Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістандық белсенді және жазушы (1951 жылы туған)
Indian activist and writer (born 1951)
Мадху Пурнима Кишвар – үндістандық ғалым және хиндутва идеологиясын зерттеуші. Қазіргі уақытта ол Үндістан әлеуметтік ғылымдар зерттеу кеңесінде кафедра профессоры болып жұмыс істейді. Кишвар, әріптесі Рут Ванитамен бірлесіп, "Мануши" журналын құрды. Оның ертерек жұмыстары академиялық қауым мен басқа белсенділер тарапынан жақсы қабылданғанмен, 90-шы жылдары хиндутва идеологиясын қабылдағаннан кейін, оның әріптестері одан алшақтады.
Madhu Purnima Kishwar is an Indian academic and a Hindutva commentator. She is currently employed as a chair Professor in the Indian Council of Social Science Research. Kishwar along with fellow academic Ruth Vanita co founded the journal Manushi. Whilst her earlier work were favorably received by the academia and fellow activists, her counterparts disassociated from her post the '90s, once she embraced the ideology of Hindutva.|name=|group=
1985 жылы ол Чамели Деви Джайн сыйлығымен – ең үздік журналист әйел ретінде марапатталды.
She has been awarded the Chameli Devi Jain Award for Outstanding Women Mediaperson in 1985.
Ерте өмір және білім
Кишвар 1951 жылы Делиде, қазіргі Пәкістаннан келген бөлініс кезіндегі босқындар отбасында дүниеге келді. Оның әкесінің туған жері Лахор, ал анасы Пешавардан шыққан. efn|Кишвар анасының отбасы Пешавар және Равалпинди аудандарында тұрғанын, ал 1947 жылы Кашмирге жасалған тайпалық шабуыл кезінде анасы отбасының бір бөлігі тұратын Шринагардан Делидегі босқындар лагеріне әуемен жеткізілгенін айтады. Ол сол лагерде студенттік одақтың президенті болды. Кишвар Делидегі Джавахарлал Неру университетінде тарих мамандығы бойынша магистратураны бітірді және 2016 жылы зейнетке шықты. Институт бұл айыптауларды жоққа шығарды. Кишвар бұл айыптауларды ықпалын жоғалтып жатқан солшыл зиялылардың шағымдары деп сипаттады. [Күмәнді дереккөздер]
Kishwar was born in 1951 in Delhi, into a family of partition refugees from present day Pakistan. Her father's family came from Lahore, while her mother's came from Peshawar. efn|Kishwar states that her mother's family lived in the Peshawar and Rawalpindi districts, and that during the 1947 tribal invasion of Kashmir her mother was airlifted from Srinagar, where part of her family lived, to a refugee camp in Delhi. where she was the President of the Student's Union. She received her postgraduate degree in history from Jawaharlal Nehru University in Delhi. until retiring in 2016. The institute rejected the allegations. Kishwar rejected the charges, describing them as whining of the leftist intellectuals, who were losing their clout. [Questionable Sources]
Мануши мен феминизм
Кишвар, Рут Ванитамен бірге, «Мануши» журналының негізін қалаушы редакторлары болды. Журнал академиялық дискурс пен халықтық белсенділік арасындағы қашықтықты қысқарту мақсатымен құрылды, гендерлік теңсіздіктерге орталықтағы белсенділік арқылы назар аудару арқылы. Ол Оңтүстік Азиядағы ең ұзақ және ықпалды әйелдер журналдарының біріне айналды, тіпті әйелдер құқығы қозғалыстарының күнтәртібін белгілеуде маңызды рөл атқарды. Амартия Сен «Мануши» журналын «жаңашыл феминистік журнал» деп сипаттаған. Оның кітаптары мен осы тақырыптағы жазбалары да жақсы қабылданып, жоғары бағаланды. Айта кетейік, Кишвар өзін феминист деп санамайды. Кишвардың феминизмді қабылдамауының себептері постколониалдық феминистік теориямен үйлеседі, ол либералды феминизмді жергілікті өмір салтын ескермейтін, батыстық идеологияны белсенді түрде қабылдайтын біртұтас батыстық құбылыс ретінде қарастырады. Бұл діни және қоғамдық мәселелерді бұрынғыдай бейтарап және қарама-қарсылықсыз кеңістікке енгізуге алып келді, ол «алтын дәуірге» оралуға шақырды және діни және этно-ұлтшылдық көзқараспен «Шығыс» пен «Батыс», үнді әйелдері мен батыс феминизмі, индуистер мен мұсылмандардың ұлттық идентификациясы» арасындағы иерархияны күшейтті. Ол фильмді өзін жек көретін үнді адамның индуистерді стереотиптеу және қаралау мақсатымен жасалған туындысы деп есептеді, ал квир құқық қозғалыстарын индуисттік қоғамдық өмір мен орта таптың құндылықтарына қайшы келетін батыстық импорт деп сынайды. Осы процесте ол Үнді діндеріне қатысты батыстық және марксистік зерттеулердегі қиылықтарды анықтауға ұмтылған индуизм ғалымдарының жаңа тобына қосылды. «Мануши» Калифорниядағы Хинду тарихына қатысты оқулықтардағы дау кезінде анықтамалық материал ретінде пайдаланылды. Анантарам 2000 жылдардың ортасында оның еңбектерімен индуизмнің тығыз байланысын атап өтті. Ол зорлауға қарсы заңдарды ерлерге қатысты бейімділікті азайту үшін жеңілдетуді талап ететін сотқа шағымданулар берді, сондай-ақ әйелдердің мүддесі үшін жұмыс істейтін шетелдік қаржыландырылатын ҮЕҰ-лардың ниеттеріне күмәнмен қарады.
Kishwar, along with Ruth Vanita, were the founding editors of Manushi, Established to bridge the gap between academic discourse and popular activism by raising awareness of gender inequalities through activism on the ground, it has been one of the longest running and most influential women's periodicals in South Asia to the extent of being heavily instrumental in setting the agenda for women right movements. Manushi has been described by Amartya Sen as "a pioneering feminist journal". Her books and miscellaneous writings in the topic area have been also quite favorably received. Notably, Kishwar does not self identify as a feminist. Kishwar's (self proclaimed) reasons behind the disapproval of feminism aligns with that of the postcolonial feminist theory perceiving liberal feminism as a monolithic western entity which discounts indigenous ways of life and actively incorporates a western framework. This led to the introduction of religious and communal discourses into a hitherto secular and non polarized space which vocally urged for a return to a golden atavistic past and amplified the "hierarchies of "East" versus "West", Indian womanhood versus western feminism, and Hindu versus Muslim identity" from the lenses of religion and ethno nationalism. Deeming that film as the ramblings of a self hating Indian that was meant to stereotype and vilify Hindus, she mocked the queer rights movements as a Western import that leaned contrary to the ethos of Hindu public life and middle class values. Gradually, in the process, she joined a newly evolving group of Hindutva scholars in asserting biases in the western and Marxists scholarship of Indic religions.”Manushi”served as a reference during the California textbook controversy over Hindu history et al.—Anantharam notes a heavy intermingling of Hindutva and her works by the middle 2000s. She has lodged legal petitions arguing for dilution of anti rape laws to mitigate bias against males and has been also highly skeptical of the motivations of foreign funded NGOs working for the causes of women.
Саясат және жалған жаңалықтар
Кишвар Нарендра Модиді Махатма Гандимен салыстыратын дәрежеде оны мақтауымен белгілі. Ол сондай-ақ, 2002 жылғы Гуджараттағы қырқыстарға қатысы бар екенін жоққа шығаратын кітап жазды және оны діни араздыққа ұшыратпайтын саясаткер ретінде мақтады. Керек десеңіз, бұрын ол Модидің өткір сынышысы болған. Солшыл бағытталған ақпарат құралдары Кишварды күдікті діни мазмұнды таратуға көмектескені және Twitter арнасы арқылы көптеген жағдайларда жалған ақпарат таратқаны үшін айыптады. 2022 жылдың шілдесінде ол 2017 жылғы жол апаттарының ескі бейнесін қолданып, әлеуметтік желіде дұрыс емес ақпарат таратқаны үшін Уттар-Прадеш полициясымен ұсталды.
Kishwar has been noted for her adulation of Narendra Modi, to the extent of comparing him with Mahatma Gandhi. She had also written a book that absolved him, a then prime ministerial candidate of any involvement in the 2002 Gujarat riots and praised him as a non communal politician. Incidentally she used to be a vocal critic of Modi. Kishwar has been accused by left leaning media outlets of aiding in the propagation of allegedly communal material and to have propagated fake news over numerous occasions, via her Twitter handle. In July 2022, she was booked by Uttar Pradesh Police for spreading misinformation on social media using old video of a road incident from 2017.
Шығармалары
Жауап іздеу: Үнді әйелдерінің дауыстары (Рут Ванитамен бірге, Zed Books, 1984). Ганди мен әйелдер (Мануши Пракашан, 1986). Әйелдер-бхакта ақындары: Мануши (Manushi Publications, 1989). Дилемма және басқа да әңгімелер (Рут Ванитамен, Мануши Пракашан, 1997). Ұлтшылдыққа қызмет ететін дін және басқа да эсселер (Оксфорд университетінің баспасы, 1998). Талған жолдан тыс: Үнді әйелдері үшін гендерлік әділдікті қайта қарастыру (Оксфорд университетінің баспасы, 2002). Демократияны тереңдету: Үндістанда басқару және жаһанданудың сын-қатерлері (Оксфорд университетінің баспасы, 2006). Шынайы реформаторлар, қауіпті заңдар: стереотиптермен күрес (SAGE, 2008). Моди, мұсылмандар және БАҚ: Нарендра Модидің Гуджаратынан келген дауыстар (Manushi Publications, 2014). Катхуалық қыз: Газва-е-Хиндтің құрбандыққа шалынған жертвесі (Гаруда Пракашан, 2023). .
In Search of Answers: Indian Women's Voices (with Ruth Vanita, Zed Books, 1984). Gandhi and Women (Manushi Prakashan, 1986). Women Bhakta Poets: Manushi (Manushi Publications, 1989). The Dilemma And Other Stories (with Ruth Vanitha, Manushi Prakashan, 1997). Religion at the service of nationalism and other essays (Oxford University Press, 1998). Off the Beaten Track: Rethinking Gender Justice for Indian Women (Oxford University Press, 2002). Deepening Democracy: Challenges of Governance and Globalization in India (Oxford University Press, 2006). Zealous Reformers, Deadly Laws: Battling Stereotypes (SAGE, 2008). Modi, Muslims and Media: Voices from Narendra Modi's Gujarat (Manushi Publications, 2014). The Girl from Kathua: A Sacrificial Victim of Ghazwa e Hind (Garuda Prakashan, 2023). .