Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейлік жазушы
Russian writer
КСРО-дағы өмір
Ефраим Севела (Эфраим Севела) деген псевдониммен жақсы танымал Ефрем Драбкин (8 наурыз 1928, Бабруйск, Беларусь – 18 тамыз 2010, Мәскеу) – совет жазушысы, сценарист, режиссер, продюсер, Кеңес Одағынан эмиграциядан кейін Израиль, АҚШ және Ресейде өмір сүрді. Ефраим Севела еврей отбасында дүниеге келген. Әкесі офицер болған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1941 жылы ол отбасымен бірге фронттан эвакуацияланды. Мектепті бітіргеннен кейін Севела Белорусь мемлекеттік университетіне түсіп, көптеген совет патриоттық фильмдерінің сценарийін жазды. 1960 жылдардың соңында Севела еврей совет диссиденттерінің, Refuseniks деп аталатын топқа қосылды және 1971 жылы Мәскеудегі Кеңес үкіметінің бас ғимаратын басып алғандардың бірі болды, совет еврейлеріне Израильге эмиграциялауға рұқсат беруді талап етті. Кейін оған эмиграциялауға рұқсат берілді.
Efim Drabkin , better known by his pen name Efraim Sevela (Эфраим Севела, link=no) (8 March 1928, Babruysk, Belarus18 August 2010, Moscow) was a Soviet writer, screenwriter, director, producer, who after his emigration from the Soviet Union lived in Israel, US and Russia. Efraim Sevela was born to Jewish parents. His father was an officer. During World War 2, him and his family were evacuated from the frontline in 1941. After finishing school Sevela was admitted into the Belarusian State University and became a screenwriter for many Soviet patriotic films. At the end of the 1960s, Sevela joined the Jewish Soviet dissidents, the so called Refuseniks, and in 1971 was one of those occupying a Soviet government main building in Moskow, with the request that Soviet Jews be allowed to emigrate to Israel. Subsequently, he was granted permission to emigrate.
Израиль, 1971-1977 жылдар
Израильде тұрып Севела орыс тілінде бірнеше кітап жариялады. Өзінің айтуынша, 45 жастағы Севела Йом Киппур соғысына қатысып, жарақаттанған. "Ұшақты тоқтатыңыз, мен түсемін" (1977) кітабында Севела Израильдің еврей иммигранттарын қабылдау жүйесі мен бюрократиясын қатаң сынап көрсетеді.
While living in Israel, Sevela published a few books in Russian. Aссording to his own words, the 45 year old Sevela participated in the Yom Kippur War where he was wounded. In his book Stop the Plane I'll Get Off (1977), Sevela harshly criticises Israel's system of integrating Jewish immigrants and bureaucracy.
Израильден кейін, 1977-1990 жылдар
1977 жылы ол Израильден Америка Құрама Штаттарына кетті. Ефрем Севела Лондон, Париж және Батыс Берлин сияқты көп қалада жұмыс істеп, өмір сүрді.
In 1977 he left Israel for the United States. Efraim Sevela worked and lived in many cities such as London, Paris, and West Berlin.
КСРО-ға оралу және посткеңестік Ресейдегі өмір
1990 жылы Севела КСРО-ға оралып, режиссер ретінде өзінің сценарийлері бойынша бес фильм түсірді: «Яһуди тілінде сөйлейтін тотықша» (1990), «Нойдың кемесі» (1992), «Шопеннің ноктюрні» (фильм), «Қайырымдылық кеші» (фильм). 1995 жылы Ефрем Севела өзінің соңғы «Құдай, мен кіммін?» деректі фильмін түсірді. Мәскеуде ол Черняховский көшесі, 3-үйде тұрды. Ефрем Севела 2010 жылы 18 тамызда Мәскеуде қайтыс болды. Ол Митинский зиратында жерленді.
In 1990, Sevela returned to the USSR and, as a director, directed five films based on his own scripts The Parrot Speaking Yiddish (1990), Noah's Ark (1992), Ноктюрн Шопена (фильм), Благотворительный бал (фильм). In 1995, Ephraim Sevela made his last self documentary, Lord, Who Am I? In Moscow, he lived on Chernyakhovsky street, 3. Ephraim Sevela died on August 18, 2010, in Moscow. He was buried at the Mitinsky cemetery.
Шығармалары
1971 жылы эмиграцияға кеткеннен кейін, ол жазушылық жолын бастады. Парижде (Израильге жолда) сыншылар жоғары бағалаған "Инвалидная көшесінің аңыздары" атты әңгімелер жинағын жазды. Содан кейін бірнеше роман, әңгіме, сценарий және автобиографиялық туындылар жазды. Жарық көрген кітаптарының ішінде: "Ұшақты тоқтатыңыз – мен түсемін", "Монья Цатскес – туды жеңуші", "Ана", "Викинг", "Тойота Королла", "Орыс бухарындағы ер адамдардың сөйлесуі", "Еврейше сөйлейтін тоқылдақ", "Неге жерде жұмақ жоқ", "Мен Нью-Йоркті жақсы көремін", "Шашы жуылмаған құлақты патриот", "Ақыл тісі", "Анаңды сат", "Адамдық емес барлық нәрсе". Жазушының 6 томдық шығармалар жинағы (1996) және таңдамалы туындылар жинақтары жарық көрді. Ефрем Севела 1986 жылы Польшада "Колыбельная" (1986) фильмін түсіру арқылы қайта кино саласына оралды. Бұл фильм екінші дүниежүзілік соғыс кезінде геттодағы өмірді бейнелейтін үш лирикалық шағын фильмдерден тұрады.
After emigrating in 1971, he began his writing career, writing in Paris (on his way to Israel) a critically acclaimed book of short stories, Legends of Invalidnaya Street. Subsequently, he wrote several novels, short stories, screenplays, autobiographical prose. Among the published books are “Stop the Plane – I’ll Get Off”, “Monya Tsatskes the Standard Bearer”, “Mom”, “Viking”, “Toyota Corolla”, “Men’s Conversation in a Russian Bathhouse”, “Parrot Speaking Yiddish”, “Why there is no heaven on earth”, “I Love New York”, “Patriot with unwashed ears”, “Wisdom tooth”, “Sell your mother”, “Everything not in a human way”. The collected works of the writer in 6 volumes (1996) and a number of collections of selected works were published. Ephraim Sevela turned to cinema again in 1986, shooting in Poland the film Колыбельная (фильм, 1986), consisting of three lyrical film novellas, united by the theme of life in the ghetto during the Second World War.