Кіріспе
Итальяндық неміс католик діни қызметкері, философ және теолог (1885-1968) Романо Гвардини (17 ақпан 1885 - 1 қазан 1968) - итальяндық, натурализацияланған неміс католик діни қызметкері, философ және теолог.
Romano Guardini (17 February 1885 – 1 October 1968) was an Italian, naturalized German Catholic priest, philosopher and theologian.
Өмір
Романо Микеле Антонио Мария Гвардини 1885 жылы Веронада дүниеге келді және Сан-Николо-ал-Арена шіркеуінде шомылдыру рәсімінен өтті. Оның әкесі Романо Тулло (1857-1919) құс дүкеншісі болды. Гвардинидің үш інісі бар. Ол бір жаста болғанда отбасымен Майнцке көшіп келеді, ал ол өмірінің қалған бөлігінде Германияда өмір сүрді. Ол Рабан Маурус гимназиясына оқуға түсті. Гвардинидің айтуынша, жас кезінде ол "әрқашан уайымға бел буған, өте сауатты адам болған". Екі семестр бойы Тюбингенде химия, үш семестр бойы Мюнхен мен Берлинде экономика мамандықтарын оқығаннан кейін ол діни қызметкер болуға шешім қабылдады. Ол теологияны Фрайбург-им-Брайсгау мен Тюбингенде оқыды. Бейрон абатханасының монахтарының рухани өмір салтына таңғалған ол Бенедиктин шіркеуінің мүшесі болып, Одилио деген есімді алды. Ол Фрайбургке оралғанға дейін Майнцтегі Сент-Кристоф шіркеуінде қысқа уақыт пасторалды қызметте жұмыс істеді. Ол 1915 жылы Бонавентура туралы диссертациясымен докторлық дәрежесін алды. 1922 жылы Бонн университетінде догматикалық теология бойынша "хабилитация" курсын аяқтады, бұл жолы да Бонавентура туралы диссертациямен. Осы уақыт аралығында ол Сент-Игнатиус, Сент-Эммеран және Сент-Петр шіркеулерінде приход пасторы болып жұмыс істеді және католик жастар қозғалысының капелланы болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол ауруханада қызмет етті. "Praemium Erasmianum" қоры басқармасының Еуропадағы мәдениет, қоғам немесе әлеуметтік ғылымға ерекше үлес қосқан жеке тұлғаларға немесе мекемелерге жыл сайынғы сыйлығы. Папа Пауль VI 1965 жылы Гуардиниді кардинал етіп тағайындауды ұсынды, бірақ ол бас тартты. Гвардини 1968 жылы 1 қазанда Баварияның Мюнхен қаласында қайтыс болды. Ол Мюнхендегі Изге Филипп Нери ораториясының діни қызметкерлердің зиратында жерленді. Оның мүлкі Бавариядағы католик академиясына қалдырылды, ол оның негізін қалады.
Fluent in Italian and German, he also studied Latin, Greek, French, and English. After studying chemistry in Tübingen for two semesters, and economics in Munich and Berlin for three, he decided to become a priest. He studied Theology in Freiburg im Breisgau and Tübingen. Impressed by the monastic spirituality of the monks of Beuron Archabbey, he became a Benedictine oblate, taking the name Odilio. He briefly worked in a pastoral position at St. Christoph's Church, Mainz before returning to Freiburg to work on his doctorate in Theology under Engelbert Krebs. He received his doctorate in 1915 for a dissertation on Bonaventure. He completed his "Habilitation" in Dogmatic Theology at the University of Bonn in 1922, again with a dissertation on Bonaventure. Throughout this period he also worked as a parish priest at St. Ignatius, St. Emmeran's, and St. Peter's and served as chaplain to the Catholic youth movement. During World War I he served as a hospital orderly. an annual prize awarded by the board of the Praemium Erasmianum Foundation to individuals or institutions that have made exceptional contributions to culture, society, or social science in Europe. Pope Paul VI offered to make Guardini a cardinal in 1965, but he declined. Guardini died in Munich, Bavaria on 1 October 1968. He was buried in the priests’ cemetery of the Oratory of St. Philip Neri in Munich. His estate was left to the Catholic Academy in Bavaria that he had co founded.
Құрмет
2017 жылдың желтоқсанында Мюнхен және Фрайзинг архиепископиясы Гвардиниді қасиетті деп тану ісіне кірісті, осылайша оны Құдайдың қызметшісі деп атады.
Атақ-даңқы мен ықпалы
Гвардинидің кітаптары көбінесе дәстүрлі тақырыптарды қазіргі заманғы қиындықтар аясында зерттеу немесе қазіргі проблемаларды зерттеу болды. Ол Сократ, Платон, Августин, Данте, Паскаль, Кьеркегор, Достоевский және Ницше сияқтылардың дүниетанымына кіріп, оларды қазіргі оқырмандар үшін түсіндіруге қабілетті болды. Оның бірінші ірі еңбегі, Vom Geist der Liturgie (Литургияның рухы), Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде жарық көрді, ол Германиядағы литургиялық қозғалысқа және Екінші Ватикан кеңесінің литургиялық реформаларына үлкен әсер етті. Ол Германиядағы литургиялық қозғалыстың атасы деп саналады. Майнцтегі үшінші неміс литургиялық конгресінің ұйымдастырушысы Йоханнес Вагнер "жекешелік сезімнің салдарынан литургиялық іс-әрекеттің сипатына қатысты маңызды сұрақтар қояды, егер жиырмасыншы ғасырдағы мәсіхшілердің ғибадат етуі мүмкін бе деп сұрайды. Литургиялық тәжірибеге ену үшін 'біздің ұмытылған ісімізді қайтадан үйрену және жоғалған көзқарастарды қайтадан қабылдау' мүмкін бе?". Ол Екінші Ватикан соборының литургиялық реформаны шақырғаннан кейін Католик шіркеуі өзінің назарын тек рәсімдік, маңызды болса да, "рухани ішкілікті ғана емес, бүкіл адамды, тәнді де, рухты да қамтитын" шынайы литургиялық іс-әрекеттің кең идеясына аударуы мүмкін деген үмітті білдірді. Оның өзі өзінің мағынасына мысал келтірді: 19-ғасырдың аяғындағы бір приход пасторы бірде (Гуардинидің мысалы бойынша) былай деді: "Біз процессияны жақсырақ ұйымдастыруымыз керек; дұға ету мен ән айтудың жақсырақ жасалуына назар аударуымыз керек". Гвардинидің пікірінше, шіркеудің діни қызметкері нағыз литургиялық іс-әрекеттің мәнін түсінбеді. Оның орнына: "Кітапта "эпифания" болуы үшін, қалайша жүріп-тұру діни іс-әрекетке, Иеміздің өз елі арқылы алға басуының серуеніне айналуы мүмкін?" деп сұрауы керек еді. 1952 жылы Гвардини Германия кітап саудасының бейбітшілік сыйлығын жеңіп алды. 1990 жылдары оның шығармалары мен тұлғасына қызығушылықтың қайта жанданғаны байқалды. Оның бірнеше кітабы түпнұсқа неміс тілінде және ағылшын тілінде қайта басылды. 1997 жылы оның сүйегі Мюнхендегі Санкт-Людвиг шіркеуіне, ол жиі уағыздаған университет шіркеуіне көшірілді. Гвардинидің 1940-шы жылдардың соңында ағылшын тілінде басылып шыққан "Иеміз" кітабы ондаған жылдар бойы басылымда болды және баспагер Генри Регнеридің айтуынша, "Менің басылымдаған ең табысты кітаптарымның бірі болды". Романшы Фланнери О'Коннор оны "өте жақсы" деп санады және бірнеше достарына ұсынды.
Шығармалары
"Азаттық, рақым және тағдыр". Клуни Медиа, 2023 жыл. Паскаль: Христиандық санадағы зерттеу. Клуни Медиа, 2022 жыл. Қазіргі заманның соңы. Шид және Уорд, 1957. Соңғы кезде ISI Books басылымының қайта қаралған басылымында, 1998 ж. Дұға етудің шеберлігі: Христиандық дұғаның қағидалары мен әдістері. София институтының баспасы, 1994. Құдай. Regnery Publishing, 1996. Кардинал Джозеф Ратцингердің кіріспесімен "The Essential Guardini: An Anthology", редакторы Хайнц Р. Куэн. Литургиялық оқу басылымдары, 1997. Литургияның рухы. "Кросроуд" баспасы, 1998 жыл. Сенім драмасын өмір сүру. София институтының баспасы, 1999 жыл. Қасиетті қасиеттерді үйрену. София институтының баспасы, 2000. Сократтың өлімі. Кессинджер баспасы, 2007. Біздің әйелдің Розариясы. София институтының баспасы, 1998. Қасиетті белгілер. CreateSpace тәуелсіз баспа платформасы, 2015. Мәсіхтің адамгершілігі: Исаның психологиясына қосқан үлесі. Cluny Media, 2018 жыл. Адамның тәжірибесі: провиденция, меланхолия, қоғамдастық және бостандық туралы очерктер. Cluny Media, 2018 жыл. Шіркеудің мәні. Cluny Media, 2018 жыл. Литургияның рухы. Cluny Media, 2018 жыл. Сократтың өлімі. Клуни Медиа, 2019 жыл. Рилктің Дуино элегиясы: интерпретация. Клуни Медиа, 2019 жыл. Соңғы нәрселер. Клуни Медиа, 2019 жыл. Августиннің дінге айналуы. Cluny Media, 2020 жыл.
The Essential Guardini: An Anthology, edited by Heinz R. Kuehn. Liturgy Training Publications, 1997. The Spirit of the Liturgy. Crossroad Publishing, 1998. Living the Drama of Faith. Sophia Institute Press, 1999. Learning the Virtues. Sophia Institute Press, 2000. The Death of Socrates. Kessinger Publishing, 2007. The Rosary of Our Lady. Sophia Institute Press, 1998. Sacred Signs. CreateSpace Independent Publishing Platform, 2015. The Humanity of Christ: Contributions to a Psychology of Jesus. Cluny Media, 2018. The Human Experience: Essays on Providence, Melancholy, Community, and Freedom. Cluny Media, 2018. The Meaning of the Church. Cluny Media, 2018. The Spirit of the Liturgy. Cluny Media, 2018. The Death of Socrates. Cluny Media, 2019. Rilke's Duino Elegies: An Interpretation. Cluny Media, 2019. The Last Things. Cluny Media, 2019. The Conversion of Augustine. Cluny Media, 2020.