Кіріспе
Cumbres de Majalca ұлттық паркі - Чиуауа штатының 88 км солтүстік-батысында орналасқан Мексиканың ұлттық паркі. Паркте жел мен су эрозиясы әсерінен қалыптасқан ерекше тау жыныстары бар. Парк 1939 жылы президенттік жарлықпен құрылған, оның аумағы 4772 гектарды қамтиды. Парк қарағай мен емен орманымен ерекшеленеді. Бұл Мексикадағы қара аю мекендейтін аздаған аймақтардың бірі. Паркті штаттың астанасы тұрғындары жиі аралайды. Бұл аймақ тау-кені көтерілушілер, жаяу жүргіншілер және кемпингшілер арасында танымал. Кемпингке, соның ішінде аулаға кемпингке рұқсат етіледі және жалға берілетін кабиналар бар. Паркке кіру Chihuahua-дан Ciudad Juárez-ке дейінгі No 45 федералды тас жолынан өтеді.
The Cumbres de Majalca National Park is a national park in the Mexican state of Chihuahua located 88 km northwest of the city of Chihuahua. The park showcases extraordinary rock formations that have been shaped by wind and water erosion. The park was created by presidential decree in 1939 encompassing 4,772 hectares to protect the endemic flora and fauna. The park is characterized by pine and oak forest. It is also one of the few areas in Mexico that are inhabited by black bear. The park is frequented by residents of the state capital city. The area is popular with rock climbers, hikers, and campers; there are 53 km of roads for hiking and mountain biking. Camping including backcountry camping is permitted and there are rental cabins available. Access to the park is by federal highway number 45 that goes from Chihuahua to Ciudad Juárez.
Тарих
Cumbres de Majalca ұлттық паркін федералды үкімет 1939 жылы 1 қыркүйекте құрды. Қорғалған аймақ 4772 гектар аумақты қамтыды. Бұл саябақ көптеген жануарлар мен өсімдіктердің табиғи мекенін сақтауға көмектесу үшін құрылған. XX ғасырдың ортасында ұлттық парк құрылғаннан кейін, парк әр түрлі қылқан жапырақты өсімдіктердің орманды қалпына келтірілуіне ұшырады.
География
Cumbres de Majalca ұлттық паркі Чиуауа штатының орталық бөлігінде Чиуауа қаласының маңында орналасқан. Парк Сиерра-де-Махалька тау жотасында орналасқан. Парктегі тау шыңдары теңіз деңгейінен 2600 метр биіктікке жетеді. Парк вулкандық таулар қоршап тұрған көптеген шағын өрмелермен сипатталатын Бавикора Бустиллос ауысуының басым бөлігі болып табылады. Парктегі таулар штатта айтарлықтай жоғары емес, бірақ парктегі ең биік шыңдар: Серро Лас Эскобас, Серро Ла Пурта, Серро Лос Альмицерес және Серро дель Агуа. Парк толығымен дерлік жанартаулық тау жыныстарымен қапталған, олар жел мен су эрозиясының әсерінен таңғажайып формацияларға айналған. Сиерра-де-Махалька - штаттың астанасына қарай ағатын Сакраменто өзенінің бастау нүктесі. Сакраменто өзені Чиуауаға дейін Чувискар өзеніне құяды.
Климат
Кёппен климаттық классификациясына сәйкес, парк екі түрлі климатқа ие. Парктегі төменгі биіктіктерде жартылай құрғақ климат (BSk) пайда болады, онда температура жазда 35 ° C (95 ° F) дейін жетуі мүмкін, ал температура қыста салқыннан ыстыққа дейін өзгеріп отырады. Парктегі далалық аймақтарда жаздың соңында жаңбырлы маусым болады, ал қысқы қар аз түседі. А (Cwa) ылғалды субтропикалық ыстық жаздар мен суық қыстар жоғары биіктіктерде кездеседі, онда температура қыста 10 ° C (14 ° F) дейін төмендейді және орташа есеппен 112 күн 0 ° C (32 ° F) төмен болады. Қыста биік жерлерде қарлы дауылдар жиі болып тұрады.
Флора мен фауна
Қайың ормандары биік таулардан дала мен даланың арасындағы ауыспалы аймаққа дейін таралған. Паркте кездесетін қылқан жапырақты ағаштардың негізгі түрлері: Pinus leiophylla, Pinus cembroides, Pinus engelmannii және бірнеше ағаш түрлері. Төменгі беткейлерде әр түрлі шөптер мен шағын бұталар бар дала өсімдіктері бар. Шөл дала мен ауыспалы аймақта бірнеше Juniperus түрі кездеседі. Парк - бұл зақымдалған экожүйенің бөлігі, оның ішінде жойылып бара жатқан бірнеше түрлер бар: американдық қара аю және пума. Паркте кездесетін басқа сүтқоректілер: ақ құйрықты бұғы, шығыс құйрықты құйрық, Солтүстік Американың шошқасы, бобкат және койот. Төменгі тауларда аздап бауырымен жорғалаушылар тіршілік етеді, олардың басым көпшілігі кішкентай кекіректер. Бір белгілі бауырымен жорғалаушы түр - солтүстік мексикалық қарағай жылан (Pituophis deppei jani). Паркте байқалатын ең көп таралған құс түрлері - бұл саябақ соколы, алтын бүркіт, жабайы күріш, қарапайым фазан, Аризонаның шыршасы, Стриклендтің шыршасы және сатылы шырша.