Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1527-1579 жылдардағы ағылшын саяхатшысы және әскери қызметкері Сэр Уильям Друри (1527 жылдың 2 қазаны – 1579 жылдың 13 қазаны) – ағылшын мемлекет қайраткері және әскери адам.
English politician and soldier (1527–1579)
Sir William Drury (2 October 152713 October 1579) was an English statesman and soldier.
Отбасы
Уильям Дрюри 1527 жылдың 2 қазанында Суффолк графтығындағы Хоустедте дүниеге келді. Ол Бэкингемшир графтығының Хеджерли қаласының сэр Роберт Дрюридің (шамамен 1503-1577) және Бэкингемшир графтығының Чалфонт Сент-Питер қаласының Элизабет Бруденеллдің үшінші ұлы болды. Ол 1495 жылы Халық үйінің спикері болған тағы бір сэр Роберт Дрюридің (шамамен 1456-1535 жылдың 2 наурызы) немересі болды. Ол сэр Роберт Дрюридің (1525-1593) және сэр Дрю Дрюридің (1531/2-1617) бауыры болды.
William Drury, born at Hawstead in Suffolk on 2 October 1527, was the third son of Sir Robert Drury (c. 1503–1577) of Hedgerley, Buckinghamshire, and Elizabeth Brudenell, of Chalfont St Peter, Buckinghamshire. He was the grandson of another Sir Robert Drury (c. 1456–2 March 1535), Speaker of the House of Commons in 1495. He was a brother of Sir Robert Drury (1525–1593) and Sir Drue Drury (1531/2–1617).
Мансап
Дрюри Гонвилл колледжінде, Кембридж университетінде білім алған. Францияда шайқасқан Дрюри 1544 жылы тұтқынға түскен, босатылғаннан кейін ол Лорд Расселге, кейін Бедфорд графына 1549 жылы Девонширде болған көтерілісті басуға көмектескен, бірақ Елизавета I патшайым билікке келгенге дейін көзге түспеген. 1554 жылы ол Чиппинг-Уайкомб округінен парламент депутаты болып сайланған. 1559 жылы ол Шотландия саясатының жағдайы туралы мәлімет беру үшін Эдинбургке жіберілді, ал бес жылдан кейін Бервик-апон-Твидтің маршалы және губернаторының орынбасары болды. Морей Дрюримен кездесуге Линлитгоуда барғанда қаза тапты, және бәлкім, Дрюриді де өлтіру жоспары болған. 1573 жылдың мамырында ол Эдинбург қамалын тапсыруға мәжбүр еткен әскерге қолбасшылық етті. Бір жылдан кейін, қамалдың жеңілген және жазаланған қолбасшысы Гранж Уильям Кирккалдидің хаты жарық көрді, онда Шотландия королевасы Мэри Шотландияда қалдырған зергерлік бұйымдар туралы және Дрюри 600 фунт стерлинг қарыз ретінде алғаны туралы айтылды. 1573 жылғы қамалда Дрюри Роберт Гурлидің Корольдік жолдағы үйінде орналасқан, қамалдан бірнеше жүз метр қашықтықта. 1576 жылы ол Ирландияға Мюнстердің президенті ретінде жіберілді, онда оның билігі қатал, бірақ тиімді болды, ал 1578 жылы ол Ирландияның Лорд-Сотшысы болды, сэр Генри Сидни кеткеннен кейін басқаруды өз қолына алды. Франциядан жасырын түрде Ирландияға контрабандалық жолмен әкеліп, Корка Дюйбхнеде жағаға түсірілген соң, көтерілісші Дезмонд графы Дрюриге сатқаннан кейін, ирландиялық католик шейіттері епископ Патрик О'Хели мен монах Конн О'Рурк Дрюриге тергеу үшін әкелінді. Екі францискан да өздерінің діни миссиясынан басқа ештеңемен айналыспағанын айтып, Жоғарғы ант беруден немесе Папа мен Испания королі Филипп II-нің Британ аралдарына шабуыл жасау жоспарлары туралы сұрақтарға жауап беруден бас тартты. Дрюри оларды азаптауға бұйрық берді. Кардинал Патрик Фрэнсис Моранның айтуынша, "Дрюридің бұл бұйрықтары ерекше қатыгездікпен орындалды. Екі тұтқынды алдымен азаптау құрылғысына бекітіп, қол-аяқтарын балғамен ұрып, жамбас сүйектерін сындырды, ал өткір темір ұштар мен инелерді тырнақтарының астына қатыгездікпен кіргізіп, қатты ауыртты. Олар ұзақ уақыт бойы осы азаптарға шыдады, ал қасиетті құрбандықтар Мәсіхке деген сүйіспеншілікпен бір-біріне шыдамдылық пен табандылыққа шақырып, оны сақтады". Соңында екі францискандықты да азаптау құрылғысынан алып, Дрюридің бұйрығымен 1579 жылдың 13 тамызында Килмаллок қабырғасының қақпаларының бірінен тыс жердегі ағашқа іліп өлтірді. Олардың денелерін он төрт күн бойы іліп қойды, осы уақытта екі дене де Тюдор армиясының Килмаллок гарнизоны нысанаға алу үшін пайдаланды. Кардинал Патрик Фрэнсис Моранның айтуынша, "шаһид прелатты өлімге асыққанда, ол Дрюриге бұрылып, көп ұзамай өзі Құдайдың сотының алдында өз қылмыстары үшін жауап беретінін ескертті. Он төртінші күні (sic) кейін, бұл бақытсыз адам Уотерфордта, барлық ем-домды жеңген аурудан қатты азапталып қайтыс болды". Сэр Уильям Дрюри 1579 жылдың қазанында қайтыс болды, дәл сол кезде екінші Дезмонд көтерілісі басталған болатын. Джейн Дрюри, Ричард Четвудтың ұлы Ричард Четвудқа үйленді. Энн Дрюри Роберт Хартвеллге, эсквайрға үйленді. Елизавета Дрюри Ексетердің 2-ші графы Уильям Сесилге үйленді, осы одақтан Беркшир графтары тарады.
Drury was educated at Gonville College, Cambridge. Fighting in France, Drury was taken prisoner in 1544; then after his release, he helped Lord Russell, afterwards Earl of Bedford, to quell a rising in Devonshire in 1549, but he did not come to the front until the reign of Elizabeth I. In 1554 he sat as Member of Parliament for Chipping Wycombe. In 1559, he was sent to Edinburgh to report on the condition of Scottish politics, and five years later he became Marshal and deputy governor of Berwick upon Tweed. Moray was proceeding to keep an appointment with Drury in Linlithgow when he was mortally wounded, and it was probably intended that Drury should be murdered also. In May 1573 he commanded the force which compelled Edinburgh Castle to surrender. A year later, a letter from the defeated and executed commander of the castle, William Kirkcaldy of Grange came to light, which mentioned the jewels Mary, Queen of Scots had left behind in Scotland, and that Drury had taken some for a loan of £600. During the 1573 siege Drury billeted at the house of Robert Gourlay on the Royal Mile, a few hundred metres from the castle. In 1576, he was sent to Ireland as President of Munster, where his rule was severe but effective, and in 1578 he became Lord Justice of Ireland, taking the chief control of affairs after the departure of Sir Henry Sidney. After they were betrayed to Drury by the Rebel Earl of Desmond after being secretly smuggled back into Ireland from France and put ashore at Corca Dhuibhne, Irish Catholic Martyrs Bishop Patrick O'Hely and Friar Conn O'Rourke were brought before Drury for interrogation. Both Franciscans insisted that they were not involved in anything except their religious mission, and refused to take the Oath of Supremacy or answer questiond about alleged plans by the Pope and King Philip II of Spain for invading the British Isles. I'm response, Drury ordered them both delivered to torture. According to Cardinal Patrick Francis Moran, "These orders from Drury were executed with an uncommon degree of barbarity. The two prisoners were first placed on the rack, their arms and feet were beaten with hammers, so that their thigh bones were broken and sharp iron points and needles were cruelly thrust under their nails, which caused an extreme agony of suffering. For a considerable time they were subjected to these tortures, which the holy confessors bore patiently for the love of Christ, mutually exhorting one another to constancy and perseverance." At long last, both Franciscans were taken from the rack and hanged under orders from Drury from a tree outside one of the gates in the walls of Kilmallock on 13 August 1579. Their bodies were then left suspended for fourteen days, during which both bodies were used for target practice by Kilmallock military garrison of the Tudor Army. According to Cardinal Patrick Francis Moran, "When the martyr prelate was being hurried to execution, he turned to Drury, and warned him that before many days he himself should appear before the tribunal of God to answer for his crimes. On the fourteenth day (sic) after, this unhappy man expired in great agony, at Waterford, of a distemper that baffled every remedy." The Second Desmond Rebellion had just broken out when Sir William Drury died in October 1579. Jane Drury, who married Sir Richard Chetwood, son of Richard Chetwood and Agnes Wodehull. Anne Drury, who married Robert Hartwell, esquire. Elizabeth Drury married William Cecil, 2nd Earl of Exeter and from this union descended the Earls of Berkshire.
Мұра
Дрюри қайтыс болғаннан кейін, оның жесірі 1580 жылы Джеймс Крофтке (4 қыркүйек 1624 жылы қайтыс болды), Херефордширдегі Крофт қамалының иесі сэр Джеймс Крофттің үшінші ұлына тұрмысқа шықты. Крофт 1578-79 жылдары Маргареттің екінші күйеуі сэр Уильям Дрюридің басшылығымен капитан қызметін атқарған. Олар Оксфордширдегі Вестон-он-Гриндегі мүлікке қоныстанды, ол Маргаретке бірінші некесі арқылы тиген. Дрюридің Сесилге және басқаларға жазған хаттары сол кезде Англия мен Шотландия арасындағы қарым-қатынастың тарихы үшін аса құнды. Ирландиядағы католик шіркеуінің шамалы зерттеулерінен кейін, Патрик О’Хели мен Конн О’Рурк 1992 жылдың қыркүйегінде Папа Иоанн Павел II-нің қолдауымен киелі деп жарияланды.
After Drury's death, his widow married, in 1580, James Croft (died 4 September 1624), the third son of Sir James Croft of Croft Castle, Herefordshire. Croft had served as a captain under Margaret's second husband, Sir William Drury, in 1578–9. The couple settled on property in Weston on the Green, Oxfordshire, which had come to Margaret through her first marriage. Drury's letters to Cecil, and others, are invaluable for the story of the relations between England and Scotland at this time. After painstaking investigation by the Catholic Church in Ireland, both Patrick O'Hely and Conn O'Rourke were beatified by Pope John Paul II in September 1992.