Кіріспе

Бұрынғы бельгиялық комикс журналы Тинтин (; Kuifje) - 20-ғасырдың екінші жартысындағы бельгиялық апталық комикс журналы. "Жастарды 7-77 жасқа дейінгі журнал" деп аталатын бұл журнал франко-бельгиялық комикс сахнасының басты басылымдарының бірі болды және Блейк және Мортимер, Аликс және Тинтиннің оқиғалары сияқты елеулі сериалдарды жариялады. Алғашқыда Le Lombard баспасында басылып шыққан, алғашқы саны 1946 жылы жарық көрген, ал 1993 жылы басылымнан шығарылмай қалды. "Тинтин" журналы күрделі баспалық жобаның бір бөлігі болды. Журналдың негізгі мазмұны бірнеше алдағы комикстер альбомынан жаңа бір-екі бетке бағытталған, олар әлі толықтай жарияланбаған, осылайша апта сайын оқырмандарды тартады. Кез келген уақытта бірнеше оқиғалар болып жатты, олар аз танымал суретшілерге кеңінен әсер етті. Тинтин қатты немесе жұмсақ қаптамалы жинақ ретінде де қол жетімді болды. Мазмұн әрқашан толтырғыш материалды қамтиды, оның кейбіреулері жанкүйерлерге үлкен қызығушылық тудырады, мысалы, Тинтин оқиғаларының беттерінің баламалы нұсқалары және авторлар мен суретшілермен сұхбаттар. Кейіннен "Тинтинде" шыққан барлық комикстер кітап түрінде шығарылмаған, бұл журналға жазылуға тағы бір ынталандыру болды. Егер Тинтиннің сапасы 1970-жылдардағы американдық комикс кітаптарына қарағанда жоғары болса, альбомдардың сапасы өте жақсы болды, қымбат қағазды және басып шығару процестерін пайдаланып (және сәйкесінше жоғары бағаға ие).

Ертегі тарихы: 1946-1949 жылдар

Реймонд Лебланк және оның серіктестері Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін шағын баспахана құрып, жастарға арналған суретті журнал шығаруды шешті. Олар Тинтинді тамаша батыр деп тапты, өйткені ол бұрыннан танымал еді. Бизнес-серіктесі Андре Синаве "Тинтин" авторы Гержеге барып, журнал жасауды ұсынды. Соғыс кезінде "Le Soir" журналында жұмыс істеген Герже немістермен бірлесіп жұмыс істеген деп айыпталып, сотқа тартылып, баспагерсіз қалды. Досы Эдгар Пьер Джейкобспен ақылдасқаннан кейін, Герже келісті. Алғашқы саны 1946 жылы 26 қыркүйекте француз тілінде жарық көрді. Ол Герже, Джейкобс, Пол Кувельер және Жак Лауди суретшілер ретінде, олардың ортақ досы Жак Ван Мелкебеке редактор ретінде қызмет етті. (Соғыстан қалған инцивизмге күдік болғандықтан, Ван Мелкебекке көп ұзамай редакторлық қызметінен кетуге мәжбүр болды.) Бір мезгілде голланд тілінде "Кюифье" деп аталатын басылым жарық көрді (Куифье - голланд тілінде Тинтин есімді кейіпкердің аты). Француз тілінде 40 000, голланд тілінде 20 000 дана шығарылды. Куифье үшін жеке бас редактор тағайындалды, Карел Ван Миллегем. Ол "Жастарға арналған журнал" деген атақты ұраны шығарды, оны кейін басқа басылымдар да қолданады. (Ван Миллегем Реймонд Лебланкке анимациялық студияны құру идеясын берді Belvision, ол Еуропаның ең ірі анимациялық студиясына айналды, он толық метражды фильмдер шығарды, оның ішінде Тинтиннің бірнеше бейнесі бар. Ван Миллегем Боб Де Мурды журналға және Гержеге таныстырды. Де Мур журналға тұрақты жазылып, Studio Hergé-дің басты суретшісі болды.) 1948 жылы журнал 12 беттен 20 бетке дейін өсті және Франция үшін жеке нұсқасы шығарылды. Командаға жаңа жас суретшілер тобы қосылды: француздар Этьен Ле Раллик пен Жак Мартин, Дино Аттанасио және фламанд Вилли Вандерстен. Онжылдар бойы Герже журналдың көркемдік бақылауында болды, кейде ол ұзақ уақыт бойы болмаған және оның жаңа жұмыстары сирек кездесетін. Оның әсері Вандерштейннің Suske en Wiske-де айқын көрінеді, ол үшін Герже әңгімелерге, редакциялауға және көркемдік стильді өзгертуге көбірек көңіл бөлді.

Тинтин-ваучер

Оқырман қауымның адал болуын қамтамасыз ету үшін "Тинтин" журналы Францияда "Чек Тинтин" (Тинтин ваучері) және Бельгияда "Тимбр Тинтин" (Тинтин маркасы) деп аталатын адалдық паспортын жасады. Бұл журналдың әрбір санымен, Льомбардтың әрбір комикстік альбомында және көптеген азық-түлік өнімдерінде ұсынылды. Бұл маркаларды сауда орындарында жоқ түрлі сыйлықтармен айырбастауға болады. Басқа брендтер, көбінесе азық-түлік компаниялары, Тинтин купондары жүйесіне қосылды: оларды ұннан, семенола қораптарынан және т.б. табуға болады. Тинтин содасы, Тинтин аяқ киімдері де болды. Француз теміржол компаниясы 800 марка үшін 100 км теміржол көлігін ұсынуға дейін барды. Сыйлықтардың арасында журналдар санынан алынған супер хромостар немесе түпнұсқа сурет болды. Купондар басталған кезде Бельгияда журналдың 80 000 данасы, ал Францияда 70 000 данасы ғана сатылды. Купондардың табысты шығуынан кейін, Францияда таралымы аптасына 300 000-ға дейін өсті. Купондар 1960 жылдардың аяғында жоғалып кетті.

1960 жылдар

1960 жылдары журнал жаңа суретшілерді тартуды жалғастырды. Редакциядағы бағыт-бағдарлар әзіл-сықақ бағытына қарай бағытталды, Грег (бас редактор және Zig et Puce қайта жасау сериясының авторы), Джо Эль Азара (Такта Такатамен), Дани (Оливье Рамомен) және Дупа (Кубитуспен). Журналға Уильям Вэнс (Ринго мен Бруно Бразилмен) және Герман (Бернард Принспен) сияқты басқа авторлар қосылды.

1980 және 1990 жылдар

1980 жылдары Тинтин журналының танымалдылығы тұрақты түрде төмендеп, жаңа аудиторияны тартуға арналған түрлі қысқа мерзімді әрекеттер жасалды. Жасөспірімдер мен ересектер (A SUIVRE) комикстерді оқыса, ал кіші балалар комикс журналдарды және артықшылықты альбомдарды оқыуға аз бейімделді. Дегенмен, кейбір маңызды жаңа авторлар мен сериялар басталды, соның ішінде Грегорц Росинский, Торгалмен және Андреас Роркпен. 1980 жылдың соңында бельгиялық басылым тоқтатылды, француз нұсқасы қалды. 1988 жылы француз нұсқасының тиражы 100 000-ға дейін төмендеді, ал Герже отбасы мен Реймонд Леблан арасындағы келісімшарт аяқталғаннан кейін, оның атауы Тинтин Репортер болып өзгертілді. 1992 жылдың желтоқсан айында Гержедің досы Ален Баран журналды қайта жаңғыртуға тырысты. Журнал алты айдан кейін жоғалып кетті, артында қаржылық апат қалды. Журналдың тиражы күрт төмендеді, ал 1992 жылы голланд тіліндегі "Кюифье" басылымы тоқтады, ал 1993 жылы Hello Bédé деп аталатын француз тіліндегі нұсқасы жойылды.

Халықаралық басылымдар

1968-1983 жылдары португал тілінде басылып шықты. 1969-1972 жылдары грек тілінде нұсқасы болды. 1971 жылдан 1980 жылға дейін Мысыр (араб) нұсқасы болды.

Спиру мен Тинтиннің бәсекелестігі

Бастапқыда "Тинтин" журналы "Спиру" журналымен бәсекелесіп келді. Екі баспа арасында, Le Lombard-тың Raymond Leblanc және Dupuis-тің Charles Dupuis арасындағы ерлер келісімінің бір бөлігі ретінде, егер бір суретші журналдардың бірінде жарияланса, ол екіншісінде жарияланбайды. Алайда, бір ерекше ерекшелік Андре Франкин болды, ол 1955 жылы редакторымен даудан кейін, танымал Спирудан Тинтинге ауысты. Дау тез арада шешілді, бірақ ол кезде Франкин Тинтенмен бес жылға келісімшартқа қол қойды. Ол Спирау үшін жұмыс істеп жүргенде Тинтин үшін Modeste et Pompon-ды шығарды. Ол келісімшарт мерзімі аяқталған соң, Тинтиннен кетті. Кейбір суретшілер Спирудан Эдди Паапе және Лилиан мен Фред Фанкен сияқты Тинтенге көшіп барды, ал кейбіреулері Тинтеннен Рэймонд Машеро және Берк сияқты Спируға өтті.