Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гибралтар нүктесі маяғы – Канаданың Онтарио штатындағы Торонто қаласындағы Торонто аралдарында орналасқан маяк. 1808 жылы құрылысы басталған бұл маяк Ұлы көлдердегі ең көне, әлі күнге дейін сақталған маяк және Торонтоның ең көне ғимараттарының бірі. Маяк, әсіресе, оның алғашқы күзетшісі, неміс туған Джон Пол Радельмюллердің қазасымен танымал. Оның 1815 жылғы кісі өлтіруі Торонтоның ең танымал әуесқой әңгімесінің негізін құрайды. Жақында жүргізілген зерттеулер оның өлімі туралы дәстүрлі әңгіменің көптеген аспектілерін растады және қылмысқа айыпталған, бірақ соңында ақталған әскерлерді анықтады.
The Gibraltar Point Lighthouse is a lighthouse located on the Toronto Islands in Toronto, Ontario, Canada. Begun in 1808, it is the oldest existing lighthouse on the Great Lakes, and one of Toronto's oldest buildings. The lighthouse is perhaps best known for the demise of its first keeper, German born John Paul Radelmüller, whose 1815 murder forms the basis of Toronto's most enduring ghost story. Recent research has verified many aspects of the traditional tale of his death and identified the soldiers charged with but ultimately acquitted of the crime.
Тарих
1803 жылы Жоғарғы Канаданың Заң шығарушы Ассамблеясының заңымен басқа екі маяқпен бірге құрылысына рұқсат берілген Гибралтар нүктесі маяғының құрылысы 1808 жылға дейін басталмады. Оның биіктігі 16 метрге (52 фут) дейін салынды және 1832 жылы 25 метрге (82 фут) дейін кеңейтілді. Диаметрі негізде шамамен, ал жоғарыда шамамен құрайды. Негізі Квинстон карьерінде алынған тастан, ал кеңейтімі Кингстон тасынан жасалған. Маяқтың құрылысы мен күтілуіне барлық кемелер гаваньға кіргенде алынатын гавань алымы арқылы қаржыландырылды. 1809 жылдың тамызында аяқталғаннан кейін, маяқ жағалаудан 8 метр (25 фут) қашықтықта орналасқан. Содан бері құм жиналып, қазір ол шамамен жерге енген. Ашылғанда, маякқа маякшының үйі қоса берілді. Бұл - ағаш жақтаумен қапталған төртбұрышты ағаш үй еді. Ол екі қабатты, бірінші қабатта екі бөлме және жоғарғы қабатта ұйықтауға арналған орын болды. Кемелер жақындағанда, маякшы Торонто гавань басшысына хабарлау үшін ту көтеріп қоятын. Үй қазір жоқ. Мұнараның жарығы бастапқыда шамдармен жарықтандырылған емен мен шыныдан жасалған қоршау болды. 1832 жылдан бастап мұнара сперма майына, ал 1863 жылы көмірге ауысты. Бастапқы шам конструкциясы ағаштан жасалған және 1878 жылы болатқа ауыстырылды. 1916-17 жылдары электр жарығы орнатылды және 1945 жылы жаңартылды. 1958 жылы Metro Parks басқаруды өз қолына алып, 1961-62 жылдары жөндеу жұмыстарын жүргізді. Қазір пайдаланылмайтын маяқ кейде қоғамдық экскурсиялар үшін ашылады, соның ішінде жыл сайынғы Doors Open Toronto аптасында. Маяктан бас тартылғаннан бері кішкентай автоматтандырылған маяқтар (батыста Хамбер-Бей паркінде және шығыста Блюфферс паркінде орналасқан), Торонто гавань жарығы, сондай-ақ жүзбелі қоңыраулар немесе жарық буйлер, навигациялық мачталар Торонтоның жағалауы мен Торонто гавані бойында навигациялық көмек көрсету үшін пайдаланылды.
Authorized in 1803 with two other lighthouses by an Act of the Legislative Assembly of Upper Canada, construction of the Gibraltar Point lighthouse did not begin until 1808. It was built to a height of 52 feet (16 m) and extended to 82 feet (25 m) in 1832. The diameter ranges from about at the base to about at the top. The base is made from stone quarried in Queenston and the extension from Kingston stone. The lighthouse construction and maintenance was paid for through a harbour fee levied upon all boats entering the harbour. When completed in August 1809, the lighthouse was located 25 feet (8 m) from the shore. Since then, sand has built up over time so that it now stands about inland. When opened, the lighthouse was accompanied by the lighthouse keeper's cottage. It was a squared log house clad in clapboard. It was two stories, having two rooms on the first floor and sleeping space in the attic above. When ships approached, the lighthouse keeper would run up a flag to notify the Toronto harbour master. The cottage no longer exists. The tower light was initially an oak and glass cage, illuminated by candles. The tower switched to sperm oil from 1832 and switched to coal in 1863. The original lamp structure was wood and replaced with steel in 1878. An electric light was installed in 1916 17 and updated in 1945. In 1958, Metro Parks took over operations and made renovations in 1961 62. Currently unused, the lighthouse is occasionally open for public tours, including on the annual Doors Open Toronto weekend. Since the decommissioning of the lighthouse, smaller automated lighthouses (two located at Humber Bay Park in the west and Bluffer's Park to the east), Toronto Harbour Light, as well as floating bell or light buoys, navigational masts have been used to replace the lighthouse to provide navigational aid along Toronto's waterfront and Toronto Harbour.
Джон Пол Радельмюллер
Жергілікті аңыз бойынша, маяқтың алғашқы күзетшісі Джон Пол Радельмюллер (көбінесе дұрыс емес түрде Радемиллер, Раденмюллер, Радан Мюллер және т.б. деп жазылады) қорлайды. Ол 1815 жылы өлтірілген, бірақ оның өлімі мен Радельмюллердің өлімі арасындағы байланысты нақты дәлелдеу мүмкін болмады. Қылмыс туралы аңыздың растығы ұзақ уақыттан бері күмәнді. Торонтоның белгілі тарихшысы Майк Файлидің айтуынша, "Шындықты білу үшін сенің болжамың да, менің болжамым да бірдей". Соңғы зерттеулер Радельмюллердің өмірі мен өлімі туралы жаңа мәліметтерді ашты. 1763 жыл шамасында Германияның Анспах қаласында дүниеге келген Радельмюллер жиырма жыл бойы Глостер герцогы мен Кент герцогының үй шаруасында патшалыққа қызмет етті, соңғысымен 1799 жылы Нова-Скотияның Галифакс қаласына барды. 1804 жылы Йоркке келген Радельмюллер 1809 жылдың 24 шілдесінде Гибралтар нүктесіндегі маяқтың күзетшісі болып тағайындалды. Радельмюллер 1815 жылдың 2 қаңтарында, шамамен елу екі жасында зорлықпен қаза тапты. Оның өлімі жөніндегі соңғы және нақты зерттеу, көптеген аңыздық мәліметтердің негізгі шындығын растады. Эамонн О'Кифф Радельмюллердің өлтірілуіне айыпталған (бірақ ақталып шыққан) екі сарбазды – Джон Генри мен Джон Блюманды анықтады. Екеуі де 1812 жылғы соғыста қатысқан Гленгарри жеңіл жаяу әскерінің ирланд азаматтары еді. Зерттеулер дәстүрлі әңгіменің көп бөлігін растаса да, О'Кифф оқиғаның кейбір драматикалық тұстарын күмәнді санады. Күзетшінің денесі кесіліп, жасырылған деген мәлімдемеге қарамастан, заманауи дәлелдер Радельмюллердің денесі қиратылмағанын, ал оның өлімінен кейін төртінші маяк күзетшісі Джордж Дурнан және оның Джо атасы, жас кезінде оны тапқандығын, ал оның әкесі күзетші болғандығын көрсетеді. Ол Джон Робертсонға өзінің және атасының маяқтың батысынан 500 фут қашықтықта сүйек сынықтарын, әсіресе жақ сүйегі мен табыттың сынықтарын тапқандарын айтты. Олар бұл сынықтардың марқұм Радельмюллерге тиесілі деп санайды.
A local legend is that the lighthouse is haunted by its first keeper John Paul Radelmüller (often rendered incorrectly as Rademiller, Radenmuller, Radan Muller etc. ), who was murdered in 1815. though it was impossible to definitively prove they were linked to Radelmüller. The veracity of the legend of the murder has long been questioned. As prominent Toronto historian Mike Filey wrote, when it came to the truth of the story of the keeper's demise, "Your guess is as good as mine." Recent scholarship has revealed more about Radelmüller's life and death. Born circa 1763 in Anspach, Germany, Radelmüller worked as a servant of royalty for twenty years, in the households of the Duke of Gloucester and the Duke of Kent, accompanying the latter to Halifax, Nova Scotia in 1799. Arriving at York in 1804, Radelmüller was appointed as keeper of the Gibraltar Point Lighthouse on July 24, 1809. Radelmüller indeed suffered a violent death on January 2, 1815, aged approximately fifty two, according to the most recent and definitive study of his murder, which confirmed the basic truth of many aspects of the popular legend. Eamonn O'Keeffe also identified the two soldiers charged with (but acquitted of) Radelmüller's murder as John Henry and John Blueman, both Irishmen of the Glengarry Light Infantry, a regiment that saw heavy action in the War of 1812. While research has verified much of the traditional tale, O'Keeffe cast doubt on some of the more dramatic elements of the story. Contrary to claims that the keeper's corpse was hacked to pieces and hidden, contemporary evidence suggests that Radelmüller's body was not mutilated, but was found after his death by 4th lighthouse keeper George Durnan and his Uncle Joe while he was a young man, and his father was the keeper. He related to John Robertson that he and his uncle had discovered bone fragments, most notably a jawbone, and fragments of a coffin 500 feet west of the lighthouse, he believed they belonged to the late Radelmüller.