Кіріспе

Нассау қалашығы, Германия

Нассау қалашығы, Германияның Рейнланд-Пфальц аймағында орналасқан, Нассау үйінің бастапқы ордасы болды. Қалашықтың қираған қалдықтары Лан өзенінен шамамен биіктікте тау беткейінде орналасқан. Нассау үйі – аристократиялық әулет, оның ұрпақтарының арасында бүгінгі Нидерланд және Люксембург монархиялары бар.

Тарих

Қамал 1100 жыл шамасында Дудо Лоренбург (немісше: Dudo von Laurenburg) – Нассау әулетінің негізін қалаушысымен салынды. 1120 жылы Дудоның ұлдары мен мұрагерлері, граф Руперт I (немісше: Ruprecht) және Арнольд I, мұнарасы бар Нассау қамалында орнықты. Олар 1124 жылы қамал кешенін жаңартып, кеңейтті. Сол кезде қамал Вормс епископтығының аумағында болғандықтан, екі бауырдың отбасы мен Вормс епископтығы арасында қатты жанжал туды. Тіпті 1124 жылы Руперт I Вейльбургтегі Вормс епископтығының орнын мұраға алғанда да, оның аумағына 914 жылдан бері бұрынғы Кенигсхоф Нассау кірген болатын, дау шешілмеді. Руперт I өзін Нассау графы деп атағанда, Вормс епископтығы осы атаққа таласты. Бұл дау 1159 жылы ғана, Руперт қайтыс болғаннан кейін бес жыл өткен соң, оның ұлы Вальрам I Трир архиепискобы Хиллин Фальманьның араласуымен шешілді. Лоренбург әулеті аллодиялық құқықтан бас тарды, ал архиепископ оларға Нассау қамалы мен қаласына иелік беруге келісті. Содан бері Лоренбург әулеті Нассау графтары деп аталды. Вальрам I-нің ұлы Генрих II Бай (немісше: Heinrich der Reiche) 1220-1230 жылдар аралығында қамалдың кеш римдік стиліндегі негізгі құрылысын (палас) салдырды. 1255 жылы Нассау графтығы Генрих II-нің ұлдары Вальрам II мен Отто I арасында "Бауырлардың бөлісі" (Bruderteilung) деп аталатын бөлініске ұшырады. Алайда, Нассау қамалы екі бауырдың ортақ меншігі болып қалды (көне германдық мұрагерлік заңдарында Ganerbschaft деп аталды). 14 ғасырдың бірінші жартысында қазірге дейін сақталған бесбұрышты биік бергфрид (мұнара) салынды. 1346 жылы тағы бір мұнара туралы айтылған, бірақ ол қазір жоқ. 1372 жылы отбасылық жанжал кезінде қамал күзетшілерінің тұрғын үйі қиратылды. Графтар орта ғасырдың соңына дейін қамалда тұрды, содан кейін оны резиденциясы ретінде тастап кетті. 17 ғасылдан қалған Маттеус Мерианның гравюрасында бұзылмаған паласы мен бергфриді, сондай-ақ қақпа ғимараты бейнеленген, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы кезеңінде қалған қираған орындары да жойылды. 1970 жылы төртбұрышты қабырғаларды ашу мақсатымен археологиялық зерттеулер жүргізілгенде, тек қираған жерлер ғана табылған. 1965 жылы қамал Рейнланд-Пфальц мемлекеттік қамал басқармасына (Staatliche Schlösserverwaltung Rheinland Pfalz) тиесілі болды. 1976 жылдан бастап бергфридті қалпына келтіру жұмыстары басталды. Оның қабатты шатыры мен тік бұрышты тіректері, сондай-ақ бүйірдегі мұнаралары Мерианның гравюрасы бойынша қайтадан салынды, ал ішкі кеңістігіндегі алты-сегіз метрлік аркалы күмбез қалпына келтірілді. Сонымен қатар, мұнараның түрмесіне апаратын есік тазартылды. 1979-1980 жылдары паласты және оның залдарын қайта құру жұмыстары жүргізілді. Қалпына келтіру барысында кеш готикалық терезе аркадалары қайта ашылды. Бүгінде негізгі ғимаратта мейрамхана орналасқан, ал бергфридті тегін аралауға болады.