Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джеймс Дик (1743–1828) Форрес, Морейшир қаласында аяқ киім шебері және қалалық кеңес мүшесі Александрдың отбасында дүниеге келді. Дик Батыс Үндістанда және кейін Лондонда сәтті саудагер болды. Ол қайтыс болғаннан кейін, Элгин, Банф және Абердин округтеріндегі қатысты мектеп мұғалімдері арасында "білім беруді және тиімді оқытуды" қолдау мақсатында 113 787 фунт стерлинг мұра етіп қалдырды. Бұл қор Дик мұрасы деп белгілі және аймақтағы мектеп басқармаларына үнемі сыйлықтар тағайындалады.
James Dick (1743–1828) was born in Forres, Morayshire to Alexander, a shoemaker and town councillor. Dick became a successful merchant in the West Indies and later in London. Following his death, he bequeathed £113,787 to encourage "learning and efficient teaching" among the parish schoolmasters of Elgin, Banff, and Aberdeen shires. This fund is known as the Dick Bequest, and awards continue to be made to school boards in the region.
Мансап
Дик Форрес Хай-стриттегі үйде өсті. Жаз айларында ол мал бақты, ал жылдың қалған уақытында Форрестен шамамен 3 миль қашықтықтағы Раффорд гимназиясында білім алды. Әкесі оны есепші ретінде жұмысқа алды, сол кезде Дик отбасының үй қызметшісіне үйленгісі келді. Ата-анасы бұған қарсы болғандықтан, Дик он тоғыз жасында үйден шығып, Вест-Индияға кетті. Ол Ямайканың Кингстон қаласында қоныстанды және сауда фирмасында кеңсе кызметкері болып жұмыс істеді. Ағасы Джон Дикпен бірге Лондонға отарлық өнімдерді импорттаумен айналысатын бизнес ашты. Жиырма жылдан кейін ол бизнестегі үлесін ағасына беріп, Лондонға өте бай адам болып оралды. Диктің ағасы Джон зейнетке шыққаннан кейін бизнесті сатып, Шотландияға қайтты, бірақ кенеттен ауырып қайтыс болды. Джеймс оның мүлігін мұраға алды.
Dick grew up in a house on Forres High Street. In the summer months, he herded cattle and during the rest of the year he received his education at Rafford grammar school about 3 miles from Forres. His father employed him as his bookkeeper and it was during this time that Dick wished to marry the family's household servant. Because his parents objected to this, Dick left home at the age of nineteen for the West Indies. He settled in Kingston, Jamaica where he became a clerk in a merchant house. Along with his brother John Dick, he set up a business importing colonial produce into London. After twenty years, he transferred his share of the business to his brother and returned to London a very wealthy man. Dick's brother John sold the business when he retired and returned to Scotland but suddenly fell ill in and died. James inherited his fortune.
Қайырымдылық жасаушы
Қызын қамқорлағаннан кейін Дик өсиетінде Абердиншир, Банфшир және Морейширдегі мектеп мұғалімдері мен мектептеріне көмек көрсету үшін мұрагерлік қор құруға нұсқаулар берген 113 000 фунт стерлингтен астам сома қалдырды. Көптеген мұғалімдер өнер саласында білім алған және шіркеуде мансап күтіп жүргенде ғана сабақ берді. Дик бұл саланың ең білімділерінің өздерінің және олар оқытатын балалардың игілігі үшін білім беру саласында қалуына ынталандыру керектігін ойлады. 1833 жылға қарай, қор жыл сайын 3300-5500 фунт стерлингке дейін кіріс алып, шамамен 200 000 фунт стерлингке жетті. Қорды "Зерек жазушылар қоғамы" мүшелері басқарды. Үміткерлердің біліктілігі қатаң түрде тексерілді және олардың классикалық тілдерді, гуманитарлық ғылымдарды, математика мен ғылымды оқытуда тиісті білімі болуы қажет болды; сәтті өткендердің жалақысы екі есеге артты. 1872 жылғы «Білім беру (Шотландия) туралы» заңы гранттарды бөлу тәсілін өзгертті, осылайша сыйлықтарды мектеп басқармаларына беруді қамтамасыз етті. Корольдік комиссарлардың игілікпен қамтамасыз етілген мектептер туралы үшінші баяндамасында 1856 жылдан 1907 жылға дейін Саймон Сомервилл Лори Дик мұрагерлік қорының хатшысы болды. 1928 жылы Форресте қордың иеленушілері Диктің қайтыс болған күнін еске алу үшін ескерткіш орнатты.
After providing for his daughter, Dick left over £113,000 in his will with instructions for the setting up of a bequest fund to help the schoolmasters and schools in Aberdeenshire, Banffshire and Morayshire. Most of the masters were arts graduates who taught only while they waited for a career in the church. Dick's vision was that the most learned of these would be encouraged to stay in education for the benefit of both themselves and the children they taught. By 1833 the endowment yielded between £3300 and £5500 annually and had grown to around £200,000. The fund was administered by trustees belonging to the Society of Writers to the Signet. Applicants were rigorously examined for suitability and were required to be proficient in teaching classical languages, humanities, mathematics and science; those who were successful doubled their salaries. The Education (Scotland) Act 1872 changed the way in which the grants were dispensed by ensuring that endowments were transferred to school boards. The Royal Commissioners in their third report on endowed schools stated
From 1856 to 1907, Simon Somerville Laurie was Secretary to the Dick Bequest. In Forres in 1928, a group of beneficiaries from the fund marked the anniversary of Dick's death by the erection of a memorial.