Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флорида штатындағы маяк, АҚШ Флоридадағы маяк.
Lighthouse in Florida, US
a lighthouse in Florida
Кейп-Сент-Джордж маяғы – 22 метрлік биіктігі бар кірпіштен салынған маяқ. Бұл маяқ бастапқыда Флорида штатындағы Сент-Джордж аралында 153 жыл тұрды, бірақ 2005 жылдың 22 қазанында Мексика шығанағына құлап кетті. Маяктан қалған бөлшектер ізделіп табылды және 2008 жылдың сәуір айында оның қалпына келтірілу жұмыстары аяқталды.
The Cape St. George Light is a 72 feet (22 m) high brick lighthouse which had originally stood for 153 years on St. George Island, Florida, until toppling into the Gulf of Mexico October 22, 2005. The pieces of the lighthouse were retrieved, and in April 2008, the light's restoration was completed.
Тарих
Сент-Джордж аралындағы алғашқы маяк 1833 жылы аралдың батыс жағында салынды. Ол Апалачикола шығанағына кіретін жолды белгіледі, яғни Батыс жолы арқылы Сент-Джордж және Сент-Винсент аралдары арасындағы тар өткелді. Сол кезде Апалачикола маңызды мақта порты болған. Мұнараның биіктігі 65 фут (20 метр) болды және 13 шамнан тұрды (бірақ 1834 жылы салық қызметінің кеме капитаны мұнараның биіктігі 75 фут (23 метр) екенін және 11 шам бар екенін хабарлады). Сент-Джордж аралының оңтүстік жағалауындағы Кейп-Сент-Джордж мүйісіндегі өткір қисыққа байланысты, шығыс жақтан келген кемелер оны оңай көре алмады. 1847 жылы Конгресс мүйістегі жаңа маяк салу үшін 8000 доллар бөлді, ол бұрынғы орнынан 3 километр оңтүстік-шығысқа қарай орналасқан. 1847-1848 жылдары жаңа мұнараны салуда ескі мұнараның материалдары қолданылды. Ол терең іргетасқа кірпіштен қаланды. 1850 жылдың күзіндегі дауыл оны құлатты, ал 1851 жылғы Атлант мұхитындағы дауылдардың төртіншісі сол жылдың тамызында мұнараны толық құлатты. Сан-Блас мүйісі мен Дог аралындағы жақын маңдағы маяқтар да сол дауылдан қирады, ал Апалачикола қаласы ауыр зақым көрді. Кейп-Сент-Джордж маягы 1851-1852 жылдары бұрынғы орнынан ішкі жаққа қарай қайта салынды; құрылыс қираған мұнараның кірпіштерінің үштен екісін құтқару және қайта пайдалану арқылы жеделдетілді. Сент-Джордж аралындағы үшінші маяк құмға терең қазылған қарағай бағаналарының іргетасына орнатылды, қабырғалары гидравликалық цементтен жасалған, төменгі жағында 1 метрге дейін, ал жоғарғы жағында 2 метрге дейін тарылады. Ол үшінші реттік Френель линзасымен жарықтандырылды, ол теңіз деңгейінен жоғары болғандықтан, кемедегі бақылаушыға теңізде алысқа дейін көрінетін. Азамат соғысы кезінде конфедераттар бақылауына өткен басқа да маяқтар сияқты, Кейп-Сент-Джордж маягының линзасы мен басқа да бөліктері қорғау үшін алынып, алдымен Апалачиколаға, содан кейін ішкі аймаққа көшірілді. Одақтың теңіз күштері 1862 жылдың сәуір айында Апалачиколаны басып алды, бірақ маяк жарықсыз қалды. Соғыс аяқталғаннан кейін линза табылып, қайта орнатылды. Линза зақымдалғандықтан "қара бұрыш" пайда болды және 1899 жылы жаңасымен ауыстырылды. 1878 жылы тропикалық дауыл мұнара мен басқа да ғимараттарға зақым келтірді. 1882 жылы жарық көзі минералды майға, ал 1913 жылы қыздырылған мұнай буына ауыстырылды. 1949 жылы маяк автоматтандырылды. 1994 жылы Жағалау күзеті фонарь бөлмесінен жарықты алып тастап, маяқты қолданудан шығарды. 1995 жылы "Опал" даулы мұнараның айналасындағы құмның көп бөлігін шайып, оны бағаналардан жартылай жылдырып, бұрып, тік сызықтан шамамен 10 градусқа еңкейтіп жіберді. 1998 жылы "Жорж" даулы мұнараға одан да көп зақым келтірді. Маяқты қолдаушылар жергілікті жерден 50 000 доллар және штаттан 160 000 доллар жинады, еңкейісті түзету үшін. 2002 жылы мұнара тіктелді және оның астына жаңа іргетас салынды. Алайда, іргетас әлі де толқындарға ұшырады және жаңа іргетас бұзыла бастады. Мұнара 2005 жылдың 22 қазанында құлады.
The first lighthouse on St. George Island was erected in 1833 near the island's western tip. It marked the narrow entrance to Apalachicola Bay at West Pass between St. George Island and St. Vincent Island. At the time, Apalachicola was an important cotton port. The tower was 65 feet (20 m) tall, and held 13 lamps with reflectors (although the captain of a revenue cutter reported in 1834 that the tower was 75 feet (23 m) tall and had 11 lamps). Due to the sharp convex bend of St. George Island's southern coast at Cape St. George, southeast of the light, ships approaching from the eastern Gulf could not easily see it. In 1847 Congress appropriated $8,000 for a new lighthouse on the cape, 2 mile (3 km) southeast of the original site. Materials from the old tower were used in the construction of the new tower in 1847–48. It was built on a foundation of bricks just deep. A hurricane in the fall of 1850 undermined it, and the fourth hurricane of the 1851 Atlantic hurricane season toppled the tower in August of that year. The nearby lighthouses at Cape San Blas and Dog Island were destroyed by the same hurricane, and Apalachicola was heavily damaged. The Cape St. George lighthouse was rebuilt in 1851–52, inland from its previous site; construction was hastened by the salvage and re use of two thirds of the bricks of the ruined tower. This third lighthouse on St. George Island was erected on a foundation of pine pilings driven deep into the sand, with walls of hydraulic cement 4 feet (1 m) thick at the bottom and tapering to 2 feet (1 m) at the top. It was lit with a third order Fresnel lens that was visible (given its elevation above sea level) to a shipboard observer up to out to sea. As with other lights that came under Confederate control during the Civil War, the lens and other components of the Cape St. George Light were protectively removed, first to Apalachicola, then further inland. Union naval forces captured Apalachicola in April 1862, but the light remained dark. The lens was found at the end of the war and reinstalled. The lens had been damaged, resulting in a "dark angle", and was replaced in 1899. A tropical storm damaged the tower and the other buildings in 1878. The power source was converted to mineral oil in 1882, and to incandescent oil vapor in 1913. The light was automated in 1949. In 1994 the Coast Guard removed the light from the lantern room and decommissioned the lighthouse. In 1995 Hurricane Opal washed away much of the sand around the tower, shifted it partially off its pilings and rotated it, leaving it leaning about 10° from vertical. In 1998 the tower was further damaged by Hurricane Georges. Supporters raised $50,000 locally and $160,000 from the state to correct the tilt. The tower was righted and a new foundation built under it in 2002. However, the base was still exposed to surf, and the new foundation began deteriorating. The tower collapsed on October 22, 2005.
Қайта құру
Аралдың еріктілері "Сент-Джордж" жарық ассоциациясын құрып, маякты қорғанысы мол жерге қайта тұрғызу үшін жұмыла кірісті. Құтқару компаниясы құрылыстың 160 мың кірпішінің 24 мыңын судан алып шықты, ал еріктілер оларды тазартты. Ассоциация федералдық және штаттық көздерден 525 000 доллар көлемінде гранттар жеңіп алды және Сент-Джордж аралының ортасындағы округтік саябақта маякты қайта салды. Жергілікті мердігерлер құрылыс қызметтерін жеңілдікпен ұсынды. Құтқарылған кірпіштер конус тәрізді мұнараның ішкі қаптамасында пайдаланылды. 2008 жылдың сәуір айында қалпына келтірілген шам бөлмесі үстіне орнатылды. Толыққандай қайта құрылыс 29 қарашада жұртшылыққа ашылды.
Island volunteers formed the St. George Light Association to reconstruct the lighthouse on a more protected site. A salvage company retrieved 24,000 of the structure's 160,000 bricks from the water, and volunteers cleaned them. The Association won grants of $525,000 from federal and state sources, and rebuilt the lighthouse in a county park in the middle of St. George Island. Local contractors provided construction services at reduced rates. The salvaged bricks were used in the interior lining of the conical tower. In April 2008, the restored lantern room was placed on top. The completed reconstruction was opened to the public on November 29.