Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ақ қан жасушаларының түрлері
Variety of white blood cells
Эозинофилдер, кейде эозинофилдер немесе сирек жағдайларда ацидофилдер деп аталады, ақ қан жасушаларының бір түрі және омыртқалы жануарларда көпжасушалы паразиттермен және белгілі бір инфекциялармен күресуге жауапты иммундық жүйенің құрамдас бөлігі. Маст жасушалары және базафильдермен бірге, олар аллергия және астмамен байланысты механизмдерді де реттейді. Олар – гематопоэз кезінде сүйек кемігінде пайда болатын гранулоциттер, қанға өтуден бұрын, содан кейін түпкілікті дифференциацияланады және көбеймейді. Бояғыш заттар клеткалық цитоплазманың ішіндегі кішкентай гранулаларда жинақталады, олар эозинофил пероксидазасы, рибонуклеаза (РНҚаза), дезоксирибонуклеазалар (ДНҚаза), липаза, плазминоген және негізгі белок сияқты көптеген химиялық медиаторларды қамтиды. Бұл медиаторлар эозинофилдің белсендірілуінен кейін дегрануляция процесі арқылы босатылады және паразиттерге де, жануарлар тіндеріне де зиянды. Денсаулығы жақсы адамдарда эозинофилдер ақ қан жасушаларының шамамен 1–3% құрайды, олардың мөлшері 12–17 микрометрге жетеді және екі бөлікті ядроға ие. Эозинофилдер қанға шығарылғанмен, тіндерде қалады. Эозинофилдер қан айналымында 8–12 сағатқа дейін сақталады және стимуляция болмаған жағдайда тіндерде тағы 8–12 күнге дейін тірі қалуы мүмкін. 1980 жылдардағы маңызды зерттеулер эозинофилдердің ерекше гранулоциттер екенін көрсетті, олар экс-виво мәдениеттеу тәжірибелерінде көрсетілгендей, жетілгеннен кейін ұзақ уақыт бойы тірі қалуға қабілетті.
Eosinophils, sometimes called eosinophiles or, less commonly, acidophils, are a variety of white blood cells and one of the immune system components responsible for combating multicellular parasites and certain infections in vertebrates. Along with mast cells and basophils, they also control mechanisms associated with allergy and asthma. They are granulocytes that develop during hematopoiesis in the bone marrow before migrating into blood, after which they are terminally differentiated and do not multiply. The staining is concentrated in small granules within the cellular cytoplasm, which contain many chemical mediators, such as eosinophil peroxidase, ribonuclease (RNase), deoxyribonucleases (DNase), lipase, plasminogen, and major basic protein. These mediators are released by a process called degranulation following activation of the eosinophil, and are toxic to both parasite and host tissues. In normal individuals, eosinophils make up about 1–3% of white blood cells, and are about 12–17 micrometres in size with bilobed nuclei. While eosinophils are released into the bloodstream, they reside in tissue. Eosinophils persist in the circulation for 8–12 hours, and can survive in tissue for an additional 8–12 days in the absence of stimulation. Pioneering work in the 1980s elucidated that eosinophils were unique granulocytes, having the capacity to survive for extended periods of time after their maturation as demonstrated by ex vivo culture experiments.
Даму
TH2 және ILC2 жасушалары GATA 3 транскрипциялық факторын өрнектейді, ол TH2 цитокиндерінің, интерлейкиндердің (IL) қоса алғанда, өндірілуін күшейтеді. Олардың жасушалық тағдыры GATA және C/EBP сияқты транскрипциялық факторлармен анықталады.
TH2 and ILC2 cells both express the transcription factor GATA 3, which promotes the production of TH2 cytokines, including the interleukins (ILs). Their lineage fate is determined by transcription factors, including GATA and C/EBP.
Жануарлардағы зерттеулер
CCR2 жетіспейтін тышқандардың май (май) тінінде эозинофилдер санының артуы, балама макрофагтардың белсенділігі күшейеді және 2-типті цитокиндерді экспрессиялауға бейімділік байқалады. Бұған қоса, тышқандардың жоғары майлы диетадан семіздікке шалдығуында бұл әсер одан да күшейеді. T. canis жұқтырған тышқандардағы эозинофилияның тышқан үлгілері тышқанның күйек безіндегі IL-5 мРНК деңгейінің жоғарылауын көрсетті. ОВА-дан туындаған тышқандардың астма үлгілері жоғары TH2 жауабын көрсетеді. Тышқандарға TH1 жауабын тудыру үшін IL-12 енгізген кезде TH2 жауабы басылады, бұл TH2 цитокиндері жоқ тышқандардың астма белгілерін көрсетуінің ықтималдығы айтарлықтай төмен екенін көрсетеді.
Within the fat (adipose) tissue of CCR2 deficient mice, there is an increased number of eosinophils, greater alternative macrophage activation, and a propensity towards type 2 cytokine expression. Furthermore, this effect was exaggerated when the mice became obese from a high fat diet. Mouse models of eosinophilia from mice infected with T. canis showed an increase in IL 5 mRNA in mice spleen. Mouse models of asthma from OVA show a higher TH2 response. When mice are administered IL 12 to induce the TH1 response, the TH2 response becomes suppressed, showing that mice without TH2 cytokines are significantly less likely to express asthma symptoms.