Кіріспе

Уайт Кеннетт (10 тамыз 1660 – 19 желтоқсан 1728) – ағылшын епископы және антикварі. Ол Вестминстер мектебінде және Оксфордтың Сент-Эдмунд-холлда білім алған, онда студент кезінде Эразмның «Ақымақтықтың мақтауы» сияқты латын тіліндегі бірнеше еңбектерді аударған. Кеннетт 1685 жылдан 1708 жылға дейін Оксфордширдегі Амбросден викари болды. Ол Оксфордқа оралғанда Сент-Эдмунд-холлда оқытушы және директордың орынбасары болды, сонда ол ежелгі ескерткіштерді зерттеуге үлкен серпін берді. Джордж Хикс оған ежелгі ағылшын тілін үйретті. 1695 жылы ол «Парахоздық ескерткіштер» атты еңбегін жариялады. 1700 жылы Лондондағы Сент-Ботольфс-Олдгейт шіркеуінің пасторы, ал 1701 жылы Хантингдон архидиаконы болды. Кеннетт 1707 жылы жақында қайтыс болған Девонширдің 1-ші герцогы Уильям Кавендиш туралы мақтау сөз сөйлегені үшін Питерборо деканатына ұсынылды. Кейін ол Төмен шіркеу партиясына қосылды, Сачеверелл қозғалысына қарсы күресті және Бангория даусында епископ Ходлидің жағын зор ықыласпен және айқын ашумен қолдады. Ұлыбританияның Георг I-нің ықпалында болған Норвич епискобы Чарльз Тримнеллмен жақын қарым-қатынасының арқасында 1718 жылы Питерборо епископы лауазымын иеленді. Ол 1728 жылдың желтоқсан айында Вестминстерде қайтыс болды. Олдгейттегі Сент-Ботлоф маңындағы Уайт-Кеннет көшесі оның құрметіне аталған.

Өмірбаян

Уайт Кеннетт 1660 жылдың 10 тамызында Довердегі Сент-Мэри приходында, Димчерчтің ректоры және Постлингтің викарі, Кенттің белгілі кеме жасаушысы Базиль Кеннетттің ұлы болып дүниеге келді. Оның анасы – Томас Уайттың үлкен қызы Мэри, Довердің бай әкімі және кеме жасау шебері болған. Ол алдымен Элхам және Уай колледжінде білім алып, кейін Вестминстер мектебінде "пердеден жоғары", яғни жоғарғы сыныпқа орналасты. Бірақ негізге алушылар сайлау кезеңінде шешек ауруына шалдыққандықтан, әкесі оны үйге қайтарды. Сауыққаннан кейін ол Бексборнде Толсон мырзаның отбасында бір жыл тұрды және оның үш ұлын "зор ықыласпен және табыспен" оқытты. Ол Базиль Кеннетттің үлкен ағасы болды және оның өмірі мен мансабына елеулі әсер етті. 1678 жылдың маусымында ол Оксфордтағы Сент-Эдмунд-Холлға баттер немесе жартылай қарапайым студент ретінде қабылданды және Эндрю Алламның жетекшілігіне алынды. Херн айтуынша, ол "кейде доктор Валлисті қызыл жамылғысымен бірге шіркеуге сүйемелдеген", сондай-ақ басқа да шағын қызметтер атқарған, бірақ сонымен қатар, ол ер азаматтармен де араласты. Оқу кезінде ол 1680 жылдың 21 наурызында Оксфордта парламент жиналғанға дейін анонимді түрде "Оксфордтағы студенттің елдегі досына хаты, алдағы парламент туралы, Оның Маjestісі, Англия шіркеуі және университеттің қорғанында" атты жазбасын жариялап, жазушылық жолын бастады. Виг партиясы авторды жазалау үшін табуға тырысты, бірақ парламенттің күрт тарауы оқиғаға нүкте қойды және Кеннетттің екінші шығармасы – "Е. Л. мырзаға, Оксфордтағы парламентті таратуы туралы өлең" (1681 жылдың 28 наурызы) жарияланды. Осы шақта Кеннетт Энтони Вудпен танысты, ол оны Оксфордтың көрнекті тұлғаларының епитафияларын және естеліктерін жинаумен тапсырды. Вуд өз күнделігінде 1681 жылдың 2 наурызында Кеннеттке "Кентте мен үшін жасаған еңбегі үшін" бес шиллинг бергенін жазды. 1682 жылдың 2 мамырында Кеннетт BA дәрежесін алды, ал келесі жылы Эразмның "Ақымақтықтың мақтауы" (Moriæ Encomium) еңбегін "Ақылға қарсы ақыл: немесе ақымақтыққа арналған мақтау" (1683, 8vo) деген атаумен жариялады. Келесі жылы ол Корнелий Непостың басылымына Хабриас өмірін қосты, ол "бірнеше қолдармен ағылшын тіліне аударылды". 1684 жылдың 22 қаңтарында ол MA дәрежесін алды, қасиетті міндеттерді қабылдағаннан кейін Бичестер, Оксфордширдің викарі және мектеп мұғалімі Сэмюэл Блэквеллдің көмекшісі болды. Сэр Уильям Глинн 1685 жылдың қыркүйегінде оны көршілес Амбросден викариясына ұсынды. Содан кейін ол "Жақсы ханзадаға алғыс айту" атты үндеуді жариялады; Плинийдің Траянға, римдік императорлардың ең жақсысына арналған мақтауында, Лондон, 1686, 8vo, таққа адалдығын білдіретін жоғары көтеріңкі сөзбен. Херн өзінің төртінші томында Кеннетттің "бір үзіндіге қатысты" сын немесе түзетуін жасады. Кеннетттің діни және моральдық тақырыптардағы қолжазба өлеңдері, итальяндық ақын-жыраулардың кейбіреулерінен аударған, 1855 жылы С. В. Рикске тиесілі болды, ал Кеннетттің Киелі кітапқа жазылған қолжазба жазбалары 1885 жылғы "Жаңалықтар мен сұрақтарда" жарияланды. Сэр Уолтер Скотт өзінің "Свифт өмірінде", 137-бетте, Кеннетттің 1713 жылдың қараша айында королева Аннаның күту бөлмесінде Свифтты қалай байқағанын айтты. Оның қолжазбалары қазір Британдық кітапхананың Лансдаун жинағында 935-тен 1041-ге дейін сақталған. Негізінен: NameLansdowne қолжазба нөмірі ((s) Diptycha Ecclesiæ Anglicanæ; sive Tabulæ Sacræ in quibus facili ordine recensentur Archiepiscopi, Episcopi, eorumque Suffraganei, Vicarii Generales, et Cancellarii. Ecclesiarum insuper Cathedralium Priores, Decani, Thesaurarii, Præcentores, Cancellarii, Archidiaconi, et melioris notæ Canonici continua serie deducti a Gulielmi I conquæstu ad auspicata Гүл. III tempora935 Күнделіктер мен есептер (негізінен, әдеттегі кітаптар)936, 937 12-ден 17-ға дейінгі ғасырдағы ағылшын архиепископтарының, епископтарының, декандары, архидиакондарының алфавиттік каталогы962 Биографиялық ескертулер, олардың көбі 1500 жылдан 1717 жылға дейінгі ағылшын дінбасыларына қатысты978–987 Англия шіркеу тарихына арналған материалдар 1500 жылдан 17171021–1024 Питерборо епархиясының тарихы үшін жинақтар; Нортгемптонширдегі барлық приходтардың ерекшеліктерімен1025–1029 Парламенттегі іс жүргізулер мен шақырулар туралы ескертулер мен ескертулер1037 Доктор Джон Колет, Сент-Польс деканы өмірінің жинақтары, доктор Самуэль Найтке кеңестер мен нұсқаулар хаттарымен, оларды жинақтады және жариялады1030 Этимологиялық жинақтар Оксфордтың шақырулары туралы1031 Доро Кеннеттің әйелінен Епископ Кеннетке 1702–28 жылдары жазылған хаттар101
Ол сонымен қатар Вудтың "Athenæ Oxonienses" еңбегінің бірінші басылымының аралық парақтарына көптеген түсіндірмелер жазған. Бұл дананы Ричард Гоф Джеймс Уэст кітапханасынан сатып алып, қазір Бодлей кітапханасында сақталған. Кеннетттің жазбалары Блисс оның Вуд еңбегінің басылымына енгізген. Олар негізінен приход тізімдерінен және басқа шіркеу құжаттарынан алынған үзінділерден тұрады.