Бельгиялық бір күндік жол велосипед жарысы

Кіріспе

Бельгияның бір күндік жол велосипед жарысы

E3 Saxo Bank Classic, бұрын E3 BinckBank Classic, E3 Harelbeke, Harelbeke–Antwerp–Harelbeke және E3 Prijs Vlaanderen деп аталған, Бельгияның Фландрия аймағында жыл сайын өткізілетін жол велосипед жарысы. Жарыс Харелбекеде басталып, сонда аяқталады, жалпы ұзындығы 203 километрді құрайды, көбінесе Фламанд Арденндері аумағында өтеді. 1958 жылы тұңғыш рет өткізілген бұл жарыс салыстырмалы түрде жақында құрылған бір күндік классикалық жарыстардың бірі, бірақ қадірлі және жеңіске жеткісі келетін шараға айналды. Бұл жарыс UCI World Tour күнтізбесіне енген, наурыз және сәуір айларында Бельгия мен Солтүстік Францияда өткізілетін тас жол классикалық жарыстардың бір бөлігі. Бельгиялық Том Бунен бес рет жеңіс алып, рекордтық көрсеткіштің иесі атанды, одан кейін велоспорттың көрнекті тұлғасы Рик Ван Лоой төрт рет жеңіске жеткен.

Классикалық таспен қапталған

E3 Harelbeke наурыз айының соңғы жұмасында өткізіледі және Фламанд велосипед апталығының басталуын белгілейді, Фламандтың тасты жолдары мен төбелерінде WorldTour жарыстарының екі апталық марафоны басталады. 2010 жылы UCI күнтізбеге бірнеше өзгерістер енгізді, ең бастысы Pro Tour жарысы Gent–Wevelgem-ді E3 Harelbeke-ден кейін бір күніне орналастырды, бұл екі жарыс арасында дау тудырды. 2012 жылы E3 жарысы World Tour статусына ие болғанда, ұйымдастырушылар UCI-дың екі ауыр World Tour жарысы арасында демалыс күнін талап етуіне байланысты жарыстың күнін жұмаға ауыстырды. Күнтізбедегі орнының арқасында, бұл жарыс Е3 Harelbeke-ден тоғыз күн кейін өтетін фламандтық монумент жарысы – Гур Фландрияға дейінгі соңғы репетиция ретінде танылды. 200–215 км қашықтықтығы бар E3 трассасы Гур Фландриядан қысқа, бірақ Фламанд Арденндерінің көптеген жолдары мен төбелерін қамтиды. Тасты жолдары, тік көтерілімдері, иісті және тар жолдары, сондай-ақ көбінесе желдің әсеріне ұшырауы, Фламанд классикалық жарыстарына тән барлық жарыс жағдайларын ұсынады.

Тарих

E3 Harelbeke 1958 жылы құрылған. Алғашқы жарыстар Харлебекеден Антверпенге дейін және кері бағытта өткізілді, сондықтан шара Харлебеке-Антверпен-Харлебеке деп аталды. Бельгиялық велошабандоз Рик Ван Лой 1960-шы жылдары жарысты төрт рет жеңіп алды. E3 жарыс демеушісін білдірмейді; жарыс 1960-шы жылдардың басында E3 Prijs Harelbeke деп қайта аталды, бұл Лиссабоннан Стокгольмға дейінгі бұрынғы Еуропалық E03 тас жолына сілтеме ретінде берілді. E3-тің Бельгиялық бөлігі, қазір E17 деп аталады, Харлебекеге жақын орналасқан Антверпен мен Кортрейк қалаларын байланыстырды. Жарыс Фландриядағы көптеген басқа веложарыстардан жас болғанымен, ол тез арада тас жолмен жүргізілетін жарыстардың мамандары үшін ізденісті жарысқа айналды. Жеңімпаздардың көптегені өздерінің мансабында «Фландрия туры» немесе «Париж-Рубай» жарыстарында жеңіс тойлады. Классика маманы Ян Раас 1980-шы жылдардың басында жарысты үш рет қатарынан жеңіп алды. 1990-шы жылдары Йохан Музеу және Андрей Чмил велоспорттың ең беделді классикалық жарыстарында жеңіске жеткенге дейін Харлебекеде алғашқы маңызды бір күндік жарыстарын жеңді. 2011 жылға дейін жарыс «Фландрия турынан» бұрын сенбі күні өткізіліп, жексенбіде «Брабант пийлімен» бірге ұсынылды. 2005 жылдан 2011 жылға дейін жарыс континенттік UCI Europe Tour-дың құрамына кірді, онда ол 1.HC деңгейімен жіктелді. Бельгиялық Том Бунен төрт рет қатарынан жеңіске жетті, ал швейцариялық Фабиан Канчеллара бірнеше керемет жеңістермен көзге түсті, бұл шара халықаралық күнтізбеде үлкен беделге ие болды. 2012 жылы жарыс World Tour деңгейіне көтерілді, бұл велоспорттың ең жоғары кәсіби жарыс деңгейі. Том Бунен бес жеңіске жетіп рекорд орнатты, ал жарыс ресми түрде E3 Harelbeke деп аталды. Жарыс ең маңызды тас жол классикасы ретінде танымал. 2019 жылғы жарысқа демеушілік келісімге байланысты жарыс E3 BinckBank Classic деп қайта аталды. Атаудың өзгеруі маршрутқа ешқандай әсер етпейді, өйткені Харлебеке қаласы жарыстың басталуы мен аяқталуын қабылдауды жалғастырады. Ол құрылғаннан бастап COVID-19 пандемиясы 2020 жылғы жарыстың тоқтатылуына себеп болғанға дейін үзіліссіз өткізілді.

The E3 Harelbeke was created in 1958. The first editions were raced from Harelbeke to Antwerp and back, hence the event was named Harelbeke Antwerp Harelbeke. Belgian cycling icon Rik Van Looy won the race four times in the 1960s. E3 does not refer to a race sponsor; the race was renamed E3 Prijs Harelbeke in the early 1960s, as a reference to the former European route E03, a series of European highways from Lisbon to Stockholm. The Belgian part of the E3 – now called E17 – connected Antwerp and Kortrijk, close to Harelbeke. Although the race is much younger than many other cycling classics in Flanders, it quickly became a desirable entry for specialists of the cobbled races. Many winners on the roll of honour have also won the Tour of Flanders or Paris–Roubaix in their careers. Classics specialist Jan Raas won the race three consecutive times in the early 1980s. In the 1990s Johan Museeuw and Andrei Tchmil won their first important one day races in Harelbeke, before winning cycling's most prestigious cobbled classics. Since the first edition until 2011, the race was held on a Saturday in the weekend before the Tour of Flanders, forming a tandem with the Brabantse Pijl on Sunday. From 2005 until 2011 the race was part of the continental UCI Europe Tour, where it was classified as a 1. HC race. Belgian Tom Boonen, claiming four consecutive wins, and Swiss Fabian Cancellara were the main protagonists with some spectacular victories, and the event garnered a lot of prestige on the international calendar. In 2012 the race was upgraded to World Tour level, cycling's highest level of professional races. Tom Boonen won the edition, setting a record of five victories, and the race was officially named E3 Harelbeke. The race has a reputation as a foremost cobbled classic. The race was rebranded E3 BinckBank Classic for the 2019 edition, following a sponsorship deal. The name change does not have consequences for the route, as the city of Harelbeke continues to host the start and finish of the race. It was raced without interruption from its inception until the COVID 19 pandemic caused the cancellation of the 2020 edition.

Бағыт

Әдетте 200 шақырымнан сәл асатын және әрқашан Харелбекеден басталып, сонда аяқталатын E3 Харелбекеде 12-ден 17-ге дейін қысқа, тік, тас төселген көтерілістер бар, көбінесе соңғы 90 шақырымда. Фламандтық бір күндік жарыстардағыдай, жергілікті білім маңызды болуы мүмкін. Фламанд Арденндеріндегі соңғы көтерілістер – Патерберг, Оуд Кваремонт және Карнемелькбекстраат – өте қиын және жарыс мұнда түйіліп, бөлініп кететін жерлер; жарыс Батыс Фландрияға қайтып келгенге дейін, көбінесе жазық жолмен аяқталады. Күндің соңғы көтерілісі – Тейгенберг, Харелбекедегі финиш сызығына дейін 20 шақырым қашықтықта орналасқан. Көтерілістер пайда болу ретімен: Каттеберг, Ла-Хуппе, Крюисберг, Кот-де-Трю, Хотонд, Кортекер, Таайенберг, Бойнберг, Эйкенберг, Статионсберг, Капельберг, Патерберг, Оуд Кваремонт, Карнемелькбекстраат және Тигберг. Патерберг – 300 метрлік, орташа еңісі 12,5% тас төселген көтеріліс, ал Оуд Кваремонттың 2200 метрінің 1500 метрі тас төселген, орташа еңісі 4,2%. Көтерілістерге қоса, төрт жалпақ тас жол да бар. Құрметті тізімдегі 17 шабарман өздерінің мансабында Фландрия айналымын да жеңіп алған. Хронологиялық тәртіппен: Артур Декабутер, Ноэль Форе, Рик Ван Лоой, Роджер Де Вламинк, Уолтер Планккарт, Ян Раас, Эрик Вандерардэн, Эдди Планккарт, Йохан Музеу, Андрей Чмил, Питер Ван Петегем, Том Бунен, Фабиан Канцеллара, Питер Саган, Ники Терпстра, Каспер Асгрин және Матье ван дер Поэль. Ван Лоой мен Ван дер Поэльден басқа барлық шабарман алғашқы немесе жалғыз Фландрия айналымын жеңіп алғанға дейін E3 Харелбекеде жеңіске жеткен. 10 шабарман бір жылы E3 Харелбеке және Фландрия айналымын жеңіп алды: Ноэль Форе 1963 жылы, Уолтер Планккарт 1976 жылы, Ян Раас 1979 жылы, Йохан Музеу 1998 жылы, Питер Ван Петегем 1999 жылы, Том Бунен 2005, 2006 және 2012 жылдары, Фабиан Канцеллара 2010 және 2013 жылдары, Ники Терпстра 2018 жылы, Каспер Асгрин 2021 жылы және Матье ван дер Поэль 2024 жылы. 2012 жылы атақты Мюр ван Герардсберген алғаш рет E3 Харелбекеге қосылды. Бұл Фландрия классикасының ұйымдастырушыларының тауды Фландрия айналымынан алып тастау шешіміне жасаған ықыласты жауабы болды, бұл Фландрияның дәстүрлі велосипед спортын жақсы көретін жанкүйерлері арасында үлкен қырқыс тудырды. E3 Харелбекеде жеңіске жеткен 9 шабарман әлем чемпионы да атанды: Рик Ван Лоой, Фредди Мартенс, Ян Раас, Марио Чиполлини, Йохан Музеу, Том Бунен, Питер Саган, Михал Квятковски және Матье ван дер Поэль. Олардың үшеуі әлем чемпионы ретінде жарыста жеңіске жетті: Ян Раас 1980 жылы, Том Бунен 2006 жылы және Матье ван дер Поэль 2024 жылы. 2015 жылы жарыстың жарнамалық плакаты қатты дау тудырды. Плакатта әйелдің арт жағынан жалаңаш аяқтары бейнеленген, велосипедшінің қолғапты қолы әйелдің мүжігін қысып тұрғандай көрінеді. Бұл Питер Саганның 2013 жылғы Фландрия айналымынан кейінгі әрекеттеріне сілтеме болды, ол жарыстан кейінгі марапаттау рәсімінде подиумға көтерілмеген қыздың мүжігін қысып алған. Плакат «адамгершіліксіз» және «әйелдерді кемсітетін» деп танылды және Бельгияның жарнама этикасы жөніндегі қазылар алқасы тарапынан сынға алынды. 2015 жылғы жарыстың жеңімпазы Герайнт Томас 2018 жылғы Тур де Франста жеңіске жеткеннен кейін, құрметті тізімдегі алғашқы Тур де Франс жеңімпазы атанды. Бес мәрте «Тур де Франс» жеңімпазы Эдди Меркс 1971 жылы жарыста үшінші, ал 1972 жылы екінші орынды иеленді, бірақ жеңіске жете алмады. 2019 жылы ұйымдастырушылар тағы да даулы плакатты алып тастауға мәжбүр болды. Плакатта екі денесі боялған әйелдің бейнесі бақаның бейнесін құрап, «Харелбекеде кім патша болады?» деген слоганымен бірге бейнеленген. E3 ұйымдастырушылары тағы да қатты сынға ұшырап, оларды барлық медиадан графикалық бейнелерді алып тастауға мәжбүр етті.

Usually a little over 200 kilometres long and always starting and finishing in Harelbeke, the E3 Harelbeke contains anything between 12 and 17 short, sharp, cobbled climbs, mainly in the last 90 kilometres. As usual in Flemish one day racing, local knowledge can be crucial. The last climbs in the Flemish Ardennes – Paterberg, Oude Kwaremont and Karnemelkbeekstraat – are notoriously difficult and the sites where the race tends to split apart for good; before the race re enters West Flanders for a mainly flat run in to the finish. The Tiegemberg, the last climb of the day, comes at 20 kilometres from the finish in Harelbeke. The climbs, in order of appearance, are Katteberg, La Houppe, Kruisberg, Côte de Trieu, Hotond, Kortekeer, Taaienberg, Boigneberg, Eikenberg, Stationsberg, Kapelberg, Paterberg, Oude Kwaremont, Karnemelkbeekstraat and Tiegemberg. The Paterberg is a cobbled 300m climb that averages 12.5%, while the Oude Kwaremont is 2200m, of which 1500m cobbled, with a gradient average of 4.2%. In addition to the climbs, there are four flat stretches of cobbled roads. 17 riders on the roll of honour, have also won the Tour of Flanders during their careers. In chronological order: Arthur Decabooter, Noël Foré, Rik Van Looy, Roger De Vlaeminck, Walter Planckaert, Jan Raas, Eric Vanderaerden, Eddy Planckaert, Johan Museeuw, Andrei Tchmil, Peter Van Petegem, Tom Boonen, Fabian Cancellara, Peter Sagan, Niki Terpstra, Kasper Asgreen and Mathieu van der Poel. All of them, except Van Looy and Van der Poel, have won E3 Harelbeke before their first or only Tour of Flanders win. 10 riders won E3 Harelbeke and the Tour of Flanders in the same year: Noël Foré in 1963, Walter Planckaert in 1976, Jan Raas in 1979, Johan Museeuw in 1998, Peter Van Petegem in 1999, Tom Boonen in 2005, 2006 and 2012, Fabian Cancellara in 2010 and 2013, Niki Terpstra in 2018, Kasper Asgreen in 2021 and Mathieu van der Poel in 2024. In 2012 the famed Muur van Geraardsbergen was included in the E3 Harelbeke for the first time. It was organizers' whimsical response to Flanders Classics' decision to exclude the climb from the Tour of Flanders, an action that caused great upheaval among Flanders' tradition loving cycling aficionado's. 9 winners of E3 Harelbeke have also won the world title: Rik Van Looy, Freddy Maertens, Jan Raas, Mario Cipollini, Johan Museeuw, Tom Boonen, Peter Sagan, Michał Kwiatkowski and Mathieu van der Poel. Three of them won the race in the rainbow jersey as ruling world champions: Jan Raas in 1980, Tom Boonen in 2006 and Mathieu van der Poel in 2024. In 2015 a publicity poster for the race caused severe controversy. The poster showed a woman's bare legs from behind, with a cyclist's gloved hand apparently going to pinch the woman's bottom. It was a reference to Peter Sagan's actions after the 2013 Tour of Flanders, when he pinched a podium miss' bottom during the after race ceremony. The poster was considered "demeaning" and "misogynistic" and was criticized by the Belgian Jury of Advertising Ethics,
Geraint Thomas, winner of the 2015 event, became the first Tour de France winner on the roll of honour, following his overall victory at the 2018 Tour de France. Five fold Tour de France winner Eddy Merckx finished third in the 1971 race and second in 1972, but failed to win the event. In 2019 organisers were again forced to withdraw a controversial poster. The poster showed two bodypainted women entwined to form the figure of a frog, accompanied by the tagline: "Who shall crown himself prince in Harelbeke?" E3 organisers were roundly criticised again, forcing them to remove the graphics from all of its media.