Кіріспе
АҚШ-тың Техас штатының батысында, Мексикамен шектес орналасқан ұлттық парк – Техас штатының ұлттық паркі Биг Бенд. Бұл парк АҚШ-тағы Чихуахуа шөлінің топографиясы мен экологиясының ең үлкен қорғалған аймағы болып есептеледі, сондықтан ұлттық маңызы зор. Парк 1200-ден астам өсімдік, 450-ден астам құс, 56 түрлі бауырымен жорғалаушы және 75 түрлі сүтқоректі жануарларды қорғайды. Паркте көрікті жерлерге саяхат жасау, Биг Бенд паркінің рейнджерлері ұйымдастырған іс-шаралар мен жұлдыздарды қарау сияқты мүмкіндіктер де бар. Аймақтың бай мәдени тарихы бар, археологиялық қазбалардың нәтижелері 10 мың жылға дейін соққанда, ал соңғы уақыттарда пионерлер, малшылар мен кеншілер өмір сүрген. Чисос таулары паркте орналасқан, бұл АҚШ-тағы ұлттық парктің шекарасында толығымен қамтылған жалғыз тау тізбегі. Паркте теңіз қазбалары мен динозавр сүйектері, сондай-ақ жанартаулық бөгеттер сияқты геологиялық ерекшеліктер кездеседі. Парк аумағы Брюстер округінде орналасқан. Рио-Гранде өзені халықаралық шекара болып табылатындықтан, парк ережелерін, регламенттерін және саясатын басқару және орындау кезінде ерекше қиындықтарға тап болады. Гвадалупе-Идальго шарты бойынша, парктің аумағы 1848 жылы өзен ағып өткен ең терең арнаның ортасына дейін ғана жетеді. Арнаның қалған бөлігі және оның оңтүстігіндегі жерлер Мексика территориясына жатады. Парк Мексикадағы Санта-Елена және Мадерас-дель-Кармен қорғалған аймақтарымен шектеседі.
the Texas state park
Big Bend National Park is an American national park located in West Texas, bordering Mexico. The park has national significance as the largest protected area of Chihuahuan Desert topography and ecology in the United States, The park protects more than 1,200 species of plants, more than 450 species of birds, 56 species of reptiles, and 75 species of mammals. Additional park activities include scenic drives, programs led by Big Bend park rangers, and stargazing. The area has a rich cultural history, from archeological sites dating back nearly 10,000 years to more recent pioneers, ranchers, and miners. The Chisos Mountains are located in the park, and are the only mountain range in the United States to be fully contained within the boundary of a national park. Geological features in the park include sea fossils and dinosaur bones, as well as volcanic dikes. The park encompasses an area of , entirely within Brewster County. Because the Rio Grande serves as an international boundary, the park faces unusual constraints while administering and enforcing park rules, regulations, and policies. In accordance with the Treaty of Guadalupe Hidalgo, the park's territory extends only to the center of the deepest river channel as the river flowed in 1848. The rest of the channel and the land south of it lies within Mexican territory. The park is bordered by the protected areas of Cañón de Santa Elena and Maderas del Carmen in Mexico.
География және климат
Көппен климаттық жіктеу жүйесіне сәйкес, Биг-Бенд ұлттық паркі ыстық, шөлейтті климатқа (BWh) ие. Паркте күрт контрасттар байқалады және оның климаты экстремалды деп сипатталады. Көктемнің соңы мен жаздың ыстық, құрғақ күндері төменгі жазықтықтарда көбінесе жоғары болады. Қыстар әдетте жұмсақ, бірақ кейде температура нөлден төмен түседі. Парк биіктігінің өзен бойындағы шамамен 549 метрден Чисос тауларындағы Эмори шыңындағы 2387 метрге (7832 фут) дейін өзгеруіне байланысты, шекараның оңтүстігінде Чиуауа және Коауила штаттары мен флора және фаунаны қорғау үшін жаңадан құрылған аумақтар орналасқан. Бұл аймақтар Мадерас-дель-Кармен және Каньон-де-Санта-Елена деп аталады.
South of the border lie the Mexican states of Chihuahua and Coahuila and newly protected areas for flora and fauna, which are regions known as the Maderas del Carmen and the Cañón de Santa Elena.
Тарих
Ерте тарихи кезеңде (1535 жылға дейін) бірнеше үнді тайпалары Биг Бенд аймағында қоныстанғандығы жазылған. Чисос тайпасы – шалғайлап ұйымдасқан, көшпелі аңшылар мен жинаушылар тобы, олар маусымдық түрде шектеулі ауыл шаруашылығымен айналысқан болуы мүмкін. Чисос тайпасының шығу тегі белгісіз. Тілдік тұрғыдан алғанда, олар солтүстік Чиуауа және солтүстік-батыс Коахуиланың кончос тайпаларымен байланысты болған. Олар уто-ацтек тілдерінің бір тармағын қолданған, бұл тілдер отбасы Мексиканың орталық бөлігінен АҚШ-тың Ұлы ойпатына дейін тараған. Джумано тайпасы Батыс Техас және Нью-Мексиконың оңтүстік-шығысында саяхаттап, сауда жасаған көшпелі топ болды, бірақ тарихи деректерде олардың Чисос тайпасының жауы болғандығы айтылады. 18 ғасырдың басында Мескалеро апачилері Биг Бенд аймағына шабуыл жасап, Чисос тайпасын ығыстыра бастады. Биг Бендті соңғы рет пайдаланған түпкілікті американдық тайпалардың бірі – Команчтар, олар Мексиканың ішкі аймақтарына жасаған шабуылдарына бара жатқанда Команч жолымен саябақтан өтіп кеткен. Бұл шабуылдар 19 ғасырдың ортасына дейін жалғасты. Аймақтың түпкілікті халықтарының соңғы көрнекті әскери басшысы – испан тегіндес Апачи Альзате болды, ол 1860 жылдардың соңына дейін белсенді болды. Еуропалықтардың бұл аймақта болуы шамамен 1535 жылы Солтүстік Американың осы бөлігіне жасалған алғашқы испандық саяхаттарымен басталды. Альвар Нунес Кабеса де Вака экспедициясы Биг Бендке жақын жерден өтті, одан кейін басқа да экспедициялар ілесіп келді. Кейбір экспедициялар алтын мен күміс, ал кейбіреулері ауыл шаруашылығы және мал өсіруге жарамды жерлерді іздеді. Францискан миссионерлері сияқты басқалары жергілікті халықты дінге келтіру үшін орталықтар құруға тырысты. Жаңа Испанияның солтүстік шекарасын қорғау мақсатымен, қазіргі Мексиканың пайда болуына дейін, 18 ғасырдың соңында Рио-Гранде бойында президиолар, яғни бекіністер салынды. Президио де Сан-Висенте қазіргі Сан-Висенте, Коахуила қаласының жанында, ал Президио де Сан-Карлос қазіргі Мануэль Бенавидес, Чиуауа қаласының жанында салынды. Кейбір президиолар қаржылық қиындықтарға байланысты және Мексикаға үнділердің кіріп-шығуына толыққанды тоқтамағандықтан жабылды. Бұл президиолардың сарбаздары мен қоныс аударушылары Испания империясының мүдделеріне сәйкес келетін жаңа президиоларға көшті. Санта-Роза-Мария-дель-Сакраменто (қазіргі Мусквиз, Коахуила) осыған ұқсас жағдайды бастан өткерді. Президиолар тасталғаннан кейін Биг Бендтің испандық билігі туралы аз ғылыми зерттеулер жүргізілді. 1805 жылы Рио-Грандеден оңтүстікке қарай 48 шақырым жерде Альтарес атты испандық қоныс болды. 1821 жылы Испаниядан тәуелсіздік алғаннан кейін бұл аймақ Мексиканың бір бөлігіне айналды. 19 ғасырдың соңғы жартысында Техас бөлініп кеткеннен кейін ағылшын тілді қоныс аударушылар келе бастағанда, Мексикалық отбасылар осы жерде тұрды. 1848 жылы Мексика-Америка соғысы аяқталғаннан кейін АҚШ армиясы Биг Бендтің белгісіз жерлерін әскери тұрғыдан зерттеді. Транс-Пекос Техасында қоныс аударушыларды үнділердің шабуылдарынан қорғау үшін форттар мен бекеттер салынды. 1800 жылдардың соңындағы сарбаздардың көп бөлігі афроамерикалықтардан тұрды және оларды үнділер "буффало сарбаздары" деп атады. 19 ғасырдың соңында Уэст-Пойнт академиясын бітірген алғашқы афроамерикалық лейтенант Генри Флипер Техас штатының Шафтер қаласында қызмет етті. (Шафтер, генерал Уильям Р. Шафтердің құрметіне аталған, Биг Бендтен батысқа қарай Президиодан Марфаға дейінгі тас жол бойында орналасқан.) 1880 жылдары Биг Бендке малшылар қоныстанды, ал 1900 жылға қарай аймақтың көп бөлігін қой, ешкі және ірі қара фермалары алып кетті. Шөлдің нәзік экожүйесі тез арада мал өсіруге байланысты тозыққа ұшырады. 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында құнды минералды кендер табылып, кен орындарында жұмыс істеген немесе кен орындарына және балқыту зауыттарына шаруашылықпен айналысқан қоныс аударушылар әкелінді. Кен орындарының маңында қауымдастықтар пайда болды. Бокильяс және Терлингуа екеуі де кен өндірумен байланысты дамыды. Осы кезеңде Рио-Гранде өзенінің су тасқынына ұшырайтын жазықтарында шаруалар қоныстанды. Терлингуа Абахо, Сан-Висенте, Ла-Койота және Кастолон сияқты елді мекендер пайда болды. Көбінесе бір-біріне жақын орналасқан отбасылар ғана бірге тұрып, шаруашылықпен айналысты, олардың табысы жердің мүмкіндіктеріне байланысты болды. 1916 жылдың мамыр айында Гленн Спрингс қаласына жасалған шабуыл ұлттық назар аудартты, бұл президент Уилсонды Техас Ұлттық гвардиясын шекара бойындағы федералды күштерге көмектесу үшін жұмылдыруға бұйрық берді. 1916 жылы Гленн Спрингсте тұрақты кавалерия лагері құрылды және шекарадағы жағдай жақсарғаннан кейін 1920 жылға дейін сақталды.
The Jumano was a nomadic group that traveled and traded throughout West Texas and southeastern New Mexico, but some historic records indicate they were enemies of the Chisos. Around the beginning of the 18th century, the Mescalero Apaches began to invade the Big Bend region and displaced the Chisos Indians. One of the last Native American groups to use the Big Bend was the Comanches, who passed through the park along the Comanche Trail on their way to and from periodic raids into the Mexican interior. These raids continued until the mid 19th century. The last of the great military leaders of the native peoples of the region was an Apache of Spanish ancestry named Alzate, who was active as late as the late 1860s. The European presence in the region begins circa 1535 AD with the first Spanish explorations into this portion of North America. The expedition of Álvar Núñez Cabeza de Vaca passed near the Big Bend and was followed by other expeditions. Some of these expeditions were searching for gold and silver, or farm and ranch land. Others, such as those by the Franciscan missionaries, were intended to establish centers in which the natives could be evangelized. In an attempt to protect the northern frontier of the New Spain, from which emerged present day Mexico, a line of presidios, or forts, was established along the Rio Grande in the late 18th century. The Presidio de San Vicente was built near present day San Vicente, Coahuila, and the Presidio de San Carlos was built near present day Manuel Benavides, Chihuahua. Some of the presidios were soon abandoned, because of financial difficulties and because they could not effectively stop Indian intrusions into Mexico. The soldiers and settlers of these presidios moved to newer presidios where the interests of the Spanish Empire were more defensible. Such was the case of Santa Rosa Maria del Sacramento, now Muzquiz, Coahuila. Very little study has been made of the Spanish occupation of the Big Bend following the abandonment of the presidios. In 1805, a Spanish settlement called Altares existed 30 mile (48 km) south of the Rio Grande. The region became a part of Mexico when it achieved its independence from Spain in 1821. Mexican families lived in the area when English speaking settlers began arriving following the secession of Texas during the latter half of the 19th century. Following the end of the Mexican–American War in 1848, the U. S. Army made military surveys of the uncharted land of the Big Bend. Forts and outposts were established across Trans Pecos Texas to protect migrating settlers from Indian attacks. A significant proportion of the soldiers in the late 1800s were African American and came to be called the "buffalo soldiers", a name that was apparently given to them by the Native Americans. Lieutenant Henry Flipper, the first American of African ancestry to graduate from West Point, served in Shafter, Texas, near the end of the 19th century. (Shafter, named for General William R. Shafter, lies west of the Big Bend along the highway from Presidio to Marfa.) Ranchers began to settle in the Big Bend about 1880, and by 1900, sheep, goat, and cattle ranches occupied most of the area. The delicate desert environment was soon overgrazed. In the late 19th and early 20th centuries, valuable mineral deposits were discovered and brought by settlers who worked in the mines or supported the mines by farming or by cutting timber for the mines and smelters. Communities sprang up around the mines. Boquillas and Terlingua both resulted from mining operations. During this period, the Rio Grande flood plain was settled by farmers. Settlements developed with names like Terlingua Abajo, San Vicente, La Coyota, and Castolon. Often, no more than clusters of families were living and farming in the same area, and they were successful only to the degree that the land was able to support them. In May 1916, a raid on Glenn Springs received national attention, motivating President Wilson to issued orders for the mobilization of the Texas National Guard to aid federal forces along the border. A permanent cavalry camp was established at Glenn Springs in 1916 and remained until 1920, when the border situation improved.
Паркті құру
1930 жылдары Биг Бенд аймағын жақсы көретін көптеген адамдар оның болашақ ұрпақ үшін сақтап қалуға тұрарлық, ерекше контрастқа толы және әсем жер екенін түсінді. 1933 жылы Техас заң шығарушы органы Техас каньондары мемлекеттік паркін құру туралы заң қабылдады. Кейін сол жылы парк Биг-Бенд мемлекеттік паркі деп қайта аталды. 1935 жылы АҚШ Конгресі ұлттық парк құру үшін жерді сатып алуға жағдай жасайтын заң қабылдады. Техас штаты өз алдынан сатып алған жерді федералдық үкіметке берді, және 1944 жылдың 12 маусымында Биг-Бенд ұлттық паркі құрылды. Парк 1944 жылдың 1 шілдесінде саяхатшыларға есігін ашты.
Геология
Парктегі ең көне тіркелген тектоникалық белсенділік Палеозой дәуіріндегі Марафон оргенезімен байланысты, бірақ Протерозой дәуіріндегі құбылыстар (550 миллион жылдан астам бұрын) тереңдегі процестерге әсер еткен болуы мүмкін. Марафон оргенезі (Оуачита-Марафон-Сонора оргенездік белдеуінің бір бөлігі) – Оңтүстік Америка тақтасынан Солтүстік Америка тақтасына тау жыныстарының итерілуінің бір бөлігі. Бұл парктегі Персиммон ойысы аймағында ең жақсы көрінеді. Бұл оргенездік оқиға парктегі триас және юра дәуіріне жататын тау жыныстарының болмауымен байланысты. Паркте орман және басқа да қазбалар сақталған. Кейінгі кезеңдегі жарылыс процесінің аяқталуынан кейін, Биг Бенд аймағы Ларамид оргенезіне ұшырады. Бұл кезеңдегі (қазіргі шығыс-батыс) қысым Меса-де-Ангиланың (парктің оңтүстік-батыс жиегіндегі көтерілген моноклина), Сьерра-дель-Кармен-Сантьяго тауларының (парктің шығыс шекарасын құрайтын көтерілген және қателікпен моноклина) және Торнильо алабының пайда болуына әкелді. Ортаңғы кайнозой дәуірінде Чисос тобы, Пайн-Каньон кальдерасы және Бэрро-Меса формациясы сияқты көптеген вулкандық тау жыныстары қалыптасты. ), 600-дан астам омыртқалы жануарлар түрі және шамамен 3600 жәндік түрі бар. Өмірдің көп түрлілігі, негізінен, құрғақ, ыстық шөл, салқын таулар және құнарлы өзен аңғары арасындағы әртүрлі экологиялық ортаға және биіктіктің өзгеруіне байланысты.
Өсімдіктер
Биг-Бенд аймағының сұлулығын түрлі-түсті кактустар мен өзге де өсімдіктер арттырады. Паркте кездесетін кактустардың ішінде тікенді алмұрт (Opuntia spp.), қызыл гүлді кактус (Echinocereus coccineus) және питая (E. enneacanthus) бар. Көктемде жабайы гүлдер толыққанды гүлдейді, ал юка гүлдері жарқын түстермен көзге шалынады. Биг-Бенд аймағында көк шашақ (Lupinus spp.) көптеп өседі, ал ақ және қызғылт көк түсті шашақтар кейде жол жиегінде кездеседі. Биг-Бендте шөл маригольді (Baileya multiradiata), шөл сабаны (Chilopsis linearis), ocotillo (Fouquieria splendens), тау-кенді шұбар (Eucnide urens) және лечугилла (Agave lechuguilla) сияқты көптеген гүлді өсімдіктер өседі. Аймақ үшін ерекше маңызға ие болған өсімдік – канделилла (Euphorbia antisyphilitica). Одан шамшырақ балауызы жасалған, сондай-ақ Техастағы Гленн Спрингс сияқты Биг-Бенд ұлттық паркі аумағында балауыз өндіру лагерьдерін ашуға себеп болған.
Жануарлар
Жануарлардың көпшілігі күндіз, әсіресе шөлде көрінбейді. Парк түнде жанданады, көптеген жануарлар тамақ іздеп шығады. Паркта бар болғаны екі ондаған пума (Puma concolor) өмір сүрсе де, жылына 150-ге жуық пума кездесуі туралы хабарлар түседі. Паркте қоныстанған басқа түрлерге койот (Canis latrans), кенгуру егесі (Dipodomys spp.), үлкен жол жүгіруші (Geococcyx californianus), алтын бүркіт (Aquila chrysaetos), сұр түлкі (Urocyon cinereoargenteus), жағалы пекари (Dicotyles tajacu) және қара құйрықты тоқсан (Lepus californicus) жатады. Мексикалық қара аюлар (Ursus americanus eremicus) таулы аймақтарда да кездеседі. 1980-ші жылдардың соңында Техас штаты Биг-Бенд ұлттық паркіне мексикалық қасқырды (Canis lupus baileyi) қайта қоныстандыру жоспарларын қабылдамады. Қайта қоныстандыру мәселесіндегі келіспеушіліктерге паркте қасқырлар популяциясын күтіп ұстауға жеткілікті елендер мен жавелиналар сияқты жемтік жануарлардың болуы туралы сұрақ кірді.
Құстар
Биг Бенд ұлттық паркінде 450-ден астам құс түрі тіркелді. Паркте жер жамылғысының негізгі сегіз түрі кездеседі. Басымдылығы бойынша олар: шөлді бұталы жерлер, жанартаулық шөптесін алқаптар, әктас шөптесін алқаптар, су жағалауындағы өсімдіктер, таулы орман, жалаңаш жер, құрылыс аймақтары және жер бетіндегі сулар. Құс қадағалаушылар парке көптеп келеді, себебі бұл Колима сойқысының (Leiothlypis crissalis) көбею ареалындағы АҚШ-тағы жалғыз аудан. Колима сойқысы сәуірдің ортасында Чисос тауына келіп, таудың жоғары шатқалдарында жаздайды. Қыркүйектің ортасында ол Мексиканың оңтүстік-батысына қыстауға қайтады. Бұл түр жерде ұялайды және Бут каньонында, сондай-ақ Лагуна Медоудан Бут каньоны мен Оңтүстік жиегіне дейінгі салқын, биік аймақтардағы емен-көктемдік ормандарды ұнатады.
Биг-Бенд ұлттық саябағындағы палеонтология тарихы
Палеонтологтар 1907 жылдан бастап Биг-Бенд ұлттық паркіндегі қазба алаңында жұмыс істеді, алғашқы табыс Иохан Удденнің акулалар мен аммониттердің қазбаларын табуы болды. Содан кейін, 1938 жылдан 1939 жылға дейін бірнеше адам Биг-Бендтегі үш қазбада W. P. A. жобасы аясында жұмыс істеді. Барнум Браун және Роланд “Р. Т.” Пирд сияқты басқа да қазба іздеушілер 1940 жылы динозавр қалдықтарын іздеу үшін келді. Басқа табыстардың ішінде Браун мен Пирд алып сауропод – Аламозаврдың мойын омыртқаларын, сондай-ақ крокодил – Деинозухтың жақ сүйектерінің бір бөлігін тапты. Парктегі қазбаларды көрсету үшін салынған алғашқы мұражай 1941 жылы өртеніп кетті, мамонт тістері мен тісті мысықтардың қазбалары өртте жойылды. 1957 жылы жаңа қазбалар көрмесі ашылды, онда жылқының атасы – Гиракотерий және шамамен 55 миллион жыл бұрын (млн жыл) эоцен дәуірінде өмір сүрген ірі бегемотқа ұқсас жануар – Корифодонның қазбалары қойылды. Осы кезеңдегі қазбаларға акулалар, плезиозаврлар, плиозаврлар сияқты теңіз жорғалаушылары, планктон және фораминифера микроқазбалары, сондай-ақ ірі моллюскалардың қалдықтары кіреді.
Жавелина формациясы (7267 мя)
Биг Бенд сол кезде теңіз деңгейінен жоғары орналасқан. Оның жануарларының арасында ертедегі ет жейтін сүтқоректілер, хадрозаврлар, кератопсиялар, тираннозавроидтар және ең үлкен белгілі птерозавр – Кетцалькоатлус болды. Оның су жолдары балық, шағала және қосмекенді жануарларға толы еді. Паркте бірнеше жылы бұлақ бар, оның ішінде Ыстық бұлақтар тарихи ауданындағы бұлақтар да бар. Басты жылы бұлақ Ыстық бұлақтар деп аталады; ол Бокадильяс Ыстық бұлақтары және Лэнгфорд Ыстық бұлақтары деп те белгілі. Ыстық бұлақтар тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енген. Ұлттық парк құрылғанға дейін Биг Бенд аймағындағы алғашқы маңызды туристік орын – осы жылы бұлақтар болды. 1909 жылы Дж. О. Лэнгфорд бұлақтарды дамытуға кірісті. Қазба жұмыстары кезінде Лэнгфордтың құрылысына дейін салынған жергілікті тастан жасалған шағын тас ванна табылды. Лэнгфордтар отбасы баспана ретінде пайдаланған жер астындағы бөлме де болған. Содан кейін Лэнгфордтар саз балшықтан үй, тас моншахана және бұталардан жасалған баспаналар салды. 1927 жылы олар моншахананы қайта жаңартып, дүкен және жеті кабинасы бар автотұрақ салған.
Туризм
Биг Бенд – АҚШ-тың ең ірі, ең шалғай орналасқан және ең аз зыярат етілетін ұлттық парктерінің бірі. 2009 жылдан 2019 жылға дейінгі 10 жылдық кезеңде жылына орташа есеппен 377 154 келуші саябаққа келді. Келушілер көбінесе Мексиканың Бокильяс ауылына бару үшін Рио-Гранде өзенін кесіп өтеді. 11 қыркүйекке жасалған шабуылдан кейін қауіпсіздік шараларын күшейтуге байланысты Ішкі қауіпсіздік департаменті 2002 жылы шекаралық өткелді жапты, бірақ 2013 жылдың сәуірінде Бокильяс өткелі АҚШ пен Мексика арасындағы ресми B класты өту порты ретінде қайта ашылды. Ол сәрсенбіден жексенбіге дейін сағат 9:00-ден 18:00-ге дейін жұмыс істейді. Паркте 450-ден астам құс түрі тіркелгендіктен, құстарды қарау өте танымал әрекет. Көптеген түрлер жылдық көші-қон кезінде паркте тоқтайды. Биг Бендте бес асфальтталған жол бар. Персимон Gap-тен Пантер Junction-ға дейінгі жол – парктің солтүстік кіреберісінен Пантер Junction-дағы парк штаб-пәтеріне дейінгі 28 мильдік (45 км) жол. Пантер Junction-нан Рио-Гранде ауылына дейінгі жол – парк штаб-пәтерінен Рио-Грандеге дейін 2000 фут (610 м) төмен түсетін 21 мильдік (34 км) жол. Маверик кіру бекетінен Пантер Junction-ға дейінгі маршрут – парктің батыс кіреберісінен парк штаб-пәтеріне дейінгі 23 мильдік (37 км) жол. Чисос бассейніне апаратын жолдың ұзындығы 6 миль (10 км), ол Пантер өткелінде теңіз деңгейінен 5679 фут (1731 м) биіктікке көтеріліп, содан кейін Чисос бассейніне түседі. 30 мильдік (48 км) Росс Максвелл көрікті жолы Кастолон тарихи ауданы мен Санта-Елена каньонына апарады.
Халықаралық қара аспан паркі
2012 жылы парк Халықаралық қараңғы аспан қауымдастығы тарапынан халықаралық қараңғы аспан паркі деп жарияланды. Қауымдастық паркті "жарық ластануының минималды әсерінен басқа барлық әсерінен таза" деп алтын деңгейде мойындады. Ұлттық парктер қызметі жүргізген өлшемдер Биг Бендтің құрлықтағы АҚШ-тың ең қараңғы аспанына ие екенін көрсетіп тұр. Ашық түндері мыңдаған жұлдызды, жарқын планеталарды және Көмекей жолын көруге болады.
Білім
Сан-Висенте тәуелсіз мектеп ауданы парк аумағында құрылған. Сан-Висенте ММА-ның ғимараты шамамен 1951 жылы Пантер-джонкшн аймағына көшірілді, осылайша парк қызметкерлерінің балаларына жақын мектеп болды. Парқтың көп бөлігі Сан-Висенте ММА-ның құрамында, ал қалған бөліктері Терлингуа ортақ мектеп ауданында орналасқан. Сан-Висенте ММА-ның жоғары сынып оқушылары Терлингуа ОММА-ның Биг Бенд орта мектебінде білім алады. 1996 жылға дейін Альпий тәуелсіз мектеп ауданының Альпий орта мектебі Терлингуа ОММА және Сан-Висенте ММА оқушылары үшін жоғары мектеп қызметін атқарды.