Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Хуан Франсиско Камачо (1824 – 23 қаңтар 1896), испан мемлекет қайраткері және қаржыгер, Кадис қаласында дүниеге келген. Оның өмірінің алғашқы кезеңі Кадисте және кейін Мадридте сауда және қаржы саласында өтті, онда ол бір сауда-өнеркәсіптік қоғамның істерін басқарды және акционерлердің қанағаттануымен және пайдасымен таратып берді. 1837 жылы ол ұлттық милиция капитаны болды, 1852 жылы Кортесте Алкой округінен консервативті депутат, 1853 жылы конгресс хатшысы болып сайланды, содан кейін он рет депутат, екі рет сенатор және 1877 жылы өмірлік сенатор атанды. Камачо барлық қаржылық пікірталастар мен комиссияларға белсенді қатысты, оған 1864 жылы Мон кабинетіне орын ұсынылды және 1866 жылы Кановас пен Леопольдо О’Доннель, Тетуан герцогы басшылығымен мемлекеттік қаржы хатшысы болып тағайындалды. 1868 жылғы революциядан кейін ол маршал Серрано ұсынған қаржы министрі лауазымын қабылдамады, бірақ 1872 және 1874 жылдары Сагаста кабинеттерінде осы қызметті атқарды. Испаниядағы билік қайта орнатылған кезде Камачо Сагаста басшылығымен Кортесте династиялық либералдардың қатарында отырды және 1881 жылы Испанияның қазынасы мен басқа да борыштарын конвертациялау, қысқарту және консолидациялау қажет болған кезде қаржы министрі болды, бұл купон төлемдерін қайта бастауға бағытталған шара еді. Камачо тамаша бюджет жасады және салықтарды халыққа ұнамайтын қатаңдықпен жинады. Бірнеше жылдан кейін Сагаста оны королева Кристинаның регенттігі кезінде қайтадан қаржы министрі етіп тағайындады, бірақ оның тым радикалды қаржылық реформалары мен салық жинаудағы қатаңдығына қатысты халық пікірі оған қарсы болғандықтан оны құрбан етуге мәжбүр болды. Ол темекі монополиясы компаниясының директоры ретінде де сәттілікке жете алмады. Содан кейін ол либералдардан бөлініп, өмірінің соңғы жылдары консерваторлармен дауыс беруге тырысты, олар оны Испания банкінің губернаторы етіп тағайындады. Ол 1896 жылғы 23 қаңтарда Мадридте қайтыс болды.
Juan Francisco Camacho (1824 – January 23, 1896), Spanish statesman and financier, was born in Cadiz. The first part of his life was devoted to mercantile and financial pursuits at Cadiz and then in Madrid, where he managed the affairs of and liquidated a mercantile and industrial society to the satisfaction and profit of the shareholders. In 1837 he became a captain in the national militia, in 1852 Conservative deputy in the Cortes for Alcoy, in 1853 secretary of congress, and was afterwards elected ten times deputy, twice senator and life senator in 1877. Camacho took a prominent part in all financial debates and committees, was offered a seat in the Mon cabinet of 1864, and was appointed under secretary of state finances in 1866 under Cánovas and Leopoldo O'Donnell, Duke of Tetuan. After the revolution of 1868 he declined the post of minister of finance offered by Marshal Serrano, but served in that capacity in 1872 and 1874 in Sagasta's cabinets. When the restoration took place, Camacho sat in the Cortes among the dynastic Liberals with Sagasta as leader, and became finance minister in 1881 at a critical moment when Spain had to convert, reduce, and consolidate its treasury and other debts with a view to resuming payment of coupons. Camacho drew up an excellent budget and collected taxation with a decidedly unpopular vigour. A few years later Sagasta again made him finance minister under the regency of Queen Christina, but had to sacrifice him when public opinion very clearly pronounced against his too radical financial reforms and his severity in collection of taxes. He was for the same reasons unsuccessful as a governor of the Tobacco Monopoly Company. He then seceded from the Liberals, and during the last years of his life he affected to vote with the Conservatives, who made him Governor of the Bank of Spain. He died in Madrid on 23 January 1896.