Regular Northwest Face of Half Dome

Кіріспе

Йосемитидегі бірнеше биіктіктегі альпинисттік маршрут, АҚШ Half Dome-ның тұрақты солтүстік-батыс беті АҚШ-тағы алғашқы VI дәрежелі биік қабырғаға көтерілу жолы болды. Оны алғаш рет 1957 жылы Ройал Роббинс, Майк Шеррик және Джерри Галлвас командасы шықты. Оның қазіргі көтерілу рейтингісі VI 5.9 A1 немесе 5.12 еркін көтерілу түрінде. Бұл тау жорығы Солтүстік Американың елу классикалық тау жорығы деп аталады және бүкіл әлемде классикалық болып саналады. Алғашқы рет бес күндік көтеріліс жасалса, қазір көбісі екі күнде орындалады. Маршруттың ең жылдам көтерілу рекорды 1:22 және 2012 жылдың мамыр айының соңында Алекс Хоннольд жеке көтерілу кезінде орнатылды, ол бұған дейін 2008 жылы бірінші еркін жеке көтерілуді тіркеген болатын. Бұл 1999 жылдың қазан айында Джим Херсон мен Ханс Флориннің 1:53 жылдамдығында жасаған ұзақ уақытқа созылған рекордты жақсартты.

Тарих

Йосемити аңғарындағы барлық негізгі қабырғалар мен құрылымдар 1950-ші жылдардың ортасына дейін Half Dome және El Capitan солтүстік-батыс бетінен басқа, көтерілді. Эль Капитан, оның қорқынышты 3000 фут бетінде, кем дегенде бірнеше жыл бойы сөз болған жоқ, ал Half Dome, 2000 фут бетінде, одан да көп басқаруға болатын, логикалық келесі мақсат ретінде қалды. Оны алғаш рет 1954 жылы Дик Лонг, Джим Уилсон және Джордж Мандатори өрлеп көтерілді. Алайда олар артқа шегінуден бұрын тек 175 футқа көтеріле алды. Бұл жартастан өтуге 1955 жылы Джерри Галлвас, Дон Уилсон, Ройал Роббинс және Уоррен Хардинг барынша тырысты. Бес күн ішінде 500 метрге көтерілгеннен кейін бұл топ та кері шегінді. Галлвас пен Роббинс Галлвастың жаңа хромды молибден пітондарымен қаруланған Майк Шерикті жалдап алып, 1957 жылдың 24 маусымында жолға шықты. Бес күннің ішінде олар бірнеше кедергілерге тап болып, қиындықтардың барлығын жеңіп шықты. Жер бетінен ұшып шыққаннан бес күн өткен соң олар шыңның басына жетті. Уоррен Хардинг бұл оқиғаға орай Half Dome таудың артқы жағына, жаяу жүргіншілер жолы арқылы өрлеп шықты. Ол Марк Пауэлл мен Билл "Долт" Фейерермен бірге маршрутты тағы да сынап көруді жоспарлаған, бірақ оны табысты команда жеңіп алды. Алайда Хардинг жеңімпаз команданы жылы лебізбен құттықтады. Маршрут алғаш рет 3 күндік түрткіде (болт сатыларын айналып өту үшін үш нұсқамен) 1976 жылы Арт Хигби мен Джим Эриксон 5.12c жылдамдығында еркін шықты. Бұрын ешқашан таудан шықпаған олар 1972 жылдан бастап жылына бір рет бес рет көтерілуді бастады. Олар әрқашан 3 сауық бергеннен кейін кері шегінуге мәжбүр болды; алдынғы және мүмкін болатын еркін сызықты іздеу кезінде жарықтардан лас жерді алып тастауға тырысу қиын болды. 1976 жылы олар жасаған 24 биіктік биіктік, 5.12 төрт биіктігі және 5.11 үш биіктігі, сол кезде Йосемитидегі ең қиын ұзақ биіктік болды. Кейінгі жылдары басқа альпинистер жаңа вариацияларды тапты, олар тек 5.12 а-ға еркін көтерілуге мүмкіндік берді. 2008 жылы Алекс Хоннольд бірнеше репетициядан кейін 2 сағат 50 минутта маршруттың алғашқы еркін жеке көтерілуін жасады. 2015 жылы шілде айының төртінші жексенбісінде Регулярлық Солтүстік-Батыс бетінде үлкен тас құлау болды, бұл 10 және 11-ші алаңдарды қатты өзгертті. 2016 жылдың қыркүйегінде Йосемити ұлттық паркі альпинист-рейнджерлері оның жағдайын бағалау үшін маршрутқа көтерілді. Түнгі батыс бетінің тұрақты бағыты, көбінесе, тас құлау қаупі бар аймақтардан аулақ жүреді. Алайда Half Dome-дағы тау жыныстарының көп бөлігі альпілік сипатта, және олар жиі өте ерігіш болады. Жақын болашақта Half Dome-дағы басқа жолдардан көбірек тау жыныстары лақтырылады деген болжам бар.

All of the major walls and formations in Yosemite Valley had been climbed by the mid 1950s with the exception of the Northwest Face of Half Dome and El Capitan. El Capitan, with its intimidating 3000 foot face, was out of the question for at least a few years, leaving Half Dome, with a much more manageable 2000 foot face, as the logical next goal. The first attempt to climb it was made in 1954 by Dick Long, Jim Wilson, and George Mandatory. However, they only managed to climb 175 feet before retreating. A more serious attempt to find passage up this cliff was made in 1955 by Jerry Gallwas, Don Wilson, Royal Robbins and Warren Harding. After climbing a mere 500 feet over five days, this party, too, retreated. Gallwas and Robbins, armed with new chrome molybdenum pitons made by Gallwas, recruited Mike Sherrick and set off on June 24, 1957, determined this time to finish the route. Over a period of five days, they encountered repeated obstacles and they surmounted all these difficulties. Five days after they had left the ground, they stood at the summit. Warren Harding had hiked up the backside of Half Dome via the hikers' trail for the occasion. He had been planning, along with Mark Powell and Bill "Dolt" Feuerer, to give the route another attempt, but had been beaten to it by the successful team. Nevertheless, Harding offered the triumphant team a warm congratulations. The route was first climbed free in a 3 day push (with three variations to bypass bolt ladders) in 1976 by Art Higbee and Jim Erickson at 5.12c. Never having climbed the route before, they had made five, ground up attempts, one per year, starting in 1972. They always had to retreat after only 3 pitches; trying to remove dirt from cracks while leading and searching for a possible free line proved difficult. The 24 pitch free climb they did in 1976, with four pitches of 5.12 and three of 5.11, was probably then the most difficult long free climb in Yosemite. In later years, new variations were discovered by other climbers which allowed a free ascent at only 5.12a. In 2008 Alex Honnold, after a few rehearsals, made the first free solo ascent of the route in 2 hours and 50 minutes. Over the Fourth of July Weekend in 2015, a major rockfall occurred on the Regular Northwest Face, severely altering pitches 10 and 11. In September 2016, Yosemite National Park Climbing Rangers climbed the route to assess its condition. The Regular Northwest Face route tends to avoid areas that are likely to pose further rockfall hazard. However, much of the rock on Half Dome is alpine in nature, and it is often quite loose. There is speculation that much more rock will exfoliate off other routes on Half Dome in the near future.