Peter Stadlen

Кіріспе

Австриялық пианист, музыколог және сыншы Питер Штадлен (14 шілде 1910 - 21 қаңтар 1996) - Австриялық пианист, музыколог және сыншы, Бетховенді және Екінші Вена мектебінің композиторларын зерттеуге және түсіндіруге маманданған. Венада туған Штадлен алғашқыда Пауль Вейнгартнерден фортепиано, Жозеф Маркс пен Макс Спрингерден композиция (1877-1954) оқыған. Содан кейін 1929-1933 жылдары Берлинде Леонид Кройцермен бірге фортепиано оқуын жалғастырды. 1934 жылы ол концерттік пианист ретінде карьераға кірісті. Штадлен фортепиано үшін Вариациялар, Оп. 27 Веберн 1937 жылы 26 қазанда Венада композитордың жетекшілігімен жазған. (Көп уақыттан кейін ол 1979 жылы Universal Edition баспасында жарияланған түпкілікті түсіндірме басылымын редакциялады). Стадлен сонымен қатар 1948 жылы 17 шілдеде Дармштадт жазғы мектебінде Шенбергтің фортепиано концерті неміс премьерасында солист болды. Аншлюстен кейін Штадлен Австриядан 1938 жылы Ұлыбританияға бас сауғалап қайтты. Алайда екі жылдан кейін ол тұтқындалып, Австрияға (1940 және 1942 жылдар аралығында) айдалды. Ұлыбританияға оралғаннан кейін ол Австрия музыканттары тобымен Ұлттық галерея концерттерінде (Майра Хесс ұйымдастырған) және BBC-мен тұрақты қазіргі заманғы музыка хабарларында өнер көрсетті. Ақырында, неврологиялық саусақтағы ақаулық оның өнер көрсетуден бас тартуына себеп болды, ол музыка сыншысы болды, Daily Telegraph-те 26 жыл қызмет етті (соңғы он жыл бас музыка сыншысы, Мартин Купердің орнын басады). 1985 жылы зейнеткерлікке шықты. Ол сериалдық музыкадан барған сайын көңілі қалды, бұл оның қазіргі заманғы музыканы сынға алуында көрініс тапты. Штадлен көп жылдар бойы Бетховеннің метрономын іздеуге тырысты, бұл өнертабыс Бетховен тапсырысымен жасалған. Оның метрономындағы салмақ қате деп саналды, өйткені оның бөлшектерінде жазылған кейбір жылдамдықтар дұрыс емес болып көрінді. Ол бұл салмақтың құрамын анықтап, Бетховеннің өзі ойлаған жылдамдықтарды анықтағысы келді. Ақыры ол кішкентай антиквариат дүкеніне барып, метрономның өзі сақталғанымен, салмақтың өзі жоқ екенін анықтады. Стадлен Рединг университетінде музыка оқытушысы (1965-1969) және Оксфордтағы All Souls колледжінде қонақ болып қызмет етті (1967-1968). Екі ұлы бар еді: Николас (соңыда Жоғарғы Сотта судья болды) және Годфри (Ішкі істер министрлігінде мемлекеттік қызметкер). Ол Лондонда қайтыс болды. Оның мұрағаты мен партитуралары Венадағы Gesellschaft der Musikfreunde-де сақталған.

Austrian pianist, musicologist and critic

Peter Stadlen (14 July 1910 – 21 January 1996) was an Austrian pianist, musicologist and critic, specialising in the study and interpretation of Beethoven and the composers of the Second Viennese School. Stadlen, who was born in Vienna, initially studied piano there with Paul Weingartner and composition with Joseph Marx and Max Springer (1877–1954). He then continued his piano studies in Berlin between 1929 and 1933 with Leonid Kreutzer. By 1934 he had embarked on a career as concert pianist. Stadlen premiered the Variations for piano, Op. 27 by Webern on 26 October 1937 in Vienna under the direction of the composer. (Much later he edited the definitive interpretive edition, published by Universal Edition in 1979). Stadlen was also the soloist in the German premiere of Schoenberg’s Piano Concerto at the Darmstadt Summer School on 17 July 1948. After the Anschluss, Stadlen left Austria and sought refuge in Britain in 1938. However, two years later he was interned and deported to Austria (between 1940 and 1942). Back in Britain he resumed performances at the National Gallery Concerts (organised by Myra Hess) with the Austrian Musicians Group, and in regular contemporary music broadcasts with the BBC. Eventually, however, a neurological finger malfunction caused him to give up performing, and he became a music critic, serving the Daily Telegraph for 26 years (the last decade as chief music critic, succeeding Martin Cooper). He retired in 1985. He became increasingly disillusioned with serial music and this was reflected in his criticism of contemporary music. Stadlen spent many years trying to track down Beethoven's metronome, an invention which Beethoven had commissioned. It was believed that the weight on his metronome was faulty as some of the speeds written on his pieces seemed incorrect. He wished to ascertain the make up of this weight and to see the correct speeds which Beethoven himself had intended. He finally tracked it down to a small antiques shop only to discover that, although the metronome itself was intact, the weight itself was missing. Stadlen was a lecturer in music at the University of Reading (1965–1969) and visiting fellow of All Souls College, Oxford (1967–1968). There were two sons: Nicholas (who became a High Court judge) and Godfrey (a civil servant in the Home Office). He died in London. His archive and scores are preserved by the Gesellschaft der Musikfreunde in Vienna.

Жарияланымдар

"Серілістік қайта қаралды", The Score, No22, 1958 ақпанда Редакцияға хат, Tempo, New Ser., No. 88 (көктем, 1969), 57 бет "Шиндлер Бетховеннің жалғандары", The Musical Times, Vol. 118, Жоқ. 1613 жыл. (1977 ж. шілде), 549 - 552 бб. "Популярлы музыканың эстетикасы" (1962), 2 (4) (1962), pp. 351361.