Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық джаз және рок гитарисі
American jazz and rock guitarist
МакХьюстон "Микки" Бейкер (15 қазан 1925 – 27 қараша 2012) – американдық гитарист, ең көп танымал студиялық музыкант ретінде және Mickey & Sylvia дуэтінің құрамындағы жұмысымен.
MacHouston "Mickey" Baker (October 15, 1925 – November 27, 2012) was an American guitarist, best known for his work as a studio musician and as part of the recording duo Mickey & Sylvia.
Ерте өмір
Бейкер Кентукки штатының Луисвилл қаласында дүниеге келген. 1936 жылы 11 жасында Бейкер жетімдер үйіне орналасты. Ол жиі қашып, Сент-Луис, Нью-Йорк, Чикаго және Питтсбург қалаларынан қызметкерлер оны қайта әкелуге мәжбүр болды. Көп ұзамай жетімдер үйі оны іздеуді тоқтатты, ол 16 жасында Нью-Йоркте қалды. Ол жұмысшы, кейін ыдыс жуушы болып жұмыс істеді, бірақ 26-шы көшедегі бильярд залдарында уақыт өткізгеннен кейін, тұрақты жұмыстан бас тартып, кездейсоқ бильярд ойнаумен айналысты. 19 жасында Бейкер тағы да өмірін өзгертуге шешім қабылдады және ыдыс-аяқ жууға қайта оралды, бірақ джаз музыканты болуға бекінді. Оның алғашқы таңдауы труба болды, бірақ жинаған 14 долларымен ол сол бағаға тек гитара ғана таба алды. Ол Нью-Йорк музыка мектебіне қабылданды, бірақ оқу барысы тым баяу болғандықтан, оқуды тастап, өзі оқымақшы болды, бірақ көп ұзамай одан бас тартты. Алты айдан кейін ол көшедегі гитарашымен танысты, ол оны қайтадан музыкамен айналысуға шабыстандырды, және ол келесі бірнеше жыл бойы әртүрлі ұстаздардан жеке сабақтар алды. Оның музыкалық стиліне саксофонист Чарли Паркердің ықпалы тиді.
Baker was born in Louisville, Kentucky. In 1936, at the age of 11, Baker was put into an orphanage. He ran away frequently, and had to be retrieved by the staff from St. Louis, New York City, Chicago, and Pittsburgh. Eventually the orphanage quit looking for him, and at the age of 16, and he stayed in New York City. He found work as a laborer and then a dishwasher, but after hanging out in the pool halls of 26th Street, he gave up regular work to become a full time pool shark. By 19, Baker, once again, decided to make a change in his life and went back to dishwashing, but remained determined to become a jazz musician. The trumpet was his first choice for an instrument, but with only $14 saved up, he could not find a pawnshop with anything but guitars for that price. He enrolled at The New York School of Music, but found the learning pace too slow, so he dropped out and resolved to teach himself instead only to give up shortly afterwards. Six months later, he met a street guitarist who inspired him to start playing again and he resumed taking private lessons from different teachers over the next few years. His musical style was influenced by saxophonist Charlie Parker.
Мансап
1949 жылға қарай Бейкердің өз тобы және бірнеше төленетін жұмыстары болды. Ол батысқа көшуді шешті, бірақ ондағы тыңдаушылар прогрессивті джаз музыкасын қабылдамайтынын байқады. Бейкер Калифорнияда жұмыссыз қалғанда блюз гитарисі Пи-Ви Крейтонның қойылымын көрді. Бейкер осы кездесу туралы былай деді:
By 1949, Baker had his own combo, and a few paying jobs. He decided to move west, but found that audiences there were not receptive to progressive jazz music. Baker was stranded without work in California when he saw a show by blues guitarist Pee Wee Crayton. Baker said of the encounter:
"Мен Пи-Виден: 'Гитарада осы музыканы ойнап ақша табуға бола ма?' - деп сұрадым. Ол үлкен ақ Eldorado-мен жүрді және оның тобына арналған үлкен автобусы болды. Сондықтан мен ішектерін тартып ойнауды бастадым. Мен аштықтан өліп бара жаттым, ал сол кезде блюз мен үшін тек қаржылық мәселе еді". Ол Калифорния штатының Ричмонд қаласында бірнеше жұмыс тауып, Нью-Йоркке қайту үшін жеткілікті ақша тапты. Лес Пол мен Мэри Фордтың жетістігінен шабыттанған Бейкер 1950-ші жылдардың ортасында Микки мен Сильвия (оның гитара оқушыларының бірі – Сильвия Робинсонмен) поп дуэтын құрды. Олар 1959 жылы Atlantic Records лейблы арқылы үш пластинка шығарды. 1959 жылдың соңында Бейкер Atlantic-та өзінің тұңғыш жеке альбомын – "The Wildest Guitar" шығарды. Микки мен Сильвия 1960 жылы қайта бірігіп, 1960-шы жылдардың ортасына дейін қосымша тректерде бірлесіп жұмыс істеді. Бейкер 1975 жылы Роскиль фестивалінде өнер көрсетті. Бейкер жеке өмірі туралы өте аз мәлімет бергендіктен, Францияға көшу себептері толыққанды түсіндірілген жоқ. Кейбір БАҚ Бейкердің АҚШ-тағы коммерциялық музыка индустриясының бизнес жағынан шаршағанын алға тартса, басқалары екі нәсілді Бейкердің азаматтық құқықтар қозғалысы кезінде АҚШ-тың оңтүстігінде жеккөрушілік қылмыстардың өсуіне ашуланғанын мәлімдеді.
"I asked Pee Wee, 'You mean you can make money playing that stuff on guitar?' Here he was driving a big white Eldorado and had a huge bus for his band. So I started bending strings. I was starving to death, and the blues was just a financial thing for me then." He found a few jobs in Richmond, California, and made enough money to return to New York. Inspired by the success of Les Paul & Mary Ford, he formed the pop duo Mickey & Sylvia (with Sylvia Robinson, one of his guitar students) in the mid 1950s. They released three records on Atlantic Records in 1959. In late 1959, Baker released his debut solo album, The Wildest Guitar, on Atlantic. Mickey & Sylvia reunited in 1960 and sporadically worked together on additional tracks until the mid 1960s. Baker appeared at the 1975 version of the Roskilde Festival. Because Baker revealed very few details about his private life, reasons for his move to France were never made completely clear. Some media sources claimed that Baker had grown tired of the business aspects of the commercial music industry in the United States, while others stated that the bi racial Baker was angered by the growing rate of hate crimes in the Southern United States, during the burgeoning civil rights movement.
Жеке өмір
Бейкер жеке өмірін мүмкіндігінше қорғап, аз ғана сұхбат берді және сирек ғана қоғамдық оқиғаларға қатысты. Францияға көшкеннен кейін ол елден мүлдем аз шықты, АҚШ-қа өте сирек сапарлар жасады. Бейкер алты рет үйленген. Оның әйелдерінің арасында 1950-жылдардың ортасынан 1970-жылдардың ортасына дейін Барбара Кастеллано болды, сондай-ақ 1980-жылдардың басынан өмірінің соңына дейін бірге болған әнші Мари Франс Дрей де бар еді. Бейкердің екі баласы болды: ұлы МакХьюстон кіші және қызы Бонита Ли.
Baker guarded his personal life as much as possible, giving few interviews and making only sporadic public appearances. After moving to France, he rarely left the country, and made very few trips to the United States. Baker was married six times. Among his wives were Barbara Castellano from the mid 1950s to the mid 1970s, and Marie France Drei, a singer with whom he stayed from the early 1980s until his death. Baker had two children; a son, MacHouston Jr., and a daughter, Bonita Lee.
Өлім
Бейкер 2012 жылғы 27 қарашада 87 жасында Францияның Тулуза қаласының жанында қайтыс болды. Оның әйелі Мари оның жүрек және бүйрек жеткіліксіздігінен қайтыс болғанын мәлімдеді. 2004 жылы "Love Is Strange" әні "Грэмми" атақ залына енгізілді.
Baker died on November 27, 2012, near Toulouse, France, aged 87. His wife, Marie, said he died of heart and kidney failure. In 2004, "Love Is Strange" was inducted into the Grammy Hall of Fame.