Фарондардың темекісі

Кіріспе

Бельгиялық суретші Гержедің комикстік альбомы.

«Фараонның сигареті» – бельгиялық суретші Герженің «Тинтиннің оқиғалары» комикстік альбомдар сериясының төртінші томы. Бельгияның консервативті «Le Vingtième Siècle» газетінің тапсырмасы бойынша, «Le Petit Vingtième» балалар қосымшасы үшін 1932 жылдың желтоқсанынан 1934 жылдың ақпанына дейін апта сайын жарияланды. Оқиға жас бельгиялық тілші Тинтин мен оның иті Сноуидың Мысырға саяхаттап бара жатқанда, өлі египтологтар мен сигаралармен толтырылған фараонның қабірін табуы туралы айтады. Олар Арабия мен Үндістанды шарлап, халықаралық есірткі тасымалының құпиясын ашады. «Америкадағы Тинтиннен» кейін «Фараонның сигареті» коммерциялық сәттілікке жетті және жарияланғаннан кейін көп ұзамай «Casterman» баспасымен кітап түрінде шығарылды. Герже «Тинтиннің оқиғалары» сериясын «Көк лотос» альбомымен жалғастырды, оның сюжеті «Фараонның сигаретінен» бастау алады. Бұл серия франко-бельгиялық комикс дәстүрінің маңызды бөлігіне айналды. 1955 жылы Герже және оның көмекшілері «Studios Hergé» студиясында оның ерекше «ligne claire» стиліне сәйкес суреттерді қайта жаңартып, түспен бояды. Оқиғаға жасалған сындық талдау оның инновациялық екенін көрсетті, сонымен қатар детективтер Томсон мен Томпсон және жаман Растапопулос сияқты қайта оралатын кейіпкерлерді таныстырады. Комикс Герже мен Жак Ван Мелкебек тарапынан 1941 жылғы «Тинтин Үндістанда: Көк алмастың құпиясы» пьесасы үшін бейімделді, ал 1991 жылы «Ellipse/Nelvana» анимациялық сериясы «Тинтиннің оқиғалары» үшін одан да дәл бейімдеу жасалды.

Қысқаша мазмұны

Средиземді теңізіндегі демалыс кезінде Тинтин мен оның иті Сноу бай кинопродюсер Растапопул және ерекше египтолог Софокл Саркофагпен танысады. Екі полицей (Томсон мен Томсон) Тинтинді опиум контрабандасында айыптап, ол кемеден қашып, Каир маңында фараон Ких Оскхтың табылмай қалған қабірін іздеуге Саркофагқа қосылады. Тинтин қабірдің мумияланған денелермен (қабірді табуға тырысқан бұрынғы египтологтар) және Ких Оскхтың құпия белгісі бар темекі жәшіктерімен толы екенін біледі. Саркофаг қабір ішінде жоғалып кетеді, ал Тинтин мен Сноуви көзге көрінбейтін жау оларды улап тастағаннан кейін есінен танып қалады. Олар контрабандист Аллан басқаратын ағаш саркофагтарға салынып кемеге апарылады, бірақ жағалау күзетінен қашу үшін Аллан саркофагтарды теңізге лақтыруға бұйрық береді. Тинтин мен Сноувиді қару сатушы құтқарып, Арабияға жеткізеді. Құрлықпен саяхаттап, Тинтин өзінің үлкен жанкүйері шейх Патраш-пашамен кездеседі және Растапопул фильм түсіріп жүргенін көреді. Томсон мен Томсоннан, оны қару сатушылардың бірі деп санайтындықтан, қайта қашып, Тинтин мен Сноуви шөл арқылы саяхаттап, ақырында қалаға жетеді. Жергілікті армия Тинтинді әскери қызметке шақырып, кейін Ких Оскх белгісі бар темекілерді тауып алғаннан кейін тыңшы деп ұстайды. Томсон мен Томсон оны өлім жазасынан құтқарып, тұтқындау үшін келеді. Бірақ, әскер олардың жасырын орнына шабуыл жасағанда, Тинтин биліктен қашып, ұшаққа мініп Арабиядан кетеді. Тинтиннің отыны бітіп, Үндістан үстіндегі джунглиге құлайды. Ауру филді құтқарып алғаннан кейін, Тинтин Саркофагты табады, ол ақылдан адасып, өзін фараон Рамзес II деп санайды. Жақын маңдағы ауылдан көмек іздеп жүргенде, Саркофаг Тинтинді өлтіруге бұйрық беретін факирдің гипнозына түседі. Содан кейін Тинтин ауылға келген ақын Злотыдан жауап алады. Ол Тинтинді өлтіруге ниеттенген халықаралық есірткі контрабандасының желісі бар екенін айтады. Ол басшының кім екенін айтпастан бұрын, факир оған Раджаиджа уығын ("ақылсыздық уы") салады, ол өзін Наполеон деп санайды. Гайпаджама махаражасымен кездескенде, екеуі дос болады, махаража оның отбасы ұзақ жылдар бойы қылмыстық опиум контрабандасымен күрескенін және осы процесте оның әкесі мен бауыры ақылдан адасқанын айтады. Факир пайда болады, Тинтин оны қуып, есірткі картелінің жасырын орнын табады. Топтың барлық мүшелерін (факирден басқа) ұстағаннан кейін, Томсон мен Томсон келіп, Каир полициясы Египеттегі есірткі контрабандистерінің жасырын орнын тапқанын түсіндіреді. Олар сондай-ақ Тинтиннің кінәсіз екенін біледі. Факир қашып кетеді және маскалы басшымен бірге Махаражаның ұлын ұрлап алады. Тинтин спорттық көлікпен оларды қуып, баланы құтқарып, факирді ұстайды, ал басшы шатқаққа құлап, көз жұмғандай болады. Тинтин Гайпаджамаға оралады, онда оның оралуын тойлайды. Бір темекіге сырлы Ких Оскх белгісін салып, Тинтин Махаражаға темекі арқылы опиумның бүкіл әлемге қалай таралғанын түсіндіреді.

Holidaying on a Mediterranean cruise ship, Tintin and his dog Snowy meet wealthy film producer Rastapopoulos and eccentric Egyptologist Sophocles Sarcophagus. When two policemen (Thomson and Thompson) accuse Tintin of opium smuggling, he escapes the ship and joins Sarcophagus on his search for the undiscovered tomb of the Pharaoh Kih Oskh, near Cairo. Tintin discovers that the tomb is full of mummified bodies (previous Egyptologists who tried to find the tomb), and boxes of cigars labelled with the mysterious symbol of Kih Oskh. Sarcophagus disappears inside the tomb and Tintin and Snowy fall unconscious after an unseen enemy gasses them. They are then taken aboard a ship inside wooden sarcophagi, captained by smuggler Allan, but to avoid the coastguard Allan orders the sarcophagi thrown overboard. Tintin and Snowy are rescued by a gunrunner who sails them to Arabia. Travelling by land, Tintin meets Sheikh Patrash Pasha, a big fan of his, and encounters Rastapopoulos filming a movie. Escaping Thomson and Thompson again, who believe Tintin is part of the gunrunners, Tintin and Snowy travel through the desert, eventually reaching a city. The local army drafts Tintin and then arrests him as a spy, after he finds more cigars labelled with the symbol of Kih Oskh. Thomson and Thompson rescue him from execution in order to arrest him. However, when the army storms their hideout, Tintin manages to elude the authorities and escapes Arabia boarding a plane. Tintin runs out of fuel over India, crashing into the jungle. After saving a sick elephant, Tintin discovers Sarcophagus, who has become insane and thinks he is Pharoh Ramesses II. While seeking for help at a nearby village, Sarcophagus gets hypnotized by a fakir who commands him to kill Tintin. Tintin then interrogates the poet Zloty, who is visiting the village. He reveals that there is an international drug smuggling ring determined to kill Tintin. Before he can reveal who the boss is, he is injected with Rajaijah juice ("the poison of madness") by the fakir, believing that he is Napoleon. Meeting the Maharaja of Gaipajama, the two become friends, with the Maharaja revealing that his family has long been fighting a criminal opium smuggling gang, and in the process his father and brother went mad. The fakir appears and Tintin follows him, discovers the drug cartel's hideout. After successfully capturing all the members of the gang (except the fakir), the Thompsons arrive and explain to Tintin that the Cairo police managed to discover the hideout of the drug smugglers in Egypt. They also realise Tintin is innocent. The fakir escapes, and with the masked leader of the conspiracy kidnaps the Maharaja's son. Tintin pursues them in a sports car, rescuing the boy and capturing the fakir, while the leader falls into a chasm, seemingly dying. Tintin returns to Gaipajama, where his return is celebrated. Unwrapping one of the cigars with the mysterious Kih Oskh symbol, Tintin explains to the Maharaja how opium was smuggled across the world in the cigars.

Өмірбаян

Тайжиту және Ких Оскх белгілері. Жорж Реми, Герже деген псевдониммен танымал, «Le Petit Vingtième» («Кішкентай ХХ») газетінің редакторы және иллюстраторы болып жұмыс істеді. Бұл «Le Vingtième Siècle» («ХХ ғасыр») газетіне қосымша болатын балаларға арналған басылым еді. Бұл газетті Герженің туған қаласы Брюссельдегі, әртүрлі католик діншіл және консервативті белгідегі Аббе Норберт Валлез басқарды. 1929 жылы Герже «Le Petit Vingtième» үшін «Тинтиннің оқиғалары» комиксін бастады, ол бельгиялық тілші Тинтиннің ерліктерімен айналысады. Валлез Гержеге өзінің алғашқы оқиғасын Совет Одағында балаларға арналған антисоциалистік насихат ретінде («Советтер еліндегі Тинтин») жазуды, екінші оқиғасын Бельгия Конгосында отаршылдық сезімді күшейту үшін («Конгодағы Тинтин») және үшінші оқиғасын АҚШ-та американдық капитализмді сынау үшін («Америкадағы Тинтин») жазуды тапсырды. Төртінші оқиғасы үшін Герже құпия әңгіме жазуға құштар болды. 1930 жылдары Батыс Еуропада Агата Кристи және Эллери Куин сияқты авторлардың табысымен құпия романдар гүлденді. Ких Оскхтың қабіріне арналған сценарийді жасау шешіміне 1922 жылы Говард Картердің фараон Тутанхамонның қабірін тауып, онымен байланысты фараонның қарғысы туралы таблоидтарда тараған мәлімдемелер әсер етті. Герже осы тақырыпқа «Жеті кристалл шар» (1948) комиксінде қайта оралды. «Ких Оскх» атауы «Le Petit Vingtième» газеті сатылатын дүңгіршектерге сілтеме жасады. Герже Kih Oskh символын даосистік Тайжиту символының бұрмалануы деп сипаттады, ал биограф Бенуа Питерс бұл «Сары белгіні» еске түсіретінін айтты, ол Герженің кейінгі әріптесі Эдгар П. Джейкобс жазған «Блейк пен Мортимер» комиксі «Сары «М»» (1952–54) комиксінде пайда болды. Герже «Фараонның сигараларын» жасау кезінде оның көмекшісі Пол «Джам» Джамин көмектесті, ол британдық «The Humorist» және «Punch» журналдарының үлкен әсеріне тап болды. Герже француз саяхатшысы және қару сатушысы Генри де Монфрейдтің, әсіресе оның «Қызыл теңіздің құпиялары» және «Хашиш саяхаты» кітаптарынан шабыттанды. Бірінші дүниежүзілік соғысты бастан өткерген Герже қару сатушыларды ұнатпады және Монфрейдті «Сигаралар» комиксіндегі қару сатушы кейіпкерінің прототипі ретінде пайдаланды. Мумияланған денелердің қабырға бойына тізіліп тұрған суреті Пьер Бенуаның 1919 жылғы «Атлантида» кітабынан алынған, ол жақында Георг Вильгельм Пабсттің 1932 жылғы фильміне бейімделді. «Le Petit Vingtième» газетінің мұқабасында бейнеленген қабырға суреттері Париждегі Луврде сақталатын Хатор мен Сети I бейнесінің негізінде жасалған, ал Тинтиннің түсіндегі тақ Тутанхамонның қабірінен табылған таққа ұқсас болды. Контрабандалық желіде жұмыс істейтін құпия қоғамның болуы масондық туралы оңшыл конспирологиялық теориялардың әсерінен туды, Герже 1932 жылы Люсьен Фарнукс Рейноның радикалды «Le Crapouillot» («The Mortar Shell») журналында жариялаған мақаласынан осы бауырластық туралы ақпарат алған болуы мүмкін.

The Taijitu symbol and the Kih Oskh symbol. Georges Remi—best known under the pen name Hergé—was employed as editor and illustrator of Le Petit Vingtième ("The Little Twentieth"), a children's supplement to Le Vingtième Siècle ("The Twentieth Century"), a staunchly Roman Catholic, conservative Belgian newspaper based in Hergé's native Brussels which was run by the Abbé Norbert Wallez. In 1929, Hergé began The Adventures of Tintin comic for Le Petit Vingtième, revolving around the exploits of fictional Belgian reporter Tintin. Wallez ordered Hergé to set his first adventure in the Soviet Union to act as anti socialist propaganda for children (Tintin in the Land of the Soviets), to set his second adventure in the Belgian Congo to encourage colonial sentiment (Tintin in the Congo), and to set his third adventure in the United States to use the story as a denunciation of American capitalism (Tintin in America). For his fourth Adventure, Hergé was eager to write a mystery story. The 1930s saw mystery novels flourish across Western Europe with the success of authors like Agatha Christie and Ellery Queen. The decision to create a scenario around the tomb of Kih Oskh was influenced by the 1922 discovery of Pharaoh Tutankhamun's tomb by Howard Carter and the surrounding tabloid claims regarding a Curse of the Pharaohs. Hergé returned to this theme for The Seven Crystal Balls (1948). The name Kih Oskh was an allusion to the kiosks where Le Petit Vingtième was sold. The Kih Oskh symbol was described by Hergé as a distortion of the Taoist symbol of the Taijitu, with biographer Benoît Peeters thinking that it foreshadowed the "Yellow Mark" that featured in the Blake and Mortimer comic The Yellow "M" (1952–54) authored by Hergé's later collaborator Edgar P. Jacobs. Hergé was aided in the production of Cigars of the Pharaoh by his assistant Paul "Jam" Jamin, who was heavily influenced by British magazines The Humorist and Punch. Hergé took influence from the published works of French adventurer and gunrunner Henry de Monfreid, particularly his books Secrets of the Red Sea and The Hashish Cruise. Having lived through the First World War, Hergé disliked arms dealers, and used Monfreid as the basis for the gunrunner character in Cigars. The idea of mummified bodies being lined up along a wall was adopted from Pierre Benoît's 1919 book L'Atlantide (Atlantis), which had recently been made into a 1932 film by Georg Wilhelm Pabst. The wall paintings depicted on a cover of Le Petit Vingtième was based on a bas relief of Hathor and Seti I housed in the Louvre, Paris, while the throne featured in Tintin's dream was adopted from that found in the tomb of Tutankhamun. The inclusion of the secret society operating the smuggling ring was influenced by right wing conspiracy theories about Freemasonry, with Hergé likely gaining information on the brotherhood from a 1932 article by Lucien Farnoux Reynaud in the radical magazine Le Crapouillot (The Mortar Shell).

Бастапқы басылым, 193234

1932 жылғы 24 қарашада Le Petit Vingtième Жамин мен Тинтин арасындағы ойдан шығарылған сұхбатты жариялады, онда репортер Египет, Үндістан, Цейлон және Индокитай арқылы Қытайға саяхат ететінін хабарлады. 8 желтоқсанда бұл оқиға қосымшада «Шығыстағы Тинтиннің оқиғалары» деген атаумен сериялық түрде жариялана бастады. Оқиға Қытай емес, Египеттен басталғандықтан Герже оны қысқаша «Каир ісі» деп атады. Бұл оқиғаның алдын ала жоспары немесе жазылған сюжеті болған жоқ, Герже әдеттегідей әр апта сайын оқиғаны құрастырып отырды. 1934 жылдың күзінде оқиға кітап түрінде жарық көрді. «Сигаралар» – Герже 1933 жылдың соңында келісімшартқа қол қойған Casterman баспасынан шыққан «Тинтиннің оқиғалары» сериясының алғашқы кітабы болды. Бірақ, оның наразылығына қарамастан, олар жазғы демалыс бітісімен 1934 жылдың күзіне дейін жариялауды кейінге шегерді. 1936 жылы олар кітаптың қайта басылымына енгізілуі тиіс бірнеше түрлі-түсті суреттерді дайындауды сұрады. «Фараонның сигаралары» «Тинтиннің оқиғалары» сериясында жиі кездесетін бірнеше кейіпкерлерді таныстырды. Ең танымалдары – бастапқыда «Агент X33 және Агент X33 bis» деп аталған екі детектив. 1941 жылы Жак Ван Мелкебекемен бірлесіп жазған «Тинтин Үндістанда: Көк алмастың құпиясы» атты пьесасында Герже оларды «Дюрант және Дюран» деп атады, бірақ кейін «Дюпон және Дюпон» деп өзгертті. Серияның ағылшын тіліне аудармашылары Майкл Тернер мен Лесли Лонсдейл Купер оларды «Томсон және Томпсон» деп атады. Олар 1930 жылдардағы бельгиялық полицейлердің стереотиптік бейнесіне және Гержедің әкесі мен ағасы Алексис пен Леон Реми туралы бақылауларына негізделген. Осы оқиғада Тинтиннің қарсыласы Роберто Растапопулос таныстырылды, ол мұнда әйгілі Голливуд режиссері ретінде бейнеленген. Ол тек «Көк лотос» атты келесі кітапта ғана халықаралық қылмыстық ұйымның басшысы екені белгілі болды. Оның атын Гержедің достарының бірі ойлап тапқан, Герже оны қызықты деп танып, пайдалануға шешім қабылдады. Ол Растапопулосты грек тегі бар итальян ретінде ойлап тапты, бірақ кейіпкер еврейлерге қатысты антисемиттік стереотиптерге ұқсас болды, Герже кейіпкер еврей емес екенін қатаң түрде айтты. Бұл оқиғада тағы бір жиі кездесетін кейіпкер – португал саудагері Оливейра да Фигейра енгізілді, ол Таяу Шығыс, «Қара алтын елі» және «Қызыл теңіз акулалары» оқиғаларында қайта пайда болды. Оқиғаның басты кейіпкерлерінің бірі – эксцентрикалық профессордың стереотипі Софокл Саркофаг, ол египтолог. Осы тұрғыдан алғанда, ол Герже кейін «Ред Ракхэмнің қазынасы» кітабында таныстыратын Катберт Калькулус кейіпкерінің прототипі болып табылады. «Сигаралар» сериясы жарық көрген кезде Уоллес Қоғамдық жұмыстар бюросын қаралағандықтан дауға тартылды. Бұл айыптау газетке қарсы сот процесіне әкелді, ал газет иелері жауап ретінде Уоллестің 1933 жылдың тамызындағы отставкасын талап етті. Уоллессіз Герже көңілсіздікке түсіп, 1934 жылдың наурыз айында отставкаға кетуге тырысты, бірақ жұмыс жүктемесі азайтылып, айлық жалақысы 2000 франктан 3000 франкқа дейін көтерілгеннен кейін қалуға көндірілді. Жамин кейіннен Le Petit Vingtième газетінің күнделікті басқару жауапкершілігін өз мойнына алды.

On 24 November 1932, Le Petit Vingtième published a fictional interview between Jamin and Tintin in which the reporter announced that he would be travelling to China via Egypt, India, Ceylon, and Indochina. Later on 8 December, the story began serialisation in the supplement under the title of The Adventures of Tintin, Reporter, in the Orient. As the story began in Egypt rather than China, Hergé briefly renamed the story to The Cairo Affair. The story was not following any plan or pre written plot, with Hergé as usual devising the story on a week by week basis. In Autumn 1934, the adventure was published in a book. Cigars was the first of the Adventures published by Casterman, with whom Hergé had signed a contract in late 1933, although much to his annoyance, they delayed publication until the autumn of 1934, after the culmination of the summer holidays. In 1936, they successfully requested that he produce several colour plates to be inserted into the reprint of the book. Cigars of the Pharaoh saw the introduction of several characters who would gain a recurring role in The Adventures of Tintin. The most notable are the two detectives, who were initially called "Agent X33 and Agent X33 bis". In his 1941 Tintin play co written with Jacques Van Melkebeke, Tintin in India: The Mystery of the Blue Diamond, Hergé named them "Durant and Durand", although he later renamed them "Dupont and Dupond". The series' English language translators, Michael Turner and Leslie Lonsdale Cooper, renamed them "Thomson and Thompson." They were based on a combination of the stereotypical Belgian policeman of the 1930s with Hergé's observations of his father and uncle, Alexis and Léon Remi, who were identical twins. The series introduced Tintin's adversary Roberto Rastapopoulos in Cigars of the Pharaoh, here depicted as a famous Hollywood film director. It is only in the successor volume, The Blue Lotus, that he is also revealed as the head of an international criminal organisation. His name was developed by one of Hergé's friends; Hergé thought it was hilarious and decided to use it. He devised Rastapopoulos as an Italian with a Greek surname, but the character fitted anti Semitic stereotypes of Jews; Hergé was adamant that the character was not Jewish. A fourth recurring character introduced in this story was the Portuguese merchant Oliveira da Figueira, who would reappear in both the subsequent Adventures set in the Middle East, Land of Black Gold and The Red Sea Sharks. One of the core characters of the story was Sophocles Sarcophagus, an Egyptologist who is the stereotype of an eccentric professor. In this respect, he is a prototype for the character of Cuthbert Calculus, whom Hergé would introduce later in Red Rackham's Treasure. It was during the serialisation of Cigars that Wallez was embroiled in a scandal after he was accused of defaming the Bureau of Public Works. The accusation resulted in a legal case being brought against the newspaper, and in response its owners demanded Wallez's resignation, which was tended in August 1933. Without Wallez, Hergé became despondent, and in March 1934 he tried to resign, but was encouraged to stay after his workload was reduced and his monthly salary was increased from 2000 to 3000 francs. Jamin subsequently took over Hergé's responsibility for the day to day running of Le Petit Vingtième.

Екінші нұсқасы, 1955 жыл

1940-1950 жылдары Герже танымалдылығы артып келе жатқанда, ол және «Студия Герже» командасы Тинтиннің көптеген қара-ақ суреттерін, оның өзі әзірлеген «ligne claire» («ашық сызық») стилінде түсті етіп, жаңа Тинтин оқиғаларымен визуалды үйлесімділікке келтірді. 1955 жылы студия «Фараонның сигараларын» жаңа форматына келтіріп, түсімен бояды; бұл процестен өткен ерте туындылардың соңғысы болды. Оқиғаның көлемін қысқарту мақсатында Герже сюжеттің дамуына ешқандай әсер етпеген жекелеген эпизодтарды жойды, мысалы, Тинтиннің жартасқа, крокодилге және жыландарға қарсы күресін бейнелейтін сахналарды. Тинтин мен Сноуи іздеген араб қаласы енді Мекке деп аталмады, ал махараджаның үш кеңесшісі алынып тасталды. Жаңа элементтер де қосылды; Герже фонға ежелгі Египет пирамидаларының суретін салған. Герже сондай-ақ 1941 жылғы «Алтын қысапшалы краб» оқиғасында алғаш пайда болған Аллан кейіпкерін қосты, ол кейінгі альбомдарда Растапопулостың қолдаушысы ретінде де көрінді. Герже өзінің досы және әріптесі Эдгар П. Джейкобсқа құрмет көрсетіп, Египет қабіріне Е. П. Джейкобини есімді мумияланған профессорды енгізді. Алғашқы нұсқада шейх Патраш Паша Тинтинге «Америкадағы Тинтиннің» көшірмесін көрсеткен болса, 1955 жылғы нұсқада ол «Конгодағы Тинтинге» ауыстырылды, ал Герже 1964 жылы келесі басылымдар үшін оны тағы да өзгертті, бұл жолы «Айға сапар» (1953) оқиғасына, «Сигаралардан» кейінгі хронологиялық оқиғаға айналдырды. Бенуа Питерс осы эпизод арқылы оқырманның Тинтиннің өзі әлі басып өтпеген, капитан Хаддок пен Катберт Калькулус сияқты таныс емес кейіпкерлерді қамтитын оқиғамен кездесуіне таңғалуын елестете алатынын айтты. Бұл нұсқадағы тағы бір анахронизм тек ағылшын тіліндегі нұсқада кездеседі, онда Сноуи серияның кейінгі томдарынан капитан Хаддоктың атамекені Марлинспик Холлға сілтеме жасайды. Гарри Томпсон кітаптағы ең маңызды өзгерістер көркемдік екенін айтады, өйткені 1950 жылдардың соңында Герже өзінің көркемдік шеберлігінің шыңына жеткен.

In the 1940s and 1950s, when Hergé's popularity had increased, he and his team at Studios Hergé redrew many of the original black and white Tintin adventures in colour using the ligne claire ("clear line") drawing style he had developed so that they visually fitted in with the new Tintin stories being created. The Studios reformatted and coloured Cigars of the Pharaoh in 1955; it was the last of the early works to undergo this process. In cutting down the length of the story, Hergé removed various isolated scenes that added nothing to the development of the plot, such as those in which Tintin confronts a bat, a crocodile, and snakes. The Arabian city that Tintin and Snowy searched for in the story was no longer identified as Mecca, while the Maharajah's three advisers were removed. New elements were also inserted; Hergé added a depiction of ancient Egyptian pyramids into the background. Hergé also added the character of Allan, who had originally been introduced in the later, 1941 adventure The Crab with the Golden Claws, and also appeared as Rastapopoulos' henchman in later albums. Hergé inserted an allusion to his friend and collaborator Edgar P. Jacobs into the story by including a mummified professor named E. P. Jacobini in the Egyptian tomb. Whereas the original version had included Sheikh Patrash Pasha showing Tintin a copy of Tintin in America, in the 1955 version this was changed to the earlier Tintin in the Congo, and Hergé would change it again in 1964 for subsequent printings, this time to Destination Moon (1953), an Adventure set chronologically after Cigars. Benoît Peeters exclaimed that with this scene, the reader can imagine Tintin's surprise at encountering an adventure he had not yet had and which included the characters of Captain Haddock and Cuthbert Calculus whom he had not yet met. Another anachronism in this version appears only in the English version, when Snowy refers to Marlinspike Hall, the ancestral home of Captain Haddock, from the much later volumes of the series. Harry Thompson opined that the most important changes to the book were artistic, for in the late 1950s Hergé was at the peak of his artistic ability.

Кейінгі басылымдар

Кастерман 1979 жылы түпнұсқа қара-ақ нұсқасын "Көк лотос" және "Сынған құлақ" кітаптарымен бірге француз тіліндегі жинақта, "Архивтер Герже" жинағының екінші бөлігі ретінде қайта басып шығарды. 1983 жылы олар түпнұсқаның көшірмесін (факсимилесін) жариялады.

Санаткерлік талдау

Жан Марк Лоффицер мен Рэнди Лоффицер «Фараонның сигараларын» графикалық тұрғыдан «Америкадағы Тинтин» мен «Көк лотос» арасында санайды, себебі Герже өзінің «көрнекі сөздік қорын» кеңейтіп, «ұмытылмас сәттерді» пайдаланды. Герже әлі де сюжетті апта сайын ойлап табуда екенін мойындағанмен, олар бұл жұмыстың «құпия және фантазияны» қосу арқасында оның бұрынғы әңгімелерінен жақсырақ деп ойлады. Олар кітапты «суретті, атмосфералық және түс көруге ұқсас триллер» деп бағалап, оған бес жұлдыздың үшеуін берді. Шығарманың тек ақылсыздықпен ғана емес, ақылсыздықпен де байланысты екеніне сеніп, кітап «арманға берілудің есімде қалмайтын сезімін» тудырады деп ойлады. Олар сондай-ақ Кіх Ошх символының кітапқа енгізілуін атап өтті, оны қайталанатын музыкалық тақырыпқа ұқсатып, «таза армандық нота» қосқанын айтты. Гарри Томпсон «Фараонның сигараларын» «өзінің алдыңғыларынан мүлдем өзгеше» деп санады, оның «шабыттанған комикстік кейіпкерлерін» және «көрінетін кейіпкерлер комедиясын» мақтап, ол бұрынғы шығармалардағы қарапайым клоунададан қашып кеткенін ойлады. Ол сондай-ақ Герже енгізген құпия және күдік элементтерін мақтап, оның «деус экс махинаға жүгінбей, нағыз қорқыныш сезімін» тудырғанын айтты. Оның пікірінше, сюжеттің «көрінетін кемшілігі» оқиғалардың Мысырдан Үндістанға бірден ауысуы болды. Сондай-ақ, британдық отаршылдарды қарсыластар ретінде енгізу «Конгодағы Тинтинде» Тинтин көрсеткен отаршылдық көзқарасқа «ішінара түзету» жасайды деп сенді. Майкл Фарр Тинтинді «Сигарада» «жетілген батыр» деп ойлады, ол репортер емес, детектив болып табылады. Ол армандық көріністі «сериядағы ең қиялға толы және мазасыз көріністердің бірі» деп санады, бұл Гержедің «медиумдағы өсіп келе жатқан шеберлігін» көрсетеді. Ол сондай-ақ Үндістанның отарлық бунгалосындағы көріністерді мақтап, оның «клаустрофобиялық және зұлымдықпен драмалық» екенін және Агата Кристидің жұмысына лайық екенін атап өтті, ал автокөлік қууы «өте кинолық аяқтауды» қамтамасыз етті. Жалпы, ол оны «құпия және драмаға толы» повесть деп ойлады, ол «Көк лотос» сияқты сериядағы маңызды оқиға болды. Герже туралы өмірбаян жазған Бенуа Питерс Герже «Сигарамен» «романдық» әрекет жасады деп ойлады және ашылу сахнасында Родольф Төпфердің «Мырза Қалам» романының эхосы бар екенін айтты. Ол сондай-ақ оның «жазба бірлігінің» алғашқы «көрінісі» бар «шығармалардың» біріншісі екенін ойлады. Тағы бір өмірбаян жазушы Пьер Асулин оқиғаны оқырманға түсінудің қиын екенін айтты, себебі экзотикалық фон повестің жылдамдығымен бірге жоғалып кетті. Әдеби сыншы Том Маккарти француз философы Жак Дерриданың идеяларына сүйене отырып, оқиғадағы темекінің маңызды рөлін атап өтті, оның ықтимал символизмін көрсету үшін. Сонымен қатар, ол мумияланған египтологтарды сюжетке енгізу оқырмандарды «түсіндіру арқылы мумиялану қаупі» туралы ескертеді деп болжады.

Jean Marc Lofficier and Randy Lofficier considered Cigars of the Pharaoh to be graphically between Tintin in America and The Blue Lotus, as Hergé was expanding his "visual vocabulary" and making use of "unforgettable moments" such as the dream sequence in the tomb. Although recognising that Hergé was still devising his plot on a week by week basis, they thought that the work was an improvement on his earlier stories because of the inclusion of "mystery and fantasy". Awarding it three stars out of five, they thought the book was a "surreal thriller, drenched and atmospheric". Believing that the work not only dealt with madness, but also was madness, they thought the book evoked "a sense of dreamlike suspension of disbelief". They also highlighted the inclusion of the Kih Oskh symbol throughout the book, describing it as being akin to a recurring musical theme, stating that it added "a note of pure oneirism". Harry Thompson considered Cigars of the Pharaoh "almost completely unrecognisable from its predecessors", praising its "inspired comic characters" and "observed character comedy", which he thought escaped the sheer slapstick evident in the earlier Adventures. He also praised the elements of mystery and suspense that Hergé introduced, opining that it created "a genuine sense of fear without recourse to a deus ex machina". More critically, he thought that the plot's "glaring flaw" was the immediate transposition of events from Egypt to India, also believing that the inclusion of British colonialists as the antagonists made "partial amends" for the colonialist attitude displayed by Tintin in Tintin in the Congo. Michael Farr thought that Tintin was "a maturer hero" in Cigars, being more of a detective than a reporter. He thought that the dream sequence was "one of the most imaginative and disturbing scenes" in the series, illustrating Hergé's "growing virtuosity with the medium". He also praised the scenes set in the Indian colonial bungalow, commenting that it was "claustrophobic and sinisterly dramatic" and worthy of the work of Agatha Christie, opining that the car chase provided "a highly cinematic ending". Overall, he thought it to be a narrative "rich in mystery and drama" which was as much of a landmark in the series as The Blue Lotus. Hergé biographer Benoît Peeters thought that with Cigars, Hergé was engaging in the "novelesque", and that the opening scene had echoes of Rodolphe Töpffer's Mr Pencil. He also thought it the first of the Adventures to have a "semblance" of "narrative unity". Fellow biographer Pierre Assouline thought that the story was difficult for the reader to follow, because the exoticism of the backdrop faded amid the fast pace of the narrative. Literary critic Tom McCarthy highlighted the prominent role of tobacco in the story, drawing on the ideas of French philosopher Jacques Derrida to suggest the potential symbolism of this. He also suggested that the inclusion of mummified Egyptologists in the story warns readers of the "dangers of mummification through interpretation".

Бейімделулер

Фараонның сигареттері француз студиясы Ellipse пен канадалық анимациялық компания Nelvana-ның 1991 жылғы «Тинтиннің оқиғалары» телесериалының бір бөліміне бейімделді. Режиссері Стефан Бернаскони, ал Тинтин кейіпкеріне Тьерри Вермут дауыс берді. 2010 жылы Arte телеарнасы «Тинтин іздерінде» (Sur les traces de Tintin) деректік сериясының бір бөлімін Египетте түсірді, ол «Фараонның сигареттері» шығармасының шабыты мен оқиға оқиғасы туралы айтты. 2022 жылдың тамызында Pendulo Studios және Microids компаниялары «Тинтин репортері: Фараонның сигареттері» атты приключениелік бейне ойынның адаптациясын жасайтындары туралы хабарланды. Ойынның кадрлары 2023 жылдың наурыз айында жарияланды. Ол 2023 жылдың 7 қарашасында Microsoft Windows, PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One, Xbox Series X/S және Nintendo Switch платформалары үшін шығарылды. Ойын шыққан кезде көптеген қателер мен ойыншылар кездесетін техникалық мәселелерге байланысты аралас пікірлер алды.