Сэмюэл Ветч: Шотландиялық саяхатшы және колония басшысы
Samuel Vetch
Сэмюэл Ветч – шотландтық саяхатшы, Нова Скотияның губернаторы. Панаманы отарлау әрекетіне қатысып, Жаңа Францияны жаулап алуды ұсынған. Тарихтан мәліметтер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Самуэль Ветч (9 желтоқсан 1668, Эдинбург, Шотландия – 30 сәуір 1732) – шотландтық әскери қызметкер және Новая Шотландияның колониялық губернаторы. Ол 1690-шы жылдардың соңында Панама тасмусының шотландтармен отарлауға жасалған сәтсіз әрекеті – Дариен жобасының басшы тұлғасы болды. Испания мұрагерлік соғысы кезінде ол Ұлыбританияның Жаңа Францияны басып алуы керек деген идеяны алғашқылардың бірі болып қолдады, 1708 жылы оны жаулап алуды және Акадия тұрғындарының жер аударылуын ұсынды. (Бұл идея кейін 1750-ші жылдардағы Жеті жылдық соғыс кезінде іске асырылды.) Ол Сэмюэл Байардтың әкесінің әкесі болды.
Canadian politician
Samuel Vetch (9 December 1668, Edinburgh, Scotland – 30 April 1732) was a Scottish soldier and colonial governor of Nova Scotia. He was a leading figure in the Darien scheme, a failed Scottish attempt to colonise the Isthmus of Panama in the late 1690s. During the War of the Spanish Succession he was an early proponent of the idea that Great Britain should take New France, proposing in 1708 that it be conquered and that the residents of Acadia be deported. (The latter idea would acted on during the Seven Years' War of the 1750s.) He was the grandfather of Samuel Bayard.
Ерте өмір
Сэмюэл Ветч 1668 жылдың 9 желтоқсанында Шотландияның Эдинбург қаласында дүниеге келді және келесі күні Шотландия шіркеуінде крещение рәсімінен өтті. Оның әкесі Уильям Вейч саяси белсенді пресвитериан пасторы болды. Ол әйелі Марион Фэрлимен бірнеше балалы болды, және Сэмюэл олардың екінші баласы еді. Вейч 1670-ші жылдардың соңында католиктердің қастандығына байланысты туған дау-дамағл кезінде тұтқындалды, бірақ босатылды. Оның отбасы Аргилль герцогін жасырды, оны Тест актісімен талап етілген серттерге ант беруден бас тартқаны үшін іздестіріп жатты, және Вейч шотландтық құйрықтарға қатысып, Монмут көтерілісіне үлес қосты. Көтеріліс сәтсіз аяқталған соң, Вейч жасырын өмір сүрді, соңынан Голландия Республикасына қашып кетті, онда 1683 жылы оның үлкен ұлдары Уильям және Самуил қосылды. Ұлдары Утрехтте дін қызметкері болуға оқыды, бірақ ешқайсысы да осы мансапқа қызығушылық танытпады. Екеуі де Вильгельм Оранскийдің қолдаушылары болды, ал Самуил 1688 жылғы Даңқты революцияда шотландтық қолдаушылардың полкінде болған болуы мүмкін, нәтижесінде Вильгельм III және Мэри II Англия тағына отырды.
Samuel Vetch was born in Edinburgh, Scotland on 9 December 1668, and was baptised in the Church of Scotland the next day. His father, William Veitch, was a politically active Presbyterian minister. He and his wife Marion Fairley had a number of children, of whom Samuel was the second. Veitch was arrested in the hysteria surrounding the Popish Plot in the late 1670s, but was released. The family harboured the Duke of Argyll, who was sought for his refusal to take oaths prescribed by the Test Act, and Veitch became involved in the Scottish conspiracy contributing to the Monmouth Rebellion. When that failed, Veitch went into hiding, and eventually fled to the Dutch Republic, where he was joined in 1683 by his two oldest sons, William Jr. and Samuel. The boys studied for the ministry at Utrecht, but neither was interested in pursuing that career. Both became supporters of William of Orange, and Samuel was probably in a regiment of Scottish supporters in the 1688 Glorious Revolution that brought William III and Mary II to power in England.
Мансап
Содан кейін ол 20 жасында Шотландия драгундарының корольдік полкіне корнет болып тағайындалды, "өте жас болса да". Полк Нидерландыға қайта жіберілді, онда Тоғыз жылдық соғыста күресті. Ветч Штайнкеркте жарақат алды және Ланден шайқасында да қатысты. Соғыс аяқталған кезде ол капитандыққа дейін көтерілді.
He was then commissioned a cornet in the Royal Regiment of Scots Dragoons, "though very young", at the age of 20. The regiment was sent back to the Netherlands, where it fought in the Nine Years' War. Vetch was wounded at Steinkirk and was also in battle at Landen. By the end of the war he had been promoted to captain.
Колониялық кәсіпорындар мен бизнес
1698 жылы Ветч пен оның ағасы Уильям Уильям Патерсон бастаған шотландтықтардың Панама тасмуында колония құруға жасаған тырабына қосылды. «Дариен жоспары» колония ішіндегі саяси тартыстар, аурулар, қолдаудың жетіспеуі және испандықтардың қарсылығы салдарынан сәтсіз аяқталды. Ветч колониялық кеңеске сайланды және 1699 жылғы тамызда Нью-Йоркке жеткен азаматтардың бірі болды (Орталық Америкаға жіберілген 1200 колонистің көп бөлігі, соның ішінде Уильям Ветч, аурудан көз жұмды). Ветч саяси беделі зор Ливингстон отбасымен байланыс орнатып, Роберт Ливингстонның қызы Маргаретқа үйленді. Ливингстонмен бірге Ветч Жаңа Франциямен өте табысты, бірақ заңсыз сауда жасады және ақырында Массачусетс шығанағының астанасы Бостон қаласына қоныстанды. 1702 жылы Анн патшайымының соғысы басталғанда ол сауда қызметін тоқтатса да, Массачусетс губернаторы Джозеф Дадли 1705 жылы оны 1704 жылы Дирфилдке (Массачусетс) жасалған шабуылда тұтқындалғандарды қайтару мақсатында Квебекке дипломатиялық миссияға жіберді. Миссия сәтті аяқталды, және Дадли Ветчке 1705 жылы Жаңа Францияға сауда сапары жасауға рұқсат берді. Ол елге оралғанда байқалып қалды, және наразылық Дадлиді 1706 жылы оны сотқа беруге және жаумен сауда жасағаны үшін кінәлі деп тануға мәжбүр етті. Содан кейін ол Англияға өзінің үкімін қайта қарау үшін және Жаңа Францияға қарсы әскери шаралар қолдану үшін лобби жасау үшін сапар шекті. Саяси одақтастары мен жанашыр отаршыл губернаторлардың қолдауымен патшайым Ветчке әскери шен берді және оған 1709 жылғы науқан маусымында губернаторлық лауазымы мен әскери көмек уәде етті. Фрэнсис Николсонмен бірге Ветч 1709 жылы Бостонға колониялық әскер мен жабдықтар жинау үшін барды. Алайда, уәделенген әскери күш ешқашан келмеді (олар Испания мұрагерлік соғысының еуропалық майданына ауыстырылды), және бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Николсон дереу Лондонға оралды және 1710 жылға жаңа қолдау уәдесін алды.
In 1698 Vetch and his brother William joined a Scottish attempt spearheaded by William Paterson to establish a colony on the Isthmus of Panama. The "Darien scheme" failed due to political infighting in the colony, diseases, lack of support, and Spanish hostility. Vetch was elected to the colonial council, and was one of the survivors (many of the 1,200 colonists sent to Central America, including William Vetch, succumbed to disease) to make his way to New York City in August 1699. Vetch formed connections with the politically powerful Livingston family, marrying Margaret, the daughter of Robert Livingston. With the Livingstons Vetch then established a highly profitable but illegal trade with New France, and eventually settled in Boston, capital of the Province of Massachusetts Bay. Although he curtailed his trading activities when Queen Anne's War began in 1702, he was given a renewed opportunity for trade after Massachusetts Governor Joseph Dudley sent him on a diplomatic mission to Quebec in 1705 as part of an embassy to recover prisoners taken in a 1704 raid on Deerfield, Massachusetts. The embassy was a success, and Dudley permitted Vetch to make a trading voyage to New France in 1705. He was spotted upon his return, and the outcry compelled Dudley to have him put on trial and convicted in 1706 for trading with the enemy. He then sailed to England to appeal his conviction, and to lobby for military action against New France. With the support of political allies and sympathetic colonial governors, the queen gave Vetch a military commission and promised him a governorship and military support for the 1709 campaign season. Along with Francis Nicholson, Vetch travelled to Boston in 1709 to raise colonial militia and supplies. However, the promised military force never arrived (having been diverted to the European theatre of the War of the Spanish Succession), and the effort collapsed. Nicholson immediately returned to London, and secured a new promise of support for 1710.
Жаңа Шотландияның губернаторы
1710 жылғы экспедиция Акадия астанасы Порт-Роялды жаулап алуға жетістікке қол жеткізді, бірақ айналасындағы аумақтың көп бөлігі бағынышты болған жоқ. Веч Новая Шотландияның алғашқы губернаторы болып тағайындалды, ал қала королеваның құрметіне Аннаполис Роял деп аталды. Сол жерде қалған гарнизон жеткіліксіз жабдықталған еді, және Веч, көрінеу, оның шығындарының бір бөлігін өзі қаржыландырды, бірақ Массачусетстен де ресми көмек алды. Дегенмен, оның кейбір қол астындағылары колония істерін нашар басқаратынына шағымданды. Николсон осы шағымдарды пайдаланып, 1713 жылы Вечтің орнына губернатор болып тағайындалды.
The 1710 expedition succeeded in capturing the Acadian capital of Port Royal, although little of the surrounding countryside was pacified. Vetch was named the first governor of Nova Scotia, and the town was renamed Annapolis Royal in honour of the queen. The garrison that was left there was woefully undersupplied, and Vetch apparently funded at least some of its expenses, although he did get some official assistance from Massachusetts. However, some of his underlings also complained that he was grossly mismanaging the affairs of the colony. Nicholson capitalised on these complaints to have himself appointed governor in Vetch's place in 1713.
Кейінгі жылдар
Содан кейін Ветч өзінің абыройын және жоғалтқан қаржысын қайтару үшін Англияға оралды. Георг I таққа отырғаннан кейін, ол мұндағыдай табысқа жетті және 1715 жылы губернатор қызметіне қайта тағайындалды. Дегенмен, ол Солтүстік Америкаға қайта бармады, себебі Солтүстік Америка саудасы және саясаты мәселелері бойынша кеңес беру үшін шақырылды. 1717 жылы Ричард Филиппс оны губернаторлық қызметтен ауыстырды, ал ол өмірінің соңына дейін шығындарын өтеуге және басқа колониялық лауазымдарға ие болуға жасаған тыраш әрекеттері сәтсіз аяқталды.
Vetch then returned to England to recover his reputation and his lost funds. With the accession of George I to the throne, he succeeded, and was reappointed governor in 1715. However, he never returned to North America, as he was called on to advise on matters of North American trade and politics. He was formally replaced as governor in 1717 by Richard Philipps, and spent his remaining years in unsuccessful attempts to recoup his expenses and acquire other colonial postings.
Жеке өмір
1700 жылы Ветч Роберт Ливингстон мен Алида Шлайлер Ван Ренсселердің қызы Маргарет Ливингстонға (1681–1758) үйленді. Ол 1732 жылы қарыздарының салдарынан тасталған Корольдік сот түрмесінде қайтыс болды. Ол Саутварктегі Сент-Джордж шіркеуіне жерленді.
In 1700, Vetch married Margaret Livingston (1681–1758), the daughter of Robert Livingston and Alida Schuyler Van Rensselaer. He died in King's Bench Prison, where he had been sent because of his debts, in 1732. He was buried at St. George's in Southwark.
Ұрпақтар
Оның ұрпақтары Уильям Байард (1729–1804), Самуэль Байард және Харриет Элизабет Байард Ван Ренсселер (1799–1875) сияқты адамдарды қамтыды.
His descendants included William Bayard (1729–1804), Samuel Bayard and Harriet Elizabeth Bayard Van Rensselaer (1799–1875).
Құрметтер
Анаполис Роялдағы Форт-Эн ұлттық тарихи орнында Ветчтің ескерткіш тақтасы орнатылған.
There is a memorial plaque to Vetch at the Fort Anne National Historic Site in Annapolis Royal.