Кіріспе

Миллерс-Дейл (Miller's Dale) - Англияның Дербишир қаласында Уай өзенінің бойындағы аңғар. Бұл Англияның Пик ауданындағы танымал сұлулық орны, оның көп бөлігі ерекше ғылыми қызығушылық туғызатын жер ретінде сақталған. Жақын жерде тау-кенді альпинистердің сүйікті жерлері - Равенстор мен Чи-Дейл орналасқан. Өзеннің солтүстігінде Вормхилл ауылы және Питера Дейл мен Монкс Дейлдің аз танымал аңғарлары орналасқан. Жергілікті жердің көрнекті жері - 1866 жылы Midland Railway компаниясы алғаш рет салған виадук. Көлік қозғалысының артуы 1905 жылы біріншісіне параллель екінші виадуктың салынуын, жолдардың санын төртке көбейтуін білдірді. Миллерс-Дейл станциясы Бэкстонға баратын жолаушылар Лондон мен Манчестер арасындағы пойызға қосылатын немесе түсетін жолдар тоғысында болды. Станция 1967 жылы жабылды, ал желі келесі жылы жабылды. Жолдың үлкен бөліктері қазір Monsal Trail, велосипед және жаяу жүру жолының бір бөлігін құрайды. Миллерс-Дэйлден солтүстікке қарай желі екі Чи-Тор туннеліне (401 және 94 ярд) кіреді, оларды Уай өзенінің үстіндегі 50 фут (15 м) көпір бөліп, содан кейін жартасқа кесілген жартастан өтіп, Рушер Кэтинг туннеліне (121 ярд) кірер алдында, Уайды тағы бір виадук арқылы кесіп өтеді. Бұл жердегі сызықты салу өте қиын және қымбат болды, өйткені ол 91 метр биіктіктегі Чи Тордың түбін айналдырды. No1 туннель 2011 жылдың мамырына дейін қауіпсіздік себептерімен жабылып тұрды, бірақ қазір барлық үш туннель арқылы жүру мүмкін. Бұдан әрі Блэкуэлл Милл арқылы Бэкстонға үшбұрышты қиылысы болды, содан кейін Пик Форестке дейін жалғасты. Бұл аймақ геологтарға өте қызықты, әсіресе, қазбалар мен теміржол кесулері арқылы қабаттар ашылған. Станция карьерінде екі қабатты әктас тас көрінеді, оларды шифер төсегі бөледі. Бір кезде төменгі қабатта, миллиондаған жылдар бұрын су ағысынан пайда болған ықтимал судың түсуі байқалады. Бұл шифермен толтырылған және оның ішінде ірі әктас тас тас көрінеді. Бұл аймақтың басқа жерлерінде бұрыннан болған жанартаулық белсенділіктің лава ағындарының белгілері бар.

Өнер мен әдебиетте

Томас Алломның суреті және Дж. Дж. Хинчлиффтің гравюрасы, ол күн батып жатқанда су жағасындағы жұпты бейнелейтін көрінеді, оны Фишердің сурет салу бөлмесінің кескін кітабында Летиция Элизабет Лэндонның поэтикалық суретімен бірге 1838 жылы.