Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уробиллиноген – билирубиннің тотығу нәтижесінде пайда болатын сары түсті қосалқы өнім. Ол ішекте бактериялық билирубин редуктаза ферменті арқылы түзіледі. Түзілген уробиллиногеннің шамамен жартысы қайта сіңіріліп, есік венасы арқылы бауырға жеткізіледі, қан айналымына өтеді және бүйрек арқылы шығарылады. Гемолиз кезінде билирубиннің мөлшері артады, бұл ішекте уробиллиногеннің деңгейін жоғарылатады. Бауыр ауруларында (мысалы, гепатитте) бауыр ішіндегі уробиллиноген айналымы тежеледі, соның салдарынан уробиллиноген деңгейі тағы да артады. Уробиллиноген зәрде кездесетін сары пигментті уробилинге айналады. Ішектегі уробиллиноген тікелей қоңыр түсті стеркобилинге дейін тотығады, нәжіске тән түсті береді. Ол сондай-ақ стеркобиллиногенге дейін тотығып, кейін стеркобилинге айналуы мүмкін. Өт жолдарының бітелуі кезінде конъюгацияланған билирубиннің қалыптыдан төмен мөлшері ішекке жетіп, уробиллиногенге айналады. Реабсорбция мен шығарылымға қолжетімді уробиллиногеннің шектеулі болуына байланысты зәрдегі уробилин мөлшері азаяды. Ерігіш конъюгацияланған билирубиннің көп мөлшері қан айналымына өтеді, ол бүйрек арқылы шығарылады. Осы механизмдер өт жолдарының бітелуі кезінде байқалатын қараңғы несеп пен ақшыл нәжіс пайда болуына жауап береді. Зәрдегі уробиллиногеннің төмен деңгейі толық обструктивті сарқыншадан немесе кең спектрлі антибиотиктермен емделуден туындауы мүмкін, олар ішек бактериялық флорасын жояды (ішекке билирубиннің өтуіне кедерес келтіру немесе ішекте уробиллиноген өндірісінің тоқтауы). Зәрдегі уробиллиногеннің төмен деңгейі туа біткен ферменттік сарқыншадан (гипербилирубинемия синдромы) немесе аммоний хлориді немесе аскорбин қышқылы сияқты зәрді қышқылдандыратын препараттармен емделуден туындауы мүмкін. Жоғары деңгейлер гемолитикалық анемияны (қызыл қан клеткаларының шамадан тыс ыдырауы), бауырдың жүктелуін, уробиллиноген өндірісінің артуын, қайта сіңуін, ірі гематоманы, бауыр функциясының нашарлауын, бауыр инфекциясын, улануды немесе бауыр циррозын көрсетеді.
Urobilinogen is a yellow by product of bilirubin reduction. It is formed in the intestines by the bacterial enzyme bilirubin reductase. About half of the urobilinogen formed is reabsorbed and taken up via the portal vein to the liver, enters circulation and is excreted by the kidney. Increased amounts of bilirubin are formed in hemolysis, which generates increased urobilinogen in the gut. In liver disease (such as hepatitis), the intrahepatic urobilinogen cycle is inhibited also increasing urobilinogen levels. Urobilinogen is converted to the yellow pigmented urobilin apparent in urine. The urobilinogen in the intestine is directly reduced to brownish colour stercobilin, which gives the feces their characteristic color. It can also be reduced to stercobilinogen, which can then be further oxidized to stercobilin. In biliary obstruction, below normal amounts of conjugated bilirubin reach the intestine for conversion to urobilinogen. With limited urobilinogen available for reabsorption and excretion, the amount of urobilin found in the urine is low. High amounts of the soluble conjugated bilirubin enter the circulation where they are excreted via the kidneys. These mechanisms are responsible for the dark urine and pale stools observed in biliary obstruction. Low urine urobilinogen may result from complete obstructive jaundice or treatment with broad spectrum antibiotics, which destroy the intestinal bacterial flora (obstruction of bilirubin passage into the gut or failure of urobilinogen production in the gut). Low urine urobilinogen levels may result from congenital enzymatic jaundice (hyperbilirubinemia syndromes) or from treatment with drugs that acidify urine, such as ammonium chloride or ascorbic acid. Elevated levels may indicate hemolytic anaemia (excessive breakdown of red blood cells RBC), overburdening of the liver, increased urobilinogen production, re absorption – a large hematoma, restricted liver function, hepatic infection, poisoning or liver cirrhosis.
Номенклатура
Уробиллиноген (D уробиллиноген) екі басқа қосылыспен тығыз байланысты: мезобилирубиноген (сондай-ақ I уробиллиноген) және стеркобиллиноген (сондай-ақ L уробиллиноген). Атап айтқанда, уробиллиноген мезобилирубиногенге дейін тотығуға ұшырайды, ал мезобилирубиноген стеркобиллиногенге дейін одан әрі тотығуға ұшырайды.
Urobilinogen ( D urobilinogen) is closely related to two other compounds: mesobilirubinogen (a. k. a. I urobilinogen) and stercobilinogen (a. k. a. L urobilinogen). Specifically, urobilinogen can be reduced to form mesobilirubinogen, and mesobilirubinogen can be further reduced to form stercobilinogen.
Өлшем
Уробиллиноген мөлшері Эрих реагентімен, яғни пара-диметиламинобензальдегид қамтитын реагентпен реакция арқылы анықталады және Эрих бірліктерінде өлшенуі мүмкін. Эрих реагенті уробиллиногенмен реакцияласып, қызғылт-қызыл түс береді. Бір Эрих бірлігі – бұл сынаманың бір децилитріне шаққандағы бір миллиграмм уробиллиногенге (1 мг/дл) тең.
Urobilinogen content is determined by a reaction with Ehrlich's reagent, which contains para dimethylaminobenzaldehyde and may be measured in Ehrlich units. Ehrlich's reagent reacts with urobilinogen to give a pink red color. One Ehrlich unit is equal to one milligram of urobilinogen per deciliter of sample (1 mg/dL).