Жозеф Лагу: Оңтүстік Судан саяхатшысы және әскери қайраткерінің өмірі мен қызметі
Joseph Lagu
Жозеф Лагу – Оңтүстік Судан саяхатшысы, әскери тұлға (1929 ж.т.). Судан армиясінде қызмет етіп, Оңтүстік Суданның президенті болған. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Судан саясаткері (1929 жылы туған)
South Sudanese politician (born 1929)
Джозеф Лагу (1929 жылғы 26 қарашада Мадиландтың солтүстік аймағындағы Молидегі Момокве деген шағын елді мекенінде, Джубадан оңтүстікке қарай 80 мильдей жерде, Судан, қазіргі Оңтүстік Судан) – Оңтүстік Суданның әскери тұлғасы және саясаткері. Ол Оңтүстік Суданның Шығыс Экваториясындағы мади этностық тобына жатады. 1960 жылғы мамыр айында Омдурман әскери колледжін бітіріп, Судан армиясына екінші лейтенант болып қабылданып, Солтүстік командасымен бірге 10-бригадаға Шендиге жіберілді. Лагу 1978-1979 жылдары Оңтүстік Суданның автономиялық аймағының Жоғары Атқарушы Кеңесінің екінші президенті қызметін атқарды.
Joseph Lagu (born 26 November 1929 in a hamlet called Momokwe in Moli, northern region of Madiland, about 80 miles south of Juba, Sudan, currently South Sudan) is a South Sudanese military figure and politician. He belongs to the Madi ethnic group of Eastern Equatoria, South Sudan. In May 1960 he graduated from the military college in Omdurman and was commissioned as a second lieutenant in the Sudanese Army and was posted to Shendi with the 10th Brigade, Northern Command. Lagu served as the second President of the High Executive Council of the autonomous region of Southern Sudan between 1978 and 1979.
Азаматтық соғыс
1963 жылғы 4 маусымда ол армиядан дезертирлік жасап, Судан үкіметіне қарсы оңтүстік Судан қарсылық қозғалысына қосылды. 1963 жылғы қыркүйекте ол қарсылық қозғалысының әскери қанатын – өлімге қауіпті удың атымен аталған «Аняняны» құрды. «Аняня» 1955 жылғы 18 тамызда басталган қозғалысты қайта жандандырып, Бірінші Судан азамат соғысында Судан үкіметіне қарсы күресті жалғастырды, ол 1955 жылғы көтерілістен кейін 1963 жылы белсенді түрде басталды. Жозеф Лагудың «Анянядағы» кіші офицерлерінің арасында 1970 жылғы қазанда қабылданып, кейін екінші азамат соғысының негізін қалаушы болған Джон Гаранг та болды. Азамат соғысы кезінде Лаго Израильмен байланыс орнатып, соғысты араб емес халықтар мен панарабистер арасындағы күрес ретінде көрсету арқылы қолдау сұрады, осылайша Израиль мен Оңтүстік Судан арасындағы қарым-қатынас басталды.
On 4 June 1963 he defected from the Army and joined the southern Sudanese resistance movement against the Government of Sudan. In September 1963, he founded Anyanya, the military wing of the resistance movement, named after a deadly poison. Anyanya reinvigorated the movement that erupted on 18 August 1955 and continued the fight against the Sudanese government in the First Sudanese Civil War, which after the mutiny of 1955, really actively began in 1963. Among Joseph Lagu's junior officers in Anyanya was John Garang who was recruited in October 1970 and was later to become the chief architect of the second civil war. During the civil war, Lago established contact with Israel, successfully appealing for support by portraying the war as one between non Arabs and Pan Arabists, marking the beginning of Israel–South Sudanese relations.
Бейбітшілік процесі
Соғыс 1972 жылы президент Гаафар Нимейри басқаратын Судан үкіметі мен Оңтүстік Судан Азаттық қозғалысының (SSLM) саяси қанаты, 1971 жылдың қаңтарында Жозеф Лагу бүкіл оңтүстік қарсылық күштерін толық бақылауға алғанда құрылған қарсылықтың саяси қанаты, Әдіс-Абебада бейбіт келісімге қол қойғаннан кейін аяқталды. Келісім император Хайле Селассиенің қолдауымен жасалды. Аддис-Абеба келісімі Оңтүстік Суданға аймақтық автономияны берді және Аняния мен оның саяси ұйымдары ұлттық армияға, полицияға және жаңадан құрылған ұлттық үкіметке енгізілді. Жозеф Лагу генерал-майор шенімен Судан қарулы күштеріне қайта оралды және әртүрлі күштердің үйлесімді бірігуін қамтамасыз ету үшін армияда қалды. Келісімге қол қойылғаннан кейінгі он жыл Суданның тарихындағы ең ұзақ тынышшылық кезеңі болды. Бұл Оңтүстік Суданға өз автономиялық құрылымында демократиялық институттарды дамытуға мүмкіндік берді.
The war ended in 1972, after a peace agreement was signed in Addis Ababa by the Sudanese government led by President Gaafar Nimeiry and the South Sudan Liberation Movement (SSLM), political wing of the resistance founded by Joseph Lagu when he took overall control of the entire southern resistance in January 1971. The agreement was signed under the auspices of emperor Haile Selassie. The Addis Ababa Agreement granted regional autonomy to southern Sudan and ensured that Anyanya and its political arms would be absorbed into the national army, police force and the newly formed national government. Joseph Lagu, who rejoined the Sudanese armed forces with the rank of Major General, stayed in the Army to ensure a smooth merger of the disparate forces. The ten years following the agreement gave the country the longest period of relative peace in Sudan's turbulent history. It also gave southern Sudan a chance at developing democratic institutions in its own autonomous context.
Қоғамдық өмір
Әскери қызметтен шыққан соң саяси өмірге қадам басты. 1978 жылы Оңтүстік Судан Автономиялық Аймағының Жоғары Атқарушы Кеңесінің Президенті болып халықтың дауысымен сайланды және 1982 жылы Республиканың 2-ші Вице-президенті болып тағайындалды. 1985 жылы Нимейри үкіметі оның қорғаныс министрі, генерал Мохаммед Ахмед Суар Эль-Дахаб тарапынан құлатылғанда, Жозеф Лагу да 2-ші Вице-президент лауазымынан айырылды. Отбасымен бірге Ұлыбританияға көшіп келген Жозеф Лагу саяси митингтерге кейде қатысса да, саяси белсенділігін төмен деңгейде ұстады. Төңкерістен кейін болған қысқа мерзімді әскери билік, Садық әл-Махди басшылығымен демократиялық жолмен сайланған үкіметпен ауыстырылды. Садық әл-Махди Жозеф Лагуды "Жолшықты елші" етіп тағайындады. Әл-Махди үкіметі 2019 жылғы Судан төңкерісіне дейін билікті ұстап тұрған генерал Омар әл-Башир (сол кезде бригадир) тарапынан құлатылды. Жозеф Лагудың "Жолшықты елші" лауазымы жаңа режим кезінде де сақталды, оны президент әл-Баширдің өзі бекітті. Жозеф Лагу 1990 жылдың қыркүйегінен 1992 жылдың қаңтарына дейін БҰҰ-да Суданның елшісі болып тағайындалды. Содан кейін ол қайтадан "Жолшықты елші" болып тағайындалды. 1998 жылдың мамырында Президенттік кеңесші болып тағайындалғаннан кейін ол лауазымынан кетті, жеке азамат болып, тәуелсіз дауыс беру үшін барлық ресми міндеттерден босатуды сұрап, ұсыныстан бас тартты. 2006 жылы ол өзінің естеліктерін – «Судандық Одиссея: қираудан үмітке қарай» деп аяқтады.
After leaving military service he entered political life. He was elected by popular vote to the Presidency of the High Executive Council of the Southern Sudan Autonomous Region in 1978 and in 1982 was appointed 2nd Vice President of the Republic. In 1985 when Nimeiry's government was toppled by his defence minister, Gen. Mohammed Ahmed Suar El Dahab, Joseph Lagu also lost his position as 2nd Vice President. Relocating to the United Kingdom with his family, Joseph Lagu kept quite a low political profile, though he sometimes appeared at political rallies. The brief military rule that succeeded the coup was followed by a democratically elected government under the Premiership of Sadiq al Mahdi. Joseph Lagu was appointed Roving Ambassador by al Mahdi. Al Mahdi's government was in turn overthrown by Gen. Omar al Bashir (then a Brigadier) who maintained his hold on power until the 2019 Sudanese coup d'état. Joseph Lagu's post as Roving Ambassador continued under the new regime having been confirmed by President al Bashir himself. Joseph Lagu was appointed as Sudanese Ambassador to the UN between September 1990 and January 1992. He was then reappointed Roving Ambassador. He resigned from the position in May 1998 after he was appointment as Presidential Advisor, a post that he declined requesting he be relieved of all official duty so as to become a private citizen and an independent voice. In 2006 he completed writing his memoirs—Sudan Odyssey Through a State from Ruin to Hope.