Кіріспе

Неміс мемлекеттік құқықтанушысы, американдық радио жүргізушісі (1909–2010)

Георг Джеллинек (16 маусым 1851 – 12 қаңтар 1911) – неміс мемлекеттік құқықтанушысы және «Австриядағы мемлекеттік құқықтың көрнекті өкілі» деп есептеледі.

Өмір

Еллинек Лейпцигте дүниеге келген. Оның әкесі Адольф Желлинек – австриялық раввин. 1867 жылдан бастап Желлинек Вена университетінде заң, өнер тарихы және философияны оқыды. Сонымен қатар, 1872 жылға дейін Гейдельберг пен Лейпцигте философия, тарих және құқық пәндерін оқыды. Ол Вена еврей қауымының белгілі уағызшысы Адольф Желлинектің ұлы еді. 1872 жылы Лейпцигте «Әділет, әділетсіздік және жазаның әлеуметтік-этикалық мағынасы» тақырыбында докторлық диссертациясын қорғады, ал 1874 жылы Венада докторлық дәрежесін алды. 1879 жылы Вена университетінде профессорлық атаққа ие болды. Кейін Желлинек Венада заң философиясынан қонақ профессор болып жұмыс істеді, 1881 жылы мемлекеттік емтихан комиссиясының мүшесі болып тағайындалды және бір жылдан кейін өзінің маңызды еңбегін жариялады. 1883 жылы оған Вена университетінің мемлекеттік құқық профессоры деген құрметті атақ берілді. 1889 жылы Базельде профессорлық қызметке тағайындалып, Австрия-Мажарстан академиялық қызметінен кетті. 1891 жылдан бастап Гейдельберг университетінде жалпы мемлекеттік және халықаралық құқықтан профессор болды. 1900 жылы өзінің негізгі еңбегі – «Мемлекеттің жалпы теориясы» атты кітабын жариялады. Ол Камилла Желлинекке үйленді, туған тегі Вертхайм (1860–1940), оны Марианна Вебер 1900 жылы әйелдер қозғалысына қатысуға ықпал етті, ол әйелдерге заңдық көмек көрсету және қылмыстық құқық реформаларының жобаларын жасау саласында ерекше көзге түсті. Отбасыда 1884 және 1896 жылдар аралығында дүниеге келген алты бала болды, олардың төртеуі ғана балалық шақтың қиындықтарын еңсерді. Олардың ішінде – заң профессоры болған және «Мемлекеттің жалпы теориясы» кітабының өлімнен кейінгі соңғы басылымын шығарған Уолтер ұлы; Терезиенштадт концлагерінен аман қалған Дора қызы; және 1943 жылы гестапоның қатыгездігінен қаза тапқан кіші ұлы Отто. Желлинек ең белгілі еңбегі – «Адам және азамат құқықтары туралы декларация» (1895) атты мақаласы, онда ол сол кезде кең таралған мәдени және ұлттық ерекшеліктерге негіделген аргументтерге (әсіресе Эмиль Бутмидің пікірлеріне) қарсы, құқықтың әмбебап теориясын қолдады. Желлинек 19 ғасырдағы саяси теорияның орталық тақырыбы болған Француз революциясын тек француздық дәстүрден (әсіресе Жан-Жак Руссодан бастау алған дәстүрден) туындаған құбылыс деп қарастырмай, Англия мен АҚШ-тағы революциялық қозғалыстар мен идеялардың тікелей аналогы деп санайтындығын айтты.

Мансап

1867 жылы Желлинек Вена университетінде заңгерлік мамандығымен қатар өнер тарихы мен философияны оқыды. Одан әрі, ол 1872 жылға дейін Гейдельберг университетінде және Лейпциг университетінде философия, тарих және құқық салаларын оқыды. 1872 жылы Лейпцигте Лейбниц және Шопенгауэрдің дүниетанымы туралы диссертация қорғады және философия докторы (Dr. phil.) атағын алды. 1874 жылы ол құқық докторы (Dr. jur.) дәрежесін де алды. 1879 жылы Желлинек Вена университетінде абилитациядан өтті. Содан кейін ол Венада заң философиясынан лекция оқыды, ал 1881 жылы Мемлекеттік емтихан комиссиясының мүшесі болып тағайындалды. Келесі жылы Желлинек өзінің маңызды еңбектерінің бірі – «Федерациялық мемлекеттер туралы ілім» (1882) кітабын жариялады. 1883 жылы Венада конституциялық құқықтан қосымша профессор болып тағайындалды. 1889 жылы Базель университетінде толық профессор болды және Венадағы академиялық қызметінен зейнеткерлікке шықты. 1891 жылы Желлинек Гейдельберг университетінде заң профессоры болды, ал 1900 жылы «Мемлекеттің жалпы теориясы» атты еңбегін жазды. 1907 жылы ол Гейдельберг университетінің алғашқы еврей ректоры атанды.

Жазбалар

Желлинектің жазбаларының көп бөлігі неміс тілінен әлі аударылмаған. Лейбниц және Шопенгауэрдің дүниетанымы: олардың негіздері мен мағынасы. Оптимизм мен пессимизм туралы зерттеу. Вена: Hölder, 1872 (цифрлық көшірме). "Мемлекеттік байланыстар туралы ілім". Haering, Берлин 1882 (цифрлық көшірме). Құқық, заңбұзушылық және жазаның әлеуметтік-этикалық маңызы. Вена: Hölder, 1878 (цифрлық көшірме). Мемлекеттік келісімдердің құқықтық мәні: халықаралық құқықты құруға жасалған үлес. Вена: Hölder, 1880 (цифрлық көшірме). Австрия-Венгрия және Румынияның Дунай мәселесіндегі ұстанымы: халықаралық құқықтық зерттеу. Вена: Hölder, 1884 (цифрлық көшірме). Заң және қағида: тарихи және салыстырмалы құқықтық негізде мемлекеттік құқықтық зерттеулер. Фрайбург им Брейсгау: Mohr, 1887 (цифрлық көшірме). Субъективті мемлекеттік құқықтар жүйесі. Фрайбург им Брейсгау: Mohr, 1892 (цифрлық көшірме). Жалпы мемлекеттік құқық тағылымы (= Recht des modernen Staates. 1-том). Берлин, 1900; 2-басылым 1905 (цифрлық көшірме); 3-басылым 1914 (цифрлық көшірме).