Кіріспе

Камерундықтар

Бакури (немесе Кве) – Камерун Республикасындағы банту тілінде сөйлейтін этностық топ. Олар Камерунның жағалау халықтарымен (саулар), әсіресе дуала және исубу тайпаларымен тығыз байланыста. Бұл тақырыптарға қатысты алғашқы зерттеулер Арденердің 1956 жылғы және Дугастың 1949 жылғы еңбектерінде кездеседі.

Халықтың алғашқы көші-қоны

Бакури ауыз әдебиетіне сәйкес, олар Камерун тауының оңтүстік-батысындағы Ибибио жерінен шыққан. Бакурилердің қазіргі қонысқа көшіп келген кезі шамамен 18 ғасырдың ортасымен сәйкес келеді. Олар тау етегінен бастап жағалауға, Мунго өзеніне және оған құятын көптеген салаларға қарай бірте-бірте тарады. Осы процесте олар көптеген ауылдарды құрды, көбінесе жеке отбасылық топтар бөлініп кеткен кезде. Бакурилердің тағы бір дәстүрі бойынша, олар Мокури немесе Мокуледен тараған, ол Дуаланың атасы Эвалидің інісі және аң аулау үшін Камерун тауы аймағына көшіп келген. Сонымен қатар, Мауму және Боджонго сияқты шағын, оқшауланған ауылдар өзгеше тегін айтады және кеңейіп келе жатқан бакурилер сіңірген ертерек топтарды көрсетеді. Адамдар еңбек етуден жалтарту үшін айып төлеуге құқылы болған, бірақ бұл байып кеткен аймақтарда жұмысшылардың жетіспеуіне себеп болды. Сондықтан британдықтар елдің ішкі аймақтарынан адамдарды жағалауға көшіріп, плантацияларда жұмыс істеуге қайта шақыруды жаңартты. Нигериядан көптеген игбо халқы келді, және уақыт өте келе жаңа келгендер саны және экономикалық жағынан үстемдікке ие болды. Бұл жергілікті тұрғындармен этникалық шиеленістерге әкеп соқты. Жерді тартып алу дағы мәселе туды, әсіресе 1946 жылы. Бакурилік, доктор Э. М. Л. Эндейли 1954-1959 жылдары Британдық Оңтүстік Камерунның тұңғыш премьер-министрі болды. Ол 1954 жылы Нигерияның Шығыс жиналысынан бөлінуге басқа Оңтүстік Камерун парламент мүшелерін жетектеді.

География

Бакурилер негізінен Камерунның Оңтүстік-Батыс провинциясында шоғырланған. Олар 100-ден астам ауылда өмір сүреді.

Мәдениет

Бакурилер қазіргі кезде қалалық және ауылдық болып екіге бөлінеді. Лимбе және Буэа сияқты қалаларда тұратындары білікті және білікті емес мамандықтардың көмегімен күнкөріс табады. Ал ауылдық бакурилер, керісінше, Камерун тауының құнарлы жанартаулық топырағын пайдаланып, кокоям, жүгері, маниок, май пальмасы және банан өсірумен айналысады. Дәстүрлі бакури қоғамы үш топқа бөлінген. Жоғарыда толық жер меншігіне құқығы бар тума бакурилер тұрды. Келесі топқа бакури емес адамдар немесе құлдардың ұрпақтары кірді. Соңында құлдар төменгі сатыны құрады. Бұрын басшылар мен ағалар осы иерархияның төбесінде отырған, бірақ бүгінде олардың өздерінің билігі өте шектеулі. Ақсақалдар кеңесі мен құпия қоғамдар қауымдастықтарға маңызды мәселелерді шешуге мүмкіндік береді.

Тіл

Бакуэрилер мокпве тілінде сөйлейді, ол баколе және уумбоко тілдерімен тығыз байланысты. Мокпве – Нигер-Конго тілдер тобының банту тобына жататын дуала тілдер отбасының бір бөлігі. Көршілес халықтар мокпве тілін көбінесе сауда тілі ретінде пайдаланады, бұл негізінен ерте миссионерлердің осы тілді таратуының нәтижесі. Бұл әсіресе Исубу халқы үшін тән, олардың көпшілігі дуала немесе мокпве тілдерінде екі тілді. Сонымен қатар, мектепке барған немесе қалалық жерде тұратын адамдар көбінесе Камерун пиджин ағылшын тілінде немесе стандартты ағылшын тілінде сөйлейді. Бүгінде бакуэрилердің санының өсуімен пиджин тілі олар үшін кеңінен қолданылатын тілге айналуда. Бакуэрилер сонымен қатар тайпалар арасында жаңалықты жеткізу үшін барабан тілін қолданған, және оларға ғана тән мүйіз тілін де пайдаланған.

Неке және туыстық қатынастар

Бакури мұрагерлігі әкелік желі бойынша жүреді; әкесі қайтыс болғанда оның мүлігі үлкен ұлына көшеді. Бакурилер дәстүрлі түрде көп әйел алуды қалыптастырған, бірақ христиан дінінің таралуымен бұл салты өте сирек кездеседі. Бакури қоғамында әйелдер болашақ жұбай ретінде бала кезінде, тіпті кейде туылмас бұрын да таңдалып алынған. Әйелдің әкесі немесе туысына қалыңмал төленген, осылайша әйел күйеуі мен оның отбасының мүлігі саналған. Күйеуі қайтыс болған жағдайда, әйелін ең үлкен ағасы мұраға алады. Күйеуінің өркендеуі де әйелінің немесе әйелдерінің ықпалымен тығыз байланысты болған. Әйелдер оның шошқаларын, ешкілерін, малын, егістік жерлерін күтіп бағып, ешкімнің оларға тиісіп немесе шегінен шығуына жол бермейтін.

Дін

Бакурилер 1970-ші жылдардан бері көбінесе христиан дініне өткен. Евангелисттік конфессиялар басым, әсіресе баптист шіркеуі. Дегенмен, христиан дініне дейінгі ата-бабаларға табынудың іздері әлі де сақталып қалған. Теңіз жағасындағы халықтарға лайықты, теңіз де осы сенімде маңызды рөл атқарады. Жыл сайын өткізілетін дәстүрлі мерекелер қазіргі заманда осы дәстүрлі сенімдердің ең айқын көрінісі болып табылады.

Өнер

Бакурилер әлі де ұрпақтан-ұрпаққа жеткен қолөнер мен өнер кәсіптерін сақтап келеді. Бакурилер, мысалы, шляпа мен көйлектер тоқуда шеберлермен белгілі. Олар сонымен қатар гардеробтар, орындықтар және үстелдер де жасайды. Құпия қоғамдарға Ленгу, Маале (Піл биі), Мбвайя және Нганья кіреді.

Жіктеу

Бакурилер – бант тілінде сөйлеп, бант тектес халық. Нақтырақ айтқанда, олар Камерунның жағалау халықтары – савалардың құрамына кіреді.