Кіріспе

Ағаштан жасалған үрмелі аспаптардың ең жоғарғы регистрі Altissimo (итальян тілінде өте жоғары) - ағаштан жасалған үрмелі аспаптардың ең жоғарғы регистрі. Кларнеттерде, олар тақ гармоникаларда өшпес, альтиссимо ноталары бесінші, жетінші және жоғары гармоникаларға негізделген. Басқа да жырлы аспаптар үшін альтиссимо - үшінші, төртінші және жоғары гармоникаға негізделген ноталар. Альтиссимо регистрін жоғары регистр деп те атайды.

Флейта, гобоэ, кларнет және фагондар

Боем жүйесі флейтасында бірінші альтиссимо нотасы, D6, G4 үшінші гармоникасы арқылы ойналады. D6-дан G6-ға дейін төртінші гармоникалар қолданылады, ал A6-дан C7-ге дейінгі ноталар бесінші немесе алтыншы гармоникалармен ойналады. Флейтаның D6 - G6 ноталарын мұқият зерттегенде, олардың шын мәнінде үшінші және төртінші гармониялық саусақтарының комбинациясы екенін көруге болады. Мысалы, D саусағы төменгі D4 сияқты, оған G кілті қосылған, D6 үшінші гармония. Сол сияқты үшінші октавада Е - Е және А саусақтарының бірігуі, F - F және B саусақтарының бірігуі және т.б. Обойде негізінен үшінші гармоника қолданылады. Кларнеттерде C6 жоғары (жазбаша) бірінші жарты оншақты ноталар үшін бесінші гармоника қолданылады; одан әрі жетінші және тоғызыншы гармоникалар қолданылады. Багтон үшін альтиссимо ноталары негізгі регистрмен күрделі гармониялық қатынастарға ие.

Саксофон

Саксофон altissimo әдетте саксофонның тұрақты диапазонындағы ең жоғары нота деп саналатын жоғары F-ден жоғары кез-келген нота болып саналады. Альтиссимоны орындаушы ауа ағыны, тіл, тамақ және ауызша түрлендіру сияқты әр түрлі дауыс беру әдістерін қолдана отырып, нотаның негізін бұзады, нәтижесінде жоғары овертонның бірі басым болады. Классикалық музыкада альтиссимо ойнау саксофонисттер үшін қажетті дағды деп саналады, ал қазіргі заманғы концерт саксофоны репертуарының көп бөлігі альтиссимо диапазонын пайдаланады. Альтиссимус диапазонының көрнекті қолдаушысы Сигурд Рашер болды, ол жоғары тон терминін артық көреді. Рашер "Саксфонда жоғары тон" атты саксфонисттерді саксфонда жоғары және альтиссимус регистрінде орындауды үйретудің ең кең таралған және танымал әдіс кітабының авторы. Джаз музыкасында альтиссимусты қолдану, әсіресе авангардтық музыканттар арасында кең таралған, бірақ оның алғашқы практиканттарының бірі свинг музыканты Эрл Бостик болды. Алтиссимо техникасы мен мультифониканы қолдану 1960 жылдары Эрик Долфи мен Джон Колтрейннің ықпалды жұмыстарында, сондай-ақ Ленни Пикетт, Рон Холлоуэй, Скотт Пейдж, Майкл Брекер және Крис Поттердің жұмыстарында көрнекті. Төмен ноталардың овертондары альтиссимусқа ұқсас, бірақ көбінесе жоғары F-ге қарағанда төменгі биіктікке әкеледі. Мысалы, ауа ағыны, тіл, тамақ және ауызша түрлерін пайдалану арқылы жоғары овертондар сериясын шығару үшін төменгі B саусақты пайдалану мүмкін. Алтиссимода толық түсті шкала жасаудың күрделі тапсырмасын төменгі тістермен қамысқа тиіп шығатын сыңғырлаулар мен басқа да дыбыстық эффекттермен шатастыруға болмайды.