Кіріспе

Кішкентай қолына ұсталатын қоңырау немесе қоңырау жиынтығы.

Католик шіркеуінің Римдік дәстүрінде, лютерандық, методистік және англикандық діндерде, алтарь қоңырауы (сондай-ақ, Месса қоңырауы, қасиетті қоңырау, сакральдық қоңырау, қасиеттілердің қоңырауы, Санце қоңырауы немесе Санктус қоңырауы) қолданылады.

Қоңыраулардың қосымша функциясы – қатысушылардың назарын құрбандық алтарындағы құдіретті оқиғаға аудару.

Діндер

Егер орынды болса, қасиеттілік рәсімінен сәл бұрын діни қызметкер кішкентай қоңырау соғып, сенімділерге сигнал береді. Қасиеттілік жақындап келе жатқанын білдіретін сигналды беруге арналған әдеттегі сәт – діни қызметкер хостия мен тостағанға қолын созып, эпиклезисті оқыған кезде. Бұл сигнал Рим Миссалының 1962 жылғы Иоанн XXIII папаның редакциясында енгізілді. 1962 жылға дейін де бұл сигналды беру кең таралған, бірақ ол кезде «құқықтық мәні болмаған». Рим Миссалының 1970 жылға дейінгі барлық басылымдары, соның ішінде 1962 жылғысы, діни қызметкер «Киелілік» сөздерін оқыған кезде алтарь қоңырауын үздіксіз соғуды талап етеді. Бірақ 1970 жылғы басылым ән мен жай ғана айтылатын мисса арасындағы қатаң айырмашылықты жойғандықтан, бұл практика туралы ештеңе айтылмаған. Жергілікті дәстүр бойынша, діни қызметкер діни қызметкер қасиетті Хостты және содан кейін Тостағанды көтеріп тұрғанда бір немесе үш рет қоңырау соғады. 1962 жылға дейінгі басылымдарда діни қызметкердің ең әуелі тұтану шамды жағу керектігі де айтылған, ол діни қызметкер қасиетті қанды ішіп болғаннан кейін немесе оны қабылдағысы келетін басқаларға таратып болғаннан кейін ғана сөндіріледі. 1898 жылдың 10 қыркүйегінде Қасиетті ғибадаттар конгрегациясы алтарь қоңырауының орнына гонг қолдануды тиімсіз деп жариялады. Бұл 1570 жылғы Рим Папасы V Пийдің Рим Миссалында көрсетілмеген және Папа Иоанн Павел II билікке келгенге дейін папалық миссаларға енгізілмеген. Бұл ереже тіпті Қасиетті Тазалықтан басқа алтарьда өткізілетін салтанатты миссаға да қатысты және мисса Қасиетті Тазалық алтарында өткізілген кезде алтарь қоңырауын соғуға рұқсат берілді. Барлық шіркеу қоңыраулары сияқты, алтарь қоңырауы да Ұлы бейсенбіде Иеміздің соңғы тоқтығында «Gloria in excelsis» аяқталғаннан бастап, Қасиетті сенбіде Пасхалық күзетте қайтадан соғылғанға дейін соғылмайды. Литургиялық жылдың ең қасиетті кезеңі – Пасха Тридуумы деп аталатын кезде, алтарь қоңырауының орнына маңызды дыбыстарды шығару үшін кейде «кроталус» (кроталус/матрака; латын тілінде: Crotalum, Crepitaculum) деп аталатын ағаштан жасалған соққы қолданылады.

Қасиеттілік

Евхаристиялық табыну және Қасиетті Тағамды ізетпен құрметтеу рәсімдері кезінде де қоңыраулар соғылуы мүмкін.

Англикандық

Кейбір англикандық приходтар, әсіресе англо-католиктік шіркеулер, қасиетті элементтердегі Мәсіхтің нақты қатысуын білдіру үшін алтарь қоңырауын пайдаланады. Евхаристия кезінде ол әдетте үш рет соғылады – бір рет Құрылтай сөздерінен бұрын, және Хостия мен Тостағанның көтерілуінің әр сәтінде бір рет. Сонымен қатар, дін қызметкері тостағаннан шарап ішкен кезде, паствулардың қасиетті тағамды қабылдауға келу уақытын көрсету үшін де қоңырау соғылуы мүмкін.

Методист

Кейбір методист шіркеулерінде, әсіресе Америка Құрама Штаттарындағы Біріккен методист шіркеуінде, жексенбі күндері өткізілетін жалпы қызметтерде алтарь қоңыраулары екі рет қолданылады. "Үштік шұғыласы" деп аталатын қоңырау, қызметке кіріспе алдында және бата беру аяқталысымен асколитпен соғылады. "Үштік шұғыласы" – Әке, Ұл және Киелі Рухты бейнелейтін үш рет қоңырау соғу.