Кіріспе

Шотландияның солтүстігіндегі Дунробин қамалы (көбінесе 1835–1845 жылдары – қазіргі уақытқа дейін) – Шотландияның Таулы аймағындағы Сазерлендтегі сәнді үй, сонымен қатар Сатерленд графының, Сатерленд тайпасының басшысының отбасылық ораны. Ол Голспиден солтүстікке қарай 1.6 шақырым (1 миль) және Брорадан оңтүстікке қарай 8 шақырым (5 миль) жерде, Дорнох шығанағына қарап орналасқан. Дунробиннің тамыры орта ғасырларға дейін жетеді, бірақ қазіргі ғимараттың көп бөлігі мен бақтарды 1835 және 1850 жылдар аралығында сэр Чарльз Барри салған. Бірқатар кеңейтулер мен өзгерістерге қарамастан, оның ішкі ауласында бастапқы ғимараттың бір бөлігін көруге болады, бұл оны Шотландияның солтүстігіндегі ең үлкен үйге айналдырды. Жеті жыл бойы пансион ретінде пайдаланғаннан кейін, қазір ол жұртшылыққа ашық.

Тарих

Сазерленд жерлері 1211 жылға дейін Фламандиялық дворян Фрескиннің немересі, Даффус лорды Хьюге тиесілі болды. Қалашық ерте ортағасырлық бекініс орнында салынған болуы мүмкін, бірақ ең көне сақталған бөлігі, темір тормен бірге, 1401 жылы алғаш рет айтылған. Қалашық Роберт Сазерлендтің, 6-шы графының (1444 жылы қайтыс болған) құрметіне аталған деп саналады. Дунробин қамалы сол кездегі тайпалық қоғамның ортасында салынды, сол уақытта норвег және гэль тілдері қолданылып келді. Роберт Брюс өзінің тәжге талап етуін қолдаған Гордондарды Абердинширдегі Хантлиге қоныстандырды және олар 1445 жылы Хантли графтары атанды. Гордон әулетіне ерлік 16 ғасырда Сазерлендтің 8-ші графы өзінің қызы Элизабетті Адам Гордонға үйлендірген кезде көшті. 8-ші граф 1508 жылы қайтыс болғаннан кейін Элизабеттің ағасы титулдың мұрагері деп жарияланды, бірақ Гордондар оған және оның кіші әйеліне қарсы келтірген ақымаздық туралы үкім 1512 жылы Адам Гордонға иеліктің өтуіне себеп болды. Александрдың ұлы Джон 1550 жылы қамалды басып алуға тырысты, бірақ қамалдың бағында қаза тапты. Ол Абердинге аттанды, онда Камберленд герцогының әскеріне қосылды. 18-ші граф 1766 жылы қайтыс болғаннан кейін үй оның қызы Элизабетке көшті, ол саясаткер Джордж Левесон Говерге үйленді, кейіннен 1-ші Сазерленд герцогы атанды. 1785 жылы үй қайтадан өзгертіліп, кеңейтілді. 14 ғасырлық мұнара, сондай-ақ 17 және 18 ғасырлардағы кеңейтімдер сақталды және Барридің 19 ғасырлық жұмысында көрініс тапты. Данробин қамалының жеке станциясы ретінде 1870 жылы Алыс Солтүстік теміржолында ашылды. Қазіргі күту бөлмесі 1902 жылы салынды және B санатындағы ескерткіш болып табылады. Шотланд сәулетшісі сэр Роберт Лоример соғыстан кейін үйді жаңартумен айналысты. 1973 жылдан бері үй және оның аумағы жұртшылыққа ашық, ал Сазерленд әулетінің жеке тұрғын үйлері сақталған. Барридің ішкі бөлігінің көп бөлігі 1915 жылғы өрттен қирады, нәтижесінде сэр Роберт Лоримердің қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді, бірақ ол 17 және 18 ғасырлардағы сақталған жұмыстарды, соның ішінде Гринлинг Гиббонсқа жатқызылатын ағаш оюларын да қосты. Төрт қабаттан тұратын, әр бұрышында мұнаралары бар үлкен төртбұрышты ғимарат ескі қамалды үш қабатты ғимарат арқылы байланыстырады, онда әсем пәтерлер орналасқан. Атаудың шығу тегі туралы ешқандай мәлімет жоқ. Лоримердің қаланы қалпына келтіру кезінде екі бөлмеден біріктірілген қонақ бөлмесі бау-бақшаға және теңізге қарап тұрады, онда үлкен Каналеттолар мен 18 ғасырлық гобелендер, сондай-ақ Хоппнер мен Рейнольдстың портреттері қойылған.

Бау-бақшалар

Француздық ықпалы 1850 жылы аяқталған бақтарға да таралады, мұнда Бари Версаль бақтарының француздық формальды стилінен шабыттанды. Әрбір партер фонтанмен орталықта орналасқан дөңгелек бассейнді қоршап тұрады, ал оның негізгі жоспары шамамен 1848 жылдан бері өзгерген жоқ. Бари партерді оптикалық иллюзия ретінде жобалаған, оны жоғарыдан қарағанда физикалық көлемінен асып, біртіндеп тарылып көрінеді. Музей өзінің Виктория және Эдвард дәуіріндегі орналасуын сақтап, ресми бақтарға іргелес жатқан 18 ғасырға жататын жазғы үйde орналасқан. Қала жыл сайын сәуір және қазан айлары аралығында келушілерге ашық. Қала маңындағы резидент-қыраншы (Falconer) қала бақтарында қырандармен көрсетілімдер ұйымдастырады.