Кіріспе

Тони Шантич (табиғат: 17 қазан 1952 жыл) - атақты хорват австралиялық таза қанды иегері және Оңтүстік көк тұнбалы туннель өсірушісі.

Мансап

Хорватияның Ластово қаласында туған Шантич Линкольн портында өсті. Ол балық аулау саласында алғашқы табысқа қол жеткізді, ал оның балық аулау саласындағы алғашқы жетістіктері, сондай-ақ, Тасмания жағалауында "Vigorous" деп аталатын сусыған қайықта апельсинді балық аулауды қамтиды. Ол 1994 жылы "Tony's Tuna International" компаниясын құрды. 1990 жылдардың басында Шантичтің қаржы жағдайы нашарлады, өйткені туннаға арналған квота екі рет қысқартылды. Туна шаруашылығы мен оған байланысты бірқатар кәсіпорындар зардап шекті, ал басқалары толығымен жабылды. Сантиктің бизнесі аман қалды, ал 1996 жылға қарай Мексикада, Жерорта теңізі мен Порт-Линконда тун балық өсіру операцияларын қамтиды. Фермалық мал шаруашылығының дамуы тон индустриясын өзгертті, ал "Tony's Tuna International" компаниясы Порт-Линкольн қаласындағы ең ірі үш тон фермасының біріне айналды. 1997 жылы Шантич ат жарысына қызығушылық танытып, ақыр соңында Мельбурн кубогының үш жеңісінің арқасында ат сайысына қатысты. Шантич 2003 жылы BRW байлар тізіміне кірді, оның жеке байлығы 200 миллион долларға тең. Порт-Линконда тунец өсіруші Сэм Сарин мен Хаген Штер де тізімде болды. 2005 жылы Шантичтің аты Макиб Дива Мельбурн кубогының жарыстарында бірінен соң бірі жеңіске жетті. BRW байлар тізімінің редакторы Роберт Скеффингтонның айтуынша, Шантичтің құны 150 миллион доллар. 2010 жылдың қаңтар айында Шантичтің туннель өңдейтін зауытында аммиак баллоны жарылып, шатырды қиратып, аммиак газын атмосфераға шығарды. Жарылыс кезінде ешкім жарақат алған жоқ, ал Шантич оқиға кезінде балық аулауға шыққан. Safework SA компаниясы оқиғаны тергейтінін мәлімдеді. 2012 жылы Шантичтің "Tony's Tuna International" компаниясы жас, кіші балықтарды аулауды және аулау уақытын алты айдан 18 айға дейін ұзартуды қамтитын балама мал шаруашылығы режимін сынақтан өткізу жоспарларын бастады. Бұл бастама лицензия иелеріне тоннада өлшенген жалпы рұқсат етілген аулауды бөлетін квота жүйесін тиімді пайдалануды көздеді. Сол жылы Шантич пен оның әйелі Десли алаяқтықтың құрбаны болды. Аделаиданың "The Advertiser" газетінде олардың бизнес мүдделерінен 700 000 доллар алынып тасталғаны және 33 жастағы Торкуэй еркекінің полиция тергеуінде екендігі туралы хабарланды. 2015 жылдан бастап Шантич "Tony's Tuna International" компаниясының бас директоры болып қала береді.

Oceanic Victor Pty Ltd

2015 жылы Оңтүстік Австралияның Қоршаған орта министрі Ян Хантер Шантичтің Oceanic Victor Pty Ltd директоры болғанын ашқан. Басқа директор Майкл "Мик" Дайер (ол сонымен қатар Шантичтің Tuna International операциялық менеджері) және ұзақ уақыт бойы дос және кеңесші Эмма Форстермен бірге компания Виктор гавань аймағына келушілер үшін теңіз туризмі мүмкіндіктерін ұсынуды көздеді. Компания Гранит аралындағы киоскті шығу нүктесі ретінде пайдалануды ұсынды, одан туристерді қайықпен теңіздегі нысанға алып кетеді, онда олар балықпен тамақтана алады және жүзе алады, оларды су асты обсерваториясынан бақылайды. Атракцион 2017 жылы көпшілікке ашылды.

Жеке өмір

Шантич 1958 жылы отбасымен бірге Австралияға келді. Оның ата-анасы келесі сегіз жыл бойы Виктория штатының Джилонг қаласында тұрды, содан кейін Тони мен оның анасы Оңтүстік Австралияның Порт-Линкольн қаласына көшіп барды. 1996 жылы, алғашқы әйелі Соняның Ходжкин ауруынан қайтыс болғаннан кейін тоғыз жыл өткен соң, Шантич отбасының бұрынғы тазалаушы әйелінен Кристинге үйленді. Жұп Мельбурн кубогының үш жеңімпазы болды. 2006 жылы Шантич әйелімен ажырасып, 2008 жылы ажырасуды аяқтады, бұл оның 200 миллион долларлық бизнесін бөліп алуды білдірді. Шантичтің үш баласы бар, Еммили Шантич, оның бірінші әйелі Сонядан, Джозеф Шантич, 1989 жылы 8 наурызда екінші әйелі Кристиннен және 2009 жылы қазанда үшінші әйелі Шарли Роуздан туған. Сонымен қатар ол Кристиннің бірінші некеден туған балалары Лит, Адам және Бьянканың үшеуі үшін де әке болды.