Кіріспе

Проэритробласт (немесе рубрибласт, немесе пронормобласт) – нормабласт дамуының төрт кезеңінің ең алғашқысы. Гистологияда оны басқа "бласт" жасушаларынан (лимфобласт, миелобласт, монобласт және мегакариобласт) ажырату өте қиын. H&E бояуымен боялғанда цитоплазмасы көк түсті болып көрінеді, бұл оның базафильді екенін көрсетеді. Проэритробластар CFU-e (колония құратын эритроидты жасуша) жасушаларынан пайда болады және базафильді эритробластарға айналады. Егезде проэритробластар – трансферрин рецепторының (темірді сіңіру рецепторы), эритропоэтин рецепторының (EpoR), кейбір c-Kit (шығарушы жасуша фактор рецепторы) жоғары деңгейін экспресстейтін, Ter119 (жасуша бетіндегі молекула) оң болатын үлкен, міндетті алдынғы жасушалар. Олардың көбею қабілеті алдыңғы сатыға қарағанда шектеулі.

In vivo, проэритробласт кезеңінен бастап эритроидты жасушалар бірнеше дүркін бөлінеді, сонымен бірге Bcl xL сияқты тіршілік ету гендерін күшейтеді, көп мөлшерде темір жинақтайды және сақтайды, гемоглобин мен басқа эритроидты гендердің синтезін (көбінесе GATA 1-ге тәуелді процесс, ол EpoR сигнализациясымен күшейтіледі) арттырады, жасуша көлемін кішірейтеді, соңында ядроларын жойып, ретикулоцит ретінде қан ағынына жібереді. Ядрода бірнеше нуклеола бар және ол жасуша көлемінің көп бөлігін құрайды. Хроматин қызыл-қызыл түсті жіптердің желісінен тұрады. Гранулоциттік қатардағы сәйкес миелобластан проэритробластың ерекшелігі – оның базафильді перифериялық цитоплазмасының көп болуы.