Donatien-Marie-Joseph de Vimeur, vicomte de Rochambeau

Кіріспе

Француз әскери қолбасшысы Донатьен Мари Жозеф де Вимюр, Виконт де Рошамбо (7 сәуір 1755 - 20 қазан 1813) - француз әскери қолбасшысы. Ол Жан Батист Донатьен де Вимердің, граф де Рошамбоның ұлы болды.

Өмірбаян

Ол Американың төңкерісі кезінде әкесімен бірге 1781 - 1782 жылдар аралығында Виргиния штатының Уильямсбург қаласында болған. 1790 жылдары ол Мартиника мен Сент-Домьинге француз билігін қалпына келтіру үшін сәтсіз науқасқа қатысты. Рошамбо кейіннен Италия түбегіндегі Француз революциялық армиясына тағайындалды және Лигурия Республикасының әскери командасына тағайындалды. 1802 жылы генерал Чарльз Леклерк қайтыс болғаннан кейін Сент-Домьинге (Гаити) қарсы экспедициялық күшті басқаруға тағайындалды. Оның міндеті - француздарды бүлікші колонияға қайсысын қолдан да қайтадан қол жеткізу. Гаити революциясының тарихшылары оның қара және қызыл сарбаздарды француздарға қарсы біріктірудегі қатыгез тактикасын бағалайды. Рошамбо 1803 жылы қарашада бүлікші генерал Жан Жак Дессалинге берілгеннен кейін бұрынғы француз колониясы өзінің тәуелсіздігін Гаити ретінде жариялады, бұл Америкадағы екінші тәуелсіз мемлекет болды. Осы процесте Дессалин Наполеон Франциясына қарсы күресте ең табысты әскери қолбасшы болды. Гаитиде болған кезінде Рошамбо барлық жынысты және жас аралықтағы мыңдаған қара нәсілді адамдарды өлтіріп, олардың өмірін құрту үшін соғыс жүргізді. 1803 жылы ол әлемдегі алғашқы газ камераларын жасады. Ол қара нәсілді тұтқындарды өлімге душар ету үшін кемелердің жүк қоймаларын күкірт диоксидімен толтырудың қарапайым әдісін қолданды. Кап Франсуаның берілуінен кейін Рошамбоны капитан Джон Лорингтің қолбасшылығындағы британдық эскадрилья Surveillante фрегатында тұтқынға алды және Англияға шарт бойынша тұтқын ретінде оралды, онда ол тоғыз жылға жуық тұтқында болды. 1811 жылы ол алмастырылды және отбасылық шатоға оралды, онда ол отбасының өсіп келе жатқан карталар жинағын жіктеу жұмысын қайта бастады, оны әкесі бастаған болатын. Ол жинақтарды жаңа сатып алулармен де байытты, әсіресе оның ұлы Аугуст Филипп Донатиен де Вимюрдің әскери науқандарымен, ол Жоахим Мураттың лагерь көмекшісі болды және 1812 жылы Ресей науқанында Мураттың атты әскерімен болды. Ол Ұлттар шайқасында өлімге ұшырады, үш күннен кейін Лейпцигте 58 жасында қайтыс болды. Виммердің заңды ұлынан басқа, Вильямсбургте (Виргиния штаты) туған, Виммер революциялық соғыста әкесінің қасында қызмет еткен жас офицер болған кезде өмір сүрген заңсыз ұлы Льюис Уоррингтон болды.

He served in the American Revolutionary War as an aide de camp to his father, spending the winter of 1781–1782 in quarters at Williamsburg, Virginia. In the 1790s, he participated in an unsuccessful campaign to re establish French authority in Martinique and Saint Domingue. Rochambeau was later assigned to the French Revolutionary Army in the Italian Peninsula, and was appointed to the military command of the Ligurian Republic. In 1802, he was appointed to lead an expeditionary force against Saint Domingue (Haiti) after General Charles Leclerc's death. His remit was to restore French control of their rebellious colony, by any means. Historians of the Haitian Revolution credit his brutal tactics for uniting black and gens de couleur soldiers against the French. After Rochambeau surrendered to the rebel general Jean Jacques Dessalines in November 1803, the former French colony declared its independence as Haïti, the second independent state in the Americas. In the process, Dessalines became arguably the most successful military commander in the struggle against Napoleonic France. During his time in Haiti, Rochambeau waged a war of extermination, massacring thousands of blacks of all ages and genders. In 1803, he developed the world's first gas chambers. He used a rudimentary method of filling ships' cargo holds with sulfur dioxide to suffocate black prisoners of war. At the surrender of Cap Français, Rochambeau was captured aboard the frigate Surveillante by a British squadron under the command of Captain John Loring and returned to England as a prisoner on parole, where he remained interned for almost nine years. He was exchanged in 1811, and returned to the family château, where he resumed the work of classifying the family's growing collection of maps, which his father had begun. He also enriched the collections with new acquisitions, in particular ones contributed by the military campaigns of his son, Auguste Philippe Donatien de Vimeur, who served as the aide de camp for Joachim Murat and was with Murat's cavalry in the Russian campaign in 1812. He was mortally wounded in the Battle of Nations, and died three days later at Leipzig, at the age of 58. In addition to his legitimate son, Vimeur was survived by an illegitimate son, Lewis Warrington, conceived in Williamsburg, Virginia, when Vimeur was a young officer serving with his father in America during the Revolutionary War.