Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия ақыны және романисі
New Zealand poet and novelist
Робин Хайд – бұл Айрис Гвивер Уилкинсонның (19 қаңтар 1906 – 23 тамыз 1939) қолданған псевдонімі, Оңтүстік Африка туған, Жаңа Зеландия ақыны, журналисі және романисі.
Robin Hyde, the pseudonym used by Iris Guiver Wilkinson (19 January 1906 – 23 August 1939), was a South African born New Zealand poet, journalist and novelist.
Ерте өмір
Уилкинсон Кейптаунда ағылшын әкесі мен австралиялық анасынан дүниеге келді және туған күнінен бұрын Веллингтонға көшірілді. Орта білімін Веллингтон қыздар колледжінде алды, онда мектеп журналы үшін өлеңдер мен әңгімелер жазды. Мектеп бітіргеннен кейін Веллингтонның Виктория университетінде қысқа ғана уақыт оқыды. 18 жасында Хайд тізесіне жарақат алды, оған ауруханада операция жасалды. Өмірінің соңына дейін ол шалқаңдап, ауырудан қиналды. 1925 жылы Веллингтонның "Домминьон" газетінде журналист болып жұмыс істеді, көбінесе әйелдерге арналған беттерге материалдар жазды. Өмірі бойы журналистика арқылы өзін асырап отырды.
Wilkinson was born in Cape Town to an English father and an Australian mother, and was taken to Wellington before her first birthday. She had her secondary education at Wellington Girls' College, where she wrote poetry and short stories for the school magazine. After school she briefly attended Victoria University of Wellington. When she was 18, Hyde suffered a knee injury which required a hospital operation. Lameness and pain haunted her for the rest of her life. In 1925 she became a journalist for Wellington's Dominion newspaper, mostly writing for the women's pages. She continued to support herself through journalism throughout her life.
Соңғы жылдары және өлімі
1938 жылдың басында ол Жаңа Зеландиядан Гонконгқа сапар шегіп, ақпанның басында келді. Сол кезде 1931 жылы Маньчжурияға жапондықтардың басып кіруінен кейін шығыс Қытайдың көп бөлігі жапондықтардың бақылауында болды. Хайд Кобеге, содан кейін Владивостоққа сапар шегіп, Транссибір теміржолы арқылы Еуропаға жетуі керек еді. Қолдау кешіксе, ол жапондық Шанхайға барып, онда жаңа зеландиялық Реви Аллимен кездесті. Содан кейін Қытай бойынша түрлі сапарлар жасады, оның ішінде Кантон мен Ханкоу қалаларына, соңғысы жапондық оккупацияға қарсы қытайлық қарсылықтың орталығы болды. Ол соғыс майданына бару үшін солтүстікке бет бұрды және 19 мамырда жапон әскері қаланы басып алғанда Сючжоу қаласында болды. Хайд теміржол бойымен қашып кетуге тырысты, ақырында жапон шенеуніктері оны Циндао портына дейін сүйеп әкеп, британдық билік органдарына тапсырды. Біраз уақыттан кейін ол теңіз арқылы Англияға сапарын жалғастырып, 18 қыркүйекте Саутгемптонға жетті. Ол Кенсингтондағы 1 Pembridge Square мекенжайындағы пансионатта Бензедриннің артық дозасынан өз өмірін өз қолымен аяқтады. Оның Дерек Чаллис есімді ұлы бар еді және ол Гуннерсберидегі Кенсингтон жаңа зиратына жерленді.
In early 1938 she left New Zealand and travelled to Hong Kong, arriving in early February. At the time, much of eastern China was under Japanese occupation, after the 1931 Japanese invasion of Manchuria. Hyde was meant to travel to Kobe then Vladivostok to take the trans Siberian railway to Europe. When the connection was delayed she made her way to Japanese occupied Shanghai, where she met fellow New Zealander Rewi Alley. Various peregrinations through China followed, including Canton and Hankou, the latter of which was the centre of Chinese resistance to Japanese occupation. She moved north to visit the battlefront and was in Xuzhou when Japanese forces took the city on 19 May. Hyde attempted to flee the area by walking along the railway lines and was eventually escorted by Japanese officials to the port city of Qingdao where she was handed over to British authorities. Shortly after she resumed her journey to England via sea, arriving in Southampton on 18 September 1938. She died by her own hand with an overdose of Benzedrine at 1 Pembridge Square, Kensington, a boarding house where she had been living. She was survived by a son, Derek Challis, and was buried in the Kensington New Cemetery, at Gunnersbury.