Кіріспе

Британдық химик Чарльз Уолтер Саклинг (24 шілде 1920 – 31 қазан 2013) – британдық химик, 1951 жылы Виднестегі Императорлық химиялық өнеркәсіптер (ICI) орталық зертханасында жұмыс істеген кезде тұңғыш рет галотанды, ингаляциялық анестетик синтездеген.

Өмірбаян

Ол 1920 жылы Лондонның Теддингтон қаласында Эдвард Эрнест пен Барбара (Томсон) Саклингтің ұлы болып дүниеге келді. Ол Олдршоу грамматикалық мектебінде (Уоллси) және Ливерпуль университетінде білім алды. 1942 жылдан 1982 жылға дейін ICI компаниясында зерттеуші-химик болып жұмыс істеді, 1969 жылы Mond бөлімшесі төрағасының орынбасары, 1972 жылы Бояулар бөлімшесі төрағасы болды, ал 1977 жылы Ғылыми зерттеулер жөніндегі бас менеджер болып тағайындалды (1982 жылы зейнетке шыққанға дейін). 1978 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. 1946 жылы Элеонора Маргарет Уоттерсонға үйленді; олардың екі ұлы мен бір қызы болды. 2013 жылдың 31 қазанында дүние салды.

Галотан зерттеулері

Суклингтің алғашқы зерттеулері кезінде қолданылатын негізгі анестезиялық газдар хлороформ және диэтил эфирі болды, екеуінің де бірнеше ауыр кемшіліктері болды. Эфирдің тұтана қабілеті жоғары болды, бұл операциялық бөлмелерде, әсіресе диатермия сияқты электр жабдықтарының жиі қолданылуымен қатар, ерекше қауіпті жағдай тудырды. Хлороформ бауырға зиян келтіретін уытты зат. Галогенді алкандар (алкил галидтері, сондай-ақ галоалкандар деп те аталады) жалпы алғанда, әсіресе фторлы қосылыстар, олардың ұшқыш болғанымен тұтанбауы себепті үміттендірді. Суклинг мұндай қосылыстармен Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде кеңінен жұмыс істеді, олар жоғары октанды авиациялық отын өндірісінде және уран-235 тазартуда қолданылды. Ол әртүрлі фторлы көмірсутектерді синтездеді, содан кейін оларды анестезиялық қасиеттері бойынша бағалады. Ол клиникалық дәрігерлермен тығыз байланыста болды, бастапқыда идеалды заттардың физикалық-химиялық қасиеттерін анықтады, кейіннен әзірленген қосылыстарды бағалады. Суклинг алдымен галотанның анестезиялық әсерін ұн құрттары мен үй шыбындары арқылы зерттеді, содан кейін оны фармаколог Хауме Равентосқа басқа жануарларда анестезияны бағалау үшін жіберді. Равентос оның фармакологиялық қасиеттерін анықтағаннан кейін, ол Англияның Манчестер қаласындағы анестезиолог Майкл Джонстонға берілді, ол оның қолданыстағы басқа анестезиялардан айқын артықшылықтарын байқап, 1956 жылы оның алғашқы клиникалық сынағын жүргізді. Белгілі бір алдын ала анықталған сипаттамалары бар химиялық қосылыстарды жүйелі түрде зерттеу процесі қазіргі заманғы дәрі-дәрмектерді жобалаудың алғашқы мысалдарының бірі ретінде танылды.