Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс дінтанушысы Иоганн Фридрих (5 мамыр 1836 – 19 тамыз 1917) – неміс дінтанушысы. Ол Ескі католиктердің көрнекті қайраткері ретінде белгілі болды.
German theologian
Johann Friedrich (5 May 1836 – 19 August 1917) was a German theologian. He was prominent as a leader of the Old Catholics.
Өмірбаян
Ол Жоғарғы Франкониядағы Поксдорф қаласында дүниеге келді, Бамбергте және Мюнхен университетінде білім алды. 1859 жылы католик діни қызметкері ретінде тағайындалды. 1865 жылы теологияның кезектен тыс профессоры болып тағайындалды. 1867 жылы Ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Ол Игнац фон Деллингердің шәкірті болды. 1869 жылы ол Ватикан Кеңесіне кардинал Хоэнлогедің хатшысы ретінде қатысты және папаның қатесіздігі догмасына қарсы күресте белсенділік танытты, әсіресе қарсылық білдірген епископтарды тарихи және теологиялық материалдармен қамтамасыз етті. Ол кеңес аяқталар алдында Римді тастап кетті. "Оның замандасы ешбір неміс дін қызметкері теолог ретінде осындай ерекше даңққа ие болған жоқ және Ватикан Кеңесіндегі жетекші неміс кардиналының сенімді кеңесшісі ретінде осындай маңызды лауазымды атқарған жоқ. Рим шіркеуінде ең жоғары деңгейге көтерілуге жолы ашық болғанмен, ол осы үміттерінен өз еркімен бас тартып, қиын және күмәнді күрестің басына тұрды" (The Guardian, 1872, 1004-бет). 1871 жылдың сәуір айында Фридрихке айырылу жазасы берілді, бірақ ол оны мойындаудан бас тартты және Бавария үкіметі оны қолдады. Ол діни қызметтерін атқаруын жалғастырып, академиялық лауазымын сақтап, 1872 жылы тұрақты профессор атанды. 1874 жылы ол Берн университетінде Ескі католиктік теология факультетін ашып, бір жыл бойы дәріс оқыды. Баварияда 1882 жылы дін істері министрі ультрамонтанистердің қысымына көніп, оны теология кафедрасынан философия факультетіне, тарих профессоры ретінде ауыстырды. Осы кезде ол Ескі католиктік шіркеуді ұйымдастыруда бастапқыда атқарған рөлінен біршама шегінді, себебі ол оның мәжбүрлі бойдақ болу институтын жоюымен келіспеді. Мюнхенде қайтыс болды.
He was born at Poxdorf in Upper Franconia, and was educated at Bamberg and at the University of Munich. He was ordained a Catholic priest in 1859. In 1865, he was appointed extraordinary professor of theology. In 1867, he was appointed to the Academy of Sciences. He was a pupil of Ignaz von Döllinger. In 1869 he went to the Vatican Council as secretary to Cardinal Hohenlohe, and took an active part in opposing the dogma of papal infallibility, notably by supplying the opposition bishops with historical and theological material. He left Rome before the council closed. "No German ecclesiastic of his age appears to have won for himself so unusual a repute as a theologian and to have held so important a position, as the trusted counsellor of the leading German cardinal at the Vatican Council. The path was fairly open before him to the highest advancement in the Church of Rome, yet he deliberately sacrificed all such hopes and placed himself in the van of a hard and doubtful struggle" (The Guardian, 1872, p. 1004). A sentence of excommunication was passed on Friedrich in April 1871, but he refused to acknowledge it and was upheld by the Bavarian government. He continued to perform ecclesiastical functions and maintained his academic position, becoming an ordinary professor in 1872. In 1874, he inaugurated the Old Catholic theological faculty at the University of Bern and lectured there for a year. In Bavaria, in 1882, the Minister of Public Worship, yielding to ultramontane pressure, transferred him from his chair in theology to the philosophical faculty as professor of history. By this time he had to some extent withdrawn from the advanced position which he at first occupied in organizing the Old Catholic Church, for he was not in agreement with its abolition of enforced celibacy. He died in Munich.