Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Якоб Биликопф, ф. Б., Л. Л. Д., (1 маусым 1882, Вильнюс, Литва 31 желтоқсан 1950) - әлеуметтік жұмыс, еврей филантропиясы және еңбек арбитражындағы ұлттық танымал тұлға. Биликопфтың мемлекеттік қызметте ұзақ және көрнекті мансабы болды. Ол Милвакидегі Біріккен еврей қайырымдылық ұйымдарының бастығы, Висконсин және Канзас-Сити, Миссури штатында қызмет етті. Филадельфиядағы еврей филантропиясы федерациясының атқарушы директоры, Пенсильвания, Филадельфия аймағындағы Ұлттық еңбек кеңесінің төрағасы болды. Жаңа келісімнің алғашқы жылдары. Ол Филадельфиядағы әйелдер киім өнеркәсібінің және Амалгаматты киім жұмысшыларының бейтарап төрағасы болды. Кейіннен ол Филадельфиядағы дүкендердің еңбек қатынастарында өкіл болды. Ол сонымен қатар Әлеуметтік зерттеулер жөніндегі жаңа мектептің қамқоршылар кеңесінің мүшесі және Говард университетінің қамқоршылар кеңесінің президенті болды. 1937 және 1938 жылдары ол өзін толық уақытты Еуропалық еврей босқындарын АҚШ-қа әкелуге арнады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол әскери соттың үкімдерін қарау үшін құрылған Вашингтондағы Кемелділік кеңесінде қызмет етті.
Jacob Billikopf, Ph. B., L. L. D., (June 1, 1882, Vilnius, Lithuania – December 31, 1950) was a nationally known figure in social work, Jewish philanthropy and labor arbitration. Billikopf had a long and distinguished career in public service work. He served as superintendent of the United Jewish Charities in Milwaukee, Wisconsin and Kansas City, Missouri, before becoming the executive director of the Federation of Jewish Philanthropies in Philadelphia, Pennsylvania, chairman of the National Labor Board for the Philadelphia region during the first years of the New Deal. He served as impartial chairman of both the Ladies' Garment industry and the Amalgamated Clothing Workers in Philadelphia. He later represented the department stores of Philadelphia in their labor relations. He was also a member of the board of trustees of the New School for Social Research, and president of the board of trustees of Howard University. In 1937 and 1938 he dedicated himself full time to bringing European Jewish refugees into the United States. Following World War II he served on the Clemency Board in Washington which was established to review court martial sentences.
Ерте өмір және білім
Луис (Лайзер) Биеликов пен Глике Кацененленбогеннің ұлы Биликоф 1895 жылы Литваның Вильнюс қаласынан (ол кезде Ресейдің бөлігі) АҚШ-қа көшіп келіп, Вирджиния штатының Ричмонд қаласында қоныстанды. Оның ақыл-ойы ұстаздарымен тез байқалды, сондықтан оның көпшілігі мемлекеттік білімін ағылшын тілін меңгеруге көмектесуге арнады. 15 жасында ол Ричмонд, Вирджиния апталық басылымы "The Jewish South" журналына тұрақты түрде жазылып, өзін "Якоб Биликопф (орыс баласы) " деп атады. Ол Чикаго университетіне ауысудан бұрын 1903 жылы Ричмонд университетіне оқуға түседі. Б., философия бакалавры. Ол шахмат шебері ретінде белгілі бір атақ-даңққа ие болды.
The son of Louis (Layzer) Bielikov and Glicke Katzenellenbogen, Billikopf emigrated to the United States from Vilnius, Lithuania (then part of Russia) in 1895 and settled in Richmond, Virginia, where he attended local schools. His intelligence was quickly noted by his teachers, so the majority of his public education was devoted to helping him master the English language. At the age of 15 he became a regular contributor to the Richmond, Virginia weekly publication, The Jewish South, calling himself "Jacob Billikopf (the Russian boy)". He attended the University of Richmond before transferring to the University of Chicago in 1903 where he received his undergraduate degree, Ph. B., Bachelor of Philanthropy. He achieved some fame as a chess prodigy.
Әлеуметтік қызмет мансабы
1907 жылы Билликопф Канзас-Ситиге (Миссури штаты) көшіп барды, онда ол Біріккен еврей қайырымдылық ұйымдарының бастығы болды, сонымен бірге қоғамдық моншақтарды, түнгі мектептерді, муниципалды несие агенттігін және тегін мемлекеттік заң көмегін құруға үлес қосты. Осы кезеңде ол филантроп Уильям Волкермен достық қарым-қатынас құрды, ол кезде Канзас-Ситиде жұмыссыздық пен қылмыстың жоғары деңгейі, сондай-ақ толғанған түрмелер болды. Билликопф, Волкер және адвокат Фрэнк П. Уолш ерікті, саяси емес комитетте қызмет етті, олар осы әлеуметтік апаттарды шешу үшін іс-қимыл жасады. Олардың ұсынысы бойынша, түзеу мекемелерін қадағалау және қалалық тұтқындардың кешірімі мен шартты түрде босатылуын басқару үшін кешірім және шартты түрде босатылу жөніндегі кеңес құру 1908 жылы қабылданды. 1910 жылы кешірім беру және шартпен босату жөніндегі кеңестен елдегі алғашқы қоғамдық қамқорлық жөніндегі кеңес пайда болды. Биликопф басқарма мүшесі, ал Волкер президент болды. Кеңес әлеуметтік қызметтер мен отбасылық көмек көрсетуді, тегін заңгерлік кеңес, несие беру агенттігін және зауыттар мен жұмыс орындарын тексеруді қадағалады. 1913 жылдан бастап, ол отыз жасында ғана Американың кімдері қатарына кірді. 1914 жылы NAACP өзінің басқармасына Билликопф пен басқа да еврей басшыларын жалдады. 1916 жылы Биллкопф Еврей жұмысшыларының ұлттық қауымдастығының президенті болып сайланды. 1917 жылы Билликопф Канзас-Ситиден Нью-Йоркке көшіп келді, онда ол Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Еуропалық еврейлерге көмек көрсету үшін 20 000 000 доллар жинаған Американдық еврейлік көмек комитетінің атқарушы директоры болды. 1920 жылы Филадельфияға қоныс аударды, онда ол бүгін Ұлы Филадельфияның еврей федерациясы деп аталатын Яһуди қайырымдылық ұйымдары федерациясының бірінші толық уақытты директоры болды. Ол сонымен қатар көптеген мемлекеттік және жекеменшік әлеуметтік агенттіктерде, әсіресе еврей әлеуметтік қызметінің ұлттық конференциясының президенті болып қызмет атқарды. Ол Филадельфиядағы еңбек қатынастарында да танымал болды, бір жылы 80-ден астам ірі еңбек дауларын шешті. Филадельфияда жүргенде ол атақты яһуди көшбасшысы және заңгері Луис Маршаллдың қызы Рут Маршаллға үйленді.
In 1907, Billikopf moved on to Kansas City, Missouri, where he became superintendent of the United Jewish Charities, while contributing to the establishment of public baths, night schools, a municipal loan agency and free public legal aid. During this period he befriended philanthropist William Volker, when Kansas City was gripped by high unemployment and crime rates, as well as overcrowded jails. Billikopf, Volker, and attorney Frank P. Walsh served on a volunteer, nonpolitical committee dedicated to undertaking action to resolve these social debacles. Their proposal, to create a Board of Pardons and Paroles to supervise the correctional institutions and to handle the pardons and paroles of municipal inmates, was adopted in 1908. Out of the Board of Pardons and Paroles, in 1910, grew the Board of Public Welfare, the first of its kind in the country. Billikopf was a board member and Volker the president. The board oversaw provision of social services and family aid, free legal advice, a loan agency and the inspection of factories and work places. Beginning in 1913, when he was only thirty, he was included in Who’s Who In America. In 1914, the NAACP recruited Billikopf and other Jewish leaders for its board. In 1916 Billkopf was elected President of the National Association of Jewish Workers. In 1917 Billikopf left Kansas City and came to New York City where he became the executive director of the American Jewish Relief Committee which raised $20,000,000 for the aid of displaced European Jews after World War I. In 1920 he settled in Philadelphia, where he became the first full time Director of the Federation of Jewish Charities, known today as the Jewish Federation of Greater Philadelphia. He also held positions with many public and private welfare agencies, most notably as president of the National Conference of Jewish Social Service. He was also prominent in labor relations in Philadelphia, one year settling more than 80 major labor disputes. While in Philadelphia, he married Ruth Marshall, daughter of famed Jewish leader and lawyer, Louis Marshall.