 2015, that, as of January 1, 2016, it would cease to exist. The remnants of the partnership were joined into a Syracuse, N. Y. based firm and, in a move that stunned observers of the legal profession, the iconic Jaeckle Fleischmann name was not retained.
Ерте өмір
Джекл 1850 жылдары Буффалода туған Якоб Джекл мен Мэри Маркс Джеклдің ұрпағы ретінде Буффалода дүниеге келді. Оның ата-анасы 1840 жылдардағы үлкен көші-қон кезеңінде Буффалоға келген немістер еді. Әкесі бастапқыда ағаш шебер болған, кейіннен құрылыс мердігеріне айналды. Басқа да көптеген жобалардың ішінде, Джеклдің әкесі 1877 жылы аяқталған отбасылық шіркеуін, Санкт-Петерс Біріккен Евангелистік шіркеуін өзі салған. Джеклдер көп жыл бойы Буффалоның неміс жақын шығыс бөлігіндегі цитрус атымен аталатын көшелердегі "Жеміс белдеуінде" орналасқан, Якоб салған 26 Лимон көшесіндегі үйінде тұрды. Мэри Маркс сол ауданда өскен, ал оның әкесі Мортимер көшесінде азық-түлік дүкеніне ие болған. "Олар жақсы, еңбекқор неміс-американдықтар еді, тынымсыз жұмыс істеді", - деп 1980 жылы Buffalo News газетіндегі мақаласында еске алды Джекл.
Jaeckle was born in Buffalo of pioneer stock to Jacob Jaeckle and Mary Marx Jaeckle, who themselves were born in Buffalo in the 1850s. His grandparents were Germans who had arrived in Buffalo during the great migration of the 1840s. His father was a carpenter who eventually became a general building contractor. Among other projects, Jaeckle's father literally built the family church, St. Peter's United Evangelical, completed in 1877. For years the Jaeckles lived in the house Jacob built at 26 Lemon St. in the "Fruit Belt" of citrus named streets in the German Near East Side of Buffalo. Mary Marx had grown up in that neighborhood, and her father had a grocery store on Mortimer Street. "They were just good hearty German American people who worked like hell", Jaeckle recalled in 1980 in a Buffalo News article.
Алғашқы саяси мансап
Джекл алғаш рет саясатқа Буффало университетінің құқық мектебінде оқып жүргенде қатысты. Көршілес ресторан иесі Лео Шмидт – отбасылық дос – штаттық комитет мүшелігіне кандидат болды және оған көмек қажет болды. Сол кезде 20 жастағы Джекл Шмидтты жүргізуді ұсынды. Джекл 1915 жылы бітіріп, 1916 жылы Нью-Йорк адвокатурасына қабылданды. Біраз уақыттан кейін Шмидт оған 13-ші округтегі Эри округінің қадағалау кеңесіне кандидат болуды ұсынды. 1917 жылы, 22 жасында, ол республикалық партияның үміткеріне қарсы сайлауға түсті. Ол қатыгез даулы алғашқы сайлаудан кейін жалпы сайлауда жеңіске жетті. Бірінші дүниежүзілік соғыста АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызметтен кейін Джекл жеке құқық практикасын құру үшін Нью-Йоркке оралды. 1920 жылы ол округтік қадағалау кеңесінің хатшысы болды. 1927 жылы округ қазынашысының қарыз салық жинаушысы болып тағайындалды. Осы кезеңде ол саяси жағдайды жақсы білуге мүмкіндік алды. Джекл 1935 жылы Эри округінің (Буффало) республикалық партия төрағасы болып сайланды және 1948 жылы отставкаға шыққанға дейін темірдей билікпен басқарды, ресми түрде барлық күшін Дьюидің 1948 жылғы президенттік науқанына жұмсады. Өкілеттігінің кезеңінде ол округтің саяси ұйымын елдегі ең күштілердің біріне айналдырып, жергілікті сайлауларда үстемдік құрды.
Jaeckle was first exposed to politics while attending the University of Buffalo Law School. A neighborhood restaurateur, Leo J. Schmidt — a family friend — was running for state committeeman and needed help. Jaeckle, then 20, offered his services, primarily driving Schmidt around. Jaeckle graduated in 1915 and was admitted to the New York Bar in 1916. Shortly after, Schmidt suggested that he run for the Erie County Board of Supervisors in the 13th Ward. In 1917, at age 22, he ran for the nomination against a Republican incumbent. He won the general election, after a brutal primary campaign. After having served in the United States Navy during World War I, Jaeckle returned to New York to build his private law practice. In 1920, he became clerk of the County Board of Supervisors. In 1927 he became back tax collector for the county treasurer. During this time he cultivated his inside knowledge of the political game. Jaeckle was elected Erie County (Buffalo) Republican chairman in 1935 and held the position with an iron fist until he resigned it in 1948, ostensibly to devote his full efforts to Dewey's 1948 presidential campaign. During his tenure, he made the county's political organization one of the most powerful in the nation and dominated local elections.
Мемлекеттік төраға және одан да жоғары
1938 жылы Джекл Дьюиді, қылмыстық істерді жойған Нью-Йорк округінің прокурорын, қолдап, оны Нью-Йорк штатының келесі губернаторы етіп ұсынды. Джекл штаттың ішінде Дьюидің кандидатурасын итермелеген жалғыз төраға болды; ол сонымен қатар штаттық конвенцияда Дьюидің басқарушысы қызметін атқарды. Дьюи жалпы сайлауда демократ Герберт Леманға жеңіліп қалды; бірақ Джекл мен Дьюидің серіктестігі қалыптасып, екі адам кем дегенде келесі он жыл бойы бір-бірінің мүдделерін ілгерілетуге тырысты. 1938 жылғы сайлаудан кейін Джекл Республикалық партия штатының атқару комитетінің төрағасы болды, сонымен қатар штаттық партия ұйымының де-факто басшысы атанды. Ол 1940 жылы республикалық штатының төрағалығына сайланды. 1942 жылы ол Дьюиді тағы да губернаторлыққа ұсынды, бұл жолы сәтті болды. Дьюи кеңседе он екі жыл бойы билікке ие болды. Дьюидің сәтті губернаторлық мансабынан кейін Джекл 1944 жылы президенттік науқанға көмектесу үшін жұмысты бастады, Франклин Д. Рузвельтке қарсы науқан жүргізді. Сол жылы республикалық номинацияны алудағы Дьюидің жетістіктерін талдаған Time журналы, бұл «Дьюиді қоршап тұрған саясаткерлердің күші мен дәлдігіне» байланысты екенін, «бәлкім, алғашқы Рузвельттің кеңесшілер тобынан бері теңдессіз саяси кеңесшілер тобының» арқасында болғанын мәлімдеді. Олардың арасында ең бастысы Джекл болды, оны «Бюффалодағы демократиялық көпшілікті республикалықтардың үлкен жеңісіне айналдырған, байырғы, жақсы жағдайдағы Бюффало заңгері» деп сипаттады. Алайда, Рузвельтке қарсы науқан кезінде Дьюи стратегия мәселесінде Джеклмен келіспеді. 1971 жылы The Buffalo Evening News газетіне берген сұхбатында Джекл: «Мен сайлаудан кейін ойын ойнадым, содан кейін штаттық төрағалықтан кеттім» деп еске алды. Кейін екеуі татуласып, Дьюи Джеклді 1948 жылы президенттік науқанға қатысып, демократ Гарри С. Трумэнға қарсы шығуын сұрады. Джекл келісіп, 1948 жылғы Республикалық ұлттық конвенцияда Дьюидің басқарушысы болып қызмет етті. Жалпы сайлау науқаны кезінде Джекл Дьюимен бірге науқандық поезде жүріп, саяси жұмысының көп бөлігін атқарды. Сауалнамалар Дьюидің көш бастап тұрғанын көрсеткендіктен, губернатор салмақты науқан стратегиясын қабылдады. Бірақ 1944 жылғы жағдай сияқты, екеуі стратегияны әртүрлі көріп, Джекл Дьюиді осы жайлы тәсілге қарсы ескертті. Дьюи сайлауда жеңіліп, президенттік сайлау тарихындағы ең күтпеген оқиғалардың біріне айналды.
In 1938, Jaeckle threw his support behind Dewey, a racket busting New York City district attorney, to be the next New York governor. Jaeckle was the sole upstate chairman to push for Dewey's nomination behind the scenes; he also served as Dewey's floor manager at the state convention. Dewey lost the general election to the Democratic incumbent Governor Herbert Lehman; but the Jaeckle Dewey partnership was now established and the two men would advance each other's interests off and on over at least the next decade. After the 1938 election, Jaeckle assumed the chair of the GOP State Executive Committee and, with it, de facto leadership of the state party organization. His election to the Republican state chairmanship came in 1940. He ran Dewey for governor again in 1942, this time successfully. Dewey would retain control of the office for twelve years. After Dewey's successful gubernatorial career, Jaeckle set to work helping campaign for the presidency in 1944, campaigning against Franklin D. Roosevelt. In analyzing Dewey's success in maneuvering for the Republican nomination that year, Time magazine concluded it was due to the "power and precision of the politicos who surround Dewey" – "a group of political advisers perhaps unequalled since the first Roosevelt Brain Trust." Preeminent among them, the article listed Jaeckle, describing him as a "bulky, well heeled Buffalo lawyer, who almost singlehanded turned Buffalo's meager Democratic majorities into Republican landslides." However, during the campaign against Roosevelt, Dewey broke with Jaeckle over strategy. As Jaeckle recalled in a 1971 interview with The Buffalo Evening News, "I played the game until after the election, then I quit as state chairman." The two men later reconciled, and Dewey asked Jaeckle to join his 1948 presidential run against incumbent Democrat Harry S. Truman. Jaeckle agreed and served as Dewey's floor manager at the 1948 Republican National Convention. During the general election campaign, Jaeckle rode the campaign train with Dewey and did most of his political work. With polls showing Dewey in the lead, the governor chose to adopt a restrained campaign strategy. Once again as in 1944, however, the two men saw strategy differently and Jaeckle cautioned Dewey against this laid back approach. Dewey lost the election in one of the most surprising upsets in presidential campaign history.
Өлім және ретроспективті
Джекл либералды республикашыл болды, ол қатал саяси машинаны құрды, оны темір қолмен басқарды, партия және үкімет істерінде адалдыққа талап етті және прогрессивті бағдарламаны дамытты. Партия басшысы ретінде ол өзінің қол астындағыларына мұқият және әділ, бірақ талапкер болды. Ван Девандер былай деп атап өтті: "Джекл аптаның жартысын үйде өткізеді, ал қалған уақытында Нью-Йоркке [оның штаб-пәтері 45-ші көшедегі Мэдисон даңғылындағы Рузвельт қонақ үйінде] және штаттың басқа да аймақтарына, ал заң шығарушы орган отырыста болған кезде Олбаниге [оның штаб-пәтері Тен Эйк қонақ үйінде] қатынайды. Ол барлық округтік төрағаларымен үнемі байланыста болады және оларға екі түрлі әсер береді: ол олардың жеке мүдделеріне берілгендігін және олардың біреуін саяси тұрғыдан бұзуға қабілетті екенін. "Life" журналының 1944 жылғы 12 маусымдағы санында Джекл туралы жариялаған мақаласында Артур Деннис Джеклдің саяси философиясын қорытындылап, оның Нью-Йорк Республикалық партиясын жақсы қаржыланған, жақсы жұмыс істейтін машинаға айналдыруға мүмкіндік берген қаражат жинау қабілетін сипаттады: "Нью-Йоркте Джекл банкир Уинтроп Олдрич және басқалармен партия қаржысы мәселелері бойынша үнемі кездеседі, бірақ олардың үлестері партия басқаруына ешқандай операциялық бақылау бермейтінін анық түсіндіреді. Бұл Джеклдің теориясымен және тәжірибесімен үйлеседі: саяси машинаның нағыз күші партия мүшелерінің деңгейінде болады және осыны ұмытып, саяси элиталар мен ірі капитал иелерінің арасында демалуды бастаған көшбасшы жолынан қалады". Ол партиялық бақылаудың әлсіреуін және жеке тұлғаға табынудың өркендеуін көруге жетті және бұл құбылыстың үкіметте есеп берудің жоқтығына алып келетініне қынжылды. Өмірінің соңына қарай "The Buffalo News" газетіне берген сұхбатында ол былай деді: "Саясат енді дұрыс жұмыс істемейді. Партиялық жауапкершілік жоқ, көптеген жеке адамдар шешім қабылдайды. Барлығы осы жүйенің құрбаны. Ескі күндерде партия үкіметтің іс-қимылына жауапты болды. Егер сіз жұмысты дұрыс орындап, халыққа қызмет етсеңіз, сізді қызметте ұстайтын. Әйтпесе, сіз кетіп қалатын. Қазір бұлай емес". Саяси зейнетке шыққаннан кейін Джекл табысты заңгерлік практика құрды және айтарлықтай жеке байлық жинады. 93 жасқа келгенде заңгерлік практикасынан зейнетке шыққаннан кейін ол уақытын Миннесота штатының Рочестер қаласы мен Флорида штатының Санкт-Петербург қаласы арасында бөліп өткізді. 1992 жылғы 14 мамырда Санкт-Петербургте 97 жасында асқазан безінің қатерлі ісігінен қайтыс болды. Джекл Буффало қаласындағы Forest Lawn зиратына жерленген. Джеклдің 1911 жылдан 1992 жылға дейінгі жергілікті, штаттық және ұлттық деңгейдегі қызметін қамтитын құжаттары, сондай-ақ 1981 жылы Рочестер университетінің (Нью-Йорк) профессоры-эмеритусы Уильям Э. Диз жүргізген сұхбаттардың жазбалары мен нотаттары Рочестер университетінің сирек кітаптар, арнайы жинақтар және сақтау бөлімінде сақталады. Джекл Нью-Йорк штатының Буффалодағы мемлекеттік университетін құруда маңызды рөл атқарды. 1979 жылы Буффалодағы заң кеңсесінде өткен сұхбатта Джекл университет құруға әкелген бірігулердегі рөлін, сондай-ақ Буффалодағы балалық шағын, саясаттағы алғашқы жылдарын және үкімет туралы философиясын талқылады. Джеклдің қолдауымен құрылған және оның құрметіне аталған Нью-Йорк штатының заң факультетіндегі Нью-Йорк штатының заң, демократия және басқару орталығы "заң, саясат және демократиялық басқару қағидаларының өзара байланысын" зерттейді және оның жобаларына мыналар кіреді: Нью-Йорк штатының демократиялық ақпараттық орталығы және Нью-Йорк сайлау жаңалықтары блогы.
Jaeckle was a liberal Republican who established a tough political machine, ran it with an iron fist, insisted on integrity in party and government affairs, and fostered a progressive agenda. In his own dealings as party leader, he was attentive to his subordinates and fair but firm. As Van Devander noted: "Jaeckle spends half of each week at home and during the rest of the time shuttles back and forth to New York City [where his headquarters famously was the Hotel Roosevelt on Madison Avenue at 45th Street], to Albany when the legislature is in session [where his headquarters was the Ten Eyck Hotel], and to other parts of the state. He is in frequent touch will all of the county chairmen, and succeeds in giving them the double impression that he is devoted to their individual interests, and that he is quite capable of breaking any one of them, politically, who might attempt to put anything over on him." In Life magazine's profile of Jaeckle in its June 12, 1944, issue, Arthur Dennis summarized Jaeckle's political philosophy while describing the fund raising prowess that enabled him to make the New York Republican Party a well heeled, well oiled machine: "In New York Jaeckle has had periodic meetings with Banker Winthrop Aldrich and others on party finances, but with the explicit understanding that their contributions do not give them any operational control over party management. This fits in with Jaeckle's theory and practice that the real strength of a political machine is at the party worker level, and that the leader who forgets this and begins to take his ease among the political Brahmins and the big money boys is lost." He lived long enough to see the demise of party control of politics and government and to lament the rise of the cult of individual personality over party organization. He believed this phenomenon fostered a lack of accountability in government. As he told The Buffalo News toward the end of his life: "Politics no longer operates the way it should. There's no party responsibility; too many individuals are calling the shots. Everybody is a victim of this system. In the old days, the party was responsible for the conduct of government. If you did the job right and served the people, they kept you in office. If not, you were gone. It's not like that anymore." In his political retirement, Jaeckle built a substantial law practice and a substantial personal fortune. After retirement from his law practice at the age of 93, he divided his time between Rochester, Minnesota, and St. Petersburg, Florida. He died on May 14, 1992, in St. Petersburg of pancreatic cancer at age 97. Jaeckle is buried at Buffalo's Forest Lawn Cemetery. Jaeckle's papers covering his activities from 1911 to 1992 on the local, state and national levels, as well as recordings and notes of interviews conducted in 1981 by Professor Emeritus William E. Diez of the University of Rochester (NY), are housed at the University of Rochester, Department of Rare Books, Special Collections and Preservation. Jaeckle was instrumental in creating the State University of New York at Buffalo. In this recorded interview, conducted in 1979 in his downtown Buffalo law office, Jaeckle discussed his role in bringing about the mergers that created the university, as well as his childhood in Buffalo, his early years in politics, and his philosophy of government. The Jaeckle Center for Law, Democracy, and Governance of the State University of New York at Buffalo Law School, endowed by Jaeckle and named in his honor, focuses on "the ways in which law, politics and the principles of democratic self governance intersect" and its projects include: The New York State Democracy Clearinghouse, and The New York Election News Blog.
Джекльдің саяси мансабының басты тұстары
1916: Эри округінің 11-ші округінен Бақылаушылар кеңесіне сайланады. 1918: Қайта сайлануда жеңіске жетеді, бірақ 1919 жылдың қаңтарында Бақылаушылар кеңесінің хатшысы лауазымына тағайындалу үшін отставкаға кетеді. 1926: Мемлекеттік республикалық комитетте орын алады. 1928: Эри округінің салық жинаушысы болып тағайындалады. 1935: Эри округінің республикалық төрағасы болып сайланады. 1937: Буффало қаласының мэріне кандидат болып түседі, бірақ Томас Ф. Холлингке 1427 дауыспен жеңіледі. 1938: Томас Э. Дьюиді губернаторлыққа ұсынған GOP реформаторларының тобын жетектейді, бірақ штат басшылығын жеңіп алуға қол жеткізе алмайды. 1940: Нью-Йорк штатының республикалық төрағасы болып сайланады, ұлттық конвенциялардағы делегаттардың ең ірі блогын басқарады. 1940: Дьюидің президенттік науқанына жетекшілік етеді, бірақ науқан сәтсіз аяқталады. Венделл Уилки партияның үміткері болып сайланады және қолданыстағы президент Рузвельтке жеңіледі. 1942: Дьюи губернаторлыққа жеңіп, Джекл Дьюидің заңнамалық жоспарларын іске асыруға жауапкер болады. 1944: Чикаго конвенциясында Дьюидің президенттік кандидатурасын қолдау үшін күш жұмсайды. Дьюи соғыс уақытындағы сайлауда Рузвельтке жеңіледі. 1944: Дьюи жеңіліске ұшырағаннан кейін 10 күннен кейін штаттық GOP төрағасы лауазымынан қанағаттанды. 1947: Дьюи мен Джекл келіседі және Дьюи Ақ үйге қайта үміткер болуды көздейді. 1948: Күзде Дьюимен бірге науқандық пойызбен саяхаттайды, бірақ қарашада Дьюи Трумэнға жеңіледі. 1948: Сайлаудан кейін көп ұзамай Джекл саясаттан зейнеткерлікке шығып, жеке құқық практикасымен толық уақыт айналысады.
1916: Wins a seat on the Erie County Board Supervisors from the old 11th Ward. 1918: Wins re election but resigns in January 1919 to accept the position of Clerk of the Board of Supervisors. 1926: Wins a seat on the State Republican Committee. 1928: Named Erie County collector of taxes. 1935: Elected Erie County Republican chairman. 1937: Runs for mayor of Buffalo and loses to Thomas F. Holling by 1,427 votes. 1938: Leads a group of GOP reformers in nominating Thomas E. Dewey for governor in an unsuccessful attempt to win the statehouse. 1940: Elected New York State Republican chairman, controlling the largest bloc of delegates at national conventions. 1940: Heads Dewey's unsuccessful presidential campaign. Wendell Willkie is his party's nominee and loses to incumbent President Roosevelt. 1942: Dewey wins the governorship and Jaeckle is put in charge of shepherding Dewey's legislative agenda. 1944: Leads drive for Dewey presidential nomination by acclamation at Chicago convention. Dewey loses wartime election to incumbent Roosevelt. 1944: Quits as state GOP chairman 10 days after the Dewey defeat. 1947: Dewey and Jaeckle reconcile and Dewey eyes another run at the White House. 1948: Accompanies Dewey on the campaign train throughout the fall, but in November, Dewey is upset by Truman. 1948: Shortly after the election, Jaeckle retires from politics to work full time at his private law practice.