Хейл Джонсон: Американ саяхатшысы және саяси қайраткерінің өмірі мен қызметі
Hale Johnson
Хейл Джонсон – американдық саяхатшы, заңгер, 1896 жылы Тыйым партиясының вице-президенттік үміткері, 1900 жылы президенттікке кандидат болған. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық саясаткер
American politician
Хейл Джонсон (21 тамыз 1847 – 4 қараша 1902) – американдық заңгер және саясаткер, 1896 жылы «Тыйым салу» партиясының вице-президенттік үміткері болды және 1900 жылы осы партияның президенттік үміткерлігіне түсті.
Hale Johnson (August 21, 1847 – November 4, 1902) was an American attorney and politician who served as the Prohibition Party's vice presidential nominee in 1896 and ran for its presidential nomination in 1900.
Өмір
Хейл Джонсон 21 тамыз 1847 жылы Индиана штатының Монтгомери округінде Джон Б. Джонсон мен Сара Энн Дэвиссон отбасында дүниеге келді және аболиционист сенатор Джон П. Хейлдің құрметіне осылай аталып, шоқындырылды. Азамат соғысы кезінде оның әкесі көмекші хирург қызметін атқарды, ал ол 17 жасында 135-ші Индиана жұмыскерлік полкінің D ротасына қабылданды. Азамат соғысы аяқталғаннан кейін оның отбасы Иллинойс штатына көшті. Ол заңгер болды және Ньютон қаласының (Иллинойс штаты) мэрі болды. 1882 жылы Джонсон республикалық партияны тастады, себебі ол 1868 жылдан 1880 жылға дейінгі барлық республикалық президенттік кандидаттарды қолдаған болатын, бірақ партия ұлттық алкогольге тыйым салу туралы конституциялық түзетуді қолдамады. 1884 жылы Джонсон Иллинойс штатының бас прокуроры лауазымына тыйым салу партиясының үміткері болды. 1892 жылы ол тыйым салу партиясының ұлттық төрағасы болып сайланды және 1896 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. 1896 жылы ол Иллинойс штатының губернаторы лауазымына партияның үміткері болды, бірақ сол жылы 1896 жылғы президенттік сайлауда вице-президенттік лауазымға партияның үміткері болып тағайындалды және 30-дан астам штат бойынша үгіт жүргізді. Ол «тар тамырлы» саясатшы болды, платформада тыйым салуға қатысты бір ғана бапты қолдады, ал «кең тамырлы» саясатшылар платформаға күміс стандарты мен әйелдерге сайлау құқығын қосуды жақтады. 1900 жылғы президенттік сайлау кезінде ол тыйым салу партиясының президенттік номинациясын алуға үміткер болды, бірақ дауыс беруге аз уақыт қалғанда бас тартты және Джон Г. Вуллиді қолдады, ол 1900 жылдың 28 маусымында 380 делегатқа қарсы 320 дауыспен Силас С. Суоллоуды жеңіп, номинацияны жеңіп алды. 1902 жылдың 4 қарашасында Джонсонды Иллинойс штатының Жаспер округіндегі Богота қаласында Гарри Харрис атты фермер атып өлтірді, өйткені Харрис соттың бұйрығына қарамастан, төлеуден бас тартқан қарызын өндіріп алуға тырысқанда. Джонсон жергілікті шерифпен бірге болғанда, оған мылтықпен бетінен оқ атып, сол жерде қайтыс болды; шериф Харристі ұстады, бірақ ол бірнеше сағаттан кейін уланудан қайтыс болды. Джонсон Ньютон қаласындағы Риверсайд қалалық зиратында жерленді. 1903 жылы Ньютон қаласында Джонсонның ескерткіші орнатылды, салтанатты шараға бұрынғы тыйым салу президенттік үміткері Джон Г. Вулли, бұрынғы өкіл Джордж В. Фитиан және ұлттық тыйым салу төрағасы Оливер В. Стюарт қатысты.
Hale Johnson was born on August 21, 1847, in Montgomery County, Indiana to John B. Johnson and Sarah Ann Davisson and named after the abolitionist Senator John P. Hale. During the Civil War his father served as assistant surgeon while he enlisted into Company D, 135th Indiana Infantry at the age of 17. At the end of the Civil War his family moved to Illinois. He was a lawyer and became mayor of Newton, Illinois. In 1882, Johnson left the Republican Party after supporting every Republican presidential candidate from 1868 to 1880 because it did not support a constitutional amendment for national alcohol prohibition. In 1884, Johnson was the Prohibition Party's candidate for Illinois Attorney General. In 1892, he was elected as the Prohibition Party's national chairman and served in that position until 1896. In 1896, he was the Prohibition Party candidate for governor of Illinois, but later that year he was nominated party's candidate for vice president in the 1896 presidential election and campaigned in over 30 states. He was a narrow gauger who supported a platform with one plank for prohibition unlike the broad gaugers who supported free silver and women's suffrage being added to the platform. During the 1900 presidential election he ran for the Prohibition Party's presidential nomination, but withdrew shortly before balloting and supported John G. Woolley who was able to narrowly defeat Silas C. Swallow for the nomination with 380 delegates to 320 on June 28, 1900. Johnson was shot to death by a farmer, Harry Harris in Bogota, Illinois, in Jasper County, Illinois on November 4, 1902, while trying to collect a debt that Harris had refused to pay even after being ordered to by a court. Johnson was with a local sheriff when he was shot in the face by a shotgun and killed instantly; Harris was grabbed by the sheriff, but not before he swallowed a fatal dose of poison which he died from hours later. Johnson was interred in the Riverside City Cemetery in Newton, Illinois. In 1903, a monument of Johnson was created in Newton with former Prohibition presidential candidate John G. Woolley, former Representative George W. Fithian and national Prohibition chairman Oliver W. Stewart were at the ceremony.