Этель Мэннин: Жазушы, саяхатшы және социалист белсендісінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Этель Эдит Маннин (6 қазан 1900 – 5 желтоқсан 1984) – британдық танымал романист, саяхат жазушысы, саяси белсенді және социалист. Ол Лондон қаласында дүниеге келген.

Өмір және мансап

Манниннің әкесі Роберт Маннин (1948 жылы қайтыс болған) Социалистік лиганың мүшесі болды және өзінің солшыл нанымдарын қызына сіңірді. Маннин кейін былай деді: "Оның социализмі кез келген саясаттан немесе партиялық бағдарламадан гөрі тереңірек болды; ол ерте христиандардың нағыз социализмі, 'барлығы ортақ' деген коммунизмнің шынайы түрі, Сталиндік режимнен мүлдем және трагикалық түрде алыс болған". Оның жазушылық жолы көшірмелерді жазу және журналистикадан басталды. Ол жемісті жазушы болды, сонымен қатар саяси және әлеуметтік мәселелерге де белсенді араласты. Алғашында Еңбек партиясын қолдағанмен, 1930 жылдары одан көңілі қалды. Кеңес Одағына симпатиясы болғанымен, 1936 жылы жасаған сапарынан кейін сталиндік режимге наразы болды, осы туралы "Самарқанға дейін оңтүстікке" атты кітабында жазды. Р.Ф. Фостердің сөзіне сүйенсек, "Ол Тәуелсіз Еңбек партиясының мүшесі болды, ал 1930 жылдардағы идеологиясы қатал коммунизмге қарағанда анархо-синдикализмге жақын болды, бірақ ол өте белсенді және ынталы солшыл болды". Ол анархизмді қолдады және испан азамат соғысы кезінде "Solidaridad Internacional Antifascista" ұйымындағы әріптесі болған, орыс туған американдық анархист Эмма Голдман туралы жазды. Маннин фашизмге қарсы қозғалыстарға, оның ішінде Соғысқа және фашизмге қарсы әйелдердің халықаралық комитетіне белсенді қатысты. Маннин испан Республикасының әскери қимылдарын қолдады, бірақ Екінші дүниежүзілік соғысқа қарсы болды. Маннин Барт де Лигт пен А.С. Ниллді өзінің ойларына ықпал еткен ойшылдар деп атады және "өлім жазасына, дәстүрлі білім беруге және қанды ойындарға қарсылығын" білдірді. 1954 жылы Маннин отарлық үкімет тарапынан "кісі өлтіруден басқа қылмыстар жасады деген айыппен" жазаланған кениялықтардың жаппай өлім жазасына қарсы наразылық білдірген хатқа қол қойды. Жетпіс жасында Маннин өзін монархияға қарсы "республикалық" және "Толстойлық анархист" деп сипаттады, сондай-ақ 1938 жылы Махатма Ганди мен британдық билік арасында делдалдық жасаған квакер Реджинальд Рейнольдсқа хат жазды. 1934-1935 жылдары ол Марго Руддоктан ажырасқаннан кейін У.Б. Йейтспен күрделі, бірақ қиын интеллектуалдық, эмоционалдық және физикалық қарым-қатынаста болды (Йейтстің өмірі туралы Р.Ф. Фостердің еңбегінде бұл мәселе жан-жақты қарастырылған, оның эмоционалдық байланысы Йейтстікінен әлдеқайда әлсіз болғаны айтылады). Ол Бертран Расселмен де танымал болды.

Mannin's father, Robert Mannin (d. 1948) was a member of the Socialist League who passed his left wing beliefs on to his daughter. Mannin later stated that: "His socialism went a great deal deeper than any politics or party policy; it was the authentic socialism of the Early Christians, the true communism of 'all things in common' utterly and tragically remote from Stalinism". Her writing career began in copy writing and journalism. She became a prolific author, and also politically and socially concerned. She initially supported the Labour Party but became disillusioned in the 1930s. Initially sympathetic to the Soviet Union, a 1936 visit there left her disillusioned with Stalinism, which she described in her book South to Samarkand. According to R. F. Foster "She was a member of the Independent Labour Party, and her ideology in the 1930s tended to anarcho syndicalism rather than hardline Communism, but she was emphatically and vociferously left wing". She came to support anarchism, and wrote about the Russian born, American anarchist Emma Goldman, a colleague in the Solidaridad Internacional Antifascista at the time of the Spanish Civil War. Mannin was actively involved in anti fascist movements, including the Women's World Committee Against War and Fascism. Mannin supported the military actions of the Spanish Republic, but opposed the Second World War. Mannin listed Bart de Ligt and A. S. Neill as thinkers who influenced her ideas. and stated her "opposition to capital punishment, orthodox education and blood sports". In 1954, Mannin was one of several signatories to a letter protesting against mass executions of Kenyans by the colonial government who had been "charged with offences less than murder". In her seventies, Mannin still described herself as an anti monarchist "Republican" and a "Tolstoyan anarchist". and in 1938 to Reginald Reynolds, a Quaker and go between in India between Mahatma Gandhi and the British authorities. In 1934–35 she was in an intense but problematic intellectual, emotional and physical relationship with W. B. Yeats, who was on the rebound from Margot Ruddock and about to fall for Dorothy Wellesley (a detailed account is in R. F. Foster's life of Yeats, concluding mainly that her emotional engagement was much less than his). She also had a well publicised affair with Bertrand Russell.

Қысқа әңгімелері

"Есінде қалмаған жылдар". Джон Булл, 1929 жылғы 28 желтоқсан.