Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық заңгер Пол Кулитон Уорнк (31 қаңтар 1920 жыл - 31 қазан 2001 жыл) – американдық дипломат.
American lawyer
Paul Culliton Warnke (January 31, 1920 – October 31, 2001) was an American diplomat.
Ерте өмір және білім
Уорнк Массачусетс штатының Вебстер қаласында дүниеге келді, бірақ балалық шағының көп бөлігін Марлборо қаласында өткізді, онда оның әкесі аяқ киім фабрикасын басқарды. Ол Йель университетінде оқыды, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бес жыл бойы АҚШ Жағалау күзетінде қызмет етті. Жағалау күзетінде қызмет еткенде ол су астына қарсы қайықтарда, танкерлерде және десанттық-танктік кемелерде (LST) болды, Атлант мұхитында және Тынық мұхитындағы театрларда қызмет етті. Ол лейтенант шеніне дейін көтерілді. Әскери қызметін аяқтағаннан кейін ол Колумбия құқық мектебіне түсіп, 1948 жылы бітірді.
Warnke was born in Webster, Massachusetts, but spent most of his childhood in Marlborough, Massachusetts, where his father managed a shoe factory. He attended Yale University then served in the U. S. Coast Guard for five years during World War II. While in the Coast Guard, he was on a subchaser, tanker and a landing ship tank (LST), and served in the Atlantic Ocean and Pacific Theater. He rose to the rank of lieutenant. After completing his military service, he entered Columbia Law School, graduating in 1948.
Мансап
1948 жылы ол Дин Эчесон басқаратын Ковингтон және Берлинг заң фирмасына қосылды. 1956 жылы серіктес атанды. Джон Ф. Кеннеди әкімшілігінде жақсы жұмыс табуға үміттене бірақ, қызықты ешқандай ұсыныс алмады. Дегенмен, 1967 жылы Линдон Джонсон әкімшілігі кезінде Қорғаныс министріне Бас кеңесші лауазымына ие болды. Ол бұл қызметке кірісіп, Роберт Макнамараның басшылығымен жұмыс істеді, кейін 1967 жылдан 1969 жылға дейін Макнамара мен Кларк Клиффордтың басшылығымен Халықаралық қауіпсіздік мәселелері жөніндегі Қорғаныс министрінің көмекшісі болды. Қорғаныс министрлігінде қызмет еткен кезінде Уорнке Вьетнам соғысының кеңеюіне қарсы күресте маңызды рөл атқарды. 1967 жылы Джонсон Николас Катценбахтан Вьетнамдағы бейбітшілікке жол табу үшін кеңесшілер тобын жинауды сұрағанда, Катценбах Уорнкені Сайрус Ванс, Пол Ниц, Ричард Хелмс, Аверелл Харриман және басқалармен апта сайынғы, құпия пікір-алуға қатысуға шақырды. Ол топта Уорнке соғыстың жеңіске жете алмайтынын айтты. Бұл пікір-алулар Катценбахты президентке АҚШ-ты Вьетнамнан шығарудың жалғыз жолы – келіссөздер екенін кеңес беруге итермеледі. 1968 жылдың басында Тет шабуылынан кейін Уорнке Пентагонның азаматтық басшыларымен бірге жаңа Қорғаныс министрі Кларк Клиффордқа күрделі әскери жағдайды және бейбітшілік келіссөздерін қарастыру қажеттілігін түсіндіру жұмысын бастады. Қорғаныс министрінің Бас заң кеңесшісі қызметін атқарган кезде, ол 1967 жылғы USS Liberty оқиғасына қатысты Израильдің түсіндірмесіне күмәнмен қарады: «Израиль әуе күштерінің бұл оқиғада қателік жасағанына сену қиын болды. Мен әлі де соған сенбеймін. Менің ойымша, олар соғыстың қызуында осы американдық кеменің өзіне қарсы екенін түсініп, рұқсатсыз шабуыл жасады».
In 1948, he joined the law firm Covington & Burling, run by Dean Acheson. He became a partner in 1956. He hoped for a good job in the John F. Kennedy administration, but did not receive any appealing offers. However, he was offered the position of General Counsel to the Secretary of Defense in 1967 during the Lyndon Johnson Administration. He took that position and served under Robert McNamara, moving on to become Assistant Secretary of Defense for International Security Affairs from 1967 to 1969 under McNamara and then Clark Clifford. During his time in the Defense Department, Warnke played a critical role in opposing expansion of the Vietnam War. In 1967, when Johnson asked Nicholas Katzenbach to gather a group of advisors to find “a way to peace in Vietnam,” Katzenbach invited Warnke to participate in weekly, off the record discussions with Cyrus Vance, Paul Nitze, Richard Helms, Averell Harriman and others. In that group, Warnke argued that the war was unwinnable. The discussions convinced Katzenbach to advise the president that negotiations were the only way short of unilateral withdrawal to get the United States out of Vietnam. After the Tet Offensive in early 1968, Warnke led an effort by civilian leaders in the Pentagon to educate the new Secretary of Defense, Clark Clifford, about the difficult military situation and the need to consider peace negotiations. While serving as the General Legal Counsel of the Secretary of Defense, he expressed doubt as to Israel’s explanation of the 1967 USS Liberty incident: “I found it hard to believe that it was, in fact, an honest mistake on the part of the Israeli air force units. I still find it impossible to believe that it was. I suspect that in the heat of battle they figured that the presence of this American ship was inimical to their interests, and that somebody without authorization attacked it.”
Ричард Никсонның басшылығымен қысқа уақыт қызмет еткеннен кейін, ол бұрынғы басшысының заң фирмасына қосылды, ол Clifford, Warnke, Glass, McIlwaine & Finney деп аталды. Осы кезеңде ол президенттікке үміткер Джордж Макговерннің кеңесшісі болды және «Foreign Policy» журналында «Жүгіру тетігіндегі маймылдар» деген мақала жариялады. Бұл мақала екі тараптың да ядролық қаруды күшейтуін сынап, АҚШ-тың бір жақты түрде алты айға B-1 бомбалаушы ұшағы мен Trident су асты кемесін жасауды тоқтатуын ұсынды. Ол кеңестік тараптың «өзара ұстануға» баратынына үміттенді. Президент Джимми Картердің кезінде ол SALT келіссөздерінің бас келіссөзшісі және Қару-жарақтарды бақылау және қарусыздандыру агенттігінің директоры болды. Ол Кеңес Одағымен ратификацияланбаған SALT II келісімін жасауға көмектесті және қарулану жарысын баяулатуға белсенді түрде еңбек етті. Уорнке қару-жарақтарды бақылауды «биік ағаштан түсу» сияқты кезең-кезеңімен жүзеге асыру процесі ретінде қарастырды. «Егер бірден бір қадаммен түсуге тырыссаңыз, қиын жағдайға түсесіз. Бір қадамнан бір қадаммен түссеңіз, қатты жерге жетесіз». 1970-ші жылдардың соңында көптеген сыншыларынан, әсіресе Пол Ниццеден айырмашылығы, Уорнке кеңестіктердің АҚШ-қа шабуыл жасауға ниеттенбегеніне немесе егер олар солай жасаса, сәтті бола алмайтынына сенді. Уорнке АҚШ-тың әуеде, құрлықта және теңізде күшті қорғаныс «үштігінің» кез келген советтік шабуылды тойтаруға жеткілікті күшті екеніне сенді. Картер әкімшілігінен кеткеннен кейін ол жеке заң практикасына оралып, Кларк Клиффордпен бірге жұмыс істеді, осылайша Clifford & Warnke құрылды. Ол сондай-ақ Ұлттық қауіпсіздік комитетінің мүшесі ретінде саяси мәселелерге белсенді қатысты және 1983 жылы Common Cause Ұлттық басқару кеңесіне сайланды. Егде жастағы Клиффорд BCCI жанжалына тартылып, қызмет ете алмай қалғаннан кейін, Уорнке және фирмадағы көптеген басқа заңгерлер Howrey & Simon-ға көшті. Уорнке Вашингтонда қайтыс болды.
After serving briefly under Richard Nixon in the same position, he joined the law firm of his former boss, which became known as Clifford, Warnke, Glass, McIlwaine & Finney. During this period he served as an adviser to presidential candidate George McGovern and also wrote a noteworthy article in Foreign Policy magazine, "Apes on a Treadmill". That piece criticized the current buildup of nuclear weapons by both sides and suggested that the United States unilaterally stop developing the B 1 bomber and the Trident submarine for six months. His hope was that the Soviets would respond with "reciprocal restraint". Under President Jimmy Carter he was chief SALT negotiator and Director of the Arms Control and Disarmament Agency. He helped negotiate the unratified SALT II agreement with the Soviet Union and was a tireless advocate of slowing the arms race. Warnke saw arms control as a step by step process, like "trying to get down from the top of a tall tree. If you go down a branch at a time, you're gonna end up on solid ground. If you try and do it in a single step, you're gonna make one hell of a mess." Unlike many of his critics, most famously Paul Nitze, Warnke didn't believe in the late 1970s that the Soviets had a desire to attack the United States or that they would succeed if they did. Warnke believed that the United States, with a "triad" of strong defenses in the air, on land, in the sea had a strong enough military to deter any Soviet assault. After leaving the Carter administration, he returned to private law practice and his work with Clark Clifford, forming Clifford & Warnke. He also stayed active in political issues as a member of the Committee for National Security, and he was elected to the Common Cause National Governing Board in 1983. After the elderly Clifford became entangled in the BCCI scandal and was unable to practice, Warnke and many of the other lawyers in the firm moved to Howrey & Simon. Warnke died in Washington, D. C.