Кіріспе
2005 жылы Жаңа Зеландияда түсірілген Роджер Дональдсонның өмірбаяндық фильмі. "Әлемдегі ең жылдам үнділік" – Инверкаргилл қаласындағы жаңазеландиялық жылдамдық мотоциклшісі Берт Мунро және оның 1920 жылғы шығарылған, күшті өзгерістер енгізілген Indian Scout мотоциклі туралы 2005 жылғы жаңазеландиялық өмірбаяндық спорттық драма. Мунро 1950-жылдардың соңы мен 1960-жылдары Юта штатындағы Бонневилл тұзды даласында 1000 куб см-ден аз көлемді қозғалтқыштармен жабдықталған мотоциклдер үшін көптеген жер жылдамдығы рекордтарын орнатқан. Фильмде Энтони Хопкинс түскен, оның продюсері, сценарий авторы және режиссері – Роджер Дональдсон. Фильм 2005 жылдың 7 желтоқсанында Жаңа Зеландияда жағымды пікірлермен шықты және Жаңа Зеландияның кинопрокатындағы ең табысты отандық фильмге айналды, ол 7 043 000 NZ$ табыс әкелді, ал бүкіл әлем бойынша 18 297 690 АҚШ долларынан астам табыс тапты. Фильм 2006 жылдың 3 ақпанында АҚШ-та Magnolia Pictures компаниясымен кинотеатрларда көрсетілді, ал кейіннен 2006 жылдың 22 желтоқсанында Magnolia Home Entertainment компаниясы DVD форматында шығарды.
The World's Fastest Indian is a 2005 New Zealand biographical sports drama film based on the Invercargill, New Zealand speed bike racer Burt Munro and his highly modified 1920 Indian Scout motorcycle. Munro set numerous land speed records for motorcycles with engines less than 1,000 cc at the Bonneville Salt Flats in Utah in the late 1950s and into the 1960s. The film stars Anthony Hopkins, and was produced, written, and directed by Roger Donaldson. The film opened on 7 December 2005 in New Zealand to positive reviews, and quickly became the highest grossing local film at the New Zealand box office taking in NZ$7,043,000; and taking in over US$18,297,690 worldwide. The film was theatrically released on 3 February 2006 in the United States by Magnolia Pictures; and was subsequently released on DVD on 22 December 2006 by Magnolia Home Entertainment.
Сюжет
1967 жылы Бёрт Мунро Инверкаргилде халыққа танымал, мейірімді мінезімен, Жаңа Зеландия мен Австралиядағы ең жылдам мотоциклімен және Popular Mechanics журналында жарияланғандығымен әйгілі болды. Бірақ, осы танымалдылыққа қарсы, оның ашуланған көршілері де болды, олардың кейбіреулері таңертең ерте мотоциклін дауыстатуы, лимон ағашына зәр тастауы және шөпті шабудан қашқақтауы сияқты көршілік ережелерді бұзуынан жиі шағымданатын. Дегенмен, Бёрттің ұзақ жылдар бойы армандаған нәрсесі – АҚШ-қа сапар шегіп, Бонневилл Speedway-де мотоциклінің мүмкіндіктерін сынап көру болатын. Бірақ, мотоциклін жаңарту кезінде Бёрт жүрек талмасына ұшырады. Жедел жәрдем оны ауруханаға жеткізді, онда оған стенокардия диагнозы қойылды және тынығуды және мотоциклмен жүрмеуді кеңес берді. Бёрт бұл кеңеске құлақ аспады, оған дәрі тағайындалды. Соңында Бёрт жүк кемесімен Лос-Анджелеске бару үшін жеткілікті ақша жинады, сапарының бағасын жұмыс істеу арқылы төледі, бірақ келген соң бюрократиямен, күмәнданумен және ірі қала тұрғындарының салқындығымен бетпе-бет келді. Оның тікелей, бірақ жолдарымен араласа білетін мінезі оған кездесетін әр қиындықтан өтуге көмектесті. Ол мотельдің кеңсе қызметкері, Тина есімді трансвеститтің жолынан табысты, ол оған кедендік рәсімдерді өтеуге және көлік сатып алуға көмектесті. Автосаудагер Бёртке трейлер жасау үшін өзінің шеберханасын және қоймасын пайдалануға рұқсат берді, ал кейін Бёрт бірнеше машиналарды жақсылағаннан кейін оған жұмыс ұсынды. Бёрт ұсыныстан бас тартты және жақын арада Ютаға қарай ұзақ сапарын бастады. Сапар барысында Бёрт көптеген мейірімді адамдармен кездесті, соның ішінде тас жол полициясымен, трейлері бұзылғанда көмектескен Джейк есімді үнді миссиясымен, Ада есімді әйел оған трейлерін жөндеуге гаражында рұқсат берді және қысқа уақытқа оның жақыны болды, сондай-ақ Вьетнамдағы әскери қызметтен демалыс алған Әуе күштерінің ұшқышымен. Ол ақыры Бонневилл тұзды даласына келді, бірақ жарыс шенеуніктері оның мотоциклін бұрын тіркемегендігі және қажетті қауіпсіздік жабдықтарының болмауына байланысты жарысқа қатысуына тыйым салды. Бірақ, жарысқа қатысушылар мен жанкүйерлердің спорттық рухтағы араласуының арқасында оған уақытпен жүгіруге рұқсат берілді. Әр түрлі қиындықтарға қарамастан, ол мақсатына жете алды және жүгіруінің 8-ші милінде жаңа жер жылдамдығы рекордын орнатты – 201.851 миль/сағ (324.847 км/сағ). Соңында оның аяғы қауіпсіздік жүйесінен шыққан газдан күйді, содан кейін ол мотоциклімен бірге құлап, тоқтап қалды, бірақ ол қаһарман ретінде Жаңа Зеландияға оралды. Эпилогта ол Бонневиллге тағы тоғыз рет барып, жаңа рекордтар орнатқаны айтылады.
Өндіріс
Режиссер Роджер Дональдсон осы фильмді түсіре бастағанға дейін 20 жылдан астам уақыт дайындады, ал бұрын 1971 жылы Мунро туралы «Бёрт Мунро: Жылдамдық құдайына шалыққандар» деген қысқа телефильм түсірген. Толық метражды фильмге қаржы табу әлдеқайда қиын болды, бірақ маңызды жапон инвесторы және Дональдсон мен Ханнамның жеке қаржысы фильмді жасауға мүмкіндік берді. Фильмде қолданылған көптеген реквизиттер, соның ішінде барлық жарылған поршеньдер және Хопкинстің фильмдегі бір көріністе қолданатын поршень қалыптары – Мунроға тиесілі болған. Бұл заттар Саутленд мұражайы мен көркем галереясында көрмеге қойылған. Бёрт Мунроның үйі мен шеберханасы орналасқан жер Инверкаргилл қаласындағы Литгоу көшесіндегі бос учаске болды. 1990 жылдарға дейін бұл учаске «Black Power» деген жаман атқа ие топтың штаб-пәтері ретінде пайдаланылған, бірақ 1998 жылы үй өртенді. Фильм түсірілгеннен кейін бұл жерге жаңа үй салынды.
Тарихи ақиқат
Нағыз Бёрт Мунро 1925 жылғы 6 тамызда Флоренс Берил Мартинге үйленді; олар 1950-51 жылдары ажырасты. Олардың төрт баласы болғанмен, фильмде балалары туралы ештеңе айтылмайды; бірақ ол үйленген, немесе ажырасқан немесе жақын арада ажырасып қалған деп еске салынады. Фильмдегі Мунро ағасы Ернидің ағаш құлап қаза тапқан кездегі қайғысын еске түсіреді. Шын Мунроның ағасы да ағаш құлап қаза тапқан. Мунроның өлі туған егіз қарындасы да болған. Нағыз Мунро 1930 жылдардың соңынан 1970 жылдардың басына дейін Жаңа Зеландияда көптеген жылдамдық рекордтарын орнатқан. Алайда, фильмде бұл рекордтар туралы тек қысқаша айтылады. Мунро лимон ағашына зәр сидіргені туралы ешқандай мәлімет жоқ; режиссер Роджер Дональдсон бұл детальді өзінің әкесіне деген құрмет ретінде қосты, өйткені оның әкесі сондай іс жасаған. Шындығында, Мунроның Бонневиллдегі рекордтық көрсеткіші 1956 жылдан бастап АҚШ-қа бірнеше рет сапар жасағаннан кейін тіркелді. Мысалы, 1957 жылғы мамыр айындағы Popular Mechanics журналының 6-бетінде жарияланған мақалада «H. A. "Дэд" Мунро» және оның 1920 жылғы Indian Scout мотоциклі туралы айтылған. Фильмде көрсетілген Бонневиллге сапар – Мунро жасаған бірнеше сапардың жиынтығы. 1962 жылы ол Бонневиллде сағатына 178,971 миль жылдамдықпен рекорд орнатты. Оның ең жоғары жылдамдығы 190,07 миль/сағ құрады. Мунро аяқталмаған жүріс кезінде 205,67 миль/сағ жылдамдыққа жетіп, апатқа ұшырады, бірақ фильмде айтылғандай, Бонневиллде 201 миль/сағ рекордын орнатқан емес. Фильмнің соңында Жылдамдық аптасының қатысушылары ақшаны «қапқа» лақтырады, ал Бёрт Мунро жылдамдық рекордын орнату алдында ақшаға толы қапты алады. Шындығында, Мунро Жылдамдық аптасына дейін ақша жинауға мәжбүр болды, өйткені АҚШ кедені оның мотоциклін босату үшін қолма-қол ақшалай кепілдік талап етті. 1962 жылы Мунроға ақша салынған қапты ұсынған көпшіліктің суреті 2006 жылы Hot Rod журналында қайта басылды.
Хопкинстің жаңа зеландиялық адамды бейнелеуі
Уэльсте туған Хопкинс нағыз Мунроға тән Киви акцентін қолданбады. "The New Zealand Herald" газетіндегі рецензияда "оның дауыстылары Уэльстің аңғарларынан биік жазықтарға дейін секіріп өтеді, бірақ Мунроның туған жері – Соутлендке (Жаңа Зеландияның оңтүстік аймағы) тоқтамайды" делінген. Дегенмен, сол рецензент Хопкинстің "жомарт, мейірімді және өте жақын өнер танытқанын", "арт жардағы эксцентрикалық генийді керемет бейнелегенін", "оның орта ғасырлық жаңазеландиялық адамының мінезін толыққанды сезінгенін" және "бұл рөлді өте жақсы ойнағанын" айтқан.
Көрсеткіш көліктер
1920 жылғы «Бурт Мунро Специал» фильмінде көрсетілген 1920 жылғы «Индиан Скаут» бастапқыда 600 куб.см көлемді, сағатына 55 миль жылдамдыққа есептелген мотоцикл ретінде жасалған. Мунроның аэродинамикалық рекордтық мотоциклі көлемі 950 куб.см-ға дейін ұлғайтылып, сағатына 205 миль жылдамдыққа жеткен. Бұл өзгерістердің көп бөлігі Мунроның шеберханасында, фильмде көрсетілгендей қарапайым әдістер мен құралдарды пайдалана отырып жасалды. «Munro Special» мотоциклін бейнелеу үшін фильмде төрт мотоцикл қолданылды: олардың екеуі – «Индиан Скаут» мотоциклінің көшірмесі, ал қалғандары – «Дукати». «Антарктикалық періштелер» мотоциклдері – Жаңа Зеландия мотоциклшілерінің мініп жүрген мотоциклдерінің көп бөлігі 1960 жылдардың басы мен ортасында шыққан «Траймф» және «BSA» мотоциклдерінен тұрады. Бұл мотоциклдердің көпшілігі 500 куб.см немесе одан да үлкен көлемді екі цилиндрлі модельдер. Бёрттің машинасы (Жаңа Зеландияда) – 1954 жылғы «Vauxhall Velox», ол тік алты цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталған. Бұл сол кезде Жаңа Зеландияда көптеп кездесетін британдық автомобильдердің типік үлгісі болды.