Ирландия: Ferns есебі - дін қызметкерлерінің зорлық-зомбылыққа қатысты тергеуі
Ferns Report
Ирландиядағы Ferns баяндамасы: дін қызметкерлерінің сексуалдық зорлық-зомбылыққа қатысты тергеу. Балаларға жасалған зорлық-зомбылық, шіркеу мен мемлекеттік органдардың реакциясы талданды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландия үкіметінің діни қызметкерлердің сексуалдық зорлық-зомбылық жасауы туралы шағымдарды тергеу комиссиясының баяндамасы
Report in the Irish government inquiry into clerical sexual abuse allegations
Фернс баяндамасы (2005) – Ирландияның Вексфорд округіндегі Фернс Рим-католик епархиясында діни қызметкерлердің сексуалдық зорлық-зомбылық жасауы туралы айыптаулар бойынша Ирландия үкіметі жүргізген ресми тергеу комиссиясының баяндамасы.
The Ferns Report (2005) was an official Irish government inquiry into the allegations of clerical sexual abuse in the Roman Catholic Diocese of Ferns in County Wexford, Ireland.
Қолданылу аясы
Тергеуді Ирландия үкіметі 2002 жылдың сәуірінен бұрын Фернс епархиясының дін қызметкерлеріне қатысты айтылған шағымдар мен айыптауларды анықтау және шіркеу мен мемлекеттік биліктің оған жауап беруін баяндау үшін құрды. Тергеу шағымдар мен айыптаулардың рас екендігін немесе жоқ екендігін қарастырмады, тек осы айыптауларға жауап беруге қатысты мәселелерді зерттеді. Тергеу Фернс епархиясының қамқорлығымен дін қызметкерлерінің балаларға қатысты жасаған жыныстық зұлымдықтарының кеңдігіне, ауырлығына және ұзақтығына қатысты үлкен наразылық білдірді. Тергеу BBC телеарнасының "Папаны сотқа беру" деген деректі фильмінің көрсетілуінен кейін басталды, онда діни қызметкерлер арасындағы ең танымал жыныстық қылмыскерлердің бірі – отец Шон Фортунаның ісі жарияланды. Фильм Colm O'Gorman-ды бақылап, Фортунаның өзіне және көптеген басқа жасөспірімдерге зорлық-зомбылық жасауына қалай рұқсат етілгенін зерттеді. O'Gorman, өзі құрған және жыныстық зорлық-зомбылықтан зардап шеккен әйелдер мен еркектерге көмек көрсету мақсатындағы One in Four ұйымы арқылы, Фернс тергеуін жүргізу үшін сәтті науқан жүргізді. Фернс есебі 2005 жылдың 25 қазанында Ирландия үкіметіне ұсынылып, келесі күні жарияланды. Ол 1962 және 2002 жылдар аралығында Фернс епархиясының қамқорлығымен жұмыс істеген жиырма бір дін қызметкеріне қатысты балаларды жыныстық зорлыққа салу туралы 100-ден астам айыптауды анықтады. 2002 жылы олардың 11-і тірі болды. Фернс епархиясының дін қызметкерлері балаларды жыныстық зорлыққа салу туралы айыптауларға 2002 жылға дейін шіркеу билігі тарапынан жауап берудің сипаты соңғы қырық жылда әртүрлі болды.
The Inquiry was set up by the Government of Ireland to identify complaints and allegations made against clergy of the Diocese of Ferns prior to April 2002, and to report upon the response of Church and Civil Authorities. The Inquiry did not concern itself with the truth or otherwise of the complaints and allegations made, but entirely with the response to those allegations. The Inquiry recorded its revulsion at the extent, severity and duration of the child sexual abuse allegedly perpetrated on children by priests acting under the aegis of the Diocese of Ferns. The investigation was established in the wake of the broadcast of a BBC Television documentary Suing the Pope, which highlighted the case of Fr Seán Fortune, one of the most notorious clerical sexual offenders. The film followed Colm O'Gorman as he investigated the story of how Fortune was allowed to abuse him and countless other teenage boys. O'Gorman, through One in Four, the organisation he founded to support women and men who have experienced sexual violence, successfully campaigned for the Ferns Inquiry. The Ferns Report was presented to the Irish government on 25 October 2005 and released the following day. It identified more than 100 allegations of child sexual abuse made between 1962 and 2002 against twenty one priests operating under the aegis of the Diocese of Ferns. Eleven of these individuals were alive in 2002. The nature of the response by the Church authorities in the Diocese of Ferns to allegations of child sexual abuse by priests operating under the aegis of the diocese had varied over the forty years to 2002.
Епископ Комиски
Тергеу комиссиясы жас әйелдің анасына хабарласып, 2004 жылдың басында Фернс епархиясын басқаруды өз мойнына алған (Комскидің отставкасынан кейін) Епископ Эмонн Уолш бұл айыптау туралы білгенін айтты. Ол қызына барып, ресми мәлімдеме жасауға шақырды, және ол солай істеді. Уолш бұл мәселені Фернс епархиясының митрополиті, Дублиннің кардинал архиепископы Десмонд Коннеллге хабарлады. Бұл мәселе бойынша Ватиканға есеп дайындалды. Осы есепті дайындау барысында Комискимен сұхбаттасу жүргізілген жоқ. Есепте, айыпталып отырған мінез-құлық бойынша қандай да бір құқықбұзушылық болмағаны, бірақ Комиски алкогольдің ықпалында осындай әрекеттер жасады деген фактіні қарастыру қажеттігі айтылды, осылайша мұндай мінез-құлықтың қайталанбауына кепілдік беруге болады. Комиссия Комискиден, бұл айыптау алғаш рет шіркеу басшыларына жеткен кезде ол белсенді қызметтен бас тартқанын, бірақ кейін қызметке оралғанын және жоғары беделді қызметтерден бас тартуға келіскенін білді. 2007 жылдан бері ол Монаган округіндегі Иннискин ауылында тұрып жатыр.
The Inquiry contacted the mother of a young woman who said that Bishop Éamonn Walsh who, as Apostolic Administrator, assumed control of the Ferns Diocese (following Comiskey's resignation) became aware of an allegation early in 2004. He called to see her daughter and urged her to make a formal statement, which she did. Walsh reported the matter to the Metropolitan for the Diocese of Ferns, Desmond Connell, Cardinal Archbishop of Dublin. A report on the matter was prepared for the Vatican. Comiskey was not interviewed during the preparation of this report. The report concluded that a delict had not been committed as regards the behaviour alleged but the fact that, under the influence of alcohol, Comiskey was alleged to have acted in such a manner was something that needed to be addressed to ensure that no repetition of such behaviour could take place. The Inquiry was informed by Comiskey that, although he agreed to step aside from active ministry when this allegation was first made known to church authorities, he had returned to ministry but agreed to refrain from high profile acts of ministry. as of 2007, he is residing in Inniskeen, County Monaghan.
Мишеал Ледвиф
Комски 1984 жылы Мишель Ледвитті, өзінің епархиялық әріптесін, Мейнут қаласындағы Сент-Патрик колледжінің президенті лауазымына ұсынды, бұл Ледвиттің күдікті гомосексуалды бағыты туралы алты семинарист білдірген бұрынғы алаңдаушылықтарға қарамастан. Кейіннен, 1994 жылы Ледвитті президенттік лауазымынан кеткеннен кейін, кәмелетке толмаған балаға қатысты сексуалдық зәбір көрсету туралы айыптаулар белгілі болды; ол 11 жыл өткен соң шіркеуден қуылды.
Comiskey nominated his diocesan colleague, Monsignor Micheál Ledwith to be president of St. Patrick's College, Maynooth in 1984 despite the prior concerns of six seminarians about Ledwith's alleged homosexual orientation. Later allegations of sexual abuse of a minor became known after Ledwith resigned as president in 1994; he was defrocked by the Church 11 years afterwards.
Джим Гренан
Бұл басқа да жағдайларда көрінді, мысалы, Джим Гренан, балалар алғашқы қасиетке дайындалып жатқанда оларды зәбірлеген шіркеу пасторы, және Шон Фортун, балаларды зорлағаны үшін сотқа тартылар алдында өз-өзіне қол жұмсаған.
This was also seen in other cases, such as that of Jim Grennan, a parish priest, who abused children as they prepared for First Communion, and Sean Fortune, who committed suicide before his trial for the rape of children.
Сот шешімі мен ұсыным
1960-1980 жылдар аралығында есепте епископ Херлихи өзінің епархиясының дін қызметкерлерінің балаларды жыныстық тұрғыдан зорлауын тек моральдық проблема ретінде қарастырғаны анықталды. Ол айыптамалар тағылған дін қызметкерлерін уақытша басқа қызметке немесе басқа епархияға ауыстырып, кейін бұрынғы лауазымдарына қайтарған. 1980 жылға қарай епископ Херлихи балаларды жыныстық зорлау мәселесінде психологиялық немесе медициналық жайттар бар екенін мойындады. Кейбір дін қызметкерлері айыптамалар тағылғаннан кейін психологқа жіберілді. Алайда, епископ Херлихи жастармен қарым-қатынасқа түсуге олардың жарамдылығына қатысты алаңдаушылық білдірген беделді клирикалық психологтың пікірін ескермей, айыптамалар тағылған дін қызметкерлерін шіркеуге (curacies) тағайындады. Есепте сондай-ақ Гарда Сиохананың (полиция) хабарланған оқиғаларды тиісінше тергемегеніне қатысты сын айтылды. Полицияның дін қызметкерлерінің жыныстық зорлауына қатысты бірнеше ауыр оқиға тіркелген іс қағазының жоғалып кеткеніне алаңдаушылық білдірілді. Сондай-ақ, жергілікті денсаулық сақтау органдары балаларды қорғауға немқұрайлылық танытқан, тіпті оларға хабарланған жағдайларда да, деп көрсетілді. Кейінірек ұсынылған өтініш бойынша 2005 жылдың шілдесінде жүргізілген қосымша тексеруде тағы бес қызығушылық тудыратын жағдай анықталды, олар есептің қосымшасында жазылған. Бұл епархияның қажетті құжаттарды ашуға дайындығына қатысты алаңдаушылықты күшейтті.
Between 1960 and 1980, the Report found that Bishop Herlihy treated child sexual abuse by priests of his diocese exclusively as a moral problem. He transferred priests against whom allegations had been made, to a different post or a different diocese for a period of time but then returned them to their former position. By 1980, Bishop Herlihy recognised that there was a psychological or medical dimension to the issue of child sexual abuse. Some priests in respect of whom allegations had been made were sent to a psychologist. However, decisions were made by Bishop Herlihy to appoint to curacies priests against whom allegations had been made, in respect of whom a respected clerical psychologist had expressed his concerns in unambiguous terms as to their suitability to interact with young people. The report was also highly critical of the failure of the Garda Síochána (police) to properly investigate reported incidents. It noted with concern the disappearance of one police file detailing serious incidents of clerical sex abuse. It stated that the local health authorities failed to protect children even when aware of allegations. As a result of a late application, a further inspection of files from July 2005 revealed a further five cases of concern, which were mentioned in the report's appendix. This raised concern about the diocese's willingness to disclose relevant files.
Есепті қарау және жариялау
2002 жылы Джордж Бермингем СК үкіметке алғашқы есеп ұсынды. 2003 жылдың наурыз айында Мишеал Мартин Денсаулық сақтау және балалар министрі ретінде үш мүшеден тұратын заңдық емес жеке тергеу комиссиясын құрды: Фрэнсис Мерфи, зейнеткер Жоғары Сот судьясы; Доктор Хелен Бакли, Дублин Тринити колледжінің әлеуметтану лекторы; және Дәрігер Ларайн Джойс, Денсаулық сақтау және балалар министрлігінің құрамындағы денсаулық сақтау басқармасының қызметкері. Есеп 2005 жылдың қазан айында жарияланды, онда құрбандар мен күдіктілердің аты-жөні жасырын қалдырылғандығы және Министрліктің пікірінде: "Тергеуге Фернс епархиясында немесе осы епархиядағы діни мекемелердің бірінде педофилдер желісінің бар екенін немесе ұйымдастырылғанын көрсететін ешқандай дәлел ұсынылмады" делінген. Есептің құны шамамен 1,9 миллион еуроны құрады. Бұл есеп 2005 жылдың басында жарық көрген және Михаэль Ледвиттің ісіне қатысты бір мәселені қамтыған Шіркеудің McCullough есебінен неғұрлым толық деп есептелді. Фернс есебі жөніндегі негізгі Dáil (Төменгі палата) дебаты 2005 жылдың 9 қарашасында екі бөлімнен өтті. Ирландия Сенатындағы дебат 10 қарашада басталды.
An initial report was made to the government in 2002 by George Bermingham SC. A non statutory private inquiry was then established in March 2003 by Micheál Martin as Minister for Health and Children, comprising three persons: Francis Murphy, a retired Supreme Court Judge; Dr Helen Buckley, a sociology lecturer at Trinity College Dublin; and Dr Laraine Joyce of the office of health management, a part of the Ministry for Health and Children. The report was published in October 2005, noting the anonymity of victims and alleged abusers, and highlighting that in the Ministry's opinion: "no evidence was placed before the Inquiry suggesting the operation or the organisation of a paedophile ring in the Diocese of Ferns or any clerical institution within that Diocese." The report cost just under €1.9 million. The Report was considered to be more robust that the Church's own McCullough Report, released earlier in 2005, which covered one aspect concerning allegations about Michael Ledwith. The main Dáil debate on the Ferns Report was in two parts on 9 November 2005. The Irish Senate debate started on 10 November.
Баспасөзге түсініктеме
Ирландия баспасөзіндегі хабарламаларға сәйкес, заңдық себептермен есептің өзі интернетке жарияланбауы керек еді. Дегенмен, "BishopAccountability.org" деп аталатын ұйымның сайтында және "oneinfour.org" деп аталатын ұйымның веб-сайтында есептің мәтіні деп мәлімделген құжат онлайн режимінде қолжетімді.
According to reports in the Irish press, the report itself was not to be published on the Internet for legal reasons. A document claimed to be the text of the Report is, however, online, on the website of an organisation called BishopAccountability. org., and also on the website of an organisation called oneinfour. org.