Александр Свирский монастыры: тарихы мен мәдениеті

Кіріспе

Александр Свирский монастыры (Александро Свирский монастырь) – Ленинград облысының ормандарында, Карелия Республикасымен шекарадан оңтүстікке қарай орналасқан орыс православиелік монастыры. Осы монастырдың алтын ғасыры 17 ғасырда болды. Мұнда Ресейдегі сақталған санаулы үш шатырлы қоңырау мұнараларының және ортағасырлық сағат мұнараларының бірі бар. Монастырь 1487 жылы Валаам монастырының монахы Александрдың Рощинский және Киелі көлдер арасында, Ладога көлінен шығысқа қарай 20 шақырым және Свир өзенінен 6 шақырым жерде қоныстанғанда негісталды. Орман ішіндегі өмірінде ол Киелі Үштік пен Құтқарушының бейнесі өзгеруіне арналған екі шағын шіркеу салып, Киелі Үштік аян алды. Осы шіркеулер Троица және Преображение монастырьдарын құрды, олар бірлесіп Александр Свирский монастыры деп аталды. Монастырь негізін қалаушы 1533 жылдың 30 тамызында қайтыс болды және жергілікті монахтар үшін қабір орны ретінде әлі күнге дейін қызмет ететін Преображение монастырында жерленді. 12 жылдан кейін оның шәкірттері оның өмірбаянын жазды. 1547 жылы шіркеу синоды Свирский Александрды қасиетті деп жариялады, ал жаңа әулие бүкіл Ресей жерінде құрметке ие болды. Мысалы, Қызыл алаңдағы әйгілі Василий соборының бірі оған арналған. Ресей патшалары Александр монастырына көптеген маңызды жеңілдіктер берді, соның ішінде монастырь қабырғаларының жанында жыл сайын өткізілетін Свир жәрмеңкесінен салық алу құқығы да болды. Ұлы қасірет заманында шведтер екі монастырьды үш рет тонап, өртеп жіберді, бірақ монастырь гүлденуін жалғастырды. Ресей-Швеция шекарасы Свир өзенінің батысына қарай белгіленгеннен кейін екі ел арасындағы сауданың көп бөлігі Свир жәрмеңкесі арқылы өтуге мәжбүр болды, бұл монастырьдың маңыздылығын одан әрі арттырды. Бұл жаңа гүлдену 1640 жылдары салынған монастырь құрылыстарында көрінді. 1644 жылы бес күмбезді Преображение соборы аяқталғаннан кейін, патша Михаил Федорович монахтарға Киелі Александрдың қасиетті қалдықтарын сақтау үшін алтын сандық сыйлады. 1649 жылы Троица монастырының қоңырау мұнарасы үш қабаттан тұрып, үш шатырмен жабылған. Монастырь ұяларының көпшілігі 1670 жылдарға дейін салынған. 1695 жылы Троица соборының құрылысы аяқталды. Монастырь қабырғаларының ішінде салынған соңғы құрылыс – Иоанн Дамаскинің ауруханалық шіркеуі (1718 жыл). Александр Свирский монастырының кең жерлері Екатерина II шіркеу реформасы кезінде 1764 жылы мемлекеттік меншікке алынды. Преображение монастыры жергілікті семинарияның орталығы және Олонец архиепископтарының резиденциясы ретінде жалғасты, олар монастырь құрылыстарының көп бөлігін өздерінің қажеттіліктері үшін қайта жаңартты. 1917 жылғы Революциядан кейін монахтар түрмеге қамалып, кейін большевиктерге қарсылық көрсеткендері үшін Чека жазасына кесілді. Киелі Александрдың қасиетті қалдықтары ұлықталып, Ленинградта көпшілыққа қойылды. Ортағасырлық монастырь ғимараттарында "Свирлаг" деп аталатын танымал ГУЛАГ орналасқан. Олар Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде одан әрі зақымдалды. 1970 жылдардан бастап ғана қалпына келтіру жұмыстары басталды. 2005 жылдан бастап Преображение монастыры жергілікті монахтар қауымына үйі болды, ал Троица монастырында 1953 жылы құрылған психиатриялық аурухана әлі де орналасқан. Монастырь Санкт-Петербургте қосалқы шіркеуге ие, ол батысқа қарай 260 шақырым жерде орналасқан.

Alexander Svirsky Monastery (Александро Свирский монастырь) is a Russian Orthodox monastery situated deep in the woods of the Leningrad Oblast, just south from its border with the Republic of Karelia. The golden age of this cloister was in the 17th century. It boasts one of the few preserved three tented belfries and medieval clock towers in Russia. The abbey was founded in 1487, when a monk of the Valaam Monastery, named Alexander, settled between Roshchinsky and Holy lakes, 20 km to the east from Lake Ladoga and 6 km from the Svir River. During his life in the woods, he had a vision of the Holy Trinity who ordered him to build two oaken chapels dedicated to the Trinity and the Saviour's Transfiguration. These churches gave birth to the twin Trinity and the Transfiguration cloisters, collectively known as the Alexander Svirsky Monastery. The monastery's founder died on August 30, 1533, and was buried at the Transfiguration cloister, which still serves as a burial place for the local monks. 12 years later, his disciples recounted his life in a biography. The church synod of 1547 canonized Alexander of the Svir, and the new saint became venerated throughout Russian lands. One of the chapels of the famous Saint Basil's Cathedral on Red Square, for instance, was consecrated to him. The Russian tsars bestowed many important privileges on Alexander's cloister, including the right to appropriate taxes from the Svir Fair, which was held annually under the cloister walls. During the Time of Troubles, the Swedes sacked and burnt both hermitages on three occasions, and yet the monastery continued to prosper. After the Russian Swedish border was delineated west of the Svir River, much of the trade between two nations had to pass through the Svir Fair, further augmenting the monastery's importance. This renewed prosperity was reflected in the monastic structures erected in the 1640s. In 1644, when the five domed Transfiguration Cathedral was finished, Tsar Mikhail Feodorovich presented to the monks a golden ark for keeping St Alexander's relics there. A belfry of the Trinity cloister was built in three tiers and crowned with three tents in 1649. Most of the monastic cells date back to the 1670s. The roomy Trinity Cathedral was completed by 1695. The last structure to be erected within monastery walls was the hospital chapel of St John of Damascus (1718). The vast lands of the Alexander Svirsky Monastery were secularized during Catherine the Great's ecclesiastical reform in 1764. The Transfiguration cloister continued as a seat of the local seminary and a residence of the Olonets archbishops, who rebuilt much of the monastery structures for their own needs. Following the Russian Revolution of 1917, the monks were imprisoned and then executed by the Cheka after trying to resist Bolshevik forces. The relics of St Alexander were desecrated and put on a public display in Leningrad. The medieval monastery buildings housed an infamous gulag known as Svirlag. They were further damaged during World War II. Restoration did not commence until the 1970s. As of 2005, the Transfiguration Cloister is the home to the local monastic community, while the Trinity Cloister still houses a mental asylum instituted in 1953. The monastery has a subsidiary chapel in St Petersburg, situated some 260 km to the west.