Ali Salem Tamek

Кіріспе

Марокколық Сахаралық тәуелсіздік белсендісі Әли Салем Тамек (علي سالم التامك; 24 желтоқсан 1973 жылы туған) - Сахаралық тәуелсіздік белсендісі және кәсіподақшы. Әли Салем Тамек Марокконың оңтүстігіндегі Асса қаласында дүниеге келген. Ол Марокконың билігі кезінде ең ашық сахаралық диссиденттердің бірі ретінде танылды. Ол Сахаралық адам құқықтарын қорғаушылар ұжымының (CODESA) вице-президенті болды. Ол марокколық кәсіподақтарда және солшыл марокколық салаларда белсенді болды.

Өмірбаян

Ол ұлтшылдық әрекеттері үшін бес рет түрмеге қамалды, жұмысынан шығарылды және ұзақ уақыт бойы паспорты тәркіленді. 1993 жылдың 13 қыркүйегінде ол басқа сахаралық тәуелсіздікшілермен бірге Марокконың Алжир шекарасында, Тата аймағында тұтқындалды. Ол бір жылға бас бостандығынан айырылып, 10 000 дирхам айыппұл төледі. 1997 жылдың 24 қарашасында Марокконың бақылауындағы Батыс Сахара мен Мавритания арасындағы шекарадан өту кезінде Дахла маңында тағы да ұсталды. 1997 жылдан бастап Асса Загтың Туесгуи қаласында жергілікті әкімшілік қызметкері болып жұмыс істеді, бірақ 2002 жылдың сәуірінде ол Мекнеске көшіруге мәжбүр болды. 2002 жылдың соңында ол адам құқықтары жөніндегі "Ақиқат пен әділдік форумы" ұйымының Сахроуи бөлімшесінің басшысы ретінде "мемлекеттің ішкі қауіпсіздігіне нұқсан келтіргені" үшін 26 тамызда Рабатта тұтқындалғаннан кейін 2 жылға бас бостандығынан айырылды және 10 000 дирхам айыппұл төленді. Осыдан кейін ол Amnesty International ұйымы тарапынан ар-ождан тұтқыны деп аталды. Түрмеде отырған кезінде ол көптеген аштық ұрыстарына қатысып, 2003 жылы 2004 жылдың 7 қаңтарында Адилет және татуласу комиссиясының бұйрығымен патшалық кешірім бойынша босатылды. Марокко түрмелерінің нашар жағдайынан денсаулығы нашарлап кетті. Марокко баспасөзінде оның атын бұзатын кампаниялар жүргізіліп, оның өмірі мен отбасына саяси себеппен қысым көрсетіліп, қауіп төндірілгенін айтады. Оның әйелі Айша Рамдан 2005 жылы 2003 жылы оны бес DST агенті 3 жасар қызының көз алдында, күйеуінің Аит Меллул түрмесіне келгеннен кейін зорлағанын мәлімдеді. Ол полиция қызметкерлерінің бірі - Али Салемнің туысы Брахим Тамек пен Мбарек Арсалан, екеуі де Ұлттық қауіпсіздік бас басқармасының қызметкерлері деп мәлімдеді. Ол Испаниядан саяси баспана сұрады. Марокконың Ұлттық әлеуметтік қорлары Тамектің тұңғыш қызы Таураға берген есімін мойындаудан бас тартты, өйткені ол рұқсат етілген есімдер тізіміне кірмеген. Араб тілінде бұл атау "революция" дегенді білдіреді. Осы себепті отбасыға жәрдемақы алуға рұқсат етілмеген. 2005 жылдың 18 шілдесінде ол Батыс Сахараның тәуелсіздігін қолдаған конференциялар бойынша Швейцария, Италия және Испанияға саяхаттағаннан кейін Лас-Пальмас де Гран-Канариядан қайтып келе жатқанда Эль-Аайун әуежайында ұсталды. Марокконың "Хебдо Интернешнл" журналы 2005 жылдың шілде айында оны "Халық жауы No1" деген тақырыппен қақпаққа шығарды. Еуропалық парламент 27 қазанда қабылданған қарарда оның "тезірек босатылуын" талап етті. 14 желтоқсанда Марокконың Эль-Айун қаласында Али Салем Тамекті интифада кезінде қоғамдық тәртіпті бұзуға итермелеу үшін 8 айға бас бостандығынан айыру туралы үкім шығарылды. Сотқа дейін де, соңынан да Amnesty International Али Салем Тамек пен басқа да сахаралық тәуелсіздік белсенділері әділ сотқа тартылмай отырды және ар-ождан тұтқындары болуы мүмкін деген алаңдаушылықпен есептер шығарды. Ол 2006 жылы сәуірде патшалық кешірім бойынша тағы да босатылды. Тамек 2007 жылы 34 жасында бакалавриатты бітірді. Оған заңгерлік және журналистика мамандықтарын оқуға рұқсат берілмеген. 2009 жылдың 8 қазанында ол басқа алты сахаралық тәуелсіздік және адам құқықтары белсенділерімен бірге (Касабланка 7 деп аталады) Касабланка әуежайында, Алжирдің Тиндуф қаласындағы сахаралық босқындар лагерінде отбасы мүшелерін көріп келгеннен кейін тұтқындалды. Сот оларды "мемлекеттік қауіпсіздікке қауіп төндірді" деп айыптап, істі әскери соттың қарауына жіберді. Халықаралық құқық қорғау ұйымы оларды ар-ождан тұтқындары деп жариялады. Тамек, Брахим Дахан және Ахмет Насири 2011 жылдың 23 сәуірінде босатылды, олар бас бостандығынан айыру шарттарына наразылық білдіру үшін аштық жариялауға кіріспеген еді.

He has been jailed five times for nationalist activities, fired from his job, and for a long period of time had his passport confiscated. On September 13, 1993, he was detained for the first time, along with other Sahrawi independentists, on the Moroccan Algerian border in the region of Tata, where he was attempting to join the Polisario Front. He was sentenced to one year in prison and a fine of 10,000 dirhams. On November 24, 1997, he was detained again near Dakhla while attempting to cross the border between Moroccan controlled Western Sahara and Mauritania. Since 1997, he worked as a local administration worker in Tuesgui, Assa Zag, but in April 2002 he was forced to move to Meknes. In late 2002, he was sentenced to 2 years of prison and a fine of 10,000 dirhams after being detained on August 26 in Rabat for "undermining the internal security of the state", as head of the Sahrawi branch of the human rights organization Forum for Truth and Justice. This led to him being referred to by Amnesty International as a prisoner of conscience. During his incarceration, he has been on numerous hunger strikes, and was released in 2003 under a general royal pardon on January 7, 2004, on orders from the Equity and Reconciliation Commission. Due to the precarious conditions of detention in Moroccan jails, his health condition had worsened. He has been the target of smear campaigns in the Moroccan press, and complains of politically motivated harassment and threats to his life and family. His wife, Aicha Ramdan, reported in 2005 that in 2003 she had been raped by five DST agents in front of her 3 year old daughter, after a visit her husband at Aït Melloul Prison. She alleged that one of the police officers was Brahim Tamek, Ali Salem's cousin, and Mbarek Arsalane, both members of the General Directorate for National Security. She requested political asylum in Spain. The Moroccan National Social Security Fund had refused to recognize the name Tamek had given to his first daughter, Thawra, as it wasn't in the list of allowed names. The name means "revolution" in Arabic. For that reason, the family was not allowed to get family allowance. On July 18, 2005, he was detained in El Aaiun airport while returning from Las Palmas de Gran Canaria, after touring Switzerland, Italy and Spain on conferences supporting the independence of Western Sahara. The magazine Maroc Hebdo International put him in its July 2005 cover with the heading "Public Enemy Nº 1". The European parliament called for his "immediate release" in a resolution on October 27. On December 14, Ali Salem Tamek was sentenced to 8 months in prison by a Moroccan court in El Aaiún, being accused of incitement to trouble the public order during an intifada. Both before and after the trial, Amnesty International issued reports with concerns that Ali Salem Tamek and other Sahrawi independence activists were not getting fair trials, and may be prisoners of conscience. He was released again under a general royal pardon in April 2006. Tamek completed his baccalauréat in 2007 at the age 34. He reportedly was not allowed to study law and journalism after graduating. On October 8, 2009, he was arrested with six other Sahrawi independentists and human rights activists (known as "The Casablanca 7") at Casablanca Airport, after returning from visiting family members at the Sahrawi refugee camps in Tindouf, Algeria. The judge accused them of "threatening state security", and sent the case to a military court. They were declared prisoners of conscience by Amnesty International. Tamek, Brahim Dahhane, and Ahmed Nasiri were freed on 23 April 2011, shortly before they were set to begin a hunger strike to protest the conditions of their imprisonment.

Марапаттар мен ұсыныстар

2005 жылы 10 маусымда Севильяда (Испания) өткен салтанатты рәсімде оған III "Хуан Антонио Гонсалес Карабальо" Ынтымақтастық сыйлығы берілді. 2010 жылдың 14 наурызында "Ассамблея пор Тенерифе" азаматтық платформасы берген I "Хосе Мануэль Мендес" адам құқықтары мен әлеуметтік әділдік сыйлығымен марапатталды.