Ахиримби II – Бафут патшалығының (Камерун) 1932-1968 жылдардағы ханшасы. Британдық басқаруға адалдығымен көзге түсіп, құрмет грамотасына ие болды. Тарихы мен рөлі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ахиримби II – Бафут қаласын және оған іргелес аймақтарды (Бафут фондомы) жартылай дербес түрде басқарған он бірінші Фон ("Патша") болды. Оның билігі 1932 жылдан 1968 жылға дейін созылды, және оның ішінде Британдық Камерунның бөлігі болған Оңтүстік Камерунның Британдық сенімгерлік аумағынан тәуелсіз Камерунға берілу кезеңі де қамтылды. Оның алдында Абумби I, ал одан кейін Абумби II билік етті. Ол британдықтарды қолдағандығы үшін басқа Фондардан өзгешеленді. 1946 жылы Ұлыбритания үкіметі оған "өз елі мен халқына, сондай-ақ Ұлыбритания үкіметіне көрсеткен құнды қызметтері және әкімшілікке тәртіп сақтаудағы адалдығы үшін" Құрмет грамотасын табыс етті. Ахиримби II әкімшіліктегі артықшылықтарын пайдаланып, жер мәселелері және басқа да даулар бойынша кіші басшылардың, яғни Атангчуоның сақтап қалған өкілеттіктерін өзіне қарату үшін егемендікті жоғалтудың орнын толтыруды талап етті. Ол танымал табиғат зерттеушісі Джеральд Дюрреллмен достық қарым-қатынас құрды, ол 1949 және 1957 жылдары жануарларды жинау экспедициялары үшін екі рет Бафутқа келді. Фон Дюрреллге осы экспедицияларда айтарлықтай көмектесті. Дюрреллдің осы экспедициялар туралы жазған "Бафут бигльдері" және "Менің багажымдағы зообақ" атты кітаптарында Фон көбінесе әзіл-қалжыңмен суреттеледі, оның көп әйел алуы, ағылшынға деген құштарлығы және алкогольге төзімділігі сынға алынады, бірақ сонымен қатар жағымды жайттары да көрсетіледі. Фон екінші экспедициясы кезінде Дюрреллге салтанатты киім мен таяқ сыйлады. Фон Ахиримби II 1961 жылы Британдық Камеруннан тәуелсіз Камерун мен тәуелсіз Нигерия арасында таңдау жасау туралы айтқан сөзімен танымал: "Бұл – от пен терең теңіздің арасындағы таңдау". Ол көптеген адамдар тарапынан прогрессивті және жаңа идеяларды сынап көруге дайын адам ретінде қарастырылды. Ол колониялық әкімшілер мен ұлтшыл саясаткерлердің екеуі де тарапынан құрметпен қабылданды.
Achirimbi II was the tenth Fon ("King") who ruled over the town of Bafut and adjoining areas (the Fondom of Bafut) in a semi autonomous fashion. His reign lasted from 1932 to 1968, and included the time of handover from the British trust territory of Southern Cameroons, part of British Cameroons to the independent Cameroon. He was preceded by Abumbi I and succeeded by Abumbi II. He alienated himself from other Fons by being sympathetic to the British cause. He was awarded a Certificate of Honour in 1946 by the British government 'as a record of the valuable services rendered by him to his own country and people and to the British Government and loyal services given to the Administration in the maintenance of good order'. Achirimbi II took advantage of his favourable standing with the administration and sought compensation for loss of sovereignty to arrogate to himself the residual powers the sub chiefs or the Atangchuo, had retained over land matters and other disputes. He was befriended by the famous naturalist Gerald Durrell, who visited Bafut on his animal collecting expeditions twice, in 1949 and 1957. The Fon helped Durrell substantially in these expeditions. The books written by Durrell about these expeditions, The Bafut Beagles and A Zoo in My Luggage, portray the Fon mostly in a humorous fashion, lampooning his polygamy, anglophile perspective, and high tolerance for alcohol, but also in more flattering ways. The Fon awarded Durrell the ceremonial dress and staff during his second expedition. Fon Achirimbi II is famous for having remarked about the choice to join independent Cameroon or independent Nigeria from the British Cameroons in 1961, saying it was a choice between the "Fire and the Deep Sea". He was considered by many as being progressive and willing to experiment with new ideas. He was treated with respect by both colonial administrators and nationalist politicians.