Еңбек өніміне сенім: қоғамға пайдасы зор идеология
Producerism
Өндірісшілдік: Еңбек ету арқылы байлық жасағандардың қоғамға артық пайдасы бар екенін көрсетеді. Тарихы, түрлері (жеке және өнеркәсіптік) және АҚШ-тағы дамуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жұмысшылардың қоғамға басқа тәсілдермен байлыққа ие болғандарға қарағанда көбірек пайда келтіреді деген сенім.
Belief that workers benefit society more than those who get wealth through other means
Продукционизм – бұл қоғамда нақты байлық өндірумен айналысатын адамдардың, мысалы, байлығы мен мәртебесін мұраға алған аристократтарға қарағанда, қоғамға көбірек пайда әкелетінін білдіретін идеология.
Producerism is an ideology which holds that those members of society engaged in the production of tangible wealth are of greater benefit to society than, for example, aristocrats who inherit their wealth and status.
Тарих
Роберт Ашер продюсерлік идеяның тарихын 1640 жылдардағы Diggers қозғалысына дейін жетеді. Бұл көзқарас сол кездегі шеберлер арасында кеңінен таралмады, себебі олар өз күнкөрісін аристократияның демеушілігіне қарызды болды, бірақ Америка революциясы кезінде америкалық шеберлер арасында продюсерлік көзқарас басымдыққа ие болды. Розанна Куррарино 19-шы ғасырдың ортасында продюсерліктің екі түрін анықтайды: "жекеменшіктік продюсерлік", ол өздігінен жұмыс істейтін шаруалар мен қалалық шеберлер арасында танымал, және "кәсіптік продюсерлік", ол жалақылы жұмысшыларға арналған және әсіресе Еңбекшілер орденімен және социализмнің өркендеуімен байланысты. Кейбір сарапшылар үшін Юджин В. Дебс басқарған 1894 жылғы Пуллман ереуілі американдық продюсерлік тарихындағы маңызды кезең болды. Ұлыбританияда продюсерлік идея Либералдық партияда, әсіресе оның радикалдық қанатында 20-шы ғасырдың басына дейін тарихи әсерге ие болды, ол "көптің азына қарсы" – яғни жұмысшы және орта тапты жер иелері аристократиясына қарсы қойды, бұл Георгистер ұсынған бірыңғай жер салығы сияқты идеяларды қолдау арқылы көрінді.
Robert Ascher traces the history of producerism back as early as the Diggers in the 1640s. This outlook was not widespread among artisans of the time because they owed their livelihoods to the patronage of the aristocracy, but by the time of the American Revolution, the producerist view was dominant among American artisans. Rosanne Currarino identifies two varieties of producerism in the mid 19th century: "proprietary producerism", which is popular among self employed farmers and urban artisans, and "industrial producerism", which spoke to wage laborers and is identified in particular with the Knights of Labor and the rise of socialism. For some commentators, the Pullman Strike of 1894, led by Eugene V. Debs, was a high water mark in the history of American producerism. In the United Kingdom, producerism was historically influential in the Liberal Party, especially its Radical wing, until the early 20th century, pitting "the many against the few" – i. e. the working and middle classes against the landed aristocracy, expressed in support of ideas such as the single land tax advocated by Georgists.
Қазіргі заманғы продюсерлік
Өндірістік идеология жаһандық қаржы капиталының және саяси байланыстары бар ірі корпорациялардың іс-қимылдарына қарсы халықтың наразылығының нәтижесінде қайта жанданып отыр. Өндірістік идеологияны сынға тартатындар, оның төмен кірісті адамдар мен иммигранттарға қарсы, мысалы, нативизм сияқты көзқарастармен байланысты екенін көрсетеді. Бұл сыншылар өндірістік идеологияны популизммен салыстырады. Олардың пікірінше, мұндай көзқарастарды ұстанатын саясаткерлер мен топтардың мысалдары: Америка Құрама Штаттарындағы Реформа партиясы, Росс Перо, Пэт Бьюкенен, Лу Доббс және Дональд Трамп, сондай-ақ Франциядағы Жан-Мари Ле Пен, Германиядағы Бьёрн Хёке және Еуропаның басқа да ұқсас саясаткерлері.
Producerism has seen a contemporary revival, sparked by popular opposition to the machinations of globalized financial capital and large, politically connected corporations. Critics of producerism see a correlation between producerist views, and views that are antagonistic toward lower income people and immigrants, such as nativism. These critics see producerism as analogous to populism. Examples of politicians or groups that are cited by these critics include the Reform Party of the United States of America, Ross Perot, Pat Buchanan, Lou Dobbs, and Donald Trump in the United States; as well as Jean Marie Le Pen in France, Björn Höcke in Germany and similar politicians across Europe.