Мануэль М. Понсе: Мексикалық композитор және музыка мұрасы
Manuel Ponce
Мануэль М. Понсе – мексикалық композитор (1882-1948). Мексика халық музыкасын жаңартқан, дәстүрлі әндер мен фольклорға негізделген шығармаларымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мексикалық композитор (1882–1948) мексикалық боксшы. Мануэль Мария Понсе Куэльяр (8 желтоқсан 1882 – 24 сәуір 1948), Мексикада Мануэль М. Понсе деп белгілі, 20-шы ғасырдағы белгілі мексикалық композитор. Композитор, музыка педагогы және мексикалық музыканы зерттеуші ретіндегі қызметі концерттік өнерді ұмытылған халық әндері мен мексикалық фольклорының дәстүрімен байланыстырды. Оның көптеген шығармалары дәстүрлі әндердің аясы мен гармониясына күшті ықпал еткен.
Mexican composer (1882–1948)
the Mexican boxer
Manuel María Ponce Cuéllar (8 December 1882 – 24 April 1948), known in Mexico as Manuel M. Ponce, was a Mexican composer active in the 20th century. His work as a composer, music educator and scholar of Mexican music connected the concert scene with a mostly forgotten tradition of popular song and Mexican folklore. Many of his compositions are strongly influenced by the harmonies and form of traditional songs.
Алғашқы жылдар
Фреснильо қаласында дүниеге келген Мануэль Мария Понсе туғаннан кейін бірнеше апта өткен соң отбасымен Агуаскалиентес қаласына көшіп, 15 жасқа дейін сонда өмір сүрді. Ол музыкалық дарынды бала ретінде танымал болды; өмірбаяндарына сәйкес, ол төрт жасқа толмай тұрып, әпкесі Жозефинаның фортепиано сабақтарын тыңдағаннан кейін, аспапқа отырып, естіген пьесалардың бірін орындаған. Сонымен қатар, ата-анасы оған фортепиано мен нота жазу сабақтарын беруді ұйғарды.
Born in Fresnillo, Zacatecas, Manuel Maria Ponce moved with his family to the city of Aguascalientes only a few weeks after his birth and lived there until he was 15 years old. He was famous for being a musical prodigy; according to his biographers, he was barely four years of age when, after having listened to the piano classes received by his sister, Josefina, he sat in front of the instrument and interpreted one of the pieces that he had heard. Immediately, his parents had him receive classes in piano and musical notation.
Саяхаттаған жылдары
1901 жылы Понсе Ұлттық музыка консерваториясына түсті, ол қазірдің өзінде пианист және композитор ретінде белгілі бір беделге ие болды. Ол 1903 жылға дейін сол жерде оқыды, содан кейін Агуаскалиентес қаласына оралды. Бұл оның саяхаттарының бастауы ғана еді. 1904 жылы ол Италияға, Болоньядағы Джованни Баттиста Мартини консерваториясында жоғары музыкалық білім алу үшін сапарлады. 1906-1908 жылдары аралығында ол Германияда, Берлиндегі Стерн консерваториясында Мартин Краузеден дәріс алды.
In 1901 Ponce entered the National Conservatory of Music, already with a certain prestige as a pianist and composer. There he remained until 1903, the year in which he returned to the city of Aguascalientes. This was only the beginning of his travels. In 1904 he traveled to Italy for advanced musical studies at the Conservatorio Giovanni Battista Martini in Bologna. He studied in Germany as a pupil of Martin Krause at the Stern conservatory in Berlin between 1906 and 1908.
Музыка
Понсе жеке аспаптар, камералық ансамбльдер және оркестр үшін музыка жазды. Біз білетін шығармалардың жиынтығында оның фортепиано мен гитараға арналған туындылары басқа жеке аспаптарға арналғандарынан көп. Эстреллита – Понсенің ең әйгілі туындысы.
Ponce wrote music for solo instruments, chamber ensembles, and orchestra. His piano and guitar works outnumber those dedicated to other solo instruments within the set of pieces we know. Estrellita is Ponce's best known work.
Жұмыстар туралы мәліметтер
Понсенің маңызды шығармалары бұрын көпшілікке белгісіз болды, себебі Понсемен бірге оқыған мексикалық фортепиано орындаушысы және педагог, өзін мұрагер деп жариялаған Карлос Васкес, түпнұсқа қолжазбалардың көп бөлігін өзінде сақтап келді. Олардың көпшілігі, оның шығармаларының толық аналитикалық каталогы жариялануы мүмкін болғандықтан, ақырында Мехикодағы Ұлттық музыка мектебіне (UNAM) тапсырылды. Сонымен қатар, Васкес Понсенің жеке заттарының бір бөлігін Закатекастағы Мануэль М. Понсе мұражайына сыйлады. Өкінішке орай, Васкес мұражай ашылуына бірнеше ай қалғанда дүниеден озды. Понсенің әртүрлі үлгілерде бүгінге дейін естілетін әуендерінің бірі – "Estrellita" (1912).
An important group of Ponce's works were previously unknown to the public, as self proclaimed heir Carlos Vázquez, a Mexican piano performer and educator who studied with Ponce, kept most of the original manuscripts in his possession. Most of them were finally donated to the National School of Music (UNAM) in Mexico City, as an analytic catalogue of his works could still be published. Additionally, Vazquez donated parts of Ponce's belongings to the Manuel M. Ponce Museum in Zacatecas. Unfortunately, Vazquez died a few months before the opening of the museum. One of Ponce's melodies still heard today in various arrangements is "Estrellita" (1912).