Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эйстейн Эрлендссон (қазіргі норвегиялық Эйстейн Эрлендссон, латынша Августин Нидросиенсис) (26 қаңтар 1188 жылы қайтыс болған) – 1161 жылдан өліміне дейін, 1188 жылға дейін Нидарос архиепискобы болған.
Eysteinn Erlendsson (Modern Norwegian Øystein Erlendsson, Latin Augustinus Nidrosiensis) (died 26 January 1188) was Archbishop of Nidaros from 1161 to his death in 1188.
Өмірбаян
Оның отбасы Трёнделагтан шыққан, және ол жергілікті ақсүйектердің көпшілігімен туыс болған. Оның туған күні мен туған жері жазылмаған. Эйстейн шамамен 1120 және 1130 жылдар аралығында Трёнхеймнің солтүстігіндегі Вердалдың Солтүстік Трёнделаг айманындағы фермада немесе Росвольде дүниеге келген болуы мүмкін. Оның әкесі Ерленд Химальде деп аталған. Ол Тёрберг Арнесонның (шамамен 1050 жылы қайтыс болған) немересі, бірнеше норвегиялық патшаларға кеңесші болған, және король Харальд Хардраданың кеңесшісі болған Ульв Успаксонның (1066 жылы қайтыс болған) шөбересі еді. Ол Париждегі Сен-Викторда білім алған. Діңгек ретінде Норвегия королі Инге Крокригтің үй иесі қызметін атқарды. Архиепископ Йон Биргерсон 1157 жылдың 24 ақпанында қайтыс болғанда, король Инге Эйстейнді жаңа архиепископ етіп тағайындады.
His family came from Trøndelag, and he was related to most of the local nobility. His birth date and place of birth is not recorded. Eysteinn was probably born sometime between 1120 and 1130 on the farm or Råsvoll north of Trondheim in Verdal, Nord Trøndelag. His father was known as Erlend Himalde. He was the grandson of Tørberg Arnesson (d. ca. 1050), who served as an advisor to several Norwegian kings and the great grandson of Ulv Uspaksson (died 1066), who was a councilman under King Harald Hardrada. He was educated at Saint Victor, in Paris. As a priest he served as steward to King Inge Krokrygg of Norway. When Archbishop Jon Birgersson died 24 February 1157, King Inge appointed Eysteinn as the new archbishop.
Риммен байланысы
Кейін Эйнштейн Римге сапар шегіп, 1161 жылы Папа Александр III оның тағайындауын бекітті. 1161 жылы Норвегияға оралып, Рим мен Норвегия шіркеуі арасындағы байланысты күшейтуге тырысты. Ол Августин тәртібіндегі канониктер қауымын құрып, Әулие Торлакты қасиеттеп берді.
Eysteinn then travelled to Rome, where his appointment was confirmed by Pope Alexander III in 1161. He returned to Norway in 1161 and attempted to strengthen the ties between Rome and the Norwegian Church. He established the communities of Augustinian canons regular and consecrated Saint Thorlak.
Азамат соғысына қатысу
Король Инге билік құрған кезең Норвегияда азаматтық соғыс дәуірі деп аталатын кезеңнің басталуымен сәйкес келді. Эйстейн тағына оралар алдында король Инге өзінің немере інісі Хокон Гердебрейдің қолынан қаза тапты. Король Ингедің қолдаушылары Эрлинг Скакке басшылығымен, оның ұлы Магнусты патшалыққа үміткер ретінде біріктірді. Эрлинг Скаке король Сигурд Жорсалфардың қызы Кристинге үйленген. Бұл таққа корольдің ұлы емес, басқа адамның отыруының алғашқы жағдайы болды. 1162 жылы Хокон Гердебрей жеңіліп, қаза тапты, бірақ тағы бір талапкер пайда болуы мүмкін еді. Осы жағдайда Епископ Эйстейн мен Эрлинг табиғи одақтастарға айналды. Шіркеу Норвегия патшалығын еуропалық үлгіде реформалауды ұзақ уақыттан бері қалап келген. Әсіресе, ол бұрын соғыс пен тәртіпсіздікке әкеп соққан бірнеше бірдей корольдер дәстүріне нүкте қоюды қалады. Сонымен қатар, Епископ Эйстейн тек заңды ұлдардың ғана мұрагер болатынын қалады. Магнус Эрлингсонды қолдау арқылы осы екі мақсатқа да қол жеткізілуі мүмкін еді. 1163 жылы мұрагерлік туралы жаңа заң (агнатикалық мұрагерлік) енгізілді. Ал Епископ Эйстейн Магнусты Норвегия королі деп жариялады. Бұл Норвегияда алғаш рет өткізілген осындай рәсім болды. Эйстейн латын тілінде жазылған агиографиялық еңбек – Passio Olavi-дің авторы деп есептеледі. Бұл Норвегияның қасиетті Олаф II-нің тарихы мен еңбегі туралы, оның миссионерлік қызметіне ерекше назар аударады. Атауы – Passio Et Miracula Beati Olaui деген сөздердің қысқартылған түрі, яғни қасиетті Олавтың азаптары мен кереметтері.
King Inge's reign fell within the start of the period known as the civil war era in Norway. Before Eysteinn could return to his seat, King Inge was killed by his nephew, Håkon Herdebrei. King Inge's supporters had rallied under the leadership of Erling Skakke with his son Magnus as candidate for king. Erling Skakke was married to Kristin, daughter of King Sigurd Jorsalfar. This was the first time the throne had passed to someone who was not a king's son. Håkon Herdebrei was defeated and slain in 1162; however, the possibility remained that another claimant would appear. In this situation, Bishop Eysteinn and Erling became natural allies. The Church had long wished to reform the Norwegian kingdom on a more European model. Especially it wanted an end to the tradition of having several co kings, which in the past had often led to war and unrest. In addition Bishop Eysteinn wanted only legitimate sons to be eligible. By sponsoring Magnus Erlingsson, both these goals would be achieved. In 1163 the new law of succession (agnatisk suksesjon) was introduced. In return, Bishop Eysteinn crowned Magnus King of Norway. This was the first time such a ceremony had taken place in Norway. Eysteinn is thought to have written Passio Olavi, a hagiographical work written in the Latin language. This is about the history and work of St. Olaf II of Norway, with particular emphasis on his missionary work. The title is an abbreviation for Passio Et Miracula Beati Olaui, meaning Holy Olav's sufferings and miracles.