Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Португалиялық футболшы және жаттықтырушы
Portuguese footballer and manager
Карлос Антонио до Кармо Коста Гомес (18 қаңтар 1932 жылы Баррейрода дүниеге келген, 18 қазан 2005 жылы Лиссабонда қайтыс болған) – португалиялық футболшы, қақпашы. Ол футбол жаттықтырушысы болып та жұмыс істеген.
Carlos António do Carmo Costa Gomes (18 January 1932, in Barreiro – 18 October 2005, in Lisbon) was a Portuguese footballer who played as a goalkeeper. He was also a football manager.
Мансап
Карьерасын «Баррейренсе» клубында бастады, кейін 1950 жылы 18 жасында «Спортингке» ауысты. Бір жылдың ішінде ол «Спортинг» командасының бірінші нөміріне айналды, онда 1957/58 жылдары дейін ойнады, төрт рет ұлттық чемпион атанды (1951/52, 1952/53, 1953/54 және 1957/58) және 1958 жылы Португалия кубогын жеңіп алды. Карьерасының шарықталу кезеңінде ол Ұлттық құрама сапында 18 рет ойнады. Оның алғашқы ойыны 1953 жылғы 22 қарашада Оңтүстік Африкаға қарсы өткен жолдастық кездесуде болды, оны Португалия 3:1 есебімен жеңді. Соңғы ойыны 1958 жылғы 7 мамырда Англияға қарсы 1:2 есебімен жеңіліспен аяқталды; бұл да жолдастық матч болатын. «Спортинг» талаптарын қабылдамағаннан кейін ол Испанияға көшіп, «Гранада» және «Реал Овьедо» клубтарында өнер көрсетті. 1961/62 жылдары Португалияға оралып, «Атлетико» сапында ойнады. Ол фашистік режимнің белгілі қарсыласы болды және оған тағылған зорлау айыптаулары режимімнің саяси полициясы оны футболдан кетуге мәжбүрлеу үшін жасаған құрылтай екеніне сенді. «Атлетико» мен «Витория Гимараес» арасындағы матчта жасалған жарақатты сылтау етіп, ол Испанияға қашып кетті. Кейін Мароккоға қашып, «Танжер ФК», «USP Танжер» және «CODM Meknès» клубтарында ойнады. 1969 жылы ол Алжирге барып, «JS Djijel» клубында ойнап, бас жаттықтырушы болды. 1971 жылы «MC Oran» клубын жаттықтырып, чемпионатты жеңіп алды. 1980-ші жылдары Португалияға қайтып оралғанға дейін Тунис Республикасына барды. Ол тағы да Испания мен Австрияға көшіп, 2005 жылдың шілдесінде Паркинсон ауруымен күресіп Португалияға оралды. Одан кейін көп ұзамай 73 жасында қайтыс болды.
He started his career in Barreirense, before being transferred to Sporting, in 1950, aged 18, where he was the substitute of another legendary goalkeeper, João Azevedo. In just a year, he was the number 1 of the Sporting team, where he played until 1957/58, and was a four time national champion (1951/52, 1952/53, 1953/54 and 1957/58) also winning the Cup of Portugal in 1958. During the golden years of his career, he played 18 times for the National Team. His first game, on 22 November 1953, was a friendly match against South Africa, which Portugal won 3–1. His last game, on 7 May 1958, was a 1–2 defeat by England; another friendly match. After his demands were refused by Sporting, he moved to Spain, where he represented Granada and Real Oviedo. He returned to Portugal, to play for Atlético, in 1961/62. He was a known opponent of the fascist regime and it is believed, like he claimed, that the allegations of rape against him were a set up, created by the political police of the regime to force him to leave football. After a simulated injury in an Atlético game with Vitória Guimarães, he escaped to Spain. Later, he escaped to Morocco and played with Tangier FC, USP Tangier and CODM Meknès. In 1969, he went to Algeria, played with JS Djijel and became a manager. In 1971, he managed MC Oran and won the championship. He went to Tunisia before returning to Portugal in the 1980s. He moved again to Spain and Austria, returning finally to Portugal in July 2005, suffering from Parkinson's disease. He died soon after, at age 73.